Του Αλέξανδρου Ασωνίτη
 
           Συγγραφέα,
          συντονιστή της σχολής σεμιναρίων «Ανοιχτή Τέχνη»,    info@anoixtitexni.gr,www.anoixtitexni.gr
         Η Ελλάδα κι ο Ελληνισμός στην ιστορία τους έχουν δεχτεί δύο βαρύτατα πλήγματα: το ένα, ανεπανόρθωτο, ο βίαιος εκχριστιανισμός τους με νόμους και όπλα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η,  επί 500 χρόνια, απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, όπως θα λέγαμε σήμερα, κι η υποδούλωσή μας στους Ρωμαίους επέφερε και την απώλεια της πνευματικής και πολιτιστικής μας υπόστασης και ταυτότητας.
    Το δεύτερο πλήγμα ήταν, το 1922, η εκδίωξη των Ελλήνων απ’ τις πατρογονικές τους εστίες 2.700 ετών, στον Πόντο και στα Μικρασιατικά παράλια, από βορρά μέχρι νότο. Εκατό περίπου χρόνια από τότε –θυμηθείτε τι γιορτές θα κάνουν, με το δίκιο τους, οι Τούρκοι- ουδείς ενιδαφέρθηκε όχι να επανορθώσει ένα μέρος τουλάχιστον από την απώλεια, αν και το 1940 μας δόθηκε μια τέτοια μοναδική ευκαιρία, αλλά να εξετάσει τουλάχιστον  τις συνέπειες που είχε και έχει αυτός ο φοβερός ξεριζωμός σε ψυχολογικό επίπεδο, απ’ όπου και ξεκινάνε όλα.
      Ο Ι. Ν Θεοδωρακόπουλος το έχει εκφράσει πολύ σωστά: πρώτη φορά στην ιστορία της η Ελλάδα δεν έχει επικοινωνία με την μία πλευρά του Αιγαίου.
     Η παληά Ελλάδα, η κατάρα του ελληνισμού, έθαψε την μικρασιατική συμφορά όσο πιο βαθειά μπορούσε. Την εξαϋλωσε. Δεν υπάρχει προηγούμενο έθνους που, μέσα σε 100 χρόνια, να έχει ξεγράψει 2700 χρόνια ιστορίας και να τα ‘χει εκχυδαϊσει με μάγισσες, χαρτορίχτρες  και κεφτεδάκια.
   Βρήκαμε όμως βολικό αποκούμπι στον ενσκήψαντα κομμουνισμό. Αυτός θα έλυνε όλα μας τα προβλήματα, πρώτα και καλύτεροι το πίστεψαν αυτό οι Μικρασιάτες, που στελέχωσαν το αστικό ΚΚΕ. Το ΚΚΕ της υπαίθρου, ο ΕΛΑΣ, είχε καταγωγή άλλη, από το αρματολίκι του 1821. Ξέρουμε όλοι τι και πώς επικράτησε.
    Η ήττα του ‘22 προήλθε από μια αναγεννημένη δύναμη, την Τουρκία, με βοήθεια όλων ανεξαιρέτως των τότε ισχυρών: Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και, μη ξεχνάμε, ΕΣΣΔ. Την βούλα έβαλε, φυσικά, η βασιλο-επιστρατο-δεξιά, αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα.
      Του 1922 ακολούθησαν:
      Η εκδίωξη των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, το 1955, ξεχασμένο από όλους κι αυτό το πογκρόμ, η νύχτα των κρυστάλλων.
      Η εκδίωξη των Ελλήνων από την Ίμβρο και την Τένεδο.
      Το ξεπούλημα, 1959, της Κύπρου από τους Καραμανλή-Αβέρωφ, ώσπου τους Τούρκους έβαλαν το 1974 στην Κύπρο, οι Μητσοτάκης, Γλύξμπουργκ, χούντα, ατιμώρητοι όλοι τους.
    Το 1996 είχαμε την έμμεση –θα γίνει και άμεση, μην ανησυχείτε- απώλεια των Ιμίων και το κάζους μπέλι.
    Όλα από μια ισχυρή δύναμη την Τουρκία.
    Εν τω μεταξύ, όμως, το 1991, πάλι με υπαιτιότητα Μητσοτάκη, χαρίσαμε στους Βουλγάρους των Σκοπίων την Μακεδονία που εποφθαλμιούσαν, όνομα, ιστορία και έδαφος, από τις αρχές του 20 αιώνα οι Βούλγαροι κι η κομμουνιστική διεθνής:
      Για να βρούν διέξοδο στο Αιγαίο οι Σλαύοι, για να γίνει επανάσταση (σικ) στην Βουλγαρία, ή για οποισδήποτε άλλο λόγο που δεν απέχει της πιο τρανταχτής γελοιότητας.
     Κι ήρθε  το ίνδαλμα του Ανδρέα Παπανδρέου, ο κροάτης κομμουνιστής δικτάτορας Ιωσήφ Τίτο να ονομάσει  (η εγγονή του  πρόσφατα απολογήθηκε εμμέσως γι’ αυτό), το νότιο τμήμα της χώρας του Δημοκρατία της Μακεδονίας.  Κι η ανόητη Ελλάδα το δέχτηκε, με πίεση ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, για να μη φέρουμε δυσκολίες στον δικτάτορα Τϊτο που δεν δεχόταν την πρωτοκαθεδρία του Στάλιν. Πάλι για το ΝΑΤΟ δεχτήκαμε, ο Παπάγος, και παρά την συνθήκη της Λωζάνης, να ονομασθεί η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, Τούρκικη.
      Κι ενώ την Μακεδονία είχε υπερασπίσει ο ελληνικός λαός δύο φορές, στον Μακεδονικό αγώνα αλλά και μεσούσης της Κατοχής, όταν σε γιγάντιο συλλαλητήριο στην Αθήνα με πρωτοβουλία του ΕΑΜ και σύνθημα «Η Μακεδονία είναι Ελληνική», ο λαός της Αθήνας αντέδρασε στην απόφαση των Γερμανών να παραχωρήσουν την διοίκηση όλης της Μακεδονίας-Θράκης στους Βούλγαρους, τους συμμάχους των ναζί που, κατά τους προφήτες της κομμουνιστικής διεθνούς, θα έκαναν προλεταριακή επανάσταση.
      Την συγκλονιστική αυτή διαδήλωση, Ιούλιος 1943, με νεκρούς νεαρά παιδιά Επονίτες (δείτε την τιμητική πινακίδα στην γωνία της Τράπεζας της Ελλάδος) αποκρύβουν συστηματικά οι νεωτεριστές, ιστοριοδίφες της πεντάρας που μιλάνε για «μακεδονικό έθνος 100 ετών» κι όλη η δημοσιογραφική χούντα  που έστησαν, με το αζημίωτο, οι ψευτοδιεθνιστές του ΚΚΕες, που τρεφόντουσαν δεκαετίες με κλεμμένα λεφτά του δύστυχου ρουμανικού λαού από τον κομμουνιστή δικτάτορα Τσαουσέσκου.
    Με την πτώση του κομμουνιστικού φασισμού, δεν υπάρχει εννοιολογική αντίφαση, οι Βούλγαροι των Σκοπίων βρήκαν την ευκαιρία που ζήταγαν. Ανακηρύχθηκαν σε αυτόνομη Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά χρειαζόταν η έγκριση της ΕΟΚ.
    Τότε η Ελλάδα έπρεπε να λήξει το θέμα με μια μόνο κίνηση. Πρωθυπουργός  Μητσοτάκης («σε δέκα χρόνια θα έχουμε ξεχάσει το θέμα»), υπουργός εξωτερικών Σαμαράς. Δεκέμβριος 1991. Σύνοδος υπουργών εξωτερικών της ΕΟΚ στις Βρυξέλλες για αναγνώριση Κροατίας, Σλοβενίας, Σκοπίων. Η Ελλάδα χρειάζεται να κάνει μόνο μια απλή κίνηση: Να δηλώσει πως θέτει προκαταβολικώς βέτο σε ό,τι αφορά την Γιουγκοσλαβία, αν τα Σκόπια δεν βγάλουν το κλοπιμαίο όνομα της Μακεδονίας.
   Δεν έχουμε δικαίωμα λόγου στο πώς θα ονομασθούν: όπως θέλουν, αρκεί να μη κλέβουν.
     Επί τη ευκαιρία: η ελληνική μειονότητα στο Μοναστήρι, όπου πήγε γυμνάσιο κι ο Ζαχαριάδης, τι απέγινε;
      Εκεί έληγαν όλα. λοιπόν. Μια φράση. Μια δήλωση. Όχι μόνο δεν την είπαν, αλλά πανηγύριζαν για τους έωλους τρεις όρους, ενώ ο Μητσοτάκης επέτρεψε να ονομασθούν ΦΥΡΟΜ στον ΟΗΕ, παρακάμπτοντας την απόφαση της ΕΟΚ.
     Αυτά, ο «μεγάλος εκλιπών» που με την αποστασία άνοιξε και την πόρτα στην χούντα και στην κατοχή της Κύπρου. Αυτόν τίμησαν όλα τα δημοσιογραφικά και πολιτικά κατακάθια το καλοκαίρι. Αυτόν και τις οικογενειακές επιχειρήσεις Μητσοτάκη-Μπακογιάννη ψηφίζουν οι δεξιοί και στηρίζουν οι εκσυγχρονιστές και διάφοροι αριστεροί.
     Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα: το 1920 κουκουέδες και βασιλοχουντικοί διαδήλωναν μαζί κατά της Μικρασίας. Το ίδιο κάνουν και σήμερα, αυτοί κι οι λαγοί τους: δήμαρχοι και δημοσιογράφοι.
 
    Παρακάμπτοντας τις αλλεπάλληλες χυδαίες δηλώσεις κυβερνητικών και άλλων, κυρίως του Κοτζιά, που προειδοποίησαμε ότι από την μύτη πιάνεται το έξυπνο πουλί, πόσω μάλλον όταν δεν είναι και τόσο έξυπνο και χρεώνεται με την τεράστια γκάφα της στήριξης της τούρκικης πρωτοβουλίας για την Ιερουσαλήμ στον ΟΗΕ, αντί να απόσχουμε και να κατεβάσουμε πρόταση για την αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων από την Κύπρο.
       Όταν εκτελεί αμερικάνικες εντολές  κι όταν εκπροσωπεί μια καταχρεωμένη χώρα που δεν υπολήπτεται κανείς, που ηγεσία και λαός  επιδεικνύουν μια πρωτοφανή αφιλοπατρία, που έχει ως εξωτερική πολιτική  την εξυπηρέτηση των συμφερόντων ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, που φοβάται να ανακηρύξει την ΑΟΖ της, φοβάται να βοηθήσει την Κύπρο και την ελληνική μειονότητα στην Νότια Αλβανία (πόσοι θυμούνται την εξέγερση της Χιμάρρας τον 18οαιώνα       ), που την εξευτελίζει χωρίς αντίδραση η Τουρκία που απειλεί πως θα καταλάβει με στρατό ελληνικά νησιά. Οι Τούρκοι. Που δεν πολέμησαν τον ναζισμό και δεν είχαν έναν νεκρό, όταν εμείς είχαμε 700. 000  κι η ΕΣΣΔ 20 εκατομμύρια.
 
      Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Για να αποφύγουμε ένα τρίτο αναίτο και αδικαιολόγητο τεράστιο πλήγμα, χειρότερο, λόγω του συσχετισμού των δυνάμεων από τα δύο προηγούμενα που θα μας βυθίσει κι άλλο ψυχολογικά, που θα εξευτελίσει την ιστορία μας –στην Μακεδονία πέθανε και τάφηκε ο Ευριπίδης-, η όποια διαπραγμάτευση πρέπει να ξεκινήσει, εκδιώκοντας τον Νίμιτς και μόνο αφού τα Σκόπια παραιτηθούν από το κλοπιμαίο τους όνομα. Αυτοί έχουν ανάγκη, όχι εμείς. Τι θα έκαναν η Τουρκία ή το Ισραήλ στην θέση μας; Δεν χρειάζεται φαντασία.
   «Η Μακεδονία είναι η ψυχή μας», έλεγαν με ακατανοήτη για τους Δυτικούς ευπρέπεια οι Ελύτης, Μελίνα κλπ. Είναι κάτι άλλο, είναι βαρόμετρο: ένα έθνος, λαός, κοινωνία, όταν ξεπουλάει ανεύθυνα την ιστορία του δεν έχει, δεν μπορεί να έχει κανένα απολύτως μέλλον. Και πλέον ένοχη δεν θα είναι μόνο η ανεπαρκέστατη πολιτική τάξη: 100 χρόνια ελλαδίτες πολιτικοί δεν φτάνουν στο νυχάκι τους τον Τάσσο Παπαδόπουλο, τον μόνο Έλληνα πολιτικό που από το 1922 επέφερε πλήγμα στην Τουρκία με την ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ.
    Ένοχος θα είναι για τώρα και για πάντα  και ο ελληνικός λαός που ανέχεται τα πάντα. Κι όλοι με την στάση μας λογοδοτούμε στο μέλλον.
    Η κυβέρνηση οφείλει να προκηρύξει δημοψήφισμα (κι αν δεν είναι πυροτέχνημα η πρόταση του υπουργού ΄Αμυνας, ας παραιτηθεί τώρα) για μην χρεωθούν όλες οι επόμενες γενιές  τις συνέπειες της επικείμενης πανωλεθρίας. Μιας προσβλητικής, ανεκδιήγητης ήττας χωρίς πόλεμο, από ένα ανίσχυρο ψευτο-κρατίδιο 25 ετών, απ’ τους βούλγαρους κομιτατζήδες, τους συμμάχους των Ναζί, που μας ειρωνεύονται και μας εμπαίζουν, και καλά κάνουν.
      Δείξτε λίγη αξιοπρέπεια, μην ταπεινώνεσθε. Σταματήστε τις προσβλητικές συζητήσεις που εδραιώνουν το συνονθύλευμα των Βαρντάρσκα. Μην τρέφετε άλλο την χρυσή αυγή. Μην προσκυνάτε τους Μητσοτάκη-Παπακωνσταντίνου. Μη ναρκοθετείτε το μέλλον.
     Έθνος χωρίς ηγεσία, με αδιάφορο λαό, ένα πράγμα το περιμένει: μια νέα  υποδούλωση. Υπάρχει κι άλλη μια λύση: Να αλλάξουμε όνομα εμείς, και να ονομασθούμε Ρωμιοί, οπότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
    Μακάρι  να μας διαψεύσει η κυβέρνηση που επείγεται να κλείσει το «Μακεδονικό»: η διεθνής το συντήρησε και το ανέδειξε, η ελληνική αριστερά το κλείνει.
   Κι η «Μακεδονία», που τα ζητάει όλα απ’ τους αδιάφορους ηττοπαθείς, ανταποδίδει χτίζοντας φράχτες και πυροβολώντας στο ψαχνό πρόσφυγες και μετανάστες. Έχουν δίκιο οι συλλογικότητες αντιφά: ελληναράδες φασίστες ρατσιστές.
Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here