Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Η νεαρή γυναίκα με την παραπληγία από διατομή του νωτιαίου μυελού από μεταστάσεις στον στενό διάδρομο του εφημερείου.
Ο γιατρός ήταν βέβαιος πως δε θα περπατούσε ποτέ ξανά και το διατύπωσε χωρίς περιστροφές στον αδελφό της.
Όλα -Νευροφυσιολογία, Νευροανατομία, βιβλιογραφία και κοινός κλινικός νους- συνηγορούσαν.
Ο αδελφός δεν το έβαλε κάτω, το ίδιο και η άρρωστη.
Πέρασαν πέντε χρόνια και νάτη στο νοσοκομείο· με κηδεμόνα αλλά περπατώντας.
-Έκανα φυσιοθεραπεία γιατρέ! Ζορίστηκα μα τα κατάφερα.
Τι σημασία έχει πώς, πόσο σημαντική είναι η ερμηνεία του μηχανισμού ανάκτησης της κίνησης; Αυτά είναι για την εξημέρωση των νευρώσεων του γιατρού· της αναζήτησης του «γιατί» πίσω και πέρα από κάθε βιολογικό φαινόμενο.
Της ανικανοποίησης που τον έχει κυριέψει από έφηβο.
Σημασία έχει ότι τα κατάφεραν. Το πείσμα και η θέληση για ζωή της νέας γυναίκας κατέρριψαν το δόγμα της μη αναγέννησης των κεντρικών νευρώνων. Τελεία και παύλα!
Και σήμερα η γυναίκα μπροστά του, ζητά και πάλι από τον γιατρό να της δώσει πάλι προοπτική για την υποτροπή της αρρώστιας.
Είναι γλυκόπικρο να μην επαληθεύεσαι όταν προβλέπεις δεινά.
Αυτό βέβαια στην Ιατρική, αφού στην Πολιτική ισοδυναμεί με ολίσθημα στον πικρό πάγο της γελοιότητας από το ξεπέρασμά σου· ο κοινός Βίος βρίθει από ηλικιωμένους ψευδοπροφήτες -muppets.
Αναπόφευκτα και η Ιατρική.
Τέχνες αμφότερες του εφικτού -και παραγωγής δογμάτων που θα θρυμματιστούν, νωρίτερα η αργότερα. Φυσική επιλογή.
Κάντε παραλληλισμούς και προβολές στο παρόν της πατρίδας μας.
Συμφέρει πολλούς -έστω και με κάποιους πεταμένους έξω από το ποτάμι να ξεραίνονται στις όχθες.
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here