Διονύσης Βασιλόπουλος: «Θέλουμε ανθρώπους δίπλα μας. Ανθρώπους με μεγάλο άλφα…»  

 

Της ΝΑΤΑΛΙΑΣ ΡΕΖΗ

 

Τρεις ανεξάρτητοι φορείς συνενώνουν τις δυνάμεις και την ευαισθησία τους σε μια έμπρακτη ένδειξη αλληλεγγύης: ο σύλλογος «Φροντίδα», ο οργανισμός «Το Σπίτι της Αγάπης» και «Ο Άλλος Άνθρωπος» διοργάνωσαν σήμερα Τρίτη στις 13:00 το μεσημέρι, γεύμα για τους άστεγους του δήμου Νίκαιας- Ρέντη, στην κεντρική πλατεία στον Αγ. Ι. Ρέντη. Ο σκοπός; Ούτε η ελεημοσύνη, ούτε η φιλανθρωπία. Ένδειξη αλληλεγγύης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο, με την ελπίδα την αφύπνιση συνειδήσεων…

«Τι εννοούμε με το «διαφορετικό»; Εμείς το έχουμε κάνει «διαφορετικό», αλήθεια δεν καταλαβαίνω την έννοια του διαφορετικού… Το παιδί, ας πούμε, που έχει νοητική στέρηση, έχει από μόνο του αξιοπρέπεια. Εμείς δεν το αφήνουμε. Μήπως εμείς δεν έχουμε αξιοπρέπεια;… Όλοι εμείς θέλουμε ανθρώπους δίπλα μας, ανθρώπους με μεγάλο άλφα…» τονίζει ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου συλλόγου «Φροντίδα» στο Press Publica.

Η «Φροντίδα» είναι πανελλήνιος σύλλογος, πρόληψης, ενημέρωσης και συμπαράστασης ατόμων με εγκεφαλική παράλυση, νοητική υστέρηση και σύνδρομο down, που δραστηριοποιείται κυρίως στην περιοχή της Αττικής και απευθύνεται σε όλη την Ελλάδα. Ιδρύθηκε στον Πειραιά το 2008 και είναι πιστοποιημένο από το υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας και την Νομαρχία Πειραιά.

«Το Σπίτι της Αγάπης» ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2014 από μια ομάδα ευαισθητοποιημένων ανθρώπων που θέλησαν να προσφέρουν στους συνανθρώπους τους, που βρίσκονται σε οικονομική και κοινωνική δυσχέρεια, ευκαιρίες για ένα καλύτερο αύριο, στοχεύοντας στην αντιμετώπιση της φτώχειας.

«Ο Άλλος Άνθρωπος» με την Κοινωνική κουζίνα του ξεκίνησε την δράση του μετά από τις εικόνες στις λαϊκές αγορές των ανθρώπων όλων των ηλικιών, εθνικοτήτων και κοινωνικών στρωμάτων, να ψάχνουν τα σκουπίδια για να μαζέψουν τρόφιμα που δεν μπορούν πια να αγοράσουν. Η πρώτη σχεδόν αυτονόητη δράση ήταν να μαγειρέψουν στο σπίτι τους φαγητά και να τα μοιράσουν στις λαϊκές… Αποφάσισαν να μαγειρεύουν ζωντανά το φαγητό στον κόσμο, τρώγοντας όλοι μαζί, «για να έρθουμε όλοι πιο κοντά και για να σπάσουμε την ντροπή που πιθανότατα ένιωθε κάποιος όταν του μοιράζαμε μαγειρεμένο φαγητό.»

Αφίσα ο άλλος άνθρωπος

Το Press Publica με την ευκαιρία της παραπάνω δράσης συνάντησε τον Πρόεδρο του συλλόγου «Φροντίδα», Διονύση Βασιλόπουλο, σε μια αναζήτηση του «διαφορετικού» και της αξιοπρέπειάς του…

 

 – Μερικές από τις επιτυχείς περιπτώσεις που έχει η «Φροντίδα» στο ενεργητικό της;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Οτιδήποτε προσπαθούμε με αγάπη και με αληθινό ενδιαφέρον, θέλουμε να πετυχαίνει, ακόμα και το πιο απλό. Ακόμα και αυτό, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας τρείς φορείς, να μαγειρέψουμε παρέα για συνανθρώπους μας… Να σας αναφέρω απλά και αληθινά, ότι ακόμα και το ότι καταφέραμε και πετύχαμε, για μας θα σας μιλήσω, ένας μικρός σύλλογος σαν την «Φροντίδα», χωρίς καμία κρατική χρηματοδότηση ή επιδότηση, το να δίνουμε δύο φορές το μήνα τρόφιμα και ρούχα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, νοητική υστέρηση και σύνδρομο down, είναι για μας σημαντικό. Είναι κάτι που ξεκίνησε από το μυαλό μας, χωρίς κρατικά κονδύλια. Στις επιτυχίες του συλλόγου μας εντάσσω το γεγονός ότι διαθέτουμε εξωτερικό θεραπευτή, που προσφέρει θεραπεία στα σπίτια των παιδιών, με βαριά περιστατικά, που δεν μπορούν να μετακινηθούν, εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία ή λογοθεραπεία. Επίσης, να σας αναφέρω και κάτι άλλο αξιοσημείωτο. Έχουμε καταφέρει σε θεραπευτική βάση συνεργασία με τα νοσοκομεία, ως εξής: Η κοινωνική υπηρεσία από το «Χαμόγελο του Παιδιού» συνεργάζεται με την δική μας, την κοινωνική υπηρεσία της «Φροντίδας» σε περιστατικά εξωτερικά σε νοσοκομεία, όπου στέλνουμε επιστημονικούς συνεργάτες μας για  λογοθεραπεία ή εργοθεραπεία, μέχρι στιγμής… Σπουδαίο είναι επίσης και το γεγονός ότι έρχονται σε μας παιδιά από την επαρχία, για θεραπευτικούς λόγους, όπου αναλαμβάνουμε και την φιλοξενία τους σε συνεργαζόμενα με εμάς ξενοδοχεία, χωρίς αυτό να τους κοστίσει τίποτα…

 

– Πως το αντιλαμβάνεστε, εν μέσω κρίσης έχουμε τελικά δυναμώσει τις ενέργειες και την βούλησή μας, για τον συνάνθρωπο, ως κοινωνία;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Σε μεγάλο ποσοστό, ναι, σε σύγκριση με παλαιότερα. Πριν πέντε χρόνια δεν θα έπαιρνε κανείς τηλέφωνο για να προσφέρει π.χ. είδη ρουχισμού ή σίτισης. Τώρα δεν πετάει κανείς τίποτα. Υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων. Επίσης ο κόσμος βοηθά και οικονομικά. Έχουμε γίνει πιο ευαίσθητοι, έχουμε φιλότιμο.

 

– Έχει να κάνει με το ένστικτο επιβίωσης ή την ανθρωπιά μας;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Οφείλεται στην ανθρωπιά μας. Εμείς οι Έλληνες έχουμε ανθρωπιά. Κάποιες φορές φαίνεται. Και περηφάνια και πολλά άλλα.

 

– Πως δέχεται ο κόσμος την βοήθειά σας;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Ως επί το πλείστον το δέχεται με ευγνωμοσύνη. Είναι σαν να διαβάζουμε κάθε φορά την σκέψη τους, «δεν είμαστε μόνοι μας».

 

-Τι σας δίνει δύναμη και ενέργεια να συνεχίζετε;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Όλα αυτά που λέμε, δεν πάει τίποτα στράφι, όλα πιάνουν τόπο. Το ότι μπορούμε και καταφέρνουμε πράγματα μας δίνει κουράγιο και δύναμη. Και θα συνεχίσουμε. Έρχονται κι άλλοι μαζί μας, όσοι βλέπουν ότι είμαστε πράξεις και όχι λόγια. Σκοπεύουμε να ολοκληρώσουμε ένα Κέντρο Αποκατάστασης Παιδιών, θα το καταφέρουμε. Και σε αυτή την προσπάθεια, όπως και σε κάθε άλλη μας, όπως το μεσημεριανό γεύμα της Τρίτης, δεν είναι κανείς σπουδαιότερος από τον άλλον, όλοι σπουδαίοι είναι.

 

– Πόσο σημαντικό είναι για μας ως κοινωνία να δεχόμαστε το διαφορετικό;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Τί εννοούμε με το «διαφορετικό»; Εμείς το έχουμε κάνει «διαφορετικό», αλήθεια δεν καταλαβαίνω την έννοια του διαφορετικού… Ένα παιδί που είναι στο καρότσι και θέλει να περάσει το δρόμο ή έχει ας πούμε, τετραπληγία, είναι μαζί με εμάς, υπάρχει, γιατί φοβούνται, γιατί κάνουν όλοι πέρα; Εμείς το βλέπουμε ως διαφορετικό. Όλοι ίδιοι είμαστε, εν δυνάμει… Αν ο καθένας έσκυβε στο πρόβλημα, αντί να το παραβλέψει ή να το προσπεράσει, ίσως τον έκανε καλύτερο άνθρωπο. Αν νιώθει απειλή, γιατί νιώθει απειλή; Αλήθεια δεν το γνωρίζω…

 

– Θα επιμείνω… τί είναι, σε τί συνίσταται η αξιοπρέπεια του «διαφορετικού»;

Διονύσης Βασιλόπουλος: Το «διαφορετικό» δεν είναι σωστό, δεν συμφωνώ με τον όρο «διαφορετικό»… Το παιδί που έχει νοητική στέρηση, ας πούμε, έχει από μόνο του αξιοπρέπεια, θέλει να ζήσει δίπλα μας. Εμείς δεν το αφήνουμε. Μήπως εμείς δεν έχουμε αξιοπρέπεια;… Εμείς θα ‘πρεπε να το αγκαλιάσουμε και να το αφήσουμε να είναι δίπλα μας… Η οικογένεια μαθαίνει στα παιδιά αξιοπρέπεια… μήπως εμείς δεν την έχουμε;… Όλοι εμείς θέλουμε ανθρώπους δίπλα μας, ανθρώπους με μεγάλο άλφα…

 

 «Μαγειρεύουμε και ο στόχος είναι να φάμε όλοι μαζί και να κουβεντιάσουμε όλοι μαζί», μας τονίζει ο «Άλλος Άνθρωπος»…

 

 

www.frodida.gr
www.spitiagapis.gr

http://oallosanthropos.blogspot.gr/

 

https://www.youtube.com/watch?v=Mh9YA6WJ-4U

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here