Δημήτρης Μελικέρτης: Ουφόψαρα στα πέρατα του σύμπαντος

 

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Στον αστερισμό του Τετράγωνου & Πεινασμένου Κυνός, ένα ορφανό αγόρι εργάζεται στο άθλιο πανδοχείο του Ζεφιράτ και υπομένει την κακομεταχείριση των μεταλλωρύχων θαμώνων. Ώσπου εμφανίζεται ταυρόμορφος ξένος με το μυστηριώδες πακέτο και η ζωή του ανατρέπεται. Μέσω ρηγμάτων στον χωροχρόνο, μεταφέρονται από τη Γη ο Ορέστης, μανιώδης gamer, και η Βερενίκη, παθιασμένη με το μποξ, και όλοι μαζί παρασύρονται στη δίνη μιας εξωφρενικής διαγαλαξιακής περιπέτειας. Γιατί τους καταδιώκει η αινιγματική οργάνωση με τα αρχικά ΧΧΑ; Πώς αντιδρούν απέναντι σε διαστημικούς πειρατές, νοήμονα αστροσκάφη, ντρόουν, λεπτούς σούμο σάι και τέρατα όπως ο Τσιπουρόσαυρος Ρεξ; 
Ποια είναι η θαυματουργή ιδιότητα των «ουφόψαρων»; Μάχες, φιλίες, προδοσίες, συγκρούσεις, διαφορετικά όντα και κόσμοι, οι ανατροπές, η αγωνία, το άγνωστο κι ένας έρωτας έξω απ’ τον χώρο και τον χρόνο συνθέτουν το πιο χιουμοριστικό, ασυνήθιστο και συναρπαστικό ταξίδι στα πέρατα του σύμπαντος.

Ο Δημήτρης Μελικέρτης γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν δημιουργική γραφή σε μεταπτυχιακό επίπεδο στον University of Warwick, στο πλαίσιο το οποίου και δίδαξε το αντικείμενο. Ζει στο Λονδίνο όπου και τελείωσε το διδακτορικό του στη Δημιουργική Γραφή και Έρευνα Βάσει Πρακτικής στο Royal Holloway, University of London. Διηγήματα και ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες στην Αγγλία, διαδικτυακά και στην προσωπική του ιστοσελίδα ενώ το 2013 ήταν υποψήφιος στη μικρή λίστα για το λογοτεχνικό βραβείο Cowley στην Αυστραλία.

-“Ουφόψαρα στα πέρατα του σύμπαντος”, εκδόσεις Πατάκη. Πως προέκυψαν;

Το μυθιστόρημα γεννήθηκε από μια εικόνα που γυρόφερνε για χρόνια στον νου μου, με την οποία και ξεκινά το βιβλίο: «Στην άκρη του σύμπαντος, ζούσε ένα αγόρι». Έτσι προέκυψε ο πρώτος ήρωας, ο Νολ. Ένα ορφανό αγόρι, δίχως φίλους, παραμελημένο και καταφρονεμένο. Τον τοποθέτησα να εργάζεται στο άθλιο πανδοχείο του Ζεφιράτ και να υπομένει την κακομεταχείριση των μεταλλωρύχων θαμώνων. Να μην του ανήκει τίποτα, ούτε καν ένα όνομα. Περιπαικτικά μάλιστα να τον ονομάζουν «Νολ» που στη γλώσσα των κατοίκων του Μπλου63 σημαίνει «μηδέν», «μηδενικό».  Επέλεξα να εξερευνήσω τη ζωή αυτού του χαρακτήρα και την ιδιαίτερη μοναξιά του, σ’ έναν μικρό πλανήτη στις παρυφές μιας αχανούς διαγαλαξιακής ομοσπονδίας, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή μας, να στερείται την ανθρώπινη ζεστασιά και την προσωπική του ελευθερία. Κι όλα αυτά γιατί με ενδιέφερε το θέμα των απόβλητων της τεχνολογικής εξέλιξης. Μπαίνοντας στη διαδικασία της γραφής ξεδιπλώθηκε η μυθοπλασία, άλλοι χαρακτήρες, καθώς και τα μηνύματα που αναδεικνύει το βιβλίο, έχοντας πάντα ως βασικά όπλα το χιούμορ και το περιπετειώδες στοιχείο.

-Γιατί επιλέξατε γαλαξιακές και χωροχρονικές στιγμές για την περιπέτεια αυτή;

Επέλεξα να δοκιμάσω τη γραφή μου αξιοποιώντας ως δημιουργική πρόκληση τον καμβά του διαστήματος και το ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο. Αφενός με σκοπό να αξιοποιήσω τη φαντασία στο έπακρο, αφετέρου ώστε να οραματιστώ ένα μέλλον δικής μου κατασκευής το οποίο θα μπορούσε να είναι και η εξέλιξη των κοινωνιών μας και του κόσμου μας. Ο χρόνος και η σχέση του με τον άνθρωπο μου κέντριζε το ενδιαφέρον ως θέμα, ενώ το σύμπαν ολόκληρο ως τοπιογραφία του βιβλίου μού χάρισε τεράστια ελευθερία κίνησης και τη δυνατότητα να ξετυλίξω την ιστορία με φόντο μη αναμενόμενα τοπία. Ήθελα βέβαια να πλάσω μια μυθοπλασία πειστική, ωστόσο να είναι πλούσια σε στοιχεία σουρεαλιστικής αισθητικής, πράγμα για το οποίο ο φανταστικός κόσμος όπου εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα ήταν ιδανικός. Βεβαίως, τα ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο είναι βαθιά ανθρώπινα, αφού τότε έχει αξία κάθε μορφής λογοτεχνία.

-Σας απασχολούν  η αστρονομία και τα θαυμαστά της;

Η αστρονομία με γοητεύει στον βαθμό που μας διδάσκει την απεραντοσύνη του σύμπαντος και εξερευνά την σχέση μας με αυτό. Πέρα από τις μαγευτικές εικόνες του διαστήματος και τις γνώσεις που αποκομίζουμε για πλανήτες και γαλαξίες, η αστρονομία προσφέρεται για προβληματισμό. Προσωπικά μου υπενθυμίζει πόσο μικρός και ασήμαντος είμαι στον διάβα του χρόνου και στο αχανές σύμπαν. Με αναγκάζει να στρέφω το βλέμμα έξω απ’ τον μικρόκοσμό μου και να στοχάζομαι για τη ζωή με τρόπο πιο μακροσκοπικό, να εστιάζω στο αειθαλές των ιδεών, να προσπαθώ να ανακαλύψω την ποιότητα και την ουσία των πραγμάτων και όχι μόνο την άμεση χρησιμότητά τους.

-Αστυνομία, Μυθολογία, Γεωλογία, πόσες επιστήμες επιστρατεύσατε;

Το μυθιστόρημα, παρά το καταιγιστικό του χιούμορ, τα αλλόκοτα πλάσματα που περιδιαβαίνουν στις σελίδες του και την εξωφρενική τροπή της μυθοπλασίας, διαθέτει στέρεο επιστημονικό υπόβαθρο. Με ενδιέφερε οι νόμοι της φυσικής, της χημείας, της βιολογίας, των μαθηματικών, ακόμη και βασικοί κανόνες της οικονομίας και της πολιτικής, να διέπουν τον φανταστικό κόσμο των ηρώων, εξού και πραγματοποίησα έρευνα όπου χρειάστηκε. Στο κείμενο είναι εμφανή τα σημάδια της επιστήμης μόνο αν ο αναγνώστης θελήσει να σταθεί σε αυτά. Το ίδιο και οι παραπομπές στην μυθολογία με τις οποίες εμποτίζεται σε ορισμένα σημεία η ιστορία. Θεωρώ χρέος του συγγραφέα να λειτουργεί ως μικρός θεός ο οποίος στοχάζεται και προσέχει κάθε λεπτομέρεια του κόσμου που πλάθει.

-Έχει μυστικά η συγγραφή, κειμένου ή βιβλίου;

Η γραφή έχει άπειρα μυστικά. Για παράδειγμα πώς κτίζεται η πλοκή, πώς πλάθεται ένας λογοτεχνικός ήρωας μέσα από σκηνές, τι συντελεί στο να γίνει μαγευτική η γλώσσα ενός κειμένου, με ποιον τρόπο δημιουργεί κανείς ατμόσφαιρα, πώς χρησιμοποιεί τον διάλογο ή εντάσσει ιστορικά στοιχεία λειτουργικά στο μυθοπλαστικό γίγνεσθαι. Συγκεκριμένα η εκτενής φόρμα του μυθιστορήματος εμπεριέχει τις δικές της αόρατες λειτουργίες, τα δικά της κρυφοτόπια, ιδιάζουσες λεπτές ισορροπίες, τους δικούς της κώδικες επικοινωνίας. Γράφοντας και μαθητεύοντας στον γραπτό λόγο, ανακαλύπτεις όλο και περισσότερες κρυφές πτυχές της γλώσσας και της αφήγησης.

-Τα όρια της δημιουργικής γραφής;

Η δημιουργική γραφή βοηθά στην ανάπτυξη συγκεκριμένων δεξιοτήτων γύρω από την τέχνη της γραφής, οι οποίες είναι χρήσιμες για κάθε δημιουργό, καλλιεργημένο άνθρωπο, καλό αναγνώστη και εν τέλει οποιονδήποτε αγαπά τον λόγο και την τέχνη και διαλέγει να πλουτίζει με αυτά τη ζωή του. Εξασκεί τον μαθητευόμενο στην ψυχολογία, στην παρατήρηση, στη φαντασία, στο χιούμορ, στον στοχασμό, στη δομή ενός κειμένου, στην κριτική σκέψη και φυσικά στην καλλιέπεια του γραπτού λόγου. Διδάσκει πολλά σχετικά με το πώς γράφεται ένα άρτιο βιβλίο. Ωστόσο, η δημιουργική γραφή έχει όρια. Δεν μπορεί να χαρίσει σε κανέναν το ταλέντο.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here