Διαβάστε την ιστορία της Sugar: Το μοναδικό σκυλί στη χώρα μας που προλαμβάνει υπογλυκαιμικά σοκ

Το 2011, η σύζυγος του Βασίλη, Σοφία, διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1 μετά τη γέννηση του γιου τους. Πριν ενημερωθούν για το γεγονός, ο Βασίλης δεν γνώριζε καν για την ύπαρξη των diabetic alert dogs, όπως είναι η επίσημη ορολογία.

Ένας σκύλος ειδοποίησης διαβήτη εκπαιδεύεται ώστε να ανιχνεύει με τη μυρωδιά τα επίπεδα σακχάρου του ανθρώπου και με ένα κατάλληλο σινιάλο που θα έχει μάθει από τον εκπαιδευτή του να προειδοποιεί τον διαβητικό ιδιοκτήτη του έγκαιρα, προλαμβάνοντας έτσι τυχόν υπογλυκαιμικό σοκ.

Ο Βασίλης Μπορομπόκας, εκπαιδευτής σκύλων εκπαίδευσε ένα λαμπραντόρ  να προλαμβάνει πιθανά υπογλυκαιμικά σοκ.

Το σημαντικότερο στη συγκινητική ιστορία της Sugar είναι ότι, παρόλο που το κίνητρο για την εκπαίδευσή της ήταν η αγάπη του Βασίλη για τη σύζυγό του και η αντιμετώπιση του προβλήματος υγείας που προέκυψε, η εκπαίδευσή της δεν ήταν αυτοσκοπός.

Ο Βασίλης μίλησε για την ιστορία της Sugar, σε συνέντευξη του στη lifo.gr.

Βασίλη, γνώριζες από πριν για την ύπαρξη diabetic alert dogs ή αφότου διαγνώστηκε η σύζυγός σου με διαβήτη τύπου 1 άρχισες να ψάχνεις αν οι σκύλοι μπορούν να φανούν χρήσιμοι σε αυτό; 

Όχι, δεν γνώριζα πριν από το 2011 ότι υπάρχουν τέτοιοι σκύλοι. Γενικά, θεωρείται νέο είδος εκπαίδευσης, αν αναλογιστείς πως ο πρώτος σκύλος εκπαιδεύτηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2003. Εγώ ξεκίνησα να το ψάχνω το 2012, και μάλιστα, με κάθε νέα πληροφορία που συγκέντρωνα, αποκτούσα όλο και μεγαλύτερη εμμονή. Ξεκίνησα πολύ απλά, γκουγκλάροντας στην αρχή και εν συνεχεία, με πολλή επιμονή, πείσμα και πάθος, βρήκα ανθρώπους που με εκπαίδευσαν, μεταδίδοντάς μου τις γνώσεις τους με δικά τους videos και έρευνες. Συζητούσαμε πολύ στο τηλέφωνο, κάναμε Skype meetings, μου έστελναν e-mails, μου πρότειναν βιβλία… Με βοήθησαν και το έψαξα σε κάθε είδους χρήσιμη πηγή. Σιγά-σιγά στράφηκα προς την Ευρώπη και με στήριξαν πολύ δύο συνάδελφοι και δάσκαλοι, ένας Γερμανός και μια Ολλανδή.

Δημιούργησα έναν κύκλο όπου συμμετείχαν πραγματικά οι κορυφαίοι. Βέβαια, να πω ότι στην αρχή χόρτασα «πόρτα» και απόρριψη. Πολλοί συνάδελφοι δεν απάντησαν καν σε απλά e-mails όταν ζητούσα πληροφορίες σχετικά με το πού να στραφώ. Ωστόσο, θέλω να σταθώ σε αυτούς που με βοήθησαν να γίνω αυτό που είμαι. Στην Ιταλία, παραδείγματος χάριν, δέχτηκα πρόταση από την Αμερικανίδα πρωτοπόρο και «μύθο» της εκπαίδευσης κ. Kay να είμαι ο εκπαιδευτής στη Ν. Ευρώπη.

Πότε μπήκε η Sugar στη ζωή σας;

Τον Ιούνιο του 2015, λίγους μήνες αφότου γύρισα από τη μετεκπαίδευσή μου στη Γερμανία. Ήταν η καταλληλότερη στιγμή, για δύο λόγους. Πρώτον, λόγω καλοκαιριού είχαμε περισσότερο χρόνο οικογενειακώς να ασχοληθούμε με το νέο μας μέλος και, δεύτερον, για να αρχίσω να εφαρμόζω ό,τι είχα διδαχθεί. Το περιμέναμε πώς και πώς όλοι μας!

Ποια είναι η διαδικασία που ακολούθησες για να δημιουργήσεις έναν diabetic alert dog;

Η διαδικασία βασίζεται ουσιαστικά σε 3 πυλώνες. Ο πρώτος αφορά τη βασική υπακοή σε συνδυασμό με πολύ μεγάλη κοινωνικοποίηση και εξοικείωση του σκύλου με καθετί αστικό (κόσμο, καφετέριες, δρόμους, malls, πάρκα, ερεθίσματα κ.ο.κ.)

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά το scent training, δηλαδή την εκπαίδευση όσφρησης, κατά την οποία μαθαίνουμε στον σκύλο τη μυρωδιά της υπογλυκαιμίας, του την εντυπώνουμε, τον εξοικειώνουμε, τον μαθαίνουμε να την αναγνωρίζει και να ειδοποιεί.

Τέλος, ο τρίτος πυλώνας είναι η δημιουργία ρεαλιστικών σεναρίων, ώστε να αρχίσει ο σκύλος να δουλεύει και να ειδοποιεί. Αυτή είναι μια χρονοβόρος και απαιτητική περίοδος.

Επέλεξες σκυλί ράτσας Λαμπραντόρ και έχεις διευκρινίσει σε άλλες συνεντεύξεις σου ότι είναι μια καλή ράτσα για τη συγκεκριμένη δουλειά. Μπορείς να μας εξηγήσεις τον λόγο καθώς και τι μπορεί να συμβεί με άλλες ράτσες;

Τα συγκεκριμένα σκυλιά ήταν ούτως η άλλως μία από τις αγαπημένες επιλογές της Σοφίας, αλλά και δική μου, ανεξαρτήτως «δουλειάς». Απλώς, μιλώντας με έμπειρους συναδέλφους από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, κατάλαβα πως είναι ίσως η καλύτερη επιλογή. Όχι τόσο λόγω της μύτης –σχεδόν όλες οι ράτσες έχουν εξαιρετική όσφρηση–, αλλά περισσότερο λόγω του ότι είναι ισορροπημένα, φιλικά, ανθρωποκεντρικά, χαλαρά, προβλέψιμα και με μεγάλη διάθεση να προσφέρουν. Εννοείται πως πολλές φυλές και ημίαιμοι σκύλοι μπορούν να τα καταφέρουν. Στη Γερμανία και στην Ιταλία είδα, αλλά και δούλεψα με mixed breed σκύλους. Σημασία για εμένα έχει το ταμπεραμέντο του σκύλου.

Πώς ήταν το δέσιμο της Σοφίας με τη Sugar; Υπήρξαν ups and downs στη σχέση τους;

Ήταν άψογο. Η Sugar ήρθε πολύ συνειδητά στο σπίτι μας. Ήταν μια απόφαση αγάπης και ανεξαρτήτως επιτυχίας ή αποτυχίας του εγχειρήματος θα ήταν το σκυλί μας. Το να τα καταφέρουμε δεν ήταν αυτοσκοπός. Δεν μπορώ να πω πως υπήρξαν σκαμπανεβάσματα στη σχέση τους, η Σοφία είναι εξαιρετικά υπομονετική και ήρεμη μαζί της, με πολλή αγάπη και κατανόηση. Ίσως ανάμεσα σ’ εμένα και τη Σοφία να υπήρξαν ups and downs, γιατί πιστεύω πως μερικές φορές ήμουν πιεστικός και απαιτητικός ως προς την καθημερινή δουλειά. Βλέπεις, είναι και ο ρόλος του εκπαιδευτή στη μέση.

Υπάρχει περίπτωση ένας diabetic alert σκύλος να νιώθει εγκλωβισμένος στον ρόλο του; Να επηρεάζεται, για παράδειγμα, ο ψυχισμός του, να στρεσάρεται;

Αυτό με απασχόλησε πολύ και το συζήτησα αρκετές φορές με τη δασκάλα μου την κα Κay. Συγκεκριμένα, στη Sugar δεν λειτούργησε έτσι, το αντίθετο θα έλεγα, και ξέρεις γιατί; Με τη Σοφία μπαίναμε πολλές φορές στη θέση της. Γι’ αυτό ερχόταν μαζί μου σε μαθήματα, στη θάλασσα, τρέχουμε καθημερινά στο ΟΑΚΑ, καβαλάμε βουνά και μπορώ να πω πως διασκεδάζουμε σε βαθμό που ο περίγυρός μου με –ή μας– θεωρεί κομματάκι υπερβολικούς με τη Sugar. Στη γειτονιά μου, ας πούμε, η μόνιμη επωδός των ανθρώπων είναι: «Καλά, πάλι βόλτα πάει;». Η μικρή, λοιπόν, όχι μόνο δεν στρεσάρεται, αλλά θεωρώ πως απολαμβάνει πλήρως τη ζωή της. Αρκεί να ρίξεις μια ματιά στις φωτογραφίες της – σε όλες γελάει. Και το λέω κυριολεκτικά. Μου το λένε φίλοι, περαστικοί στον δρόμο, στα σχόλια στο Facebook, παντού.

Στερείται κάτι η Sugar; Ώρες παιχνιδιού, ας πούμε;

Στην αρχή της εκπαίδευσής της είχε περισσότερο «διάβασμα» από τον μέσο σκύλο. Δεν θα σου πω ψέματα – είχε δουλειά, επανάληψη και απαιτήσεις, αλλά πάντα με διαλείμματα, παιχνίδι και αποφόρτιση. Περισσότερο εγώ πιέστηκα, να σου πω την αλήθεια, γιατί έπρεπε να κάνω κάτι που το έκανα για πρώτη φορά και είχα την αγωνία του πώς θα τα πάμε. Σιγά-σιγά, όμως, προσπάθησα να προσαρμόσω την εκπαίδευση στο καθημερινό μας πρόγραμμα. Για παράδειγμα, πηγαίναμε βόλτα στο Mall, αλλά συνδυάζαμε και τη βασική υπακοή, ή για καφέ και στήναμε σενάριο υπογλυκαιμίας, ώστε να δούμε πώς θα αντιδράσει. Το πιο σημαντικό είναι πως η Sugar από την πρώτη στιγμή λάτρεψε κυριολεκτικά αυτήν τη δουλειά! Ήταν το αγαπημένο της παιχνίδι, να βρει δηλαδή την υπογλυκαιμία! Της άρεσε σε τέτοιον βαθμό, που όταν σταματούσαμε την εκπαίδευση, είτε γιατί ταξίδευα στο εξωτερικό είτε γιατί κάναμε ένα off με τη Σοφία, την βλέπαμε να της λείπει, το νιώθαμε. Αυτό νομίζω πως ήταν η επιτυχία, ότι ήταν και είναι πολύ χαρούμενη με αυτήν τη διαδικασία.

Πηγή: lifo.gr

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here