“Διάλειμμα Χαράς»: Υπαίθρια παράσταση στο φαράγγι του Λυκαβηττού

Της ΚΑΤΙΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

από www.mikrocosmos.gr

Είστε έτοιμοι για ένα «Διάλειμμα Χαράς»; Πρόκειται για μια παράσταση διαφορετική από αυτές που έχουμε δει. Το θέμα της αφορά σε τέσσερις γυναίκες που αναζητούν μια βαθύτερη επαφή με τη φύση, έξω από τη κανονική ζωή της πόλης, ωστόσο όπως μας εξηγεί η σκηνοθέτις, Άντζελα Δεληχάτσιου «στη δικιά μας παράσταση, το κοινό μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, που σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να διαλέξει να κάτσει κάπου και να κοιτάει μια πέτρα, και να αγνοεί εντελώς τους ηθοποιούς. Ή να πλησιάσει τους ηθοποιούς και να τους παρακολουθεί με έντονο βλέμμα. Ή να κρύβεται πίσω από τους άλλους και να βλέπει από πιο μακριά»

Έχετε ετοιμάσει ένα έργο, το «Διάλειμμα Χαράς» το οποίο αποτελεί μια σειρά 8 παραστάσεων στο φαράγγι του Λυκαβηττού. Θα λέγαμε ότι πρόκειται για μια υπαίθρια διαδραστική παράσταση;

Ναι, το project σίγουρα είναι υπαίθριo, και σίγουρα είναι παράσταση. Όμως, η λέξη «διαδραστική» δεν με ικανοποιεί. Πρώτον, επειδή νομίζω ότι η λέξη «διαδραστική» κάποιες φορές φοβίζει το κοινό, που δεν θέλει να μπει με το ζόρι σε κάποιο παιχνίδι. Στη δικιά μας παράσταση, το κοινό μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, που σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να διαλέξει να κάτσει κάπου και να κοιτάει μια πέτρα, και να αγνοεί εντελώς τους ηθοποιούς. Ή να πλησιάσει τους ηθοποιούς και να τους παρακολουθεί με έντονο βλέμμα. Ή να κρύβεται πίσω από τους άλλους και να βλέπει από πιο μακριά. Με λίγα λόγια να κάνει ό,τι τον εκφράζει. Κάποιος που είναι πιο κρυμμένος στην αρχή μπορεί να θελήσει κάποια στιγμή να έρθει πιο μπροστά. Κάποιος που παρακολουθούσε έντονα μπορεί να χρειαστεί ένα διάλειμμα και να πάει κάπου να απομονωθεί.

Πώς δημιουργήθηκε αρχικά η ιδέα του έργου;

Επιστρέφοντας από ένα εκπληκτικό εργαστήριο σωματικού θεάτρου και αυτοσχεδιασμό στη φύση στη Νίσυρο (την Γεωποιητική, πρακτική της διδακτορικής έρευνας της Άννας Τζάκου) στην Αθήνα, ένιωσα μια τρομερή απόγνωση με την πόλη, και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί βρίσκομαι εδώ. Επίσης, μου έλειπαν οι συνεργασίες με άλλους ηθοποιούς-περφόρμερ στη φύση και η «άγρια» κοινή ζωή μας στο κάμπινγκ. Παράλληλα, είχα επηρεαστεί πολύ από θεατρικές ομάδες στη Πολωνία -απ’ όταν σπούδαζα εκεί-, σαν τη Song of the Goat Theatre και τη Gardzienice, με τις οποίες είχαμε κάνει αρκετές φορές training στο σωματικό θέατρο μέσα σε χωράφια, δάση, χωματόδρομους σε χωριά. Όλες αυτές οι εμπειρίες μου δημιούργησαν την ανάγκη να κάνω θεατρική έρευνα μέσα στη φύση, έστω και τη φύση μέσα στη πόλη, και να προσπαθήσω να χτίσω μια παράσταση εκεί. Είχα βρει ένα σημείο που είναι 25 λεπτά με τα πόδια από το σπίτι μου – ένα μικρό φαράγγι στο Λυκαβηττό – μια μικρή κρυψώνα, όπου ήδη πήγαινα όταν ήθελα να αποφύγω την πόλη – και αποφάσισα να δοκιμάσω εκεί.

Το θέμα περιστρέφεται γύρω από τέσσερις γυναίκες και την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Ουώλτ Ουίτμαν; Πώς έχει προκύψει η ιδέα η ποίηση να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο;

Το θέμα γενικότερα είναι η σχέση του αστικού ανθρώπου με τη φύση. Οι τέσσερις γυναίκες-ηθοποιοί που αναζητούν μια βαθύτερη επαφή με τη φύση, έξω από τη κανονική ζωή της πόλης, συμβολίζουν όλους μας και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, αν θέλαμε, στη φύση. Τα ποιήματα του Σεφέρη και του Ουίτμαν είναι ένα εργαλείο για τους ηθοποιούς, το οποίο κατευθύνει την έρευνα τους με τη φύση, και επίσης λειτουργούν σαν μια γέφυρα για τους θεατές για να έρθουν στο ταξίδι μαζί μας.
Επίσης τα ποιήματα που ακούγονται στη παράσταση έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη φύση. Εγώ γνώριζα τον Ουίτμαν από μικρή (έχοντας μεγαλώσει στην Αμερική) και τον Σεφέρη τον ανακάλυψα πιο πρόσφατα. Όταν πρωτοδιάβασα Σεφέρη, συνειδητοποίησα ότι ο τρόπος που δημιουργεί εικόνες της φύσης μου θυμίζει κάτι παρόμοιο που κάνει ο Ουίτμαν. Κάπως καταφέρνουν και οι δύο να μας κάνουμε να νιώθουμε τη φύση με όλες μας τις αισθήσεις, σαν να είμαστε εκεί μαζί τους.

Να σημειώσουμε ότι κεντρικό θέμα της παράστασης είναι η σχέση του σύγχρονου ανθρώπου που ζει στο αστικό περιβάλλον με τη φύση. Θεωρείτε ότι έχει διαταραχθεί αυτή η σχέση; Μπορεί να αποκατασταθεί;

Ναι, εγώ κατάλαβα πόσο πολύ έχει διαταραχθεί αυτή η σχέση μέσα από τη δικιά μου εμπειρία. Όταν επέστρεψα από το ιδανικό μου ταξίδι στη Νίσυρο – όπου είχα μπει σε μια βαθιά συνομιλία με τη φύση – δεν ήθελα να μπω στους κανόνες τις πόλης. Θυμάμαι είχα ένα ραντεβού με κάποιες φίλες για ένα πότο, και άργησαν λίγο. Λοιπόν, τόσο δεν άντεχα να περιμένω στο μαγαζί με τα φώτα και το θόρυβο, που πήγα απέναντι, ανέβηκα σε ένα δέντρο και τους έστειλα sms ότι τους περιμένω εκεί!
Για να αποκατασταθεί εντελώς, χρειάζεται να αλλάξουν τόσα πράγματα στο τρόπο ζωής μας και στο πώς έχουμε χτίσει τις κοινωνίες μας, που είναι πολύ δύσκολο να το φανταστώ, στη διάρκεια ζωής μου τουλάχιστον. Πιστεύω, ωστόσο, ότι μπορούμε να αρχίσουμε με μικρές και μετά μεγαλύτερες κινήσεις να φέρνουμε τη ζωή μας σε καλύτερη ισορροπία με τη φύση. Γιατί να μην πάμε για πεζοπορία και πικ-νικ πιο συχνά στους λόφους και στα πάρκα, αντί να συναντιόμαστε στο καφέ ή στο μπαράκι; Γιατί να μην καθαρίζουμε λίγο κάποιο υπαίθριο σημείο που αγαπάμε και έχουμε υιοθετήσει όποτε το επισκεπτόμαστε;

Πιστεύετε ότι βρισκόμαστε σε ένα …διάλειμμα χαράς επειδή απομακρυνθήκαμε από την φύση;

Πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε στη φύση – η περιβαλλοντική καταστροφή – είναι µεγάλο κρίμα και έγκλημα. Όμως είμαι βέβαιη ότι η φύση θα επιβιώσει, και εμείς θα καταστραφούμε πριν καταφέρουμε να την καταστρέψουμε. Δεν ξέρω αν είναι και τόσο αισιόδοξη σκέψη, αλλά κάπως μου δίνει παρηγοριά! Εκτός από το γεγονός ότι μπορεί να πάθουμε μια αποκαλυπτική καταστροφή, και μάλιστα σχετικά σύντομα, βιώνουμε και καθημερινά μικρο-καταστροφές. Μικρο-καταστροφή βιώνω κάθε φορά που αγχώνομαι και μιλάω άσχημα στους γύρω μου∙ κάθε φορά που τεμπελιάζω και δεν βάζω κάτι στο κάδο της ανακύκλωσης∙ κάθε φορά που αφήνω την απελπισία να με πιάσει, και λέω τι νόημα έχει να προσπαθώ εγώ όταν όλα γύρω μου είναι χάλια. Μπορεί να έχουμε πάρει μια κατηφορική κλίση ως κοινωνία, αλλά “I want to go down fighting” – θέλω να πέσω παλεύοντας, μήπως γίνει κάποιο θαύμα στη τελευταία στιγμή και σωθούμε. Τουλάχιστον θα νιώθω καλύτερα για τη προσπάθεια μου κάθε στιγμή, και εξάλλου, όπως λένε οι βουδιστές, έχουμε μόνο το παρόν.

Το κοινό θα μπορεί να συμμετέχει στην παράσταση και να συμπράττει με τους ηθοποιούς; Ποιες είναι οι βασικές δυσκολίες σε μια παράσταση όπου η σκηνή μεταφέρεται στη σε φυσικό περιβάλλον;

Το κοινό είναι ελεύθερο να κάνει ό,τι θέλει – αυτό φυσικά πάντα στο πλαίσιο του ότι είμαστε όλοι μαζί στον ίδιο χώρο και μπορεί μερικοί θεατές να θέλουν να δουν και να ακούσουν τι κάνουν οι ηθοποιοί χωρίς ενόχληση. Όμως υπάρχουν μερικά σημεία της παράστασης στα οποία δεν θα είναι καθόλου ενοχλητικό να συμπράττουν άτομα από το κοινό, αν το θελήσουν. Νομίζω αυτό θα γίνει φανερό μέσα στις συνθήκες που δημιουργούμε.
Οι βασικές δυσκολίες είναι οι αποστάσεις, το έδαφος, ο καιρός, τα ακουστικά από διάφορα σημεία – έχουμε πολλές παραμέτρους που δεν θα είχαμε σε κανονικό θέατρο ή σε εσωτερικό χώρο. Όμως έχουμε τον καλύτερο σκηνογράφο και σχεδιαστή φωτισμού που υπάρχει, και σε πολύ καλή τιμή!

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για όλους ώστε παρά τα οικονομικά προβλήματα να μπορέσουν να παρακολουθήσουν το έργο;

Η είσοδος είναι «με ελεύθερη συνεισφορά», που σημαίνει ότι φυσικά θα ευκολύνει κάποιον με οικονομικά προβλήματα να έρθει, όμως επίσης η φιλοσοφία της ελεύθερης συνεισφοράς είναι ότι ο καθένας δίνει ό,τι έχει τη δυνατότητα να δώσει αλλά και με βάση την αξία που εκτιμά ότι έχει η εμπειρία που έχει βιώσει -το κουτί βγαίνει στο τέλος!- Οπότε, αντίστοιχα, ακόμη κι αν κάποιος με μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα θέλει να δώσει κάτι παρά πάνω απ’ ό,τι θα έδινε για ένα κανονικό θεατρικό εισιτήριο, εδώ έχει την ευκαιρία να το κάνει.

Ημερομηνίες παραστάσεων

Σάββατο 6 Ιουνίου / Κυριακή 7 Ιουνίου
Σάββατο 13 Ιουνίου / Κυριακή 14 Ιουνίου
Παρασκευή 19 Ιουνίου
Παρασκευή 26 Ιουνίου / Σάββατο 27 Ιουνίου / Κυριακή 28 Ιουνίου
Ώρα έναρξης: 18:30, Διάρκεια: 120’

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Άντζελα Δεληχάτσιου
Ηθοποιοί: Νατάσα Νταϊλιάνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου, Άντζελα Δεληχάτσιου
Βοηθοί σκηνοθεσίας: Γιώργος Ευθυμίου, Ιωάννης Βασιλόπουλος
Φωτογραφίες/Video: Γιώργος Ευθυμίου
Γραφιστική επιμέλεια: Έλλη Βασσάλου
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Στέλλα Πεκιαρίδη

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here