Του Αλέξανδρου Ασωνίτη,
 
          Συγγραφέα, συντονιστή της σχολής σεμιναρίων Ανοιχτή Τέχνη, info@anoixtitexni.grwww.anoixtitexni.gr         
 
      Δάκρυσαν οι αναγνώστες του Βήματος, και ποιος δεν θα δάκρυζε όμως, διαβάζονταςhttp://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=886810  το άρθρο του δημοσιογράφου ΄Αγγελου Αθανασόπολου για τον απερχόμενο Γερμανό πρέσβυ. Ταυτόχρονα, τύψεις  κι ενοχές τους κατέκλυσαν άφθονες που δεν φέρθηκαν, δεν φερθήκαμε όπως τού άξιζε σ’ αυτόν τον σπάνιο άνθρωπο που «ήρθε ως πρέσβυς και φεύγει ως φίλος». Και τι δεν έκανε ο ακάματος πρέσβυς για τους αχάριστους εμάς. Που δεν ήταν μόνο πρέσβυς, αλλά και ο ουσιαστικός κυβερνήτης της χώρας, όπως τον παρουσιάζει, προδίδοντας την αληθινή του ιδιότητα, ο κ.  Α. Α.
      Ακούστε, λοιπόν, τι έκανε για μας, και σκεφθείτε και ντραπείτε για όσα (δεν) κάναμε εμείς για αυτόν τον καλό Γερμανοσαμαρείτη:
Α)   «…δεν αναμέναμε την «τρικυμία» που θα περνούσαμε το πρώτο επτάμηνο του 2015, όταν η χώρα αντίκρυσε την άβυσσο και ένα χέρι την τράβηξε από εκεί την ύστατη, κυριολεκτικά, στιγμή».
             Τίνος ήτο, βρε γυναίκα,  το σωτήριο χέρι τούτο;  Του πρέσβυ, όπως μπορεί να διαβασθεί ο υπαινιγμός, ή  τινός άλλου; Και ποιου; Και γιατί δεν αναφέρεται;
Β)  Εκτός όλων των πετυχημένων γεφυροποιών ενεργειών του «να γεφυρώσει διαφορές και όχι να διχάσει» (αυτό έλειπε, να δίχαζε κιόλας) , διάβαζουμε ότι:  «Δεν κλήθηκε να διαχειριστείμόνο την υπόθεση μίας πιθανής εξόδου της Ελλάδος από την ευρωζώνη, αλλά και τη γιγαντιαία πρόκληση της προσφυγικής κρίσης.»
     Καλά διαβάσατε. Ο ουσιαστικός κυβερνήτης της χώρας, ο γερμανός πρέσβυς, ήταν αυτός που διαχειρίστικε τα δυό κολοσσιαία ζητήματα. Αυτός μας έσωσε. Τ’ ακούτε κάτοικοι της Λέσβου, Χίου, Σάμου, Κω, Αγαθονησιού κι όλου του Αιγαίου; Δεν προσφέρατε τίποτα εσείς. Ούτε υπάρχει ελληνική πολιτεία, κυβέρνηση, θεσμοί, φορείς, αυτοδιοίκηση. Μόνο η καλή πρεσβεία στην οδό Καραολή και το σπίτι στο Χαλάνδρι.
   Δεν αρκέσθηκε σ’ αυτά τα ολίγα ο Γερμανός εκατόγχειρας:  «Κινήθηκε στον επιχειρηματικό χώρο, καθώς και σε αυτόν του πολιτισμού (τι ακριβώς έκανε; χρύσωσε το χάπι με την ντοκουμέντα 14 ή κάτι άλλο, και τι ήταν αυτό;) συνέβαλε στην υπέρβαση τραυμάτων του παρελθόντος και ιδιαίτερα αυτών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (πώς ακριβώς συνέβαλε, τι έκανε;) χωρίς να πτοηθεί από χυδαίες και προσβλητικές εκδηλώσεις όπως αυτές της Ζωής Κωνσταντοπούλου όταν πήγε να καταθέσει στεφάνι στο μαρτυρικό Δίστομο για τους νεκρούς της σφαγής των Ναζί.».
      Ποιες άλλες εκδηλώσεις έγιναν εις βάρος του και δεν πτοήθηκε ο «ψηλός και επιβλητικός» πρέσβυς; Γιατί δεν μας λέει; 
     Αυτές είναι οι  απόψεις του αρθογράφου. Όμως:
     Κάθε πρέσβυς εκπροσωπεί την χώρα του και υπερασπίζει και υπηρετεί τις αποφάσεις της, εκτός αν διαχωρίσει επισήμως την θέση του.
   Ας παρακάμψουμε  τα του μνημονίου, την γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη, τις επί επτά έτη χυδαιότατες επιθέσεις κατά του ελληνικού λαού και πολιτισμού από όλον σχεδόν τον γερμανικό τύπο και διακεκριμένους εκποροσώπους του γερμανικού κράτους.  Κι ας έρθουμε στις γερμανικές αποζημιώσεις.
    Το γερμανικό κράτος αρνείται, παράνομα, να αποζημιώσει την Ελλαδα για τα δεινά της ναζιστικής κατοχής, τις εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, τις φοβερές καταστροφές σε  κρατικές υποδομές και σε ατομικές περιουσίες, το δάνειο, τις κλεμμένες αρχιαότητες, και όλες τις υπόλοιπες αρπαγές. Είναι το μόνο κράτος που αρνείται να αποζημιώσει. Έχει αποζημιώσει μόνο τους Έλληνες Εβραίους με 115 εκατομμύρια μάρκα το 1959, με αφορμή την παράδοξη άφιξη και σύλληψη του διώκτη τους στην Θεσσαλονίκη Μαξ  Μέρτεν.
     Συνεπώς, κάθε Γερμανός πρέσβυς στην Ελλάδα, αποδεχέται προσωπικώς, και όχι μόνο ως υπάλληλος του γερμανικού  κράτους, τις διαχρονικές ενέργειες, παραλείψεις και αποφάσεις του κράτους του, εφ’ όσον δεν παραιτείται ή δεν αρνείται την μετάθεσή του στην Αθήνα.
    Αλλά η ναζιστική κατοχή δεν προκάλεσε μόνο τα δεινά που προανέφερα. Καθόρισε όλον τον μεταπολεμικό κόσμο. Σε μας, προκάλεσε την τρομακτική αιματοχυσία και διαίρεση του εμφυλίου και όλα τα επακόλουθα: τρομοκρατία, εξορίες, βασανιστήρια, μετανάστευση (και στην Γερμανία!), αποστασία, χούντα, Κύπρος, όλα είναι αποτελέσματα του ναζιστικού πολέμου και της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα. Δεν θα είχαν συμβεί, αν δεν είχε εισβάλει.
    Ποιά ακριβώς τραύματα θεράπευσε, λοιπόν, ο πρέσβυς;
    Να δούμε πότε θα βρεθεί ελληνική κυβέρνηση που θα διεκδικήσει τις αποζημιώσεις και θα διαπομπεύσει την Γερμανία στο διηνεκές, όπως πολύ κάνουν οι άξιοι μιμήσεως Ισραηλινοί. Η «πρώτη φορά Αριστερά» γρήγορα ξέχασε τις αγωνιστικές ρητορείες για τις αποζημιώσεις και το πολύκλαυστο ήθος της. Πάλι καλά που δεν κατηγορεί σαν εθνικιστές όσους μιλάνε για αποζημιώσεις, όπως  έκαναν με μένα και το μυθιστόρημά μου Λάλον Ύδωρ (Πατάκης) που έγραφα για τις αποζημιώσεις.
      Βέβαια, η ακλόνητη παρακρατική κυβέρνηση των «επαναστατών» επιγόνων του λεγόμενου Έλληνα Πολ Ποτ, που λυμαίνεται από το 1990 τα «σοβαρά» ΜΜΕ, δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της λέξη. Την περιμένουμε και τους περιμένουμε.
      Και να:  Η χώρα του καλού Σαμαρείτη απεδείχθη ότι κέρδισε μόνο 1,3 δις από την Ελλάδα (που έσωσε το άγνωστο χέρι), κατά την κρίση που προκάλεσε η ίδια για να σώσει τις τράπεζές της. Το  1,3 δις  διαφύλαξε  ο  Γερμανός πρέσβυς που ήθελε να καταθέσει και στεφάνι στο Δίστομο.
       Εν κατακλείδι: Η Γερμανία, με το να αρνείται, παράνομα, να καταβάλλει στην Ελλάδα τα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο,  ουσία και τύποις αποδέχεται και υποστηρίζει τις ναζιστικές σφαγές. Τις επαναλαμβάνει σε ψυχικό και σημειολογικό επίπεδο. Τις διαπράττει ξανά και ξανά, σε πολλαπλάσιο βαθμό.
     Κάθε Γερμανός πρέσβυς δεν συναινεί απλώς  σ’ αυτό το ναζιστικό έγκλημα. Το ξαναδιαπράττει ο ίδιος. Το ίδιο διέπραξε και ο δρ Σόοφ.
 
    ΥΓ: 1) Τι να περιμένουμε απ’ την ελίτ που καταδυναστεύει και ταπεινώνει λαό και έθνος; Μετά την Προεδρία της Δημοκρατίας,  το Αριστοτέλειο τίμησε τον Γιούνκερ που μόλις είχε μιλήσει για «τελευταία ευκαιρία της Κύπρου» και χτες δήλωσε ότι αν η Τουρκία εκτελέσει τους «πραξικοπηματίες» και δεν αποφυλακίσει αδίκως συλληφθέντες δημοσιογράφους, δεν έχει θέση στην Ευρώπη. Ορθώς.
   Αλλά έχει και παραέχει που παρενοχλεί τις γεωτρήσεις στην Κύπρο, που δεν αναγνωρίζει μέλος της ΕΕ, που κατέχει παράνομα το 37% του εδάφους μέλους της ΕΕ, που εισβάλλει όποτε θέλει στον εναέριο χώρο άλλου μέλους της ΕΕ, που θεωρεί αιτία πολέμου την άσκηση διεθνών δικαιωμάτων μέλους της  ΕΕ.
    Ποιος φταίει για τον ξεπεσμό μας; Η ελληνική ελίτ ή όσοι την εκμεταλλεύονται και την χλευάζουν;
Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here