Δ. Κουφοντίνας: Η απεργία πείνας ως ζήτημα πολιτικής αξιοπρέπειας και ως υπεράσπιση μιας κατάκτησης του κινήματος είναι μονόδρομος

«Ο εισαγγελέας είπε ότι η συνείδησή του δεν του επιτρέπει να μου δώσει άδεια. Βέβαια λίγο καιρό πριν η συνείδησή του  επέτρεπε κάτι τέτοιο . Δεν ξέρω τι είναι αυτό που κάνει τη συνείδηση ενός εισαγγελέα τόσο ευμετάβλητη, τόσο ελαστική. Όλοι όμως ξέρουμε πόσο ενδιαφέρονται για το θέμα κάποιες ξένες πρεσβείες και οι εγχώριες γνωστές οικογένειες».

Αυτό επισημαίνει μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στο Τhe Press Project, από τις αγροτικές φυλακές του Βόλου, ο καταδικασμένος σε 11 φορές ισόβια για τη δράση της 17Ν, Δημήτρη Κουφοντίνας, ο οποίος διαμαρτυρόμενος για την άρνηση του εισαγγελέα να το δοθεί άδεια, έχει ξεκινήσει από τι 2 Μαΐου, απεργία πείνας.

Και συμπληρώνει:

«Ύστερα από έξι άδειες που είχα πάρει ακολουθήθηκε ξαφνικά μια μεθόδευση σαν να έχει επέμβει ένα “αόρατο χέρι” για να αντιστρέψει την κατάσταση και να κάνει ελαστικές τις συνειδήσεις. Δεν ξέρω ποιανού ακριβώς είναι αυτό το χέρι ούτε αν είναι σύμπτωση διαφορετικών πολιτικών βουλήσεων».

Σχολιάζοντας το σκεπτικό της απόρριψης του αιτήματος του, μιλά για «δηλώσεις μετανοίας» και κάνει λόγο για «συντριβή του πολιτικού αντιπάλου:

«Ο εισαγγελέας διάβαζε από το βούλευμα του Συμβουλίου του Βόλου μία  μία τις δηλώσεις μου αποκαλύπτοντας έτσι πως αντιλαμβάνονται την έννοια της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Τελικά, το σκεπτικό του για την απόρριψη ήταν το κόκκινο νήμα των αγώνων. Φαίνεται ότι αυτό το κόκκινο νήμα είναι το κόκκινο πανί που ερεθίζει τα εξαρτημένα -ταξικά- αντανακλαστικά της δικαιοσύνης. Αποκαλύπτει πίσω από όλα αυτά ότι αυτό που ζητούν είναι η συντριβή του πολιτικού αντιπάλου, η αποκήρυξη των ιδεών, της σκέψης, του λόγου και οι δηλώσεις μετανοίας».

Ασκεί μάλιστα κριτική στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Η πολιτική ηγεσία συμπεριφέρεται σαν Πόντιος Πιλάτος. Νίπτει τα χέρια της με το πρόσχημα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, απέναντι στους δικαστικούς που κρίνουν με ιδεολογικοπολιτικά κριτήρια και απαιτούν δηλώσεις μετανοίας. Κυρίως όμως επιμένει να διατηρεί τη φασιστική διάταξη Δένδια που έδωσε το δικαίωμα βέτο στον εισαγγελέα για τις άδειες, γνωρίζοντας καλά ότι αυτό θα χρησιμοποιηθεί κυρίως κατά των πολιτικών κρατουμένων».

Οσον αφορά το θεσμό της άδειας και την απεργία πείνας που ξεκίνησε αναφέρει:

«Το δικαίωμα της άδειας κατακτήθηκε με αγώνες, δυνατές απεργίας πείνας και θυσίες. Η κατάργησή του δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς κρατούμενους αλλά ολόκληρο το κίνημα και τις δημοκρατικές ελευθερίες του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας.  Για μένα η απεργία πείνας υπερβαίνει το ζήτημα μιας ατομικής άδειας. Ειδικά όταν η κατάργησή της τίθεται με τόσο καθαρούς πολιτικοϊδεολογικούς όρους και απαιτήσεις για αποκήρυξη ιδεών.

Έτσι, η επιλογή της απεργίας πείνας ως ζήτημα πολιτικής αξιοπρέπειας και ως ζήτημα υπεράσπισης μιας κατάκτησης του κινήματος ήταν μονόδρομος. Αποτελεί ακόμα μια τιμή στην επαναστατική παράδοση τόσων απεργών πείνας που έστειλαν ένα μήνυμα αντίστασης επισημαίνοντας ότι οι αγώνες έχουν πάντα και προσωπικό κόστος».

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here