“Congratulations Guys”

 

Της Κέλλυς Σταμούλη*

Γίνεται να ξετυλίγεται μπροστά σου εκρηκτική συμπεριφορά από βασικό ένστικτο ταλέντου και να μην σε συνεπάρη; Δεν γίνεται. Αυτό συμβαίνει ενίοτε σε μία θεατρική παράσταση, από την οποία, εάν συνομωτήσει το σύμπαν όλο, θα βγείς από το θέατρο πετώντας, κάτι σαν να δέχτηκες υπηρεσίες SPA στο πνεύμα σου. Πρόκειται περί Νιρβάνας μέσα από τα θαυματουργά «χέρια” των ηθοποιών, οι οποίοι κάτι σαν TOP GUN πιλότοι θα σε ταξιδέψουν σε πολιτείες ονειρικές, μεθυσμένες.

Χτες όμως ανακάλυψα ότι μία τέτοια νιρβάνα μπορείς να απολαύσεις και εκτός θεατρικού χώρου. Και ΟΧΙ δεν είναι διαφήμιση, καθώς ούτε καν ξέρω σε ποιον ανήκει το άπαιχτο αυτό εστιατόριο, το οποίο καλπάζει με πανέμορφες ταχύτητες στο Περιστέρι Αττικής.

Είχα ξένους και ήθελα να μαγευτούν απολαμβάνοντας ταυτόχρονα και δείπνο αλλά και μία ξεχωριστή, τύπου «my greek fat wedding” ατμόσφαιρα! «Καλά ρε Κέλλυ, τώρα το ανακάλυψες το Base Grill”; θα αναρωτηθείτε ευλόγως. Αυτό το εξαίσιο πάντως «cast” καλλιτεχνών-σερβιτόρων χτες το παρατήρησα. Ακούστε τώρα:

Φτάνουμε στο μαγαζί. Μας «τοποθετούν” με περισσή ευγένεια στο τραπέζι μας. Αυτό που νοιώθεις ξεχωριστός και αναρωτιέσαι «μήπως με μπερδέψανε με άλλον και μου φέρονται τόσο ξεχωριστά”; Κατόπιν ο «σερβιτόρος” (δεν βρίσκω ελληνική δόκιμη λέξη, ή συγκεκριμένη πάντως προέρχεται από το ιταλικό «servitore”) δίνει κατάλογο στ΄αγγλικά στους ξένους καλεσμένους και τους καλωσορίζει στο εστιατόριο ωσάν να ήρθαμε στον Λευκό Οίκο! «Τι ωραία” σκέφτομαι! Μου κάνουν τη μισή δουλειά τα παιδιά με την ευγένειά τους! Μπράβο τους!

Πού να φανταζόμουν ότι θα παρέλαυναν από το τραπέζι μας 3 διαφορετικοί υπέρ το δέον ταλαντούχοι «Jeunes Premiers”; Ο πρώτος μας φέρνει το κρασί. Μας μιλάει γι αυτό με πάθος κρατώντας το με αυτοπεποίθηση και προβάλλοντάς το διακριτικά αλλά εμβληματικά στο οπτικό μας πεδίο. Εν τέλει με κινήσεις Μαέστρου μεγάλου μας το σερβίρει! Ουπς… σκέφτομαι! Που το τσίμπησε το ταλέντο ο τυχερός ιδιοκτήτης;

Καταφθάνει ο δεύτερος στο «θεατρικό σανίδι” του τραπεζιού μας. Αυτός πιο εσωστρεφής, μας κοιτάει έντονα κατάματα και με μία ανεπαίσθητη κίνηση, χωρίς φανφάρεςή τυμπανοκρουσίες, μας παρουσιάζει τη σαλάτα. Κατακόκκινα τοματίνια και στη μέση ένα μεγάλο άσπρο στρογγυλό βουνό. Αριστοτεχνικά βγάζει κουτάλι και πιρούνι (μπορεί και μαχαίρι, Σεφ διορθώστε με αν κάνω λάθος) και με χαρισματικό ελιγμό κόβει μπροστά μας την άσπρη φρεσκότατη μπάλα, τη ζουμερή buratta, η οποία διαχέεται ισομερώς στο πιάτο.

Μετά σπρώχνει το πιάτο περί τα 3 εκατοστά με αποφασιστικότητα, την οποία θα ζήλευε και ταχυδακτυλουργός ακόμη, σηματοδοτώντας μας την έναρξη του δείπνου. Εγώ πλέον έχω αρχίσει και αναρωτιέμαι αν είμαι σε εστιατόριο ή μήπως σε θεατρική σκηνή του Λονδίνου. Μπίνγκο ανεπανάληπτο!

Η βραδιά εννοείται ότι έχει εναρμονιστεί με το στίγμα του μαγαζιού. Εννοώ ότι όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι απαστράπτουσα σε ποτίζει κι εσένα η φωτεινότητα του χώρου. Και ξαφνικά βλέπω στο τραπέζι μας τον Κορυφαίο κατά κάποιο τρόπο όλων, να μας παρουσιάζει αυτό το κομμάτι Κρέας, που λέει ήταν κάποιας ωρίμανσης, New York Steak ή κάτι τέτοιο. Κι έτσι ευθυτενής και προσηλωμένος στο έργο του, μου θύμησε κάτι από το «Φιλί» του Γκουστάφ Κλιμτ.

Την εναποθέτει στο τραπέζι την ξύλινη παραλληλόγραμμη κατασκευή, χωρίς να χάσει καθόλου οπτική επαφή μαζί της. Λες και ήταν ο ταυρομάχος που σκάει δυναμικά στην Αρένα με τον ταύρο του. Βγάζει με μαγική δυναμική δύο μαχαίρια και με άριστη κινησιολογική ακρίβεια κόβει το «έδεσμα”. Και ενώ εγώ βρίσκομαι πλέον σε οίστρο απόλαυσης χάρη στη θεατρική άψογη παρουσία του τύπου, αυτός αποχωρεί τινάζοντας το χέρι του προς τα εμάς, όπως ο Torrero απευθύνει προκλητικά το κόκκινο πανί στο θήραμά του, υποδεικνύοντάς μας με τον τρόπο αυτόν το περίτεχνα τεμαχισμένο κομμάτι κρέατος. Και χωρίς λέξεις μας λέει: «Και τώρα δικό σας”.

Παιδιά αυτό δεν υπάρχει. Αυτό δεν είναι Base Grill…αυτό είναι φυτώριο Ταλέντων όπου τα κρέατα, οι μυρωδιές, οι πατάτες, οι ποδιές τα ψυγεία κι οι καρέκλες μεταμορφώνονται σε κορυφαία μορφή λαικής τέχνης στο μοναδικό σκηνικό της οποίας το Ταλαντούχο Προσωπικό, σερβιτόροι, ψήστες και Σεφ διηγούνται με τρόπο μοναδικό την ιστορία του κρέατος που ήρθες να φας, του κρασιού που θες να πιεις.

Τελικά το Ταλέντο και το Πάθος για δουλειά πάραυτα διασφαλίζουν υψηλής αισθητικής αποτελέσματα, όχι μόνο στο Θέατρο αλλά παντού όπου κινείται και δρα ο άνθρωπος.
Θα τηλεφωνήσω να μου στείλουν φωτογραφίες απ΄το μαγαζί, κι ελπίζω να σας μεταφέρουν στην μαγευτική αυτή «theatrical based” εμπειρία. Congratulations Guys!

*Η Κέλλυ Σταμούλη σπούδασε Νομικά στην Αθηνα. Στις Βρυξέλλες έκανε το μεταπτυχιακό της στο Δίκαιο Αέρος και Θαλάσσης στο ULB καθώς και την Σχολή Θεάτρου Klein Akademie.

Φωτογραφίες: Δημήτρης Βλάικος

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here