Το μπλουζ της βόρειας διαδρομής (Bound No’th Blues)-Ένα ποίημα του Λάνγκστον Χιουζ, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα μετανάστη

 

 

 

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Κατηφορίζοντας το δρόμο, Θεέ μου.

Κατηφορίζοντας το δρόμο.

Κάτω στο δρόμο, Θεέ μου.

Κάτω, κάτω στο δρόμο.

Ψάχνω να βρω κάποιον

Για με βοηθήσει να μεταφέρω αυτό το φορτίο.

 

Ο δρόμος βρίσκεται  μπροστά μου,

Τίποτα άλλο δεν κάνω, παρά περπατώ.

Ο δρόμος βρίσκεται  μπροστά μου,

Περπατώ και περπατώ και περπατώ.

Θα ήθελα να συναντήσω έναν καλό φίλο

Να έρθει να συζητήσουμε.

 

Σιχαίνομαι να είμαι μόνος,

Θεέ, δεν μ’ αρέσει να είμαι λυπημένος.

Λέω, δεν μ’ αρέσει να είμαι μόνος,

Μ’ αρέσει να είμαι μόνος και  λυπημένος.

Αλλά κάθε φίλο που βρίσκεις, μου φαίνεται

Σαν να προσπαθούν να κάνουν το κακό σου.

 

Δρόμος, δρόμος, δρόμος, Ω!

Δρόμος, δρόμος, δρόμος, δρόμος!

Δρόμος, δρόμος, δρόμος, Ω!

Για το δρόμο προς Βορρά

Αυτές οι πόλεις του Μισισιπή δεν είναι

Κατάλληλες. Δεν έχουν ελπίδα.

Το μεγάλο ποτάμι και η ‘Βασίλισσα του Μισισιπή’ στο Μέμφις.
Το μεγάλο ποτάμι και η ‘Βασίλισσα του Μισισιπή’ στο Μέμφις.

 

Είναι ολοφάνερο ότι ο αφηγητής του ‘Bound No’th Blues’, είναι ένας αφροαμερικανός εργάτης από το Μισισιπή που ταξιδεύει από τον καταπιεστικό Νότο με κατεύθυνση τον σχετικά εύπορο Βορρά. Το ποίημα είχε γραφτεί από τον Λάνγκστον Χιουζ, μάλλον, για να γίνει  τραγούδι που μας λέει για το μοναχικό δρόμο πάνω στον οποίο ο εργάτης ταξιδεύει, αυτός ο δυστυχής που επιθυμεί  να μιλήσει σε κάποιον για να τον βοηθήσει να φέρει σε πέρας το παροιμιώδες φορτίο της αβεβαιότητας και της καταπίεσης. Τον  χαρακτηρίζει η μοναξιά, μισεί να είναι μόνος, δεν του αρέσει να είναι λυπημένος, αλλά ένα ακόμα πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό στοιχείο εδώ, είναι η εμφανής δυσπιστία του στους υποτιθέμενους φίλους του, αφού όλοι έχουν το κακό στο μυαλό τους.

Το μπλουζ ποίημα, είναι γεμάτο  από  επαναλήψεις,   όσον αφορά την επιλογή λέξεων και το στυλ. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες λεπτές διαφορές που δίνουν στο ποίημα μια ποικιλία ρυθμού. Προτείνει μια αλλαγή, καθώς ο αφηγητής ταξιδεύει από το ένα μέρος στο άλλο. Όταν λέει, ότι δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει, αλλά να περπατάει συνεχώς, δηλώνει ότι αυτός ο άνθρωπος το μόνο που του μένει  είναι να προχωράει ελπίζοντας σε μια καλύτερη ζωή που τον περιμένει στο Βορρά, αν και ο ίδιος επιθυμεί να έχει παρέα μαζί του για να γίνει το ταξίδι του λιγότερο μοναχικό.  Λέει, επίσης, ότι αυτές οι πόλεις του Μισισιπή δεν του ταιριάζουν, δεν είναι ανθρώπινες,  που υποδηλώνει ότι η μετανάστευση του ήταν επικείμενη,  και μάλιστα ήθελε να κάνει μια  νέα αρχή.

 

Το μεγάλο ποτάμι και η ‘Βασίλισσα του Μισισιπή’ στο Μέμφις.

 

Ο Χιουζ χρησιμοποιεί την ομοιοκαταληξία και την επανάληψη, προκειμένου να δώσει στο ποίημα μια τεμπέλικη χροιά, να γίνει το   μπλουζ τραγούδι  αργό και νωχελικό, στοιχεία που  αποτελεί μέρος των παραδοσιακών μπλουζ. Κάποιες λέξεις και φράσεις, όπως ‘bet ever friend you find’ και ‘goin’ down the road, Lawd’, είναι χαρακτηριστικές της νότιας διαλέκτου.

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here