Bίκυ Στουφή: Μια μελωδία για την Εύα

 

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Το μέλλον της Εύας Βάρναλη διαγραφόταν λαμπρό. Με την θεϊκή φωνή της είχε κατακτήσει το απαιτητικό κοινό της όπερας και με την ομορφιά της την καρδιά του αριστοκράτη Νικολά Ντε Λούκα. Όταν μαθαίνει ότι εκείνος την απατά ο κόσμος της καταρρέει και καταφεύγει στο γραφικό Τρούρο της Κορνουάλης προκειμένου να ξαναβρεί τον εαυτό της. Η γνωριμία της με τον γοητευτικό Μπεν Άστον θα την βοηθήσει να ξεπεράσει την απογοήτευση, όμως πόσο τυχαία είναι, άραγε αυτή η γνωριμία από την στιγμή που ο αινιγματικός Εγγλέζος φαίνεται να κατέχει σημαντικές αλήθειες για το παρελθόν της που ακόμη και η ίδια αγνοεί; Ένας ειδεχθής φόνος – ή μήπως δύο; – πυροδοτεί μια σειρά απρόσμενων, δυσάρεστων γεγονότων και γίνεται αφορμή να βγουν στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά που θα συνταράξουν την Εύα και θα θέσουν την ζωή της σε κίνδυνο όταν πέφτει θύμα απαγωγής. Φως στην υπόθεση θα ρίξει ο ελληνικής καταγωγής αστυνομικός επιθεωρητής, Θάνος Δαρνέζης, και τελικά οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας θα ανακαλύψουν ότι ο δρόμος που οδηγεί στην ευτυχία περνάει πρώτα μέσα από την συγχώρεση και την μετάνοια. Κάθισε κάτω και ένας βουβός λυγμός συντάραξε το στήθος του. Κάθε ημέρα, εδώ και πέντε ολόκληρα χρόνια, ξαναζούσε λεπτό προς λεπτό όλη τη φρίκη. Όχι επειδή το επεδίωκε, δεν ήταν μαζοχιστής. Ένας Θεός ήξερε πόσο πολύ είχε παλέψει για να επουλώσει την πληγή, αλλά έφτανε μια ματιά στον καθρέφτη για να αρχίσει να αιμορραγεί ξανά. Γιατί δεν τον σκότωσαν κι αυτόν; Χάρη θα του έκαναν. Αντίθετα, του άφησαν αυτή την ουλή στο πρόσωπο για να του θυμίζει διαρκώς πως είχε βρεθεί εκεί… Ένα εξαιρετικά καλογραμμένο μυθιστόρημα, με συναρπαστική καταιγιστική πλοκή, από την συγγραφέα των μεγάλων best seller

-Από που εμπνευστήκατε την ιδέα του βιβλίου;

Πολλές φορές μια φράση ή μια εικόνα είναι αρκετά για να αρχίσω να δουλεύω στο μυαλό μου μια ιστορία. Η φράση εμπλουτίζεται με καινούριες λέξεις, γίνεται πρόταση, στη συνέχεια παράγραφος, σελίδα. Η εικόνα αρχίζει να επεκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις για να χωρέσει τοπία, ανθρώπους, πόλεις. Είναι μια διαδικασία που γίνεται αυτόματα, χωρίς να το συνειδητοποιώ, και δεν καταλαβαίνω πότε ωριμάζει η ιδέα αφου φαινομενικά δεν με απασχολεί. Πάντως, όταν συμβεί αυτό θα ανοίξω τον υπολογιστή και θα αρχίσω να γράφω.

-Ποιοι είναι οι βασικοί άξονες τους οποίους θα θέλατε να επικοινωνήσετε μέσα από το βιβλίο;

Οι ανθρώπινες σχέσεις, τα ψυχικά αποθέματα, που χωρίς τις δοκιμασίες δεν θα υποπτευόμαστε καν την ύπαρξή τους όπως και το εύρος των δυνατοτήτων μας, τα όρια που θέτουμε στον εαυτό μας και μας εμποδίζουν να πάμε παρακάτω, ή το χειρότερο: να τα έχουν θέσει κάποιοι άλλοι και να μας έχουν πείσει ότι δεν έχουμε τα κότσια να τα ξεπεράσουμε. Και τελικά η θυσία του «εγώ», που όταν μας διαφεντεύει μας οδηγεί σε λάθος αποφάσεις επειδή δεν συνάδει με την ταπεινότητα και την συγχώρεση.

-Μιλήστε μας λίγο για τους ήρωές σας

Η Εύα Βάρναλη, μέσα από μια σειρά δυσάρεστων γεγονότων θα αναθεωρήσει τις αξίες της, θα γονατίσει πολλές φορές, αλλά στο τέλος θα σφίξει πεισματικά τα δόντια και θα σηκωθεί πιο δυνατή από ποτέ. Ο Θάνος Δαρνέζης, μετανάστης τρίτης γενιάς στην Αγγλία, μισεί την καταγωγή του επειδή αυτό το μήνυμα του πέρασαν κάποιοι όταν ήταν παιδί, δεν εξωτερικεύει τα συναισθήματά του και επομένως δεν κινδυνεύει να απορριφθεί ή να πληγωθεί. Ο Μπεν Άστον, αντίθετα από την Εύα, δυσκολεύεται να διαχειριστεί καταστάσεις, βυθίζεται στην αυτολύπηση, γίνεται αυτοκαταστροφικός και βάζει σε κίνδυνο τις ζωές των άλλων. Η γλυκιά γιαγιά Αμπιγκέιλ, με μικρό αλλά τεράστιας σημασίας ρόλο, με κέρδισε όχι μόνο με την ευθύτητά της, αλλά κι επειδή ήρθε με τσαμπουκά για να διεκδικήσει το μερίδιο της αγάπης που της αναλογεί.

-Θα θέλαμε να μας πείτε δυο λόγια για την αξία των συναισθημάτων…

Τα συναισθήματα, ανάλογα με το πόσο είναι ανεπτυγμένα στον καθένα από εμάς, είναι αυτά που μας προσδιορίζουν ως ξεχωριστές οντότητες. Καθορίζουν συμπεριφορές και σκέψεις, υποκινούν τις πράξεις μας και είναι υπεύθυνα για τις σχέσεις μας με τους άλλους. Τα συναισθήματα δεν είναι ανθρώπινο προνόμιο, ορισμένα υφίστανται στα ζώα και λιγότερο στα φυτά. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι χάρη σ’ αυτά υπάρχει ο κόσμος γύρω μας όπως τον ξέρουμε. Χωρίς τη χαρά, την ευτυχία, το φόβο, την έκπληξη –για να απαριθμήσω μερικά-, τι μένει αλήθεια;

-Κλείνοντας, τι είναι αυτό που σας οδηγεί στη συγγραφή;

Μου αρέσει που μέσα από την συγγραφή ανακαλύπτω συνεχώς πράγματα για τον εαυτό μου. Είναι η ψυχανάλυσή μου. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να μοιράζονται οτιδήποτε τους βασανίζει, τους προκαλεί απορίες, ή τους χαροποιεί, όμως δεν το κάνουν πάντα επειδή φοβούνται μήπως γελοιοποιηθούν, μήπως στενοχωρήσουν, μήπως δεν τους καταλάβουν. Εγώ δεν το φοβάμαι αυτό. Οι ήρωές μου εισχωρούν στο μυαλό μου και με κάνουν να εξωτερικεύω κάθε τι που με απασχολεί, μιλούν για λογαριασμό μου και μέσα από τον διάλογο μεταξύ τους προτείνουν και δίνουν λύσεις σε αδιέξοδα. Και φυσικά γράφω και για την εμπειρία του ταξιδιού. Κάθε βιβλίο και ένα ανεκτίμητο ταξίδι. Σε αχαρτογράφητα νερά και με άγνωστο προορισμό. Κάθε φορά που φτάνει στο τέλος του νιώθω πληρότητα, ευφροσύνη, γαλήνη. Είμαι ευγνώμων, λοιπόν, που μπορώ να τα έχω όλα αυτά και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου διαφορετικά.

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here