Bαλεντίνος: η «αρπαχτή» που έγινε τελικά αποδεκτή και ψυχαναγκασμός

Από το 1800 άρχισε η διεθνής καμπάνια για τον Άγιο Βαλεντίνο με σοκολατάκια και συσκευασίες σε σχήμα καρδούλας, αλλά ειδικά στην Ελλάδα έπιασε τόπο μετά το 1980.

Μέχρι τότε η «γιορτή»  χαρακτηριζόταν από άντρες και γυναίκες «φαιδρότητα», «αμερικανιά», «σαχλαμάρες» και άλλα παρεμφερή.

Τι άλλαξε; Πολλά. Το 1980:

*άρχισε την σχετική  καμπάνια η βιομηχανία διαμαντιών και κοσμημάτων σε όλη την Ευρώπη,

*την καμπάνια αγκάλιασαν διεθνώς (αλλά και στην Ελλάδα) επιχειρήσεις λουλουδιών, γλυκισμάτων, κοσμημάτων

*ακολούθησε η «εκστρατεία» όλων των επιχειρηματιών που είχαν κάτι να κερδίσουν (κεράκια, καρδούλες, αρκουδάκια, μπαλονάκια, τετράδια, στάμπες σε ρούχα, τρόφιμα), που προμόταραν ημιθανή προϊόντα ή προϊόντα μέσης κατανάλωσης με ένα νέο «συναισθηματικό περιτύλιγμα» ειδικά για εκείνη την ημέρα

*συνηγόρησε η εγχώρια αγορά εποχικών ειδών (όπως πουλούν χριστουγενιάτικα, πασχαλινά, αποκριάτικα κλπ τώρα είχαν την ευκαιρία να προσθέσουν και τα «ερωτικά»)

*άλλαξε το πολιτισμικό προφίλ των νέων,

*ήρθαν μετανάστες που «πίστευαν» στη γιορτή,

*κυριάρχησε ο αμερικανικός και δυτικοευρωπαϊκός (αλλά κυρίως ο πρώτος) κινηματογράφος, καθώς και τα αμερικανικά σίριαλ,

*έπεσε το σοσιαλιστικό πρότυπο μετά το 1990 και άρχισαν να απλώνονται τα δυτικά πρότυπα,

*εξαπλώθηκαν χωρίς αντίπαλο οι νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις στην οικονομία (ό,τι αυξάνει την κατανάλωση είναι καλό),

*αποδυναμώθηκε ο ρόλος της εκκλησίας που γιορτάζει τον συγκεκριμένο άγιο άλλη μέρα και θεωρούσε απαράδεκτο τον εορτασμό της 14ης Φεβρουαρίου ως «ημέρας των ερωτευμένων»,

*καθιερώθηκαν διεθνώς (της Ελλάδας περιλαμβανομένης) αναρίθμητες «ημέρες» για οτιδήποτε, άκριτα και χωρίς ποιοτικό ή ουσιαστικό περιεχόμενο, οπότε «η μέρα των ερωτευμένων» είχε μια λογική αποδοχή ως άλλη μια διεθνής μέρα,

*η παγκοσμιοποίηση είχε κάθε συμφέρον να προωθεί την γιορτη όχι μόνο για τον καταναλωτισμό αλλά και την εξομοίωση,

Ο πρώτος διδάξας στη διαφήμιση-εκμετάλλευση συναισθημάτων  ήταν ο σοκολατοποιός Κράνμπερι πριν από δύο αιώνες  με τις καρδούλες του, αλλά εκείνος που «μεγαλούργησε» ήταν η διαμαντοεταιρεία De Beer που εκτός της καμπάνιας της για τον Βαλεντίνο εξάλλου κατάφερε πολύ νωρίτερα  να καθιερώσει και το διαμάντι ως απαραίτητο στον αρραβώνα -μέχρι το σλόγκαν της «diamonds are forever» το διαμάντι δεν ήταν διόλου «εκ των ων ουκ άνευ» σε αρραβώνες και γάμους.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here