Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Το “κτήνος” με το οποίο εκκινούμε την ιστορία μας ταξίδεψε το 1978 στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Τι στο διάολο έκανε εκεί; Εκεί ανέλαβε με πάσα επισημότητα τα υψηλά καθήκοντα του προσωπάρχη ασφαλείας των εγκαταστάσεων του Λάτση.
Σε ποιο κτήνος αναφερόμαστε; Κώστας Καραπαναγιώτης το ονοματεπώνυμό του, διαβόητος βασανιστής της χούντας, ξακουστά – μεταξύ των συναδέλφων του βασανιστών – τα ανδραγαθήματά του κατά των τρισάθλιων “εχθρών της επαναστάσεως”.
Ναι μεν είχε εξαγοράσει την μικρή (δωδεκάμηνη) ποινή του σε κάποια από τις δίκες περιόδου 75 – 76 των κτηνών της χούντας, πλην όμως η συνεπαγόμενη αυτομάτως της καταδίκης απόλυσή του από την αστυνομία δεν του επέτρεπε να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον υψίστης εθνικής σημασίας τομέα της ασφάλειας. Αμάν! Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε;
Ω, θεία τύχη φρόντισε, ώστε ο βασανιστής Κ.Κ. να μη χάσει τον δρόμο του, θεία τύχη φέρουσα το ονοματεπώνυμο Γιάννης Λάτσης, η ίδια ακριβώς “θεία τύχη” που επιμελέστατα φρόντισε ώστε ένα πλήθος ολόκληρο από εξέχοντα χουντικά κτήνη να αποκατασταθούν επαγγελματικά μετά από το τέλος της χουντικής κτηνωδίας (τους).
Κρίνοντας από τα στοιχεία των σχετικών – με την επαγγελματική τύχη των κτηνών της χούντας μετά τη πτώση της – ερευνών, διαπιστώνουμε ότι η σχέση του πάλαι ποτέ κατοχικού μαυραγορίτη μαζί τους είναι κάτι παραπάνω από “επαγγελματικής εμπιστοσύνης”. Άνευ υπερβολής, μετά τη πτώση της χούντας ο Γ. Λάτσης σε ρόλο στοργικού πατέρα, κατέβαλλε συγκινητική προσπάθεια ώστε κανένας – από τους πιο προβεβλημένους, τουλάχιστον, χουντικούς αλήτες – να μη μείνει παραπονούμενος. Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει απαριθμώντας τους χουντικούς βασανιστές, πιστολάδες, αστυνομικούς διευθυντές, ως και υπουργούς, προς τους οποίους ο Γ.Λ. σάλπισε προσκλητήριο!
Μεταξύ μας, γνωρίζοντας την αρχή της συνέχειας που διέπει τις φάσεις της μικρής ετούτης ζωής, διόλου δεν εντυπωσιαζόμαστε από την “αξιοποίηση” εκ μέρους των εφοπλιστικών επιχειρήσεων Λάτση π.χ. του χουντικού (δις) υπουργού ναυτιλίας Ορέστη Γιάκα. Ήδη από το 1968, ο δικτάτωρ Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε ενώπιον των εφοπλιστών που τον αποθέωναν ορίσει τους υπουργούς ναυτιλίας ως υπαλλήλους τους, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι οι εφοπλιστές είναι αυτοί που χαράσσουν την όποια ναυτιλιακή πολιτική και οι υπουργοί (άρα) αυτοί που την υπηρετούν.
Ο μέγας άρχων στη χώρα των νεοελλήνων Γιάννης Λάτσης δεν έκανε τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από την εκφράσει αυτή την δοσμένη αρχή (της συνέχειας) στη πράξη, σιγά τα αβγά.
Σιγά τα αβγά; Βεβαίως, άλλωστε εκτός από την ασήμαντη ταπεινότητά μας ευθέως το “λέει” και η πολύ μεγάλη αυτή προσωπικότητα της σύγχρονης Ελλάδας. Να, δείτε και μονάχοι σας (δήλωση του Γ. Λάτση, σε ερώτημα κείνων των χρόνων, τόσο για τις μαζικές προσλήψεις των χουντικών κτηνών στις επιχειρήσεις του, όσο και τις πολλές προνομιακές συμβάσεις τους με το χουντικό καθεστώς):
“Οι επιχειρήσεις κύριοι δεν πολιτεύονται. Εγώ δεν ξέρω από χούντα και ξε χούντα, οι συμβάσεις μου ήταν με τη νόμιμη ελληνική κυβέρνηση. Ούτε ξέρω αλλά ούτε και με ενδιαφέρει πως έγινε η κυβέρνηση αυτή”.
Σιγά τα αβγά; Μιας, λοιπόν, και αναφερθήκαμε και στα αβγά, θέλουμε πλέον να πιστεύουμε ότι κατόπιν των ενδεικτικών παραπάνω που σας παραθέσαμε* ακόμα και οι πιο αφελείς ή ηλίθιοι/ες δεν μπορεί παρά στοιχειωδώς να κατανοούν το γιατί τα ναζιστικά κτήνη της Χρυσής Αυγής – μέσω του κοινοβουλευτικού τους εκπροσώπου που ακούει στο όνομα/ παράγγελμα Ηλίας Παναγιώταρος – τρελάθηκαν να γλείφουν πατόκορφα τον Λάτση, σε συζήτηση σχετική με την τύχη της Νεράιδας (το όνομα της παλιάς θαλαμηγού του εφοπλιστή που κάποια στιγμή λειτούργησε ως το πλωτό μουσείο του εδρεύοντος στο Λιχτενστάιν Ιδρύματος που φέρει το όνομά του) η οποία πραγματοποιήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων στις 18 Σεπτεμβρίου 2012.
Αυτός που τα “κτήνη” της Χρυσής Αυγής έγλειφαν δεν ήταν παρά ο επαγγελματικός σωτήρας των εθνοσωτήρων προγόνων τους. Αν καταλαβαινόμαστε…
*Πηγή των στοιχείων της δημοσίευσής μας είναι η θαυμάσια έρευνα με τίτλο “Λαμόγια στο χακί” του Διονύση Ελευθεράτου, από τον ΤΟΠΟ (2015) που χρήσιμο πολύ θα είναι όλοι και όλες να τη διαβάσετε.
Υστερόγραφο: Κρατήστε κάτι ακόμα κατά νου χωρίς να βιαστείτε να ανταπαντήσετε ή αμφισβητήσετε. Κρατήστε κατά νου (αναρωτηθείτε) πόσες αποδοκιμασίες και/ή ύβρεις έχετε στα χρόνια της μεταπολίτευσης συστηματικά εκ δεξιών ακούσει και/ή διαβάσει για τους “βολεμένους” της γενιάς του Πολυτεχνείου που ξεπούλησαν τους αγώνες τους και κατέστρεψαν – υποτίθεται – την Ελλάδα. Αποδοκιμασίες και ύβρεις ενάντια στους – υποτιθέμενους – “βολεμένους και, κατόπιν, κλέφτες και υπαίτιους της καταστροφής της τιμίας Ελλάδος αθλίους τύπους της γενιάς του πολυτεχνείου”, πομποί των οποίων (αποδοκιμασιών και ύβρεων) δεν ήταν/είναι άλλοι από τους διαχρονικά υποτελείς/ παρατρεχάμενους/υποτακτικούς όχι ειδικά του Λάτση αλλά του κάθε Λάτση.
Κρατήστε αυτό τον προβληματισμό και θα επανέρθουμε. Ζητώντας σας, μέχρι τότε, απλά και μόνο να μην είστε εύκολοι αναμεταδότες όλων όσων οι χείριστοι των χείριστων πομποί στην καθυστερημένη των νεοελλήνων χώρα σας «θέλουν» μια ζωή πολύ εύκολα να αναμεταδίδετε. Πολλά σας ζητάμε;

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here