Του Ηλία Τζαννετουλάκου*

 

Η ανατρεπτική κριτική των καθιερωμένων αισθητικών κατηγοριών, κύριο στοιχείο της Αισθητικής θεωρίας του Αντόρνο, θεωρίας που καταγγέλει την πολιτιστική βιομηχανία, όπως και τις ανούσιες μορφές πρωτοπορίας, δεν φαίνεται να επηρεάζει, όσους επιμένουν στην αισθητική του πολιτικού μάρκετινγκ που ενισχύει τις επιδιώξεις του υπάρχοντος status quo.

Αριστερά χωρίς αισθητική, δεν υπάρχει.

Δεν γίνεται να πετάξουμε τόσα χρόνια θεωρίας στα σκουπίδια, επειδή κάποιοι επιμένουν στην ανορθολογικότητα και βρήκαν στον τακτικισμό και στην ενσωμάτωση της ηθικής του αντιπάλου, αξία.

Δεν αντιμετωπίζει πρώτη φορά η πολιτική θεωρία, το συγκεκριμένο φαινόμενο.

Κάποιοι αδυνατούν να βγουν από τον μικρόκοσμό τους και επιμένουν να δικαιολογούν τα πάντα. Δεν είναι δύσκολο όποιος το επιθυμεί να βρεί δικαιολογίες.

Δύσκολο είναι να παραμένεις συνεπής στις αξίες σου, να μην κοροιδεύεις, να μην επενδύεις συνεχώς στον τακτικισμό, ενώ παράλληλα ισχυρίζεσαι πως ξεπέρασες τις αυταπάτες.

Αυτή η πολιτική τακτική δεν μας είναι ξένη, η σύγχρονη πολιτική ιστορία μας έχει χαρίσει αμέτρητα παραδείγματα πολιτικών φορέων, που ενσωματώθηκαν στο σύστημα και σταδιακά απέβαλαν το «αμαρτωλό» τους παρελθόν.

Ο Αντόρνο στην Αισθητική του θεωρία μας συμβουλεύει πως η μόνη νόμιμη επικοινωνία στον κόσμο της κυριαρχίας των εξουσιών, είναι εκείνη που αρνείται να αναπαράξει τις αξίες αυτού του κόσμου.

Το έργο είναι κακό και έχει παίξει, σε πολλές επαναλήψεις.

Κάθε φορά η λύση είναι η ίδια, και ο δρόμος σκληρός και επίπονος, όπως είναι η εφαρμοσμένη πολιτική, για όσους έχουν αξίες και ιδεολογία.

Ο δρόμος αυτός δεν είναι άλλος, από τον πλήρη απεγκλωβισμό από το πολιτικό υποκείμενο που επέλεξε πολιτικά, κοινωνικά, ιδεολογικά και αισθητικά, να ενσωματωθεί στο σύστημα.

*Ο Ηλίας Τζαννετουλάκος είναι Κοινωνιολόγος (Οικουμενικό Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ Χόουπ)

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here