Απόλυτος κυρίαρχος ο Τσίπρας απέναντι στο παλαιό και φθαρμένο πολιτικό προσωπικό

Toy XΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI(Γ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ)

Απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού παιγνιδιού στην Ελλάδα, αναδεικνύεται ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ανεξάρτητα από το όποιο, οριακό, όπως φαίνεται αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Πολύ περισσότερο εάν επικρατήσει βέβαια το «Όχι».

Ο Αλ. Τσίπρας, επιβεβαιώνοντας και τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων,  απέδειξε ότι  διαθέτει αυτή τη στιγμή την πολιτική ηγεμονία και μπορεί να αντιμετωπίζει μόνος του ολόκληρο το παλαιό και φθαρμένο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Και να το νικά!

Ο πρωθυπουργός, σε περίπτωση που το ‘Όχι» επικρατήσει, έστω και με μικρή σχετικά διαφορά, θα έχει επιτύχει μια τεράστιας στρατηγικής σημασίας νίκη, η οποία τον καθιστά προνομιακό ρυθμιστή της ελληνικής πολιτικής ζωής για τα επόμενα χρόνια.

Και ταυτόχρονα η εξέλιξη αυτή θα θέσει οριστικό τέρμα στα κρυφά και φανερά σενάρια κοινοβουλευτικής εκτροπής που απεργάζονται εξωθεσμικά παράκεντρα μέσα κι έξω από την Ελλάδα, για την ανατροπή της κυβέρνησης και την επαναφορά «δήθεν ουδέτερων τεχνοκρατικών λύσεων, ερήμην και κόντρα στη βούληση του ελληνικού λαού.

Η εξέλιξη αυτή, θα βάλει πλέον οριστικό τέλος στις λογικές της «αριστερής παρένθεσης» που καλλιεργεί ως προσδοκία ο αρχηγός της Ν.Δ Α. Σαμαράς, γεγονός που θέτει πλέον και τον ίδιον , οριστικά και αμετάκλητα στο περιθώριο της πολιτικής διαδικασίας.

Ακόμη κι αν επικρατήσει οριακά το «ναι»

Το ίδιο ισχύει ασφαλώς και στην περίπτωση που στο εκλογικό σώμα, επικρατήσει οριακά το «ναι». Με δεδομένη την ανοικτή,  άκρως εχθρική στάση των συστημικών μέσων ενημέρωσης, που μετατράπηκαν εν χορώ σε μέσα επιθετικής και μονόπλευρής αντικυβερνητικής προπαγάνδας παραβιάζοντας κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αλλά και το αρνητικό κλίμα που δημιούργησε το κλείσιμο των τραπεζών και η επιβολή capital controls, ακόμη και η οριακή επικράτηση του ‘ναι» αποτελεί, εκ των πραγμάτων, μια μεγάλης εμβέλειας πολιτική επιτυχία του πρωθυπουργού. Και φυσικά, και σε αυτή την περίπτωση δεν προκύπτει πολιτικά, ούτε κατά διάνοια ως συνέπεια, το ενδεχόμενο παραίτησης του ίδιου και της κυβέρνησης.

Σε περίπτωση που επικρατήσει το «Όχι», τα πράγματα είναι καθαρά.  Ο πρωθυπουργός έχοντας εξασφαλίσει την επικύρωση της στάσης και της πολιτικής του γραμμής από τον ελληνικό λαό, θα μπορεί να επιβάλει με αδιαμφισβήτητη άνεση τις επιλογές του στο εσωτερικό και να εμφανισθεί ως «εθνικός ηγέτης» ευρείας αποδοχής στο εξωτερικό. Γεγονός που θα ενισχύσει, υπό προυποθέσεις, την διαπραγματευτική του δύναμη με τους θεσμούς.

Δεν αποκλείεται ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση, ο πρωθυπουργός,  να μην αρκεστεί σε αυτό, αλλά να απευθύνει ένα ευρύτερο κάλεσμα συμμετοχής στην ελληνική διαπραγματευτική ομάδα που έτσι κι αλλιώς θα ανασυγκροτηθεί σύντομα. Όπως άλλωστε είπε κι ο ίδιος, όλοι μαζί θα προχωρήσουμε μετά το δημοψήφισμα.

Το κάλεσμα θα μπορούσε να περιλαμβάνει όσους επιθυμούν να συμβάλουν με θέσεις και απόψεις, ώστε να ενισχυθεί η θέση της χώρας, στη νέα δύσκολη διαπραγμάτευση που αρχίζει από τη Δευτέρα.

Αλλωστε είναι πιο αποτελεσματικό να διαπραγματεύεσαι εν συνόλω ως χώρα,  με εθνικές κόκκινες γραμμές και διεκδικήσεις, κάτι που δεν έγινε ποτέ μέχρι τώρα. Το αντίθετο μάλιστα. Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης, παρά τα μεγάλο λόγια, την κρίσιμη ώρα της ελληνικής διαπραγμάτευσης στις Βρυξέλλες, επέλεξαν να κάνουν δημόσιες σχέσεις και αντιπολίτευση, ποντάροντας στην πτώση της κυβέρνησης μέσα από την αποτυχία των συνομιλιών. Αν επιλέξουν να αρνηθούν μια δυνητική πρόσκληση του πρωθυπουργού, θα αποδείξουν τις προτεραιότητες τους και θ εκτεθούν εκ νέου στον ελληνικό λαό.

Όπως και νάχει, πάντως,  το κρίσιμο είναι ότι η χώρα δεν αντέχει να μείνει για πολύ καιρό χωρίς συμφωνία με τους θεσμούς, κι αυτό το γνωρίζει η κυβέρνηση.  Γι αυτό και προτίθεται να επισπεύσει τις διαδικασίες επανέναρξης των συνομιλιών, ώστε να διασφαλισθεί η χρηματοδότηση των τραπεζών και της ελληνικής οικονομίας.

Ξεκινά άμεσα η νέα διαπραγμάτευση

Ολοι συμφωνούν ότι χωρίς συμφωνία δεν ανοίγουν οι Τράπεζες κάτι που δεν μπορεί να συνεχισθεί για πολλές μέρες ακόμη. Αλλά κι η επίτευξη συμφωνίας έχει ήδη πολλές προυποθέσεις και προαπαιτούμενα. Κυρίως απαιτεί και την διάθεση της άλλης πλευράς, δηλαδή των θεσμών, να δεσμευθούν σε αυτή τη προοπτική και να συμμετάσχουν με σκοπό την εξεύρεση άμεσης, αμοιβαία επωφελούς λύσης. Διάθεση που όπως προκύπτει από δηλώσεις κορυφαίων ευρωπαίων ηγετών (Ολάντ, Ρέντσι, κ.α), φαίνεται ότι υπάρχει.

Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας,  ότι η επόμενη ημέρα θα είναι μια μέρα κρίσιμων αποφάσεων και μεγάλων δυσκολιών.

Η συμφωνία που επιδιώκουμε με τον ESM, σύμφωνα με το ελληνικό αίτημα, περιλαμβάνει χορήγηση δανείου ύψους  30 δις ευρώ, σκληρά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής (στο πλαίσιο ενός νέου προγράμματος-μνημονίου), με ταυτόχρονη ρύθμιση της βιωσιμότητας του χρέους και την παροχή ενός αναπτυξιακού πακέτου (του γνωστού πακέτου Γιούνκερ, ύψους 35 δις ευρώ).

Εάν οι θεσμοί επιδείξουν την απαιτούμενη ευελιξία και διάθεση συμβιβασμού, παρά τις δηλώσεις των «σκληρών» για νέα προαπαιτούμενα και συμφωνία από μηδενική βάση, τότε όλα, πέρα από αναγκαία, είναι και πιθανά.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here