«Απαραίτητη η ελάφρυνση του χρέους» λέει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Eurobank -αλλά και «να τα βρουν» Ευρωπαίοι και ΔΝΤ

Aπαραίτητη την ελαφρυνση του χρέους μετά τα μνημόνια, θεωρεί σε μελέτη του ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ομίλου Eurobank, δρ. Πλάτων Μονοκρούσος, προειδοποιώντας πως σε αντίθετη περίπτωση, εγείρονται «σοβαρές ανησυχίες για τη βιωσιμότητα της δημοσιονομικής θέσης της χώρας».

Επισημαίνει πως η επίτευξη συνθηκών βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους απαιτεί την συγκράτηση των ετήσιων ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ, σε επίπεδα όχι υψηλότερα του 15% μεσοπρόθεσμα (έως το 2040) και 20% του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα (2041-2060).

Ο ίδιος αναφέρει ότι ακόμα κι αν δεν ληφθούν μεσομακροπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, η Ελλάδα θα μπορούσε να καλύψει τις καθαρές δανειακές ανάγκες της 5ετούς περιόδου μετά το πέρας του υφιστάμενου προγράμματος (2019-2023) με περιορισμένο δανεισμό από τις διεθνείς αγορές (της τάξης των 7 δισ. ευρώ περίπου ετησίως κατά μέσο όρο).

Εχει μεγάλη σημασία κατά τον ίδιο να ενταχθεί η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ ώστε να επανακτηθεί η πρόσβαση της Ελλάδας στις αγορές μετά το 2023

Επισημαίνει ότι αν δεν υπάρξει ελαφρυνση του χρέους όμως, η χώρα θα αναγκαστεί να καταφύγει σε υψηλούς δανεισμούς από τις διεθνείς αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών και αυτό θα εγείρει σοβαρές ανησυχίες για τη βιωσιμότητα της δημοσιονομικής θέσης της χώρας.

Η ελάφρυνση του δημόσιου χρέους από τους πιστωτές μετά το πέρας του τρέχοντος μνημονιου είναι αναγκαία «για την αντιμετώπιση των σημαντικών προκλήσεων χρηματοδότησης που θα αντιμετωπίσει το ελληνικό δημόσιο μετά το 2023».

Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, μέσω της σημαντικής επέκτασης του χρόνου ωρίμανσης, όχι μόνο των ευρωπαϊκών δανείων που ελήφθησαν στο πλαίσιο του 2ου προγράμματος προσαρμογής (όπως προβλέπει το υφιστάμενο ευρωπαϊκό πλαίσιο), αλλά του συνόλου των ευρωπαϊκών δανείων που εκταμιεύθηκαν (ή θα εκταμιευθούν) κατά την διάρκεια και των τριών προγραμμάτων προσαρμογής (GLF facility, EFSF, ESM).

Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της μελέτης συνηγορούν στην άποψη ότι η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των ευρωπαίων πιστωτών και του ΔΝΤ στο ζήτημα του ελληνικού χρέους, απαιτεί περαιτέρω σύγκλιση των απόψεων των δύο πλευρών σε σχέση, όχι μόνο με τις βασικές μακροοικονομικές παραδοχές, αλλά και τις συνιστώσες και το εύρος της περαιτέρω ελάφρυνσης που απαιτείται μεσο-μακροπρόθεσμα.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here