Ανύπαρκτη στην Ελλάδα η πολιτική πρόληψης των αυτοκτονιών

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Το 95% των αυτοκτονιών στην Ελλάδα, θα μπορούσε και θα έπρεπε με τεχνικές και τρόπους που θεωρούνται “κεκτημένο” της στοιχειωδώς προοδευτικής ψυχιατρικής προσέγγισης να αποφεύγονται.

Δεν το ισχυριζόμαστε εμείς, το βεβαιώνουν επίσημα οι πλέον επί του θέματος επιστημονικά εξειδικευμένοι. Εξηγώντας με αναλυτικό τρόπο – ο λόγος για την Μ.Κ.Ο. Κλίμακα που επί σειρά ετών ασχολείται με το “φαινόμενο” – ότι η βασικότερη αιτία του “κακού” είναι η απουσία στην Ελλάδα ενός συστήματος αξιόπιστης καταγραφής των αποπειρών αυτοκτονίας οι οποίες είναι κατ’ εκτίμηση 15-20 φορές περισσότερες των “επιτυχών” καταγεγραμμένων αυτοκτονιών.

Γιατί αυτό; Διότι η απόπειρα αποτελεί τον ισχυρότερο προβλεπτικό παράγοντα για μία νέα απόπειρα αυτοκτονίας, άρα η καταγραφή της είναι ο μόνος λογικός δρόμος και τρόπος για την παροχή των απαραίτητων υπηρεσιών ενδυνάμωσης του “ευάλωτου” προσώπου και την αποφυγή εντέλει της αυτοκτονίας.

Είναι προφανές ότι οι συνθήκες κοινωνικής και οικονομικής κρίσης συνδέονται με τον αριθμό των αυτοκτονιών. Είναι επίσης προφανές ότι ο τρόπος ανάγνωσης του “φαινομένου” δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξαντλείται στο “ψυχιατρικό βλέμμα”, δηλαδή δεν μπορεί και δεν πρέπει τα περιστατικά να είναι αντιληπτά αποκλειστικά και μόνο ως αποτελέσματα ανεπιτυχούς ρύθμισης μιας ψυχικής ασθένειας.

Όμως, πέραν αυτών (των αυτονόητων): Όπως εξηγούν οι της Κλίμακας σε σχετική δημόσια ανακοίνωσή τους,  επιβάλλεται να ιδωθούν και ως “αποτέλεσμα του εφησυχασμού, της ενοχής και του φόβου να αναγνωρίσουμε τι συμβαίνει δίπλα μας”.

Στη βάση δε αυτής της διαπίστωσης αναφέρονται σε (κοινωνικό) πρώτο πρόσωπο πληθυντικού στην ζωτική ανάγκη “να αναγνωρίσουμε όλα εκείνα τα προειδοποιητικά σημάδια που «εκπέμπει» ένας άνθρωπος που σκέφτεται να αυτοκτονήσει”. Και καταλήγουν: “Η ενεργοποίηση των οικείων, συγγενών και φίλων του εν δυνάμει αυτόχειρα μπορεί πραγματικά να αποβεί σωτήρια. Σε μία περίοδο κατά την οποία η αυτοκτονία τείνει να καταστεί «κουλτούρα», η γνώση και αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων και συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές”.

Παρά τους όποιους ενδοιασμούς για πιθανή υπερβολή της διατύπωσης “τείνει να καταστεί κουλτούρα” η ουσία του συλλογισμού απαγορεύεται να προσπεραστεί. Πόσο μάλλον όταν – σύμφωνα πάντα με την Μ.Κ.Ο. Κλίμακα – υπάρχουν πολλά παραδείγματα που καταδεικνύουν ότι στα διαστήματα που έπονται εκτεταμένης αναφοράς των ΜΜΕ σε αυτοκτονίες τα ποσοστά αυτοκτονιών αυξάνονται.

Αναλύοντας ποιοτικά την ως άνω “σχέση”, οι της Κλίμακας συμπληρώνουν ότι η πιθανότητα επίδειξης μιμητικών συμπεριφορών στις περιπτώσεις όπου η κάλυψη από τα ΜΜΕ είναι έντονη και υπόκειται στους συνήθεις των ΜΜΕ όρους εύκολου εντυπωσιασμού, είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι υπό την επιμέλεια της Μ.Κ.Ο. Κλίμακα έχει διανεμηθεί στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ εγχειρίδιο σχετικό με το πώς θα πρέπει να αναφέρονται σε θανάτους από αυτοκτονία, το οποίο όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό έχει επί του πρακτέου παντελώς αγνοηθεί.

Η πρόληψη της αυτοκτονίας αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα δημόσια υγείας, μόνο ως τέτοιο πρέπει να είναι διαχειριστικά αντιληπτό ώστε να μπορεί να αντιμετωπιστεί στοιχειωδώς αποτελεσματικά. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται επιτακτικά σοβαρός και υπεύθυνος σχεδιασμός.  Ο οποίος, δυστυχώς, έχει δραματικά καθυστερήσει…

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here