Άννη Θεοχάρη:  «Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο»

 

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Είναι στ αλήθεια τόσο ωραίο, να είσαι κάτι το σπουδαίο

Μέσα στα ζώα  το πιο μεγάλο, μα εγώ  θα γίνω κάτι άλλο»

Μια ιστορία για έναν ελέφαντα που όλοι του έλεγαν πως θα γίνει ελέφαντας αλλά εκείνος ήθελε να γίνει κάτι άλλο. Ποιος θα τον εμποδίσει και ποιος θα σταθεί στο πλάι του; Μια ιστορία για τη μοναδικότητα και την πίστη στον εαυτό μας.

«Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο» της  Άννης Θεοχάρη, από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Για παιδιά από 3 έως 6 ετών. Η Άννη Θεοχάρη είναι απόφοιτος δραματικής σχολής και ασχολείται με αφηγήσεις και δραματοποιήσεις παραμυθιών πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές και μουσικές παραστάσεις και έχει διδάξει θεατρικό παιχνίδι σε δημόσια ΙΕΚ και σε χώρους για παιδιά. Ήταν μέλος του βασικού θιάσου στην μουσικοθεατρική παράσταση του Φοίβου Δεληβοριά «Η ταράτσα του Φοίβου» στην πρώτη εντυπωσιακή της χρονιά καθώς και φέτος τη βλέπουμε ως Μένη στην τηλεοπτική σειρά του ALPHA «Μην αρχίσεις τη μουρμούρα». Έχει γράψει έξι βιβλία που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λιβάνη

«Που πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου»

«Ένας ξεχωριστός φίλος»

«ο Σιτάρι»

«Μέλση η βασίλισσα του κεριού και του μελιού»

«Για πάντα Χριστούγεννα»

«Έχασα τη μύτη μου και ψάχνω να τη βρω»

και έχει εικονογραφήσει η ίδια τα δύο τελευταία της βιβλία.

-Πως ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο; 

Το πρώτο μου βιβλίο λέγεται «Που πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου» και ξεκίνησα να το γράφω όταν σε μια βόλτα μου στη παραλία άκουσα ένα μικρό κοριτσάκι να ρωτάει το μπαμπά του «Που πάει ένα μπαλόνι όταν φεύγει από το χέρι σου»;

-Τι σας ώθησε να γράφετε παιδικά βιβλία;

Νομίζω ότι έγραφα από πάντα ιστορίες, κρατούσα ημερολόγιο, αλληλογραφούσα με φίλους και έκανα όλα όσα έκαναν τα κορίτσια των 90ς. Οπότε το να αρχίσω να γράφω για παιδιά ήταν κάτι που ήρθε φυσικά χωρίς να το καταλάβω. 

-Πως γεννιέται ένα βιβλίο σας και ποια είναι η πηγή έμπνευσης σας;

Συνήθως εμπνέομαι διαβάζοντας παιδικά βιβλία και χαζεύοντας εικονογραφήσεις καλλιτεχνών που θαυμάζω. Επίσης παρατηρώ πολύ τα παιδιά. Μέσα στα λόγια τους κρύβονται όλες οι ιστορίες του κόσμου.

-Πείτε λίγα λόγια για το καινούργιο σας βιβλίο.

Λέγεται «Ένας ελέφαντας το κάτι άλλο» και πρωταγωνιστής του είναι ένας μικρός Ελέφαντας που ενώ όλοι του λένε πως όταν μεγαλώσει πρέπει και οφείλει να γίνει ελέφαντας, εκείνος θέλει να γίνει κάτι άλλο. Η ιστορία φωτίζει την σημασία της μοναδικότητά μας και την πίστη που πρέπει να έχουμε στον εαυτό μας και πως όταν μας αγκαλιάσουν με αγάπη και μας δείξουν εμπιστοσύνη μπορούμε να λάμψουμε και να γίνουμε το κάτι άλλο.

-Ποια η ευθύνη του συγγραφέα όταν γράφει ένα παιδικό βιβλίο;

Η ευθύνη σαν λέξη δίπλα στο παιδικό βιβλίο κάπως με αγχώνει. Προτιμώ να σκέφτομαι πως γράφουμε παιδικά βιβλία για να περνάμε όμορφα, να δημιουργούμε συνθήκες για πολύ παιχνίδι και παίζοντας να μαθαίνουμε τα πιο σπουδαία πράγματα.

-Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τα μυήσουμε τα παιδιά στο μαγικό κόσμο των βιβλίων;

Είναι γνωστό πως τα παιδιά είναι μιμητές των μεγάλων και αντιγράφουν τις συνήθειές μας. Όσο διαβάζουμε βιβλία και γυροφέρνουμε τη βιβλιοθήκη μας τόσο θα θέλουν να κάνουν και εκείνα το ίδιο. Ένας άλλος τρόπος είναι να επισκεπτόμαστε παιδικές βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία και γενικά να τους δίνουμε ερεθίσματα.

-Πόσο σας έχει βοηθήσει στη συγγραφή οι σπουδές σας στο θέατρο;

Πάρα πολύ! Ο τρόπος που προσεγγίζεις έναν ρόλο και η διαδικασία που ακολουθείς για να χτίσεις τον κόσμο του είναι σαν να ξαναγράφεις μια καινούργια ιστορία. Στο θέατρο την αφηγείσαι μέσα από το σώμα σου και τα εκφραστικά σου μέσα, ενώ στη συγγραφή χρησιμοποιείς χαρτί και μολύβι, η τέλος πάντων πληκτρολόγιο, αν κι εγώ χρησιμοποιώ κυρίως χρώματα και πολύ πολύ χαρτί! Το θέατρο επίσης με έχει βοηθήσει στις δραματοποιήσεις των παραμυθιών μου, στο πως θα παρουσιάζω αυτές τις ιστορίες στα παιδιά, πως τους μοιράζω ρόλους, πως φτιάχνω σηνικό και πως στήνω μια παράσταση από το τίποτα. Στο θέατρο μαθαίνουμε να κανουμε λίγο από όλα και είναι όλα πολύτιμα για τον κόσμο των παιδιών.

Από την συγγραφή στην εικονογράφηση πως συνδυάζονται; 

Ανέκαθεν ζωγράφιζα και λάτρευα τα εικονογραφημένα βιβλία. Ήταν ένας μεγάλος στόχος για μένα να αρχίσω να εικονογραφώ τα δικά μου βιβλία, οπότε έκατσα σπίτι μου και ζωγράφισα ώρες ατελείωτες, μελέτησα τα χρώματα και εκπαιδεύτηκα στο σκίτσο και κάπως έτσι έφτασα να κρατάω στα χέρια μου ένα βιβλίο εικονογραφημένο από μένα!

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here