Ανεμπόδιστη πρόσβαση: Κριτήρια προσέγγισης του “ιδανικού”

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Η περίπτωση της τοποθέτησης μηχανισμού ανεμπόδιστης πρόσβασης στη θάλασσα στην παραλία Γλυφάδας Αττικής, προσεγγίζει με βάση μια σειρά αξιόπιστων κριτηρίων το “ιδανικό”. Τηρουμένων, πάντοτε, των νεοελληνικών αναλογιών…

Τα κριτήρια αξιολόγησης εν τάχει: Υιοθέτηση όλων των προαπαιτούμενων σε τεχνικό επίπεδο ώστε η χρήση του μηχανισμού (Seatrac) να μπορεί να γίνει από όσο το δυνατόν περισσότερους και με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο. Ένας τοπικός δημοτικός σύμβουλος με υψηλό αίσθημα ευθύνης που παίρνοντας την όλη υπόθεση “προσωπικά” παρεμβαίνει με κάθε δυνατό τρόπο (ακόμα και προληπτικά) ώστε τίποτε να μην μπορεί να υπονομεύσει την “ένταξη” του seatrac στην ζωή της παραλιας. Και, τέλος, αυτή η άτιμη η οικονομική κρίση που σε περιπτώσεις όπως η συγκεκριμένη μπορεί να λειτουργήσει έως και απελευθερωτικά.

Ξεκινάμε από το τέλος (τρίτο κριτήριο) όπου είναι προφανές ότι χρειάζονται διευκρινίσεις: “Η κοινωνική σύνθεση του πληθυσμού της παραλίας Γλυφάδας”, μας εξηγεί ο αρχιτέκτονας (με κινητική αναπηρία) Γεράσιμος Πόλης από τους πλέον συχνούς επισκέπτες της, “είναι εμφανώς διαφοροποιημένη τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Απλοί, καθημερινοί άνθρωποι οι οποίοι αδυνατούν να κάνουν τις θερινές διακοπές τους εκτός αθηναϊκών τειχών, αποτελούν την πλειοψηφία των λουόμενων. Κάτι πιο ανθρώπινο, πιο αυθεντικό, πιο δημοκρατικό, μοιάζει πλέον να χαρακτηρίζει τις στάσεις και συμπεριφορές”. Εξαιρετικά ενδιαφέρον αν μη τι άλλο το μήνυμα του συνομιλητή μας: Η κρίση μπορεί να “κτίζει” όρους συνύπαρξης που τα προηγούμενα χρόνια κρίνονταν ζητούμενοι, να εμβαθύνει τη δημοκρατικότητα των συνειδήσεων. “Αν κάποτε, μέχρι … χθες, ήταν αισθητή η περιέργεια, η αμηχανία ή και η δυσθυμία κάποιων μη αναπήρων λουόμενων όταν μεμονωμένοι άνθρωποι με αναπηρία έκαναν το μπάνιο τους ή έστω θέλανε να ζήσουν την αναζωογονητική αίσθηση της παραλίας, αυτό πλέον δεν υπάρχει, πάει και τελείωσε. Όλοι μας πλέον ανάμεσα σε όλους, απλοί καθημερινοί άνθρωποι ανάμεσα σε απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Ο χώρος για έπαρση, κοινωνική ηλιθιότητα, ρατσισμό, αν δεν έχει ακόμα πλήρως εξαφανιστεί έχει σε πολύ μεγάλο βαθμό μειωθεί ” .

glyfadaseatrac3

“Η χρήση του μηχανισμού στην παραλία Γλυφάδας” μας ενημερώνει γεμάτος ικανοποίηση ο δημοτικός σύμβουλος Στέλιος Κουρουπάκης, “είναι μακράν η ποσοτικά μεγαλύτερη σε όλη τη χώρα (σ.σ. περί τους 40 μηχανισμούς seatrack έχουν πλέον τοποθετηθεί σε παραλίες ανά την Ελλάδα). 20 έως 25 άνθρωποι την ημέρα χρησιμοποιούν τον μηχανισμό, πολλοί Έλληνες αλλά και κάμποσοι άνθρωποι με αναπηρία από χώρες του εξωτερικού.”. Ο έχων πάρει την υπόθεση “πάνω του” δημοτικός σύμβουλος, αναφέρει το παράδειγμα μεγάλης ομάδας Γάλλων τουριστών που καταγοητεύτηκε από την ύπαρξη του seatrac δεσμευόμενη ότι την επόμενη χρονιά θα είναι πάλι εκεί πείθοντας και άλλους να το κάνουν, και δείχνει κάτι παραπάνω από εμπνευσμένος: “Μπορούμε και πρέπει να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες, χρειάζεται όμως σχέδιο και προγραμματισμός”: Η καταληκτική φράση του κυρίου Κουρουπάκη τα λέει όλα.

“Ιδανικό” τηρουμένων των νεοελληνικών αναλογιών σημαίνει διαρκής ετοιμότητα για παρεμβάσεις στα πρώτα αν μη τι άλλο στάδια (εδραίωσης) ώστε η πορεία προόδου να “μπει σε τροχιά”. Με πρωταγωνιστή τον Σ. Κουρουπάκη, έχουν δημιουργηθεί 15 θέσεις για παρκάρισμα “αναπηρικών αυτοκινήτων” και όλες οι δυνατότητες ανεμπόδιστης πρόσβασης (ξύλινοι διάδρομοι) από αυτές μέχρι το σημείο “επιβίβασης” στον μηχανισμό. Από το πρωί στις 8 ως το βράδυ ίδια ώρα τα πάντα σε ότι αφορά τις συνθήκες παραμονής των λουομένων με αναπηρία λειτουργούν στην εντέλεια (σε εξαιρετική κατάσταση οι αναπηρικές τουαλέτες, σε διαρκή ετοιμότητα οι τρεις προσληφθέντες με πεντάμηνη σύμβαση ΟΑΕΔ υπεύθυνοι για το seatrac), όμως η μέριμνα δεν τελειώνει εκεί. Για την Ελλάδα μιλάμε όπου πάντα η απειλή της ηλιθιότητας παραμένει, γι’ αυτό και έχει προβλεφτεί 24ωρη φύλαξη του μηχανισμού προς αποφυγή κάθε παρατράγουδου. Είχαν γίνει τρία τέσσερα από δαύτα – άθλιοι βάνδαλοι που εκτόνωσαν ένστικτα στο seatrac μεταμεσονύκτιες ώρες – όμως πλέον “έχουν γνώση οι φύλακες”.

Το τρίτο κριτήριο επιτυχίας υπέρ-καλύπτεται από το δεύτερο. Όσα πιο πάνω παρατίθενται που εξασφαλίστηκαν λόγω του ότι ο δημοτικός σύμβουλος Γλυφάδας – παντελώς μας άγνωστος μέχρι προχθές που συνομιλήσαμε, το γράφουμε προληπτικά έναντι των παραγώγων της ελληνικής παθογένειας καλοθελητών – πήρε την υπόθεση πάνω του, συνθέτουν το σύνολο των προαπαιτούμενων σε τεχνικό επίπεδο για την ιδανική χρήση του seaatrac. Τα χρήματα που επενδύθηκαν (περί τις 30.000 € από τα αδιάθετα της περιφέρειας) έπιασαν τόπο, αξιοποιήθηκαν όπως τους έπρεπε.

* Η τοποθέτηση του seatrac σε περί τα 40 σημεία ανά την επικράτεια, δεν είχε παντού την ίδια αποδοτικότητα. Προφανώς διότι η τήρηση των τριών κριτηρίων που σημάδεψε την ιδανική περίπτωση της παραλίας Γλυφάδας δεν θα μπορούσε να αφορά όλες τις ελληνικές παραλίες. Όμως η καλή αρχή έγινε. Και από του χρόνου, όταν πλέον δεν θα υπάρχει η διάσταση του “εσπευσμένου” συνεπεία της ανάγκης πάση θυσίας απορρόφησης αδιάθετων κονδυλίων, η συνέχεια  προς όφελος συνολικότερα του εγχώριου τουριστικού προϊόντος μπορεί (και πρέπει) να είναι ιδιαίτερα αποδοτική. Τα βασικά κριτήρια (τα τρία που αναφέραμε και όχι μόνο) είναι δοσμένα, επ’ αυτού θα επανέλθουμε αναλυτικά σε εύλογο χρόνο.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here