Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ

Είχα πάλι χαθεί…

Μια ακόμα άοσμη και άγευστη περιπλάνηση στα αβαθή της «Υποδομής και του Εποικοδομήματος»· η επιτομή της εν Κοινωνία Ζωής: Οικονομία και οι ποικίλες θεωρίες της.

Μια ακόμα συνεδρίαση Επιστημονικής Εταιρείας.

Αλλά εγώ είχα πάλι χαθεί ανατρέχοντας στους λαβωμένους· όσους με εμπιστεύθηκαν και συνεχίζουν ή έπαψαν. Όσους θα ανακαλέσουν -ορθά ή εσφαλμένα.

Όμως, νάτη ξανά η ίδια κουβέντα…

Οι «από ‘δω» και οι «από ‘κει».

Οι αγωνιώντες και οι αδημονούντες.

Οι παντοτινοί ονειροβάμονες και οι βαρυπατάδες κυνικοί.

Οι ανικανοποίητοι και οι ρευόμενοι ανεχόρταγοι.

Ανάμεσά τους το πλήθος· ζαλισμένο της όρασης, της ακοής και της σκέψης.

Δίχως περιττά οράματα.

Με τον επιούσιο να σκεπάζει ασφυκτικά τον ορίζοντά του.

-Πότε θα πέσουν; …ακούγεται γι’ αυτή την εβδομάδα…

Μιλούν κάποιοι και θαρρείς πως γλείφουν τα καλοβαλμένα χείλη με μια πελώρια δύσμορφη γλώσσα αδημονοφαγίας.

-Λες κάτι περισσότερο να ξέρουν οι «από κει»;

Εγώ πάντως το σκάω ξανά…

Ρίψασπις ξανά, κρύβοντας το ξίφος κάτω από την άμαχη χλαμύδα.

Τρέσας, όχι παραδοθείς.

Φεύγω το δειλινό και «από δω»· με κάθε όχημα…

Και μη βιαστείς να συμπεράνεις ποιο το δικό μου «από δω».

Είχα χαθεί και μένω εκτός· από βαθύτερη αδυναμία.

Αχ, ανελέητη Πράξη.

Άγριο ποτάμι με την αναντίστρεπτη ροή.

Πηδάω μέσα και κυλάω στη θάλασσα· ευτυχής και ελπιδοκεφαλαίου αμέτοχος…

* Πριν δύο χρόνια· κι αυτοί «από ‘δω» κι εκείνοι «από ‘κει» ακόμα να αλλάξουν θέσεις στην αίθουσα με τα δρύινα έδρανα..,

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here