Του ΡΟΜΠΕΡΤ ΠΕΦΑΝΗ

Πόσο δυσάρεστες οι εικόνες από τη Συρία…

Πάλι μια από τα ίδια με “εθνικά συμφέροντα”, “ζώνες επιρροής”, “διαφορές που χάνονται στα βάθη της Ιστορίας”, “εθνοκαθάρσεις”κ.λπ., κ.λπ.

Πότε τελειώνει αυτή η ατέρμονη διαδικασία;

Πότε θα μπορέσουν οι Ρώσσοι να συμβιώσουν με τους Ουκρανούς; Οι Ούγγροι με τους Ρουμάνους; Οι Σέρβοι με τους Αλβανούς; Οι Χούτου με τους Τούτσι, Οι Νοτιοκορεάτες με τους Βορειοκορεάτες, Οι Έλληνες με τους Τούρκους, οι Τσέχοι με τους Σλοβάκους οι Βάσκοι με τους Ισπανούς, οι Ινδοί με τους Πακιστανούς, οι Φιλανδοί με τους Ρώσους, οι Καθολικοί Ιρλανδοί με τους Προτεστάντες Ιρλανδούς, οι Ισραηλινοί με τους Παλαιστίνιους κ.λπ.;

Το δοκίμιο «Εφευρίσκοντας τον εχθρό» του Ουμπέρτο Έκο, αποτυπώνει την αιώνια αναζήτηση για τον «εχθρό», αυτόν που θα συσπειρώσει έναν λαό, ένα έθνος, μια ομάδα και θα αιτιολογήσει την ύπαρξή του. Ο Έκο αναφέρει εμπειρίες από χώρες όπου μια από τις πρώτες ερωτήσεις που δέχεται από απλούς ανθρώπους είναι «ποιος είναι ο εχθρός της χώρας σου». Αναλύει την πραγματικότητα αυτή, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ενίσχυση της «εθνικής» ταυτότητας, κυρίως κρατών που απαρτίζονται από μωσαϊκό εθνοτήτων. Πολύ απλά, υπάρχουμε εμείς, επειδή υπάρχετε εσείς, ο κοινός «εχθρός» μας.

Πότε οι Άνθρωποι θα τραβήξουν τη γραμμή με το παρελθόν και θα κοιτάξουν το μέλλον σε έναν κόσμο όπου οι εθνικές ταυτότητες είναι δευτερευούσης σημασίας και αυτό που μετρά είναι η Παγκόσμια Αλληλεγγύη;

Πότε επιτέλους οι πόλεμοι θα βρίσκονται μόνο στα βιβλία Ιστορίας;

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here