Αν όχι τώρα, πότε κ. Κοντονή; Διαλύστε την οργανωμένη αλητεία και διαφθορά στο ελληνικό «ποδόσφαιρο”

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Μάρτυρες ενός χιλιοπαιγμένου έργου σε ότι έχει απομείνει απ΄αυτό που αποκαλούμε ελληνικό ποδόσφαιρο, γίναμε για μιά ακόμη φορά,  με αφορμή το αναβληθέν ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού, στη Λεωφόρο.  Είναι το ίδιο έργο που παρακολουθούμε εδώ και χρόνια, και στο οποίο, πρωταγωνιστούν αποκλειστικά,  η βία, η αλητεία, η έλλειψη παιδείας και η επιδίωξη προσωπικών συμφερόντων .

Πρόκειται για μια οδυνηρή κατάσταση που έχει παγιωθεί εδώ και δεκαετίες, αναδεικνύοντας την όζουσα πραγματικότητα που έχει μετατρέψει τον βασιλιά των σπορ, σε άνδρο παρανομιών, μάχη φατριών, αρένα ανταγωνισμού οργανωμένων εγκληματικών ομάδων, οι οποίες για το μόνο που δεν ενδιαφέρονται είναι το καλό του αθλήματος και φυσικά των ομάδων που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν.

Η στρεβλή ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, είναι η βασική αιτία της απόλυτης διαστροφής που ζούμε τα τελευταία χρόνια.  Πλούσιες οικογένειες της Ελλάδας και επιχειρηματίες που είδαν το ποδόσφαιρο ως μέσο κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ισχύς,  ταυτίσθηκαν πλήρως με ομάδες και οπαδούς και ενθάρρυναν τις φατρίες των οργανωμένων αλητών οι οποίοι εμφανίσθηκαν ως αυτόκλητοι και αφοσιωμένοι υπερασπιστές τους.

Το φυτώριο της οπαδικής βίας καλλιεργήθηκε έτσι σχεδόν προνομιακά από την ανιστόρητη συμπόρευση και ανοχή των διοικήσεων μεγάλων συλλόγων προς όλους εκείνους τους ¨πιστούς” οργανωμένους αλήτες, οι οποίοι αυτοανακηρύχθηκαν και επίσημα και σε προσωπικούς «στρατούς” , που ήταν έτοιμοι και αποφασισμένοι να υπηρετήσουν τυφλά τα όποια συμφέροντα του εκάστοτε αφεντικού. Αρκεί αυτός να τους κάνει τα χατίρια..

Χωρίς να τεθεί και κυρίως χωρίς να εφαρμοσθεί ποτέ, ένα σαφές θεσμικό πλαίσιο κανόνων, στο ταλαίπωρο ελληνικό ποδόσφαιρο επικράτησε η επιλεκτική επιβολή τιμωριών και η ανοχή παρατυπιών ανάλογα με το ποιός ήταν το αφεντικό της διοικητικής και διαιτητικής παράγκας του. Με το τρόπο αυτό, εμπεδώθηκε σε όλους τους «φιλάθλους” η αντίληψη ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ισχύει ο νόμος, αλλά το δίκαιο του εκάστοτε ισχυρού.

Η περίφημη, πολυπόθητη κάθαρση του ελληνικού ποδοσφαίρου, έχει καταντήσει δυστυχώς ανέκδοτο. Η βασική ευθύνη ανήκει στις πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες ουδέποτε έλαβαν και ουδέποτε τήρησαν τις  δύσκολες αποφάσεις που απαιτούνταν, για να μην χαλάσουν τη πελατειακή εξάρτηση που γεννούσε η εκτεταμένη ποδοσφαιρική ανομία.

Τα όποια ημίμετρα έμειναν κι αυτά στη μέση. Η ζούγκλα του ελληνικού ποδοσφαίρου, ανδρώθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια,  καθώς με αφορμή και την έναρξη του στοιχηματισμού, παράγοντες αμφίβολης ποιότητας και νομιμότητας, ήρθαν σε επαφή και συνεργασία με το αληθινό οργανωμένο έγκλημα, διευρύνοντας τη διαφθορά και την παρανομία, σ έναν χώρο που άλλωστε,  ποτέ δεν ήταν καθαρός.

Οι εκκρεμείς άλλωστε δικογραφίες για δράση οργανωμένων εγκληματικών ομάδων στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με κατηγορούμενους κορυφαίους παράγοντες, όπως ο Β. Μαρινάκης του Ολυμπιακού, στελέχη της ΕΠΟ και άλλους, είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί.

Η ανάγκη να καθιερωθεί ένα νέο πλαίσιο αναφοράς και λειτουργίας, σκοντάφτει δυστυχώς συχνά, στο γεγονός ότι όπως στη κοινωνία έτσι και στο ποδόσφαιρο, οι απόλυτα ισχυροί, κυριαρχούν και επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες.

Ολοι εμείς, που είδαμε το ποδόσφαιρο ως παιγνίδι χαράς και λύπης, που γεμίζαμε το ΟΑΚΑ για να χαρούμε τον Ρότσα, τον Σαραβάκο, τον Ζάετς, που χαιρόμασταν με τις νίκες της ομάδας στο γήπεδο και στεναχωριόμασταν με τις ήττες της,  δεν ανεχόμαστε τους λιγοστούς τραμπούκους, στις εξέδρες και τις διοικήσεις, να διαλύουν ότι έχει απομείνει από την ομάδα μας.

Οι περισσότεροι έχουμε αποχωρήσει από τα γήπεδα, γιατί δεν μπορούμε να βλέπουμε την κακοποίηση του ποδοσφαίρου από αγωνιστικούς και εξω-αγωνιστικούς παράγοντες.  Είναι σαφές ότι απόλυτη διαφάνεια σ΄ένα σύστημα που καλλιεργεί τον ανταγωνισμό και το κέρδος, ένα χώρο που κατακλύζεται από ιδιοτελή συμφέροντα, δεν πρόκειται να υπάρξει.  Αλλά τουλάχιστον ας υπάρξουν όρια και κανόνες ίσοι για όλους.

Εάν πραγματικά όσοι λένε ότι θέλουν ένα ποδόσφαιρο που θα αποτελεί ελκυστικό θέαμα και προιόν για όλους όσους το αγαπούν πραγματικά, το εννοούν, ιδού πεδίο δράσης. Να διαλύσουν λοιπόν άμεσα τους οργανωμένους συνδέσμους, να μην τους ξαναδώσουν τη παραμικρή σημασία και νομιμοποίηση, να κλείσουν τις Θύρες-άνδρα της ανομίας, να επιβάλουν ελέγχους και τιμωρίες στους δράστες, να πάψουν επιτέλους να τους καλύπτουν.

Εφτασε ο καιρός να συνεννοηθούν όλοι για μια νέα αρχή, με σεβασμό στην ιστορία των ομάδων, με τήρηση των νόμων, με διαφανείς διαδικασίες παντού, με αυστηρές τιμωρίες των ενόχων. Ολα τα άλλα, είναι φληναφήματα και χάδια στην ποδοσφαιρική αλητεία τα οποία  οδηγούν σε αναπαραγωγή της κρίσης και σε οριστική καταδίκη αυτού που κάποτε υπήρξε ¨ελληνικό ποδόσφαιρο”.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here