Ακύλλας Καραζήσης: «Δεν μου αρέσει το προϊόν που ικανοποιεί όλα τα γούστα. Προτιμώ τη μειοψηφία, το δύσκολο»-Τι λέει, για ΣΥΡΙΖΑ, Αριστερά, Μέρκελ, Σόιμπλε

 

 

Συνέντευξη στην ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

ΦΩΤΟ: ΕΦΗ ΧΑΛΙΟΡΗ  www.efihaliori.com 

 

Ο Ακύλλας Καραζήσης σε ακινητοποιεί. Τόσο στο θεατρικό κάθισμα όσο και εκτός σκηνής, όταν σου μιλάει. Με τη ματιά του Ακύλλα όλα επαναπροσδιορίζονται.

Το Press Publica τον συνάντησε και με την ευκαιρία του νέου έργου που σκηνοθετεί στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, είχε μαζί του μια, άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση εφ΄όλης της ύλης. Από την τέχνη και το θέατρο, έως την Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, την σύγχρονη Γερμανία, την Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τις γερμανικές αποζημιώσεις.

• Το έργο που σκηνοθετείς για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά πραγματεύεται την έννοια του πατέρα. Ποιός είναι κατά τη γνώμη σου καλός πατέρας;

Καλός πατέρας δεν υπάρχει. Υπάρχει από κακός μέχρι μέτριος πατέρας. Όσο πιο συνειδητός των ελλείψεών του είναι ο πατέρας, τόσο υπάρχει η πιθανότητα να είναι καλός, με την έννοια να μην βλάπτει το παιδί του.

• Ποιό λάθος κάνει ακριβώς ο έλληνας πατέρας;

Οι γονείς εν γένει είναι υπεύθυνοι, συνεργούντος του σχολείου και της ελληνικής εκπαιδεύσεως, για την πρώτη μικρή γενοκτονία που γίνεται στην ανθρωπότητα, που είναι το πέρασμα από το παιδί στον έφηβο ή στον ενήλικο. Υπερτροφικός ναρκισσισμός που διαλύει τα παιδιά.

• Τι οφείλει να κάνει ο πατέρας που προσπαθεί να γίνει καλύτερος;

Ο εγωκεντρικός πατέρας πρέπει να μάθει να μειώνει τη δική του αυταξία μπροστά στο παιδί, το οποίο έχει δικαίωμα να εκφραστεί, να εγείρει αντιρρήσεις, να κάνει λάθος, να βρίσει εν τέλει τον πατέρα. Με την πρόφαση και το άλλοθι της προστατευτικότητας, ο γονέας βάζει μονόπλευρα τους κανόνες του παιχνιδιού.

• Που οφείλεται αυτός ο αυταρχισμός του πατέρα;

Πρόκειται για τις αυθαιρεσίες της εξουσίας. Η εξουσία πρέπει να ελέγχεται. Όταν δεν υπάρχουν νομικές διαδικασίες να την ελέγχουν, πρέπει να αυτοελέγχεται. Ο γονιός πρέπει να αυτοελέγχεται.

• Η δημόσια εικόνα σου δείχνει άνθρωπο με ισχυρή αυτοπεποίθηση. Την οφείλεις στους γονείς σου;

Το αντίθετο θα έλεγα! Η αντίσταση απέναντι στην κακή παιδαγωγική των γονιών μου, αυτή μου χάρισε την όποια αυτοπεποίθηση έχω. Η αυτοπεποίθηση χτίζεται μέρα με τη μέρα με κόπους και με βάσανα.

• Ως σκηνοθέτης πως κατευθύνεις το καράβι; Τι θες να μεταφέρεις στο θεατή;

Θα΄θελα να μπορώ να μεταφέρω στο θεατή τον κόσμο που πλάθεται στο μυαλό διαβάζοντας ένα βιβλίο.

• Ηθοποιοί με ταλέντο. Τι θεωρείς ταλέντο;

Είναι μία λέξη στην οποία δεν πιστεύω καθόλου. Διαφωνώ τόσο πολιτικά όσο και ιδεολογικά με αυτή την λέξη. Επιβραβεύουμε αυτόν που έχει «ταλέντο» επειδή είναι προσαρμοσμένος στις απαιτήσεις ενός καταναλωτικού κοινού. Δεν μου αρέσει το προιόν που ικανοποιεί όλα τα γούστα, με τρομάζουν οι μαζικές μόδες. Προτιμώ τη μειοψηφία, το δυσνόητο, το δύσκολο.
Η λέξη ταλέντο είναι σύμφυτη του άγριου καπιταλισμού και δεν θα έπρεπε να την λένε οι Αριστεροί. Είναι όρος για το Χρηματιστήριο.

• Τι είναι λοιπόν αυτό που σε γοητεύει;

Μ ΄αρέσουν οι άνθρωποι που μέσα από τη δυσκολία, τη δουλειά και την αγωνία τους φτιάχνουν πράγματα. Μ’ αρέσει αυτός που δουλεύει με έναν χαρακτήρα χειροτεχνίας, με τον τρόπο δηλαδή που δουλεύει ο τεχνίτης, ο τσαγκάρης, ο αγιογράφος, ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης όταν ζωγράφιζε ψηφαριθμικά.

• Όταν διδάσκεις υποκριτική ποιές ιδιότητες-ικανότητες ανιχνεύεις στους εκκολαπτόμενους ηθοποιούς;

Δεν ανιχνεύω τίποτα. Η δουλειά μου είναι να τους μάθω πέντε πράγματα που ξέρω.

• Το ελληνικό κοινό είναι ισχυρό κοινό;

Ένα κομμάτι του ελληνικού κοινού έχει προπονηθεί, ας μου επιτραπεί ο όρος, τις τελευταίες δεκαετίες, χάρη στις προσπάθειες παλαιότερα του Θεάτρου Τέχνης, αργότερα του Θεάτρου Αμόρε, του Θεάτρου του Βογιατζή, του Μαρμαρινού και πολλών μεμονομένων ατόμων.

• Ποιός είναι ο ιδεατός θεατής;

Αυτός που κάνει τον «καλό ψυχικό κόπο», όπως λέει ο Πλάτωνας, να παρακολουθήσει μία ιδέα, αυτό που οδηγεί μέσω μίας ηδονικής δυσκολίας σε γλυκύτατους καρπούς σχεδόν ερωτικής φύσεως.

Τί είναι ομορφιά;

Προέρχομαι από τη γενιά λίγο μετά το ΄68, έχω μεγαλώσει στη Χούντα και ως εκ τούτου τις ηθικοπλαστικές λέξεις, όπως ομορφιά, αρετή, ηθική, σεβασμός, αξιοπρέπεια τις βλέπω με μεγάλη επιφύλαξη. Οι λέξεις αυτές ενέχουν έναν πυρήνα υποκρισίας, αποτελούν το προκάλυμμα για κάτι άλλο. Τι σημαίνει όμορφος; Το αντίθετο του άσχημος…άρα υπάρχει κατ΄ ευθείαν μία αξιολογική κλίμακα. Στον όμορφο θα δώσουμε άριστα και τον άσχημο θα τον πετάξουμε στον καιάδα…

• Πώς έγινες ηθοποιός;

Από την αγάπη μου για τη λογοτεχνία. Το οφείλω όμως και στην παιδική μου φίλη την Αφρούλη, η οποία είχε από νήπιο το σαράκι και με έβαζε από μικρό να ανεβάζουμε παραστάσεις!

• Λογοτεχνία και ποίηση. Ποιούς διαβάζεις;

Μου αρέσει η σύγχρονη λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία. Ο Ρομπέρτο Μπολιάνο, ο Βάρκας Λιόσα. Από σύγχρονους έλληνες θεωρώ εξαιρετικό τον Θανάση Βαλτινό, έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία. Από ποίηση αγαπώ τον Σεφέρη, τα Ημερολόγια και τις Δοκιμές του, και οπωσδήποτε τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη. Προτιμώ την κλασσική λογοτεχνία γιατί σε αυτήν υπάρχει κάτι πιο δομικό πιο μέσα στην καρδιά του πράγματος. Ο Τολστόι, ο Φλωμπέρ.

• Ποιούς θεωρείς κατά κάποιο τρόπο δασκάλους σου;

Τον Σεφέρη και τον Σαββόπουλο. Διαμόρφωσαν την πνευματική μου διάπλαση.

• Ο ΣΥΡΙΖΑ του 2% σε σχέση με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Σε εκφράζει η σε απογοητεύει το νυν σχήμα;

Με εξέφραζε ανέκαθεν και με εκφράζει ακόμη η Ανανεωτική Αριστερά, το παλιό ΚΚΕ Εσωτερικού, ο παππούς του ΣΥΡΙΖΑ, ο μπαμπάς του Συνασπισμού. Αυτό το κόμμα του 2% με διαμόρφωσε ιδεολογικά και αισθητικά. Η λατρεία δηλαδή της μειοψηφίας, με σοβαρούς ανθρώπους όπως τον Κύρκο, τον Παπαγιαννάκη. Ομολογώ ότι με ενόχλησε η μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ, ο μαξιμαλισμός που επέδειξε στην αρχή της κρίσης. Αντιθέτως ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πιο κοντά στο φιλευρωπαικό, το συναινετικό κόμμα που συμπαθώ και πιστεύω ότι πρέπει να τους αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους. Οι «απέναντι» πρέπει να σταματήσουν να λαϊκίζουν και να αντιμνημονεύονται.

• Τι είναι τότε αυτό που ταλανίζει την Αριστερά στη Χώρα μας;

Η Αριστερά γενικά έχει ένα τεράστιο πρόβλημα. Μετά το 1989 δεν έχει εκφράσει μία εναλλακτική πρόταση.

• Άρα η Αριστερά δεν έχει να προτείνει κάποιο εναλλακτικό μοντέλο στον ασύδοτο καπιταλιστικό καταναλωτισμό;

Πολύ δύσκολα! Υπάρχει στον Καστοριάδη. Αυτά που λέει όμως ο Καστοριάδης δεν γίνονται δυνάμει των Κυβερνήσεων, αλλά μέσα από την αλλαγή της συνείδησης των ανθρώπων, των κοινωνιών, των μικρών κυψελών. Όπως ακριβώς ξεπρόβαλε το κίνημα των Νέων και το κίνημα των Γυναικών στη δεκαετία του ΄60.
Ποιά είναι η εναλλακτική πρόταση της Αριστεράς στην κατά Μαρξ λαγνεία της κατανάλωσης; Δεν υπάρχει! Απλώς προτάσσει έναν διορθωμένο Καπιταλισμό, όπως και η Σοσιαλδημοκρατία.

• Οι πολιτικοί πάνε στο Θέατρο;

Έχοντας παίξει στην Ελλάδα 25 χρόνια, ελάχιστοι είναι οι πολιτικοί που έχουν έρθει στο θέατρο. Μόνο τον Σημίτη και τον Θέμελη έχω αντιληφθεί στο κοινό. Κανέναν από τη ΝΔ ή την Αριστερά!
Ο Σημίτης, απροδειοποίητα παρακολουθούσε παραστάσεις στον εξώστη του Αμόρε ή στον Βογιατζή.

• Πως κρίνεις την απορριπτική εισηγήση του ΚΑΣ στην πρόταση του οίκου GUCCI;

Ούτε τους εθνικοπατριωτικούς ηθικοπλαστικούς δογματισμούς του ΚΑΣ συμπαθώ ούτε όμως και την καταναλωτική λαγνεία του οίκου GUCCI.

Σε ποιόν καλλιτέχνη δεν θα είχες αντίρρηση «να διατεθεί» η Ακρόπολη;

Δεν ξέρω…ίσως σε εικαστικούς μεγάλων χώρων, όπως ο Christo.

Έχεις ζήσει 15 χρόνια στη Γερμανία. Φέρουν βαρέως το αμαρτωλό παρελθόν τους οι Γερμανοί; Το Ολοκαύτωμα και τις θηριωδίες κατά της ανθρωπότητας;

Κατ΄ αρχήν η Γερμανία δεν είναι μόνο το Ολοκαύτωμα, ο Χίτλερ και ο Εθνικοσοσιαλισμός. Υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι τον 18ο και τον 19ο αιώνα που μας δίνει τον Ρομαντισμό, από τον Μπετόβεν και τον Μότσαρτ μέχρι τον Σίλερ, τον Μπύχνερ κλπ. Ο Ναζισμός είναι ένα θηριώδες αιματηρό ερωτηματικό του 20ου αιώνα, του μοντέρνου κόσμου.

• Πως βιώνουν την αιματηρή αυτή θηριωδία των προγόνων τους οι γερμανοί πολίτες;

Το 1975, όταν πήγα εγώ στη Γερμανία, 18 ετών, οι Γερμανοί συνομήλικοί μου φέραν από πρώτο χέρι τη ντροπή, ότι οι πατεράδες τους είχαν υπηρετήσει στον πόλεμο, στη Βέρμαχτ. Όλα αυτά συνδυασμένα με το 1968, τον James Deen, την εξέγερση ενάντια στον πατέρα. Συχνά άκουγες από τους τότε 18άρηδες «είσαι από την Ελλάδα! Εγώ είμαι δυστυχώς Γερμανός.» Αν τώρα μ’ ένα άλμα χρονικό μεταφερθούμε στο σήμερα, έχει αμβλυνθεί ΄αυτό το ενοχικό αίσθημα. Σίγουρα όμως υπάρχει ακόμη.

 

• Τί κάνει η γερμανική ηγεσία γι αυτό;

Γιατί νομίζεις η Μέρκελ άνοιξε τα σύνορα και δέχτηκε ένα εκατομμύριο πρόσφυγες; Ένας από τους λόγους είναι ότι ανήκει σε αυτήν τη γενιά που θεωρεί ότι η Γερμανία οφείλει να ξεπλύνει το όνομά της από το Ολοκαύτωμα και τις γενοκτονίες. Γερμανία δεν είναι μόνον ο Σόιμπλε. Ούτε η Μέρκελ είναι το ίδιο με τον Σόιμπλε. Υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα του γερμανικού λαού, της Αριστεράς, των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων, που υποστηρίζει την ικανοποίηση της Ελλάδας από τη Γερμανία αναφορικά με τις γερμανικές επανορθώσεις.

• Πως πρέπει οι ελληνικές κυβερνήσεις να χειριστούν το λεπτό ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων;

Δεν γνωρίζω με λεπτομέρειες πώς αντιμετώπισαν αυτό το ζήτημα οι κυβερνήσεις του 1950-1960. Σίγουρα όμως είμαι απόλυτα αντίθετος με τον οποιοδήποτε πολιτικό χρησιμοποιεί αυτό το αίτημα προκειμένου να ερεθίσει τα εθνικιστικά αντανακλαστικά του Έλληνα.
—————–

Ο Ακύλλας Καραζήσης σκηνοθετεί για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (πρεμιέρα την 12η Μαρτίου 2017) το έργο «Μπαμπά χορεύεις» με τους Μάρθα Φριντζήλα, Θάνο Τοκάκη, Θανάση Ζερίτη και Κωνσταντίνο Πλεμμενο.
Η παράσταση είναι ψηφιδωτό κειμένων, τραγουδιών και ποιημάτων για τον πατέρα. Είναι ένα κολάζ, ένα παλίμψηστο αφηγήσεων με έντονη θεατρικότητα. Πρωταγωνιστές μία Big Mamma και τρεις Γιοί. Ο πατέρας λείπει πάντα σε ταξίδι για δουλειές.

Ακόμη, στο πλαίσιο διαφόρων θεατρικών Φεστιβάλ, θα εμφανιστεί στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες και το Λουγκάνο στην παράσταση Empire της βερολινέζικης Schaubuehne σε σκηνοθεσία του Ελβετού Milo Rau.

Επίσης στο Κρατικό Θέατρο της πόλης ΄Αλτενμπουργκ, θα σκηνοθετήσει φέτος το Λεωφορείο ο Πόθος, ενώ στο ίδιο θέατρο έχει ήδη παιχτεί σε σκηνοθεσία του ιδίου ο Ματωμένος Γάμος.

Ευχαριστούμε το καφέ «Cake Kolonaki», για την φιλοξενία και την ευγενική προσφορά του χώρου για τη φωτογράφηση.

 

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. ΞΕΡΕΤΕ ΚΥΡΙΕ ΚΑΡΑΖΗΣΗ ΟΤΙ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ -ΠΑΡΑΚΟΛΟΘΕΙ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ!ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΦΥΑΙΚΑ ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΛΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΝΤΑς ΤΗΝ ΟΠΩς ΤΟΝ ΣΥΜΦΕΡΕ!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here