Αγγελική Μπούλιαρη: Δραπέτες του ονείρου

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Από τη γέννησή της ακόμη η Ευρυδίκη βιώνει την πατρική απόρριψη… Σε ηλικία πέντε ετών παραχωρείται, ως «ανιψιά», στον υποψήφιο βουλευτή Θεοδόση Σπηλιόπουλο και στη σύζυγό του Ευγενία, που είναι άτεκνοι. Καθώς μεγαλώνει, η αυστηρή Ευγενία την αντιμετωπίζει ως απειλή για την καριέρα του συζύγου της και την κοινωνική τους θέση. Ακολουθεί ο γάμος της από συνοικέσιο και με τη θερμή συναίνεση του πατέρα της, με τον πολύ μεγαλύτερό της Χαράλαμπο, ο οποίος την οδηγεί σε μια τρίτη οικογένεια. Αποκτά δύο κόρες… Η Ευρυδίκη βιώνει τη λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία μέσα στον γάμο. Αντιλαμβάνεται όχι μόνο ότι καμμιά από τις τρεις οικογένειές της δεν μπορεί να τη στηρίξει, αλλά επιπλέον καθεμιά τους κρύβει και ένα «στοιχειό» για εκείνην, το οποίο καλείται να βρει το θάρρος να αντιμετωπίσει. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης ξυπνά, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται και ο έρωτας στο πρόσωπο ενός συνομηλίκου της. Η ώρα να κάνει γενναία βήματα για να κερδίσει, επιτέλους, τη ζωή της, έχει έρθει..

Η Αγγελική Μπούλιαρη είναι πτυχιούχος Ελληνικής και Αγγλικής Φιλολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και διπλωματούχος Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Βρετανικού Συμβουλίου. Σπούδασε, επίσης, Μετάφραση Παιδικής Λογοτεχνίας, Δημιουργική Γραφή, Ψυχολογία και την Ιταλική Γλώσσα. Εργάστηκε ως ιδ. υπάλληλος και ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ από το 2001 ασχολείται αποκλειστικά με το βιβλίο. Αγαπά τα βιβλία και τη μάθηση, τη μουσική, τα ταξίδια και τη φωτογραφία. Είναι παντρεμένη και έχει αποκτήσει τρεις κόρες και δύο εγγόνια.

Συγγραφικό Έργο:

  • Πόσο λαμπερός ο ήλιος, πόσο κίτρινα τα τρόλεϊ, μυθιστόρημα, Πλατύπους, 2005.Βραβείο Σύγχρονου Ελληνικού Μυθιστορήματος του Καφενείου των Ιδεών
  • Η αγάπη φυλαχτό, μυθιστόρημα, Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2006
  • Ερωτικά πορτρέτα, μετάφραση από τα αγγλικά, λεύκωμα για τον έρωτα στην

τέχνη, Κεστός 2007

  • Αφετηρίες Μνήμης, συμμετοχή στη συλλεκτική έκδοση της Ένωσης Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, 2008
  • Εγώ αγαπώ, αυτή καπνίζει, μία νουβέλα και πέντε διηγήματα, Ανεμος Εκδοτική, Ιούλιος 2012
  • Η νοσταλγία του παλιού πόνου, ποίηση, Ανεμος Εκδοτική, Μάρτιος 2015

 

 

Η Ευρυδίκη, η ηρωίδα του βιβλίου «Δραπέτες του ονείρου», εκδόσεις Ωκεανός, ανήκει στη γενιά σου. Έβλεπες πολλές «Ευρυδίκες» γύρω σου;

Μεγάλωσα σε μια γειτονιά του Πειραιά, τα Καμίνια, όπου υπήρχε «φτώχεια, καλή καρδιά μα και γκρίνια», και φυσικά αρκετές Ευρυδίκες, με τις οποίες συναντήθηκα σε κάποιο σταυροδρόμι της ζωής. Η έλλειψη μόρφωσης και οικονομικής ανεξαρτησίας, αλλά και απλών δικαιωμάτων γνώμης, λόγου και έκφρασης συναισθημάτων, ευνοούσαν την ύπαρξη σιωπηλών γυναικών που υπέφεραν κρυφά και αναζητούσαν μια διέξοδο. Οι Δραπέτες του ονείρου είναι ακριβώς ένα βιβλίο αφιερωμένο σ’ αυτές τις γυναίκες που ανέσυραν την εσωτερική τους δύναμη και αντιμετώπισαν τις αντιξοότητες για να κερδίσουν το δικαίωμά τους σε μια όσο το δυνατόν πιο αρμονική ζωή, όπως την άξιζαν και την δικαιούνταν.

Γιατί επέλεξες να αποκαλύψεις προς το τέλος και όχι από την αρχή το τραυματικό γεγονός στη ζωή της Ευρυδίκης;

Επειδή ήθελα ο αναγνώστης να παρακολουθήσει τη ρεαλιστική πορεία της ηρωίδας προς την ωριμότητα, αποκαλύπτω το γεγονός όταν η ίδια το συνειδητοποιεί και το αποδέχεται. Επειδή έτσι συμβαίνει και στη ζωή. Τα γεγονότα αυτά, αν και απωθούνται από τα παιδιά, για χρόνια διαβρώνουν υπόγεια τη ζωή τους, και χρειάζεται αυτογνωσία και ωριμότητα για να τα διαχειριστεί κανείς και να κερδίσει τη ζωή του.

Η αγάπη και η φιλία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στους Δραπέτες του ονείρου. Τι πιστεύεις γι’ αυτούς τους συναισθηματικούς δεσμούς;

Πραγματικά τους θεωρώ πολύ σημαντικούς. Για την ακρίβεια, πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάτι πιο θαυματουργό από την αγάπη και συμφωνώ απολύτως με την πεποίθηση του Έριχ Φρομ, ότι «η αγάπη είναι η μόνη απάντηση στο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης». Όσο για τη φιλία, φτάνει να αναρωτηθεί κανείς τι θα έκανε χωρίς τους φίλους… Είναι παρηγοριά, χαρά, στήριξη, ανάσα ζωής.

Τι σε ώθησε να γράψεις ένα βιβλίο που καταπιάνεται με τόσο σκοτεινά θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία και ο φόβος, αλλά και τραυματικά γεγονότα παιδικής ηλικίας; Μήπως οι αναγνώστες θα προτιμούσαν ένα βιβλίο-φυγή από τη δύσκολη πραγματικότητα που ζούμε;

Η ζωή που ξετυλίγει τα πάντα κάτω από τα μάτια μας, καταστάσεις, χαρακτήρες, συμβάντα, με ώθησε στη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Καθώς είμαι από φύση μου παρατηρητική, ευαίσθητη και διαισθητική, δεν είχα παρά να κοιτάζω γύρω μου και τα έβλεπα όλα. Με έσπρωξε, λοιπόν,  το χρέος προς τις Ευρυδίκες της ζωής μου, της ζωής μας, και το χρέος προς τα πληγωμένα παιδιά. Με τους «Δραπέτες του ονείρου» θέλησα να δώσω φωνή και δύναμη σ’ αυτά τα παιδιά που αργότερα γίνονται τραυματισμένες γυναίκες-άνθρωποι, να δείξω πιθανότητες διεξόδου και να αποδώσω μια μορφή δικαιοσύνης.

Συμφωνώ ότι συχνά οι αναγνώστες επιθυμούν να ξεφύγουν με ένα βιβλίο, αλλά αυτό μπορούμε να το πετύχουμε και με την ανάγνωση μιας ρεαλιστικής ιστορίας και όχι μόνο με μια ιστορία εξωπραγματικών καταστάσεων. Εξάλλου πιστεύω ότι οι Δραπέτες του ονείρου είναι ένα μυθιστόρημα που διακατέχεται από την πίστη στη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και επομένως ουσιαστικά αισιόδοξο.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here