Κώστας Αρβανίτης στο ΡΡ: «Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αφήγημα στην ασκούμενη πολιτική του και θα κριθεί για τα αποτελέσματά της»

 

 

Συνέντευξη στην Κέλλυ Σταμούλη*

Φωτογραφίες: Κέλλυ Σταμούλη

 

 

Ο Κώστας Αρβανίτης καθιερωμένος πλέον Δημοσιογράφος, διαθέτει ένα μαγικό τηλεοπτικό ραβδί, με το οποίο, οι μεν καλεσμένοι ξεχνάνε ότι βρίσκονται ενώπιον κάμερας, οι δε τηλεθεατές νομίζουν ότι είναι και αυτοί μέρος της τηλεοπτικής παρέας!  Δεινός γνώστης όχι μόνο της εγχώριας και διεθνούς ειδησεογραφίας, αλλά και των εν γένει πολιτιστικών δρώμενων, έχει απογειώσει την «ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ» δίνοντας ξεχωριστό-θεατρικό τόνο στις φημισμένες πλέον ενάρξεις της εκπομπής και παρουσιάζοντας με αξιοζήλευτη άνεση τα ποικίλα θέματα της.  Αν τον ρωτήσετε το μυστικό της επιτυχίας, θα πει ότι όλα γίνονται χάρη στην Ομάδα.  Εμείς είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του και τον ευχαριστούμε! 

-Στην “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ” είστε κατ΄ εξοχήν “ανθρωποκεντρικός” με τους καλεσμένους σας.  Είναι θέμα οπτικής;

Είναι θέμα ευγένειας.  Τίποτα περισσότερο.

-Πείτε μας μία στιγμή επαγγελματικής σας ευτυχίας;

Στον 105,5 στο Κόκκινο!   Από το 2013 δημιουργήσαμε ένα μεγάλο δίκτυο ραδιοφώνων και συνεργαζόμενων σταθμών σ΄ όλη την Ελλάδα, ακόμα και στο εξωτερικό. Έτσι βγήκε και το σύνθημα «Κόκκινο για πάντα …κόκκινο παντού».  Δράσαμε – οι εργαζόμενοι δηλαδή – για το προσφυγικό, πριν ακόμη σκάσει.  Πήγε κομβόι στο Κομπάνι, παραδίδοντας ανθρωπιστική βοήθεια αξίας 800.000 ευρώ εν καιρώ πολέμου.  Και στη Γάζα έφτασε το ραδιόφωνο με τη στήριξη των ακροατών του, για να στηρίξει τους ανθρώπους. Και το Σύνταγμα γέμισε για το δίκιο των καθαριστριών  του Υπουργείου Οικονομικών! Έκανε και κάνει μεγάλη «φασαρία» το Κόκκινο!

 

-Από την πολυετή τριβή σας με την ειδησεογραφία, θεωρείτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας την γουστάρει την Πρωθυπουργία;  Θέλω να πω διακρίνετε ένα “πολιτικό ταλέντο”, που το αξιοποιεί αναλόγως;

Ο κ. Τσίπρας έχει αφήγημα στην ασκούμενη πολιτική του και θα κριθεί για τα αποτελέσματά της.  Έχει συγκεκριμένη στόχευση και  ένα πλεονέκτημα, το οποίο συνίσταται στο να δημιουργεί οραματικό πολιτικό πλαίσιο για την επόμενη μέρα της μεταμνομημονιακής Ελλάδας.  Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη «ταλέντο», αν στην επαφή του με τον κόσμο  έπαιζε κάποιο ρόλο, αν δηλαδή άλλαζε  κουστούμι, αναλόγως του κοινού που απευθύνεται.  Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει και οι άνθρωποι το νοιώθουν.  Με τον Τσίπρα μπορείς φυσικά να διαφωνείς ή και να θυμώνεις με επιλογές της διακυβέρνησής του, αλλά αντιπαθής δεν είναι.  Κοντολογίς, είναι προσιτός, κανονικός και ανθρώπινος, και όχι «άριστος» όπως θέλει να εμφανίζεται ο κύριος αντίπαλός του.

-Πώς αξιολογείτε το  «έλλειμμα» που του καταμαρτυρούν, πχ ότι δεν έχει μεταπτυχιακό από Πανεπιστήμιο του εξωτερικού;

Είδαμε και τα μεταπτυχιακά. Με μεταπτυχιακά  μεγατόνων πήγαμε ή μας πήγανε στη χρεοκοπία. Βεβαίως δεν χρεοκόπησαν οι άριστοι πολιτικοί και τραπεζίτες, αλλά ένας ολόκληρος λαός.  Αυτοί αρίστευσαν στις πολιτικές του αυταρχισμού και της μονόπλευρης λιτότητας.

Χώρα έχουμε, όχι εταιρία.  Μερικοί το έχουν μπερδέψει.

-Ποιό είναι το κακό στην αριστεία κ. Αρβανίτη;

Πολύ φοβάμαι ότι ο κόσμος των “αρίστων”, έτσι όπως τον πλασάρει ο κ. Μητσοτάκης, είναι ο κόσμος των “αριστοκρατών”.  Είναι αρρωστημένο αφήγημα. Κρύβει πολύ «ακροδεξιά».

-Γίνεται η γνώση να ανήκει αποκλειστικά στους Αριστοκράτες;

Καθόλου! Αντιθέτως! Η πρωτοπορία της γνώσης, σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι στο χώρο της Αριστεράς . Ήταν και είναι στην Αριστερά.

-Τί εννοείτε με τον όρο πρωτοπορία;

Αναφέρομαι όχι απλώς στο επίπεδο των βασικών πανεπιστημιακών σπουδών, αλλά σε αυτό του πνεύματος, του λόγου, της έρευνας και της δράσης.

-Οι άνθρωποι του πνεύματος, στους οποίους αναφέρεστε, είναι “κομματικοποιημένοι”;

Από τους διανοητές του Πολιτισμού αιτούμαι να τοποθετούνται στα μεγάλα ερωτήματα, που τίθενται από την κοινωνία και την Πολιτική.  Να αποτελούν την πρωτοπορία της κοινωνίας.  Η διανόηση δεν θα κληθεί να απαντήσει ποιό Κόμμα θα στηρίξει αλλά ποιές αρχές.

-Δώστε μας παράδειγμα για να καταλάβουμε!

Να τοποθετηθούν ας πούμε για το διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.  Για την Ακροδεξιά και τον φασισμό.  Για τα δικαιώματα και την ακραία φτώχεια.  Εκεί  θέλω θέση.  Όπως το έκαναν για την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, που συνιστά την πιο ακραία μορφή βίας.  Όπως και στην περίπτωση του Αντετοκούμπο, για την οποία ομοίως τοποθετήθηκαν.

-Για ποιό λόγο ακριβώς θεωρείτε απαγορευτικό να ασκεί κριτική στον Τσίπρα και στον Μητσοτάκη ο πνευματικός άνθρωπος κ. Αρβανίτη;

Να ασκούν.  Γιατί να μην ασκούν.  Πολίτες είναι.  Όμως οι πνευματικοί άνθρωποι είναι προτιμότερο να μην μαντρώνονται σε πολιτικές παρατάξεις ή σε κόμματα.  Καλό είναι οι άνθρωποι του πνεύματος να μην αναλώνονται σε προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες, γιατί έτσι, αυτόματα, χάνουν κομμάτι του κοινού, τ΄οποίο τους έχει ανάγκη.  Η λογική που τους θέλει “κομματικούς”, τους απομονώνει και εντέλει τους αδικεί.

 

-Αποκωδικοποιείτε αμέσως τον απέναντί σας;
Όχι είμαι χάπατο! Πολλές φορές έχω πέσει έξω.  Αλλά δεν είναι και κάτι φοβερό. Και εγώ έχω απογοητεύσει άλλους…  Ζωή είναι.  Δεν κινούμαστε παράλληλα οι άνθρωποι.

-Ο Χίτλερ πώς εικάζετε ότι εκινείτο ως άνθρωπος;

Αυτός ήταν ΝΑΖΙ δεν ήταν άνθρωπος.  Τον μισούσε τον άνθρωπο.  Αναφέρομαι σε όσους διαθέτουν μία αρχική βάση δεδομένων.  Πχ να μην διαχωρίζουμε τους ανθρώπους ανάλογα με το εισόδημα τους, την τάξη τους, το χρώμα τους, την καταγωγή τους.  Βασικά πράγματα.

-Σε τι θεωρείτε ότι συνοψίζεται το μεγάλο έγκλημα που έκανε ο Χίτλερ κατά της ανθρωπότητας;

Το Άουσβιτς σίγουρα δεν ήταν μύθος.  Ούτε τα εκατομμύρια νεκρών στα πεδία των μαχών που άφησε στο πέρασμά του.  Αυτή η ακατανόητη απόλυτα βάρβαρη αντίληψη, να αφανίζεις τεράστιες πληθυσμιακές ομάδες του «διαφορετικού σου» προτύπου. Λαούς ολόκληρους. Εθνη. Και φυσικά δεν ήταν τρέλα ή αρρώστια, όπως θέλουν να παρουσιάσουν το ναζισμό και τον φασισμό.

Ήταν πολιτική επιλογή, στάση και δράση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, όπως και μια χυδαία αμηχανία πολιτικών σχηματισμών στο χώρο της δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας. Και φαίνεται ως ένα βαθμό αυτή η περιπέτεια του 20ου αιώνα να επαναλαμβάνεται και πάλι…ως φάρσα!

-Τί είναι τελικά οι Ναζί κ. Αρβανίτη;

Η εμπροσθοφυλακή του καπιταλισμού για τις ειδικές αποστολές.

Τι δεν καταλαβαίνεις…

-Το δολοφονικό DNA έχει εκλείψει από τους σύγχρονους Γερμανούς;

Δεν υπάρχει δολοφονικό dna. Υπάρχουν δολοφονικές απόψεις και άνθρωποι που τις εκτελούν.  Μην ξεχνάς Κέλλυ ότι στην Γερμανία γεννήθηκαν Μαρξ, Ενγκελς, Λουξεμπουργκ, Μπετόβεν, Μπαχ, Κλάρα Σούμαν, Μπρεχτ και  Μπίρμαν.

-Όλες οι χώρες γεννάνε ετερόκλητες προσωπικότητες;

Δεν γεννάνε οι χώρες, Οι άνθρωποι γεννιούνται στις χώρες…

Δες την Ελλάδα! Έζησαν μεγάλοι ποιητές ζωγράφοι συνθέτες, αντάρτες, αλλά και καταδότες. Εδώ ο Εφιάλτης εδώ και ο Λεωνίδας. Εδώ ο Βελουχιώτης, εδώ  ο Σκόμπυ και τα όργανά του.  Εδώ ο Χατζιδάκις και ο Λοίζος, εδώ και οι άλλοι…  καταλαβαίνεις!

-Πώς απαντάτε στη ρατσιστική άποψη ότι θα χαθεί ο Ελληνισμός με την επέλαση στην Χώρα μας ξένων φυλών;

Ο Ελληνισμός είναι αντίληψη δεν είναι θέμα καθαρότητος φυλής!  Αυτή είναι η διαφορά και η αντίθεση μεταξύ Ναζισμού και μιας ανοιχτής κοινωνίας.  Στον Πλάτωνα, στον Αριστοφάνη  αποθεώνουμε το έργο τους και τις αρχές τους, όχι την καθαρότητα του αίματός τους!

-Ποιό ερέθισμα σας ώθησε στο χώρο της Αριστεράς;

Η τάξη στην οποία ανήκεις οδηγεί τις επιλογές σου.  Εγώ είμαι από τα Σεπόλια.

-Γεωγραφικό είναι δηλαδή το καθοριστικό κριτήριο;

Κοίτα… Οι γειτονιές αυτές είχαν έντονη εργατική τάξη.  Στο Σχολείο μας η μισή τάξη είχε μπαμπάδες. Η άλλη μισή δεν είχε, ακριβώς γιατί ο «μπαμπάς  έλειπε ταξίδι για δουλειές».

-Τι δουλειές;

Απέναντι…στο Μακρονήσι.  Οπότε, καταλαβαίνεις Κέλλυ, ότι στην μεταπολίτευση τα πολιτικά δεδομένα ήταν πολύ ισχυρά στις γειτονιές αυτές.  Ο δρόμος φώτιζε από μόνος του προς την Αριστερά, την ένταξη και την ριζοσπαστικοποίηση.

-Την “upper class” την προσεγγίζετε αφ΄ υψηλού; την σνομπάρετε ως γνήσιος Αριστερός;

Ε όχι! Κατ΄ αρχάς είμαι πολύ λίγος για να αυτοαποκαλούμαι γνήσιος Αριστερός.  Η δική μου γενιά δεν πέρασε αυτά που πέρασε η γενιά του Πολυτεχνείου, την οποία σήμερα τόσο εύκολα πυροβολούν, ή η γενιά του αντιδικτατορικού αγώνα, ή η γενιά του πατέρα σου.  Αυτές είναι αιματοβαμμένες γενιές.

-Η δική σας γενιά από τι χαρακτηρίζεται;

Η γενιά μου ζει σε (μικρο)αστική δημοκρατία.  Η γενιά των παιδιών μας εν συνεχεία βρήκε έτοιμα κάποια πράγματα σ΄ επίπεδο κυρίως δικαιωμάτων, τα οποία θεωρεί δεδομένα.  Λογικό!  Τίποτα όμως δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.  Κάθε εφησυχασμός φέρνει πισωγυρίσματα.

Σήμερα στην πόλη μου σκοτώνουν ανθρώπους επειδή μια εγκληματική οργάνωση και οι φίλοι της, τους θεωρούν διαφορετικούς από το «θέλω» και τα «πρέπει» τους.

Παρόλα αυτά η νέα γενιά αντιστέκεται.

-Σε τι ακριβώς αντιστέκεται  κ. Αρβανίτη η νέα γενιά;

Σε ό,τι αισθάνονται ότι βάλλονται.  Στην υπόθεση Γρηγορόπουλου η νέα γενιά ήταν αυτή που αντιστάθηκε.  Οι σημερινοί δηλαδή 30αρηδες.

-Αρα υπάρχουν ακόμη νεαροί «αγωνιστές»;

 Πάντα θα υπάρχουν.  Όσο υπάρχουν κοινωνικές ανισότητες θα υπάρχουν οι συγκρούσεις.  Οι κάτω προς τους πάνω.

-Η Αριστερή συνείδηση θεωρείτε ότι θα εκλείψει παντελώς στις επερχόμενες γενιές;

Αντιθέτως!  Εξάλλου ήδη υπάρχει οσμή μεσοπολέμου.  Οι ακροδεξιοί και οι φιλοναζί, που κατέχουν κυβερνητικά πόστα ανά τον κόσμο, ήδη είναι σε συγκρουσιακές καταστάσεις, πολιτικοιδεολογικές και ταξικές. Και η Αριστερά θα ανασυνταχθεί.  Αυτήν τη μάχη ξαναβλέπουμε.  Ενδεχομένως με διαφορετικές εικόνες ή αιχμές, αλλά πάλι νικηφόρα θα είναι η τελική έκβαση.

-Τι μας δείχνει η εκλογή του Προέδρου Μπολσονάρου;

Ότι οι μάζες, όταν αισθάνονται ότι η Αριστερά παύει να αποτελεί πρωτοπορία, μπορεί και να επιλέξουν λαθεμένες λύσεις.  Η Αριστερά οφείλει να απαντάει στα λαϊκά προβλήματα, για να  μην χάνει τα πολιτικά της όπλα.

-Εννοείτε ότι κάθε φορά που οι ψηφοφόροι θα απογοητεύονται από την κεντροαριστερά θα φλερτάρουν με ακραίες επιλογές;

Όχι βέβαια!  Δες στην Γερμανία! Ο κόσμος της κεντροαριστεράς δεν πήγε από την άλλη μπάντα.  Ετσι έγινε και στην Ελλάδα το 2015.  Οι Έλληνες επέλεξαν εκείνη την χρονική στιγμή, το πιο φρέσκο, το πιο άφθαρτο ίσως και το πιο ρεαλιστικό, ανεβαίνοντας στο όχημα του ΣΥΡΙΖΑ.

-Πιστεύετε στον Θεό;

Φοβάμαι αυτούς που «δεν έχουν τον θεό τους».  Δεν πιστεύω στην υπερφυσική.  Πιστεύω στους ανθρώπους και στις αρχές τους.

-Ο Χριστός;

Ο Χριστός ήταν ένα πραγματικό πρόσωπο, άρα μπορούμε να υιοθετήσουμε τις βασικές αρχές της δράσης του και της ζωής του.

-Καταλαβαίνω λοιπόν ότι δεν είστε θρησκευόμενος κ. Αρβανίτη.

Κέλλυ η Θρησκεία είναι κομμάτι του Ελληνισμού και της παράδοσής μας.  Το Πάσχα το πονάς και το τιμάς.  Την Μεγάλη Παρασκευή τη νοιώθεις, την ζείς, την πονάς  μυρίζουν οι πασχαλιές εκείνη τη στιγμή.

Αυτή είναι η Ελλάδα!

-Ποιά ιστορική προσωπικότητα σας γοητεύει;

Ο Che Guevara.  Άφησε τα πάντα για να παράσχει τις ιατρικές υπηρεσίες του στις πονεμένες περιοχές της Κεντρικής Αμερικής.  Για να πάρει το τουφέκι, να μπει στην Επανάσταση, και να δημιουργήσει συνθήκες απελευθέρωσης.

-Ποιά θεωρείτε λοιπόν την κορυφαία πράξη του Che;

Την υπέρβαση της τάξης στην οποία ανήκε.  Από την αστική τάξη  τελικά συντάχθηκε με τις λαικές δυνάμεις.

-Θα μας κατονομάσετε ακόμη έναν ήρωά σας;

Εκτός από τον Γιώργο Θαλάσση…

Ο Λένιν.  Κατάφερε να κάνει τη θεωρεία του Μαρξισμού, πράξη.  Εστω και για λίγο.

-Θα μας πείτε και από τον ελλάδικό χώρο ένα πρόσωπο που θαυμάζετε;

Τον Νίκο Πλουμπίδη.

-Ποιός ζωγράφος σας ταξιδεύει;

Αναλόγως του καιρού και της ψυχής…

Από τον Εγγονόπουλο, τον Γαίτη, τον Τέτση, τον Μορταράκο, τον Αδαμάκο στο μαυρόασπρο, μέχρι στα χρώματα του Μανόλη Χάρου.

-Οι γυναίκες σας γοητεύουν στην Τέχνη όσο και στην πραγματική ζωή;

Θαυμάζω τη γυναικεία σκέψη, την βρίσκω σύνθετη, πιο άρτια και ενδιαφέρουσα  σε σχέση με το μυαλό του άντρα.  Καμιά φορά μάλιστα αναρωτιέμαι πώς γίνεται να σας αρέσουνε οι άντρες!

-Ελάτε κ. Αρβανίτη! Τι εννοείτε τώρα!!

Λέω ότι με μία γυναίκα έχεις πάντα κάτι να πεις.  Με έναν άντρα το θεματολόγιο είναι λίγο πιο περιορισμένο!  Μ΄αρέσει ο τρόπος που μία γυναίκα πιάνει το θέμα στο σύμπαν!  Επίσης μία γυναίκα δεν έχει τόσο μεγάλο κόλλημα με την καριέρα της, για να σου σπάει τα νεύρα στη κουβέντα!

-Δώστε μας τον ορισμό του όμορφου ανθρώπου.

Ο εξωστρεφής, αυτός που στραπατσάρεται, που δεν φοβάται, που σε αφήνει να τον αγγίξεις, να τον αγκαλιάσεις.  Στις θεραπευτικές κοινότητες, στις οποίες τα παιδιά φεύγουν από τη λογική της πιάτσας, για να πάνε σε μία λογική συναισθηματικής κανονικότητας, κυριαρχεί η αγκαλιά, ώστε να μεταφέρεται το συναίσθημα.

-Ποιός ηθοποιός σας συγκινεί;

Αυτή την εποχή ο Βασίλης Παπαβασιλείου.  Άλλη μεγάλη θεατρική μορφή θεωρώ τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, την Άννα Κοκκίνου.  Θα αδικήσουμε αν ανοίξουμε κατάλογο!  Και πώς να μην αναφερθώ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου ή στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, τ΄οποίο έχει καταστεί πλέον στέκι με υπέροχες παραστάσεις.

-Στο Κεφαλληνίας παίζει ο δικός μου αγαπημένος ηθοποιός ο Χάρης Φραγκούλης, στον “Γυάλινο Κόσμο” σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Δ. Καρατζά!  Το είδατε μήπως;

Είναι μέσα στις παραστάσεις που έχω επιλέξει για να δω!

-Μιας και μιλάμε για ηθοποιούς, είναι γεγονός ότι επί σκηνής “δραπετεύουν” απ’ το φόβο του θανάτου.  Εσείς πως τον αντιμετωπίζετε τον θάνατο;

Δεν τον κοιτώ…προσπαθώ να στρέφω την ματιά μου αλλού.

-Προς τα πού δηλαδή κ. Αρβανίτη;

Όταν νοιάζεσαι για τον άλλον απομακρύνεσαι από το θάνατο.  Άκου το τραγούδι του Μαυρουδή «Να σε νοιάζει», άκουσέ το! Θα με καταλάβεις.

-Και τέλος…αν σας ζητούσε ο Πρωθυπουργός να του προτείνετε ένα βιβλίο, ποιό θα του στέλνατε;

“Ένα βήμα μπρός, δύο βήματα πίσω” του Λένιν.

-Χμμ… Είναι καλό; Θα το αγοράσω κι εγώ!

Ναι αμέ! Να το διαβάσεις!

Εντάξει λοιπόν!  Είμαι σίγουρη ότι θα μπω σε “Άλλη διάσταση” διαβάζοντάς το!  Καλές εκπομπές κ. Αρβανίτη, σας ευχαριστώ που μ΄ εμπιστευτήκατε γι αυτήν την ξεχωριστή κουβέντα!

—————–

*Η Κέλλυ Σταμούλη είναι Δικηγόρος.  Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα. Στις Βρυξέλλες έκανε το μεταπτυχιακό της στο Δίκαιο Αέρος και Θαλάσσης στο ULB και τη Σχολή Θεάτρου Klein Akademie.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here