Εκτέλεσαν με 22 σφαίρες τον Βασίλη Στεφανάκο-Δύο δράστες τον γάζωσαν με καλάσνικοφ στο Χαϊδάρι

‘Αγνωστοι δράστες δολοφόνησαν σήμερα το απόγευμα τον Βασίλη Στεφανάκο στο Χαϊδάρι, ενώ βρισκόταν  μέσα στο αυτοκίνητό του, στη λεωφόρο Αθηνών. Ηταν δυο και επέβαιναν σε μοτοσικλέτα. Χρησιμοποίησαν καλάσνικοφ και έριξαν 22 σφαίρες.

Αφησε έναν γιο 12 ετών.

Θεωρείτο πιθανόν  ηγετικός ο ρόλος του στον ελληνικό και ίσως και στο βαλκανικό υπόκοσμο. Εχουν αναφερθεί και «σχέσεις συνεργασίας» με τους Πυρήνες της Φωτιάς, αλλά δεν τεκηριώθηκαν και δεν έχει καταδικαστεί για αδίκημα που να εμπίπτει στον «τρομονόμο». Ο ίδιος λέει ότι ήταν απλώς φίλοι στις φυλακές.

ΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

Είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 21 ετών και τριών μηνών για ηθική αυτουργία σε δολοφονία που διέπραξε τον Αύγουστο του 2006 ο Αλκέτ Ριζάι, αλλά και για την απόδραση των Ριζάι και Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό. Επιπλέον, του είχε επιβληθεί, τον Δεκέμβριο του 2006, κάθειρξη 14,5 ετών για εμπλοκή σε υποθέσεις «προστασίας» και λαθρεμπορίου. Εντούτοις έκτασε στη φυλακή μόνο 8 χρόνια και είχε αποφυλακισθεί το 2016 με το «νόμο Παρασκευόπουλου».

Ειχε πολλές αντιπαλοτητες στο χώρο του, δηλαδή στη μαφία Ελλάδας και Αλβανίας.

Φέρεται ότι συνέδραμε στην απόδραση με ελικοπτερο από τον Κορυδαλλό του καταδικασθέντα για φόνο Αλβανού Αλκέτ Ριζάι (σκότωσε έναν άνδρα που νόμιζε ότι είχε σχέσεις με τη δικη του ερωμένη, ενώ  το θύμα είχε άλλη φίλη).  Τότε (την άνοιξη του 2006) είχε αποδράσει μαζί του και ο Βασίλης Παλαιοκώστας που εξακολουθει να παραμένει άφαντος. Εν συνεχεία ο Στεφανάκος φέρεται να είχε αναθέσει στον Αλβανό Αλκέτ  Ριζάι να δολοφονήσει δύο άτομα  -τον Αύγουστο του 2006. Το Σεπτέβρη συνελήφθη και πάλι ο Ριζάι. Τρία χρόνια αργότερα δραπέτευσε εκ νέου, για να συλληφθεί λίγους μήνες αργότερα στο Γραμματικό.

Ο Τσοχατζόπουλος είχε καταγγείλει οτι ο Στεφανάκος μέσα στη φυλακή τον χτύπησε και ο Στεφανάκος τότε είχε πει  «δεν θα έδερνα ποτέ γέρο».

ΤΟ BLOG ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΟΥ

Ο ίδιος ο Στεφανάκος είχε και προσωπικο blog όπου ανέλυε τις απόψεις του και ανέβαζε τις συνεντεύξεις του

ΣΤΑ ΝΕΑ

Στα «Νεα» η τηλεφωνική συνέντευξή του όπως παρουσιάζεται στο δικό του μπλογκ ρο 2016 έχει ως εξής:

 -Καλησπέρα. Πού είσαι αυτή τη στιγμή;
«Aνήκω οργανικά στις φυλακές Δομοκού. Εδώ και ενάμιση χρόνο κρατούμαι στον Κορυδαλλό στο πλαίσιο Εφετείου για μια παλιά υπόθεση, την απαγωγή Παναγόπουλου, για την οποία δεν είχα κατηγορηθεί αλλά έδειχναν να μιλάνε για μένα οι άλλοι εμπλεκόμενοι. Δεν υπάρχει όμως δική μου συνομιλία». 
-Το κελί σου;
«Κρατούμαι με ειδική εντολή του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Αθανασίου σε έναν υπόγειο χώρο σε απομόνωση – εγώ και δύο συγκρατούμενοί μου -, εκεί που κρατάγανε αρχικά τους χουντικούς και τη 17 Νοέμβρη. Ενα υπόγειο κάτω από τη ΣΤ’ πτέρυγα. Χωρίς αέρα και προαύλιο. Μόνο ένα κρεβάτι, ένα μπάνιο, μια τουαλέτα, δυο ράφια.»
-Πώς επικοινωνείς;
«Βλέπω τους δικούς μου στα επισκεπτήρια. Τηλέφωνο έχουμε εδώ στον κοινόχρηστο χώρο ενώ το Ίντερνετ είναι παράνομο. Υπάρχει βέβαια μια ανοχή αφού όλη η φυλακή έχει τηλέφωνο». 
-Διαβάζεις;
«Σταμάτησα να διαβάζω το 1979, όταν γύρισα από τη Σουηδία. Γυρίζοντας εδώ προσπάθησα να γίνω επιχειρηματίας, τότε διάβαζα μόνο εφημερίδες. Ξεκίνησα να διαβάζω ξανά και βιβλία το 2008, όταν φυλακίστηκα. Αρχισα να ξεθάβω τα αρχεία μου, τα ακούσματά μου. Ολοι οι άνδρες της οικογένειάς μου έχουν περάσει από Μακρόνησο. Ο πατέρας μου ήταν τελευταία φορά κρατούμενος στη Λέρο. Εκεί από την πρώτη μέρα της δικτατορίας το 1967. Τον θυμάμαι μια ζωή να διαβάζει». 
-Εσύ πέρασες από αριστερές οργανώσεις;
«Αρχικά ήμουν στη ΜΟΔΝΕ, στα μαθητικά περίχωρα της ΚΝΕ, αλλά αυτό το συντεταγμένο με χάλαγε. Αρχισε να μου μπαίνει το μικρόβιο της αμφιβολίας. Τότε, βέβαια, που ξηλώνανε τα Χαυτεία οι οικοδόμοι του ΚΚΕ ήμουν μαζί τους στις συγκρούσεις, αλλά όταν δεν πήγαινα να πουλήσω «Οδηγητή» μού λέγανε πως είχα μικροαστικά κατάλοιπα. Και σαφώς είχα. Δεν θα πήγαινα να πουλήσω. Στον πολιτιστικό σύλλογο της Στοκχόλμης, που ήμουν ενεργός λίγο αργότερα, είχα έναν θείο που ήταν κηδεμόνας μου και ανήκε στο ΚΚΕ εσωτερικού. Είχα συμπάθεια και σε κάτι υπέροχους γέρους μαοϊκούς, ανθρώπους χωρίς πατρίδα, ταλαιπωρημένους κομμουνιστές. Σιγά σιγά έβλεπα διαφορετικά τα πράγματα. Με ενοχλούσε η μη αυτοκριτική και τα κονκλάβια του ΚΚΕ, ήταν πιο συνεπές βέβαια αλλά ίσως και εκ του ασφαλούς. Απλώς ψήφιζα ΚΚΕ εσωτερικού χωρίς περαιτέρω σχέσεις. Τίποτε άλλο». 
-Και πώς ζούσες;
«Δεν έχω κατηγορηθεί για τίποτε πέρα από την αυτοδικία. Όλες οι κατηγορίες εναντίον μου είναι πως έκανα κάτι γιατί μου έκαναν κάτι άλλο, δεν έχω κατηγορηθεί ως επαγγελματίας κακοποιός. Η ουσιαστική κατηγορία που με κρατά μέσα είναι μια ποινή 21 χρόνων γιατί υποτίθεται πως σκότωσα έναν που έβαζε επανειλημμένως βόμβες. Δεν είχα όμως επαγγελματική δραστηριότητα με την παρανομία. Σαφώς δεν ήταν ίσιο το μονοπάτι, αλλά ό,τι έβγαλα το σκόρπισα, Δημήτρη μου, ούτε περίεργα ούτε τίποτε. Η γειτονιά μου ήταν το Χαϊδάρι, είχα όμως μάντρα με νταλίκες στον Ασπρόπυργο, γύρναγα με φίλους εκεί αλλά και στην Ελευσίνα, στα ταβερνάκια. Ακόμη κι όταν άνοιξα νυχτερινά μαγαζιά, δεν μπορούσα να ταιριάξω με αυτό το σύστημα». 
-Ποια νυχτερινά κέντρα είχες;
«Για παράδειγμα, είχα νοικιάσει από τη χήρα του Θωμά Μιχαηλίδη τα Νέα Δειλινά, μετά το πήραν το 2004 τα ολυμπιακά ακίνητα. Στη Θεσσαλονίκη νοίκιασα δύο φορές μαγαζιά. Βασικά στην Αθήνα είχα τα Πλατό, Ερως, Νεράιδα, Prime (το χειμερινό ήταν στη Βουλιαγμένης και το καλοκαιρινό στη «μεγάλη» Νεράιδα). Βασικά όμως η δουλειά μου ήταν κυρίως εισαγωγές αυτοκινήτων, γερανοί, νταλίκες». 
-Πόσο καιρό τώρα είσαι στη φυλακή;
«Είμαι οκτώμισι χρόνια μέσα. Στη φυλακή, από τη στιγμή που αρχίζεις να κοιτάς την πόρτα – είτε περιμένοντας να βγεις κανονικά είτε προσπαθώντας να δραπετεύσεις – οι μέρες είναι εβδομάδες. Οι μήνες είναι αιώνες. Στη φυλακή ένας τρόπος υπάρχει να ωφεληθείς απ’ τον χρόνο: να μην τον θεωρήσεις χαμένο. Να προσπαθήσεις να διατηρήσεις την υγεία σου. Το μυαλό σου. Το μέσα σού βγάζει ορισμένες κακίες που δεν ήξερες πως τις έχεις. Τη φυλακή πρέπει να την κουβαλάς στην πλάτη σου και να πατάς καλά κάτω. Ημουν ισοβίτης αρχικά. Που σημαίνει είκοσι συναπτά χρόνια μέσα. Δηλαδή θα έβγαινα 67 χρονών. Το έσπασα μετά στο Εφετείο. Εκατό τόσους μήνες είμαι μέσα κι έπρεπε να έχω βγει στις 19 Μαΐου με μια διάταξη, αλλά δεν μου αναγνωρίσανε δύο μήνες παλιά ποινή και δεν πρόλαβα να αποφυλακιστώ γιατί έληξε ο νόμος – δούλευα μέσα στη φυλακή. Κάναμε συνέχεια κινητοποιήσεις, όλο κάτι ζητάγαμε ως κρατούμενοι». 
-Εχεις ζήσει οκτώμισι χρόνια μέσα. Εχεις δει κυβερνήσεις. Υπήρξε κάποια πιο ευαίσθητη με τους φυλακισμένους;
«Κοίταξε, σαφώς ο Παρασκευόπουλος και το παρεάκι του είναι πιο ευαίσθητοι. Δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Ώς εκεί και στοπ. Κι αυτό αφού τους δημιουργούν ενοχικά σύνδρομα και είναι και ανεπαρκείς. Δεν είναι τέτοιες οι καταστάσεις για ανθρώπους του «ναι μεν αλλά», δεν έχουν πυγμή, φοβούνται μηχανισμούς. Ακόμη κάνουν κουμάντο οι μηχανισμοί του παρακράτους της Δεξιάς, υποδόρια ακόμη κάνουν τη δουλειά τους. Από την άλλη, οι νόμοι είναι άτεχνοι, αφήνουν πολλά περιθώρια ερμηνείας και ασάφειας. Επειδή είναι μάστορες οι δικαστές κι έχουν διαβάσει πολύ, συχνά ερμηνεύουν κατά το δοκούν. Τον δρεπανηφόρο – αυστηρό – δικαστή δεν τον κρίνει κανείς». 
-Ποιο θεωρείς σήμερα το βασικό πρόβλημα στις φυλακές;
«Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει τη διάθεση, που να ξέρει να φτιάξει σωφρονιστική πολιτική. Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο. Σήμερα τις φυλακές τις κρατάνε με τα δόντια, κάνουν θελήματα στους μεγαλοκρατουμένους για να μην τιναχθούν οι φυλακές στον αέρα, έχουν ένα ξεχείλωμα γιατί δεν υπάρχουν υπάλληλοι και δομές». 
-Εξήγησέ το μας αυτό.
«Άκου: Ένας υπάλληλος τώρα, το βράδυ στις 21.00, θα μπει σε μια πτέρυγα με 400-450 κρατουμένους και με ένα κλειδάκι στα χέρια του θα τους βάλει μέσα να τους κλείσει. Αυτοί είναι όλοι μαζί, για τον καθέναν από αυτούς έχουν ασχοληθεί για να τους πιάσουν αστυνομικοί, περιπολικά, ειδικές δυνάμεις. Για όλο αυτό το μάζεμα των κρατουμένων υπάρχει μόνο ένας υπάλληλος. Την ώρα που τους μαζεύει, άλλος δεν προλαβαίνει, άλλος έχει στερητικά από ναρκωτικά, άλλος έμαθε πως η γυναίκα του είναι έξω με άλλον. Κι όμως μπαίνουν στα κελιά την κατάλληλη ώρα γιατί εφάπτονται οι ζωές μας με των υπαλλήλων και είναι έτσι όπως σ’ το λέω, Δημήτρη, δεν θέλω να φανεί πως τους χαϊδεύω». 
-Αποσυμφόρηση δεν έγινε;
«Αποσυμφόρηση υπήρξε, ναι, με τον νόμο Παρασκευόπουλου, έφυγαν δυο-τρεις χιλιάδες άτομα, ήτανε κάτι αυτό. Είναι οι ποινές τόσο εξοντωτικές και γι’ αυτό αναγκάζονται οι κυβερνήσεις και βγάζουν νόμους – φίλτρα με ευνοϊκές διατάξεις». 
-VIP μέσα υπάρχουν;
«Από πάνω μου κρατούνται: Τσοχατζόπουλος, Μαρτίνης, Μουσάς και άλλοι. Είναι για γέλια και για κλάματα. Οταν μονολογούν δεν σταματάνε πάντως να σε εκπλήσσουν… »
-Ομάδες υπάρχουν;
«Στις φυλακές υπάρχουν μόνο συμμορίες: Ρώσοι, Αλβανοί, Κούρδοι, Πακιστανοί, Αλγερινοί (αυτά είναι δύσκολα παιδιά). Μόνο οι Ελληνες δεν έχουν ομάδα, δεν έχουν ανάγκη να γίνουν αγέλη, δεν έχουν τέτοιο θέμα. Τα προβλήματα λύνονται με σεβασμό, με κουβέντα, ανθρώπινα. Πρέπει να βοηθάς τους συγκρατούμενούς σου επειδή το εννοείς. Οχι όμως για να τους καλοπιάσεις». 
-Οι κρατούμενοι για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς;
«Κρατούνται στη διπλανή πτέρυγα. Δεν μου επιτρέπουν να συναναστρέφομαι μαζί τους. Τα συμπάθησα χωρίς να τα ξέρω, ήταν έτσι σκληροπυρηνικά πιτσιρίκια, τα πήρα κοντά μου σε κελιά. Αυτά τα παιδιά στάθηκαν στα πόδια τους, ήταν αξιοπρεπή απ’ την πρώτη στιγμή. Είναι τα παιδιά που θα ήθελες γείτονες και φίλους. Τα συμπάθησα πάρα πολύ, μιλάμε για τα εννιά συγκεκριμένα άτομα, όχι αυτούς που μπαίνουν και βγαίνουν και λένε πως είναι Πυρήνες». 
-Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου έξω;
«Θα κοιτάξω τα παιδάκια μου, τη μανούλα μου και θα προσπαθήσω να βρω τρόπο να διοχετεύω την κοινωνικότητά μου. Εγώ θέλω να έχω αρχές, προτίμησα να μη γίνω τόσο οικονομικά ισχυρός και άρα να μεγαλώσει η οικογένεια μου αποστειρωμένη. Με ενδιαφέρει άμεσα η πορεία της κοινωνίας μου, και με τανκ να βγω αύριο, θα βγουν ο γιος μου και το εγγόνι μου και θα θέλουν να ερωτευθούν, να ζήσουν». 
-Θα κατέβαινες στην πολιτική;
«Ντρέπομαι να κατέβω με κόμμα. Ντρέπομαι να πω σε ανθρώπους «διαλέξτε εμένα».
Ο Τσίπρας έπρεπε να βγει και να πει: «Θα περάσουμε δύσκολα». 
-Ξέρω πως ασχολείσαι με τα πολιτικά και σήμερα. Κάνε ένα γενικό σχόλιο.
«Αν αφαιρέσεις το ΚΚΕ που σέβομαι αλλά διαφωνώ, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μου κάνουν. Εγώ δεν είμαι σε φάση να διαβάσω τώρα, μου μένουν οσμές, εικόνες. Δεν ξέρω ας πούμε το πρόγραμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ανησυχώ λίγο με τα εθνοπατριωτικά της. 
-Ο ΣΥΡΙΖΑ;
«Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόλαβε να κάνει τόση ζημιά γιατί ακύρωσε όλη την προοπτική της Αριστεράς. Θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να κάνει πράγματα. Εντάξει δεν μπορούσε να κόψει πετρέλαια και άλλα βασικά είδη ανάγκης στον κόσμο, να βγουν έξω οι προβοκάτορες και να το κάνουν εδώ «κατσαρόλες και Βενεζουέλες». Σαφώς ο λαός τού έδωσε πάσα με το δημοψήφισμα και το 62% στο Οχι. Αλλά όχι όπως εξελίχθηκε αυτό με παιδικές ζαβολιές και δημιουργικές ασάφειες. Επρεπε ο Τσίπρας να βγει και να πει: Θα περάσουμε δύσκολα. Να μίλαγε ειλικρινά στον λαό. Κάποτε πείναγε μια ολόκληρη οικογένεια για να κάνει ένα πανωσήκωμα για προίκα στην κορούλα της, και μοιραζόταν το ψωμί. Μπορούσε να θυσιαστεί ο άλλος. Αν ήταν ειλικρινής θα είχε αρραγές ποσοστό, θα είχε φτιάξει την κοινωνική του βάση και θα ερχόταν ύστερα από δύο χρόνια να κάνει ό,τι θέλει. Οχι αυτό που γίνεται τώρα, να χαριεντίζεται η κυβέρνηση με ολιγάρχες». 
-Για την υπόθεση Μαυρίκου τι λες;
«Πεθαίνω στο γέλιο εδώ με τον Μουσά. Πιο νούμερο δεν υπάρχει. Δεν υπήρχαν λόγοι πάντως να τους κλείσουν μέσα. Ήταν η συνήθης ταχτική. Έχω συνεργαστεί με κανάλια όταν πλήρωνα διαφήμιση χωρίς να πάρω χαρτί ή πουμπλί ως επιχειρηματίας. Αυτό δεν ήτανε; Έτσι δουλεύει το σύστημα, τώρα πήγαν αυτοί οι ποντικοί και ξέρω γω εκβιάζανε. Ο απατεώνας θέλει θράσος. Δεν φοβάται. Και να τον φτύσεις θα σου φιλήσει το χέρι, σου λέει δεν θα με πειράξουν άλλο».

ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Στα Παραπολιτικα η συνέντευξή του όπως παρουσιάζεται στο blog του εχει ως εξής:

– «Ζάππειο plus το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ» – όπως είχατε εκφράσει σχετική ανησυχία παλαιότερα – ή κάτι διαφορετικό από τις προβλέψεις σας; Τα πρόσφατα νομοσχέδια ήταν το «κερασάκι στην τούρτα» τα χειρότερα έπονται; 
Δεν είχα ιδιαίτερες προσδοκίες αλλά πίστευα ότι θα διορθωθούν κάποια πράγματα. Τελικώς ξέφυγαν και το παράκαναν. Έτσι κι αλλιώς ως πολίτης, από τη στιγμή που η πολιτική μου παρέμβαση εξαντλείται μόνο στην κάλπη, διαθέτω περιορισμένες αξιώσεις. Εν προκειμένω, δεν διάβασα καν τα τελευταία τεχνικής υφής νομοσχέδια. Κρίνοντας όμως από τα νέα μέτρα, είμαι πεπεισμένος ότι βαδίζουν στην πεπατημένη των προηγούμενων κι ως εκ τούτου τα αποτελέσματα για τον λαό θα είναι δυσάρεστα. Από την άλλη κι εμείς που ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ ήμασταν τζαμπατζήδες της Δημοκρατίας. Θέλαμε μια εύκολη λύση για τα δύσκολα προβλήματα . Λίγο πολύ το ξέραμε και το υποπτευόμασταν. Παριστάναμε ότι τους πιστεύαμε κι αυτοί παρίσταναν ότι έλεγαν αλήθεια.
 
-Μπορούσε να γίνει κάτι το διαφορετικό; Είμαστε στο αναγκαίο αδιέξοδο της ιστορίας για τη μεγάλη κοινωνική ανατροπή; Δεν θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει κοινωνική ανατροπή. 
Άλλοι μιλούν για ωρίμανση των αντικειμενικών συνθηκών. Εγώ με το φτωχό μου το μυαλό λέω ότι ανατροπή θα κάνει ένας συνειδητοποιημένος λαός με παιδεία ή ένας λαός που έχει πιάσει πάτο και θα κληθεί να γράψει ιστορία.
– Η Αριστερά έτσι όπως την γνωρίσατε από το ΚΚΕ Εσωτερικού εξεμέτρησε το ζην της μετασχηματιζόμενη πλέον σε σοσιαλδημοκρατικό κέντρο; 
Το ΚΚΕ Εσωτερικού πού γνώρισα και ψήφισα από το ‘ 81 και μετά απευθύνονταν στο 2%-3% των ελεύθερων κομμουνιστών που απέρριπταν μετά βδελυγμίας τα κονκλάβια και τις νόρμες του Κ.Κ. της Σοβιετικής Ένωσης. Εκείνο το ΚΚΕ είχε κάποια συγγένεια – συνάφεια με τον ΣΥΝ του 4%-5%. Τα στελέχη του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ, δεν «ακουμπάνε» πουθενά στην Αριστερά του τότε . Αποτελούν ένα συνονθύλευμα προερχόμενο από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους με σαφή εξουσιαστικό προσανατολισμό. Εδώ ταιριάζει η λαϊκή θυμοσοφία: «Μακριά από παλιά πουτ… και νέο πραματευτή».
– Υπάρχει αντίπαλο πολιτικό δέος ή τα ονόματα (σς Μητσοτάκης, Καραμανλής, Σαμαράς, Γεννηματά, Βενιζέλος κτλ) εγείρουν το «αντισυστημικό» σας μένος όποτε ότι και να λένε είναι καταδικασμένο εν τη γενέσει του; 
Δεν με διατρέχει αντισυστημικό μένος αφού κι εγώ υπήρξα παιδί του συστήματος. Αναπτύχθηκα στις παρυφές του εν είδη καταστασιακού επηρμένος μεν από την «αέναη παγνιώδη δραστηριότητα» του Ντεμπόρ αλλά και κρατώντας αποστάσεις από το σύστημα – «ψευδόκοσμο του κόσμου» που «παράγει θέαμα για να απονεκρώσει τη ζωή». Εδραία πεποίθηση μου είναι ότι τα συγκεκριμένα άτομα του «αντίπαλου πολιτικού δέους» δεν θα τα προσλάμβανε ο οιοσδήποτε ως υπεύθυνους στο κατάστημα του. Πέραν της ανικανότητας τους δεν διατίθενται να χαλαλίσουν το ελάχιστο από τη ζωή τους για να βοηθήσουν τη χώρα.
 – Το δικαϊικό σύστημα έχει βελτιωθεί ή το ακριβώς αντίθετο; Ότι δηλαδή υπό τον μανδύα της Αριστεράς το Κράτος επιδεικνύει τη σκληρότερη πτυχή του;
Ανελήφθησαν κάποιες θετικές νομοθετικές παρεμβάσεις από τους τωρινούς κυβερνώντες οι οποίες όμως δεν κατάφεραν να παράξουν το ανάλογο αποτέλεσμα. Και τούτο διότι βρήκαν απέναντι τους ένα δομημένο σύστημα με βαθιές ρίζες και επιρροές. Θεωρητικά τουλάχιστον στον τομέα της Δικαιοσύνης βλέπω ότι είναι πολύ καλύτεροι από τους προηγούμενους αλλά ανεπαρκείς. Τους λείπει η τόλμη.

– Αλλάξατε πολλές κυβερνήσεις στα 8,5 χρόνια της φυλάκισης σας. Βελτίωσε κάποιος εκ των υπουργών τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων ή έστω αν διαπιστώσατε ότι είχε ειλικρινή πρόθεση; 
Ειλικρινή πρόθεση είχαν όλοι όχι τόσο για λόγους ευαισθησίας προς τους κρατούμενους όσο για να εγγράψουν στο πολιτικό τους βιογραφικό μια επιτυχημένη θητεία στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Ουσιωδώς δεν άλλαξε κάτι πλην της σημαντικής αποσυμφόρησης των φυλακών που επιτεύχθηκε με την εφαρμογή του τελευταίου νόμου 4322/ 2015. Σε κάθε περίπτωση οι φυλακές είναι πολύ δύσκολο πρόβλημα για να λυθεί με εργαστηριακού τύπου πολιτικές.
 – Πώς αισθάνεστε με την αλλαγή της χαρακτηροδομής της φυλακής; Πλέον δεν έχετε δίπλα σας μόνον εκείνον που βίωσε την τραχύτητα του πεζοδρομίου αλλά και τον καταχραστή του δημοσίου χρήματος ή τον συνάδελφο μας Τάκη Μουσσά με βαρύ κατηγορητήριο για εκβιασμούς.…
Εγώ κρατούμαι στην αποκαλούμενη vip πτέρυγα, την Στ΄. Αν και είμαι στο υπόγειο τυχαίνει πολλές φορές να συγχρωτιζόμαστε. Υπάρχει διαφορετική αισθητική με αυτούς. Καταλαβαίνεις όμως ότι πρόκειται για ανθρωπάκια. Δειλά αρπακτικούλια γεμάτα αντιφάσεις. Τους έβλεπες στις τηλεοράσεις και στον Τύπο να περιφέρουν τα χαμόγελα, τα λούσα και τον πλούτο τους και τώρα εδώ μέσα κυκλοφορούν ρακένδυτοι τρώγοντας από το φαγητό της υπηρεσίας. Στην αρχή σε πλησιάζουν παρακαλώντας να μην τους πειράξει κανείς και μετά αρχίζουν τα «καρφώματα» και τις μικροπρέπειες. Όσον αφορά τον Τάκη τον Μουσσά, με τον οποίο κάνω παρέα, θέλω να πω ότι έπρεπε να μπαίνει φυλακή κάθε φορά που λέει ότι είναι δημοσιογράφος. Εν τούτοις δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εδώ για τα όσα τον κατηγορούν. Ενήργησε όπως όλοι οι επαγγελματίες της επικοινωνίας και της διαφήμισης. Και ας μην ξεχνάμε ότι μόνον οι συνομιλίες του Μουσσά έχουν δημοσιοποιηθεί ενώ οι συγκατηγορούμενοι του παραμένουν ελεύθεροι και συνεχίζουν να «αλωνίζουν». Προσωπικώς μου προκαλούν μεγαλύτερη εντύπωση οι … ρήσεις, οι γλαφυροί διάλογοι, του «πύραυλου – Κουμουτσάκου» (σσ., αναφέρεται στον εκπρόσωπο τύπου της ΝΔ) και του μπάρμπα – Σταύρου του Δήμα στις συνεχείς τηλεφωνικές επαφές που είχαν μαζί του. Εν κατακλείδι, «Λευτεριά στον πολιτικό κρατούμενο Μουσσά αλλά και … πολύ ξύλο».

ΜΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ

Επίσης έχει δικά του σχόλια και μισ  συνέντευξη που δεν  δημοσιεύθηκε

Είναι οι απαντήσεις σε ερωτήσεις που μου έγιναν για συνέντευξη εφημερίδας τη Δευτέρα (23/11/2015) οι οποίες τελικά – πιθανόν – δεν… ενδιέφεραν. Δημοσιεύω τις απαντήσεις για όσους ενδιαφέρονται…

Δεν αναφέρω τις ερωτήσεις, απλά, μονολεκτικά τα θέματα για τα οποία ρωτήθηκα.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΛΑΜΠΡΟΥ-ΓΕΓΟΝΟΤΑ:

Δεν είναι ορθό να κρίνεις αποσπάσματα διαλόγων πιθανότατα προϊόντα κοπτοραπτικής, διότι δεν θα οδηγηθείς σε έγκυρο συμπέρασμα.

Ο Λάμπρου ερχόταν χρόνια έξω από τις φυλακές και στα δικαστήρια προκειμένου να συμπαρασταθεί στους αδύναμους και αδικημένους κρατούμενους ως μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. 

Σαν «κυβερνητικό στέλεχος» τον συνάντησα μία φορά στον Κορυδαλλό μαζί με εκπροσώπους όλων των «φυλών» της Φυλακής σε μία ακρόαση για τα προβλήματα των φυλακισμένων. Αφού μας άκουσε, μας είπε ότι σκοπός του υπουργού είναι να προσπαθήσει να βελτιώσει όσο γίνεται, κάποια από αυτά. Το αστείο είναι ότι κάποιοι αμφισβήτησαν ότι εκπροσωπεί την κυβέρνηση, διότι δεν είχε «κουστωδία», μίλαγε άμεσα και φορούσε… καθημερινά και όχι «λαμπερά» ρούχα. Δεν ξαναήρθε, ούτε και κατάφερα να μιλήσω στο τηλέφωνό του, γιατί δεν το σήκωνε.

Τον έχουν εκμεταλλευτεί και ξεγελάσει αρκετές φορές, κρατούμενοι, αλλά πιστός στις αντιλήψεις του, δεν τους παρατάει. Τον εκτιμώ για την ευαίσθητη και ανιδιοτελή συμπεριφορά του κατά το παρελθόν του. Το παρόν και το μέλλον του, θα δείξει. 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΝΟΥΣΗ: 

Ας αναλογιστούμε πως επέλεξε στελέχη ο Τσίπρας στις θέσεις ευθύνης. Διάλεξε τον Πανούση για να μη φθαρούν τα εσωτερικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δέρνοντας τον κόσμο. Φαίνεται ότι το είχε στο μυαλό του ότι θα χρειαστεί πολύ καταστολή η άσκηση τέτοιας πολιτικής.

Όταν άκουσα τις πρώτες δηλώσεις του υπουργού ΠΡΟΠΟ, ρώτησα έναν παλιό πολιτικό: Τον γνωρίζεις τον Πανούση; Τι πράγμα είναι τούτο; Απάντηση: Τον Γιάννη; Είναι ένα παιδί που του αρέσει να δημιουργεί εντυπώσεις. Δεν είναι κακός κατά βάθος, αλλά δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο.

Έτσι λοιπόν, ενώ ανέλαβε να χαλιναγωγήσει τους διεφθαρμένους μαθητές του αστυνομικούς, αυτός βάλθηκε να ξεπεράσει τον Δένδια ικανοποιώντας τα κόμπλεξ του, αλλά και κατοχυρώνοντας ένα προφίλ αριστερού συντηρητισμού για κάθε ενδεχόμενη μελλοντική χρήση.

Το ότι διάλεξε αυτές τις ώρες να εκδηλώσει τις δήθεν ανησυχίες του, εγείροντας θέμα εκ του μη όντος, με κάνει να πιστεύω ότι αφότου έμεινε εκτός καρέκλας, προσπαθεί να εξασφαλίσει περισσότερα προνόμια, μεγαλύτερη συνοδεία κτλ. Τόσο μικρός. 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΣΠΦ-ΣΧΕΣΕΙΣ: 

Φίλοι καλοί, έναυσμα αναστοχασμού, καλή παρέα, όαση υγείας στην έρημο της φυλακής. Ως εκεί. Όταν οι φίλοι σου δεν σε λογοκρίνουν, οφείλεις να αυτολογοκρίνεσαι. Για τα δικά τους, μια χαρά εκφράζονται και μόνοι τους. 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΡΙΖΑ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: 

Τους ψήφιζα, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν φτάνει να ψηφίζεις κάθε τέσσερα χρόνια και να κάθεσαι να γκρινιάζεις, διότι τα προβλήματα δε λύνονται με ανάθεση.

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία ήθελε ο λαός. Έτσι λοιπόν, όπως τους ψήφισε έτσι τον κυβερνάνε.

Καλά λόγια ήθελαν να ακούσουν προεκλογικά, καλά λόγια τους είπαν. 

Ο ξεπεσμός του παλιού πολιτικού συστήματος, η διαφθορά, το θράσος και η αλαζονεία όλων των προηγούμενων, δημιούργησε ένα περιβάλλον στο οποίο χωρίς να το καταλάβει, ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην κυβέρνηση με έναν τυχερούλη αρχηγό που όλα στη ζωή του πήγαιναν δεξιά, αλλά με αριστερή ρητορεία, με κάποια κουρασμένα παλληκάρια της αριστεράς και αφού μάζεψαν τους πρώην παρασκηνιακούς επιτελείς του πιο βρώμικου ΠΑΣΟΚ, πήραν στα χέρια τους σε μία δύσκολη περίοδο μία χώρα με ένα λαό βυθισμένο σε μία παρασιτική νιρβάνα.

Με ανύπαρκτη δημόσια διοίκηση, διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς και όλα τα κακά της μοίρας μας. 

Ακούμε όλη την ημέρα για το πως θα πάρουμε δανεικά και πως θα στύψουμε κι άλλο τον κοσμάκη, βαπτίζοντας ανάπτυξη και επένδυση το ξεπούλημα.

Καμία κουβέντα για παραγωγή. 

Ως μαθητευόμενοι μάγοι με πολιτικούς νεωτερισμούς και αφού έχασαν ότι αξιόλογο και με κύρος είχαν, με μόνο εργαλείο την ασάφεια, προσπαθώντας να προσεταιριστούν τους μηχανισμούς και με μισόλογα περί παραλλήλων προγραμμάτων γαντζώνονται στις καρέκλες της εξουσίας.

Το κωμικοτραγικό είναι ότι παρ’ όλα αυτά το άλλο κόμμα με προοπτική εξουσίας απλά δεν υφίσταται και δεν αναφέρομαι στην αδυναμία να εκλέξουν αρχηγό. Αλλά και όποιοι σχηματισμοί με ενδεχόμενο συνεργασίας, είναι πολύ χειρότεροι από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας. Η κατηφόρα, όμως, επιταχύνει και δεν έχει όριο. 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΙΣΙ-ISIS-ΑΡΑΒΕΣ: 

Την Παρασκευή στο χώρο του επισκεπτηρίου κουβεντιάζοντας με τον 10χρονο γιο μου, με ρώτησε ποιοι είναι αυτοί και για ποιο λόγο σκότωσαν αυτούς τους ανθρώπους στο Παρίσι. Του είπα ότι είναι κάποιοι φανατικοί, τους οποίους έστειλαν κάποιοι θρησκευτικοί και άλλου είδους απατεώνες να εκδικηθούν τους Γάλλους για αυτά που έχουν κάνει τόσα χρόνια στην πατρίδα τους. Με ρωτάει: αυτοί οι συγκεκριμένοι που σκότωσαν το έκαναν; Απάντηση: Οχι, αλλά οι κυβερνήσεις που ψηφίζουν. Ερώτηση: Και πως ήξεραν τι ψήφιζαν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι; Εκεί του είπα: Παιδί μου αυτό θα το συζητήσουμε αργότερα. 

Πώς να εξηγήσω στο παιδί για την «Πραγματεία περί Ανοχής» του Βολταίρου και την επικαιροποίησή της. Τι θα με ρώταγε μετά; Αν του απαντούσα για την ευθύνη της ανοχής, φοβήθηκα ότι θα μου’ λεγε: «Θέλω να γραφτώ στους Πυρήνες».

Τους σφάζουμε χρόνια, τους ισοπεδώσαμε τον πολιτισμό τους, τους ταπεινώσαμε στραγγίζοντας την κουλτούρα τους καταστρέφοντας την όποια φιλοσοφία εμπεριέχει, εντείνοντας παράλληλα τα φονταμενταλιστικά στοιχεία της οργής και της μνησικακίας. 

Ορίζουμε ως τοποτηρητές διάφορους βρωμιάρηδες δικτάκτορες, σεϊχηδες, τους οποίους όταν δεν μας κάνουν, τους αλλάζουμε συνήθως με το ζόρι δημιουργώντας ψευτοαντάρκτικα. Και όταν χαλάει η συνταγή, γίνεται μία μίνι γενοκτονία και η ζωή συνεχίζεται. 

Έλα όμως που ήρθε η στιγμή να αντιμετωπίσουμε κάποια δυτικοτραφή παράγωγά τους που θήτευσαν στη μητρόπολη της κανονικής τρομοκρατίας κι έμαθαν πως να κάνουν εξαγωγή του τρόμου εκεί που πονάει;

Ας παρατηρήσουμε όλα αυτά τα ελεεινά επικοινωνιακά σόου με την υπερπροβολή των σφαγών και την δυτικού τύπου διαφήμιση του «προϊόντος» τους, ώστε να ανακηρυχθούν ως το κυρίαρχο brand name της ισλαμοτρομοκρατίας και να προσελκύσουν τις διάφορες τζιχάντ της Ασίας και της Αφρικής. Δεν σας θυμίζουν επικοινωνιακές τακτικές πολυεθνικών;

Πέρα από συνωμοσιολογίες δεν είναι περίεργο ότι όλα τα δυτικά ΜΜΕ από την αρχή αναφέρονται ως «Ισλαμικό Κράτος», δίνοντας κύρος στον επίδοξο αντικαταστάτη του ‘Ασαντ;

Αν κοιτάξουμε τον χάρτη της εγγύς Ανατολής, το Ισραήλ είναι μία κουκκίδα. Πως δεν το ενοχλεί κανένας; Όλα τα παραπάνω, χωρίς να υπολογίσουμε τις ομολογίες στελεχών του αμερικάνικου στρατού ότι το ISIS το δημιούργησαν οι δυτικοί.

Οφείλουν καταρχάς να καταστρέψουν το ανοσιούργημά τους με τους μισθοφορικούς στρατούς τους και όχι βομβαρδίζοντας και ξεπαστρεύοντας τον άμαχο πληθυσμό.

Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι μπορεί να σφάζονται οι λαοί για τα συμφέροντά μας κι εμείς να αμπελοφιλοσοφούμε στα… Στενά της Μονμάρτης, έτσι απλά; 

Μία Ευρώπη «νεόπλουτος μπακάλης» που παπαγαλίζει τις αρχές του διαφωτισμού στα διαλείμματα των οικονομικών αναζητήσεων.

Ας αναλογιστούμε πως αρκούσε ένα συνηθισμένο βραδάκι της Καμπούλ, της Βαγδάτης, της Ράκα, της Παλαιστίνης για να δείξει πόσο αίολες είναι οι αρχές της ενωμένης ευρώπης. Φράχτες, στρατός, περιχαράκωση, φρουριοποίηση του… πολιτισμού.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ:

Η ποινή που εκτίω είναι για αυτοδικία. Κατόπιν τούτου, μπορεί να ακούγεται οξύμωρο που το λέω εγώ, αλλά θεωρώ πως η δικαιοσύνη είναι το πιο πολύτιμο αγαθό. 

Το θέμα είναι αν μπορεί ένα καθεστώς καπιταλιστικό που άγεται και φέρεται στους ρυθμούς του πλουτισμού και του ανταγωνισμού να προσφέρει τέτοια κοινωνική υπηρεσία.

Πώς είναι δυνατό να είναι ανεξάρτητη αρχή όταν την ηγεσία της, την ορίζει το πολιτικό σύστημα και πώς ένας έντιμος δικαστής να διατηρήσει την ποιότητά του όταν δεν είναι φίλος του κατεστημένου, αλλά και δε μπορεί να καταγγείλει γιατί όποτε συνέβη, το σύστημα τους παρουσίασε ως γραφικούς και ανεπαρκείς.

Πέρα από την διαφθορά και τις διάφορες εξαρτήσεις, θα είχε πολύ ενδιαφέρον να εξετάζονται και από γιατρούς αν αντέχουν ακόμη αυτό το βαρύ φορτίο του ως ημίθεοι να αποφασίζουν κάθε μέρα για την τύχη δεκάδων ανθρώπων.

Θα είχε αξία να κρίνονται για τις λάθος αποφάσεις τους. 

Αλλά από ποιους; 

Από το ασφαλές και ωφέλιμο μετερίζι του Αρείου Πάγου; 

Ακόμη κι όταν κάποτε αποκαλύφθηκε κάποια πτυχή του παραδικαστικού, έστω και με τους πιο αδύναμους κρίκους, η απάντηση του κλάδου είναι να διπλασιάσουν τις ποινές σα να ήταν διόδια υπό το δόγμα του: αυστηρότερο εστί δικαιότερο, μιας που κανένας δικαστής δεν κατηγορήθηκε ποτέ για υπερβολική αυστηρότητα… 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΦΥΛΑΚΕΣ: 

Οι φυλακές είναι ένας δύσκολος τομέας που χρειάζεται σθένος και τομές. Δεν είναι δυνατόν να ασκηθεί καμία πολιτική όταν στην παραμικρή παρενέργεια κρίνεται συνολικά το μέτρο.

Όταν λοιπόν κραυγάζουν στις τηλεοράσεις και διαισθάνεται πολιτικό κόστος ο υπουργός, κάνει πίσω.

Αυτές οι φωνές δεν ακούγονται για όσους έφαγαν εκατομμύρια που λείπουν από τα σχολεία και τα νοσοκομεία.

Δεν άκουσα κανέναν να μιλάει για τους οικονομικούς μεγαλοαπατεώνες που πέρασαν από την πτέρυγα απατεώνων του Κορυδαλλού, ούτε πήγε κάποιος να καλύψει δημοσιογραφικά τα δικαστήρια τους που εξελίσσονται και τώρα αυτές τις μέρες.

Καλή η προσπάθεια του Παρασκευόπουλου, αλλά άτολμη.

Άκουσα τον «πολιτικό άνδρα» Βορίδη να λέει σε πρωινή εκπομπή: καμία συναίνεση σε αυτούς που αποφυλακίζουν τον Ρωμανό.

Ποιος; Ο Βορίδης! 

Προέτεινε ως κυρίαρχο θέμα αντιπαράθεσης την άδεια του Ρωμανού που την ονομάζει αποφυλάκιση.

Ο συνήγορος της Energa και πόσων άλλων. 

Αυτόν θα ακούσει ο Παρασκευόπουλος ή τον εαυτό του;

Όσο δεν κυβερνάει ο Βορίδης και η συντροφιά του κι αφού καταργήθηκε η θανατική ποινή, είναι μέτρο ανακούφισης της κοινωνίας και όχι μόνον των κρατουμένων, η βελτίωση των νόμων και της κατάστασης των φυλακών.

ΣΤΟ ZERO

Συνέντευξη στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο για το μηνιαίο περιοδικό ZERO.
«Το πρωί είμαι χαμάλης στις νταλίκες για να μπορώ το μεσημέρι να κάνω τον διανοούμενο».
Κοντά 9 χρόνια φυλακή ο Βασίλης Στεφανάκος, πήρε στο κελί μια συνθήκη που είχε φτιάξει έξω, δοσμένη από χιούμορ, κοινωνικότητα, κυνικότητα, κοφτό λόγο. «Δεν έχω να ξεπεράσω κάτι, τη ζωή τη ζεις όπου τη βρίσκεις» λέει για τις εποχές που άλλαξε στο Μαλανδρίνο, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα, τον Δομοκό, τον Κορυδαλλό.
Η 12η Αυγούστου 2016 τον βρίσκει εκτός.
 
Κατεβαίνει στη Μάνη για δυο μέρες κι επιστρέφει στο Χαϊδάρι. 
Δουλεύει ασταμάτητα, από τις 6 το πρωί. Φορτηγά, γερανοί , αυτοκίνητα, βενζινάδικα, καφετέριες, νέες επιχειρήσεις, παλαιοί και νέοι φίλοι, οικογένεια. Προσιτός σε όλους. Όσοι πλησιάζουν να τον χαιρετήσουν θυμούνται και μια στιγμή που μοιράστηκαν μαζί του.
Ποιον;
 
Τον «βαρόνο» του οργανωμένου εγκλήματος; Το βαρύ όνομα της νύχτας;
«Εντάξει, κανείς όμως δεν είπε ότι έχω αθωωθεί για το σύνολο των άλλων κατηγοριών που κατά καιρούς μου αποδόθηκαν. Καταδικάστηκα για μια αστεία υπόθεση εγκληματικής οργάνωσης του 2001-2002 και για ηθική αυτουργία σε μία δολοφονία» απαντά. «Κι εξάλλου δεν ξενυχτώ. Είμαι πολύ ανταγωνιστικός για να χάνω τη μέρα».
Με υποδέχεται στη μικρή αυλή με τα δυο του σκυλιά, τη Λουλού και την Παζλ. Ενίοτε συμμετέχουν στη συνέντευξη:
-Ποια υπόσχεση άφησες με όσους δέθηκες; Θα τους ξανάβλεπες σ΄ ένα επισκεπτήριο;
«Υποσχέσεις δίνω μόνο στον εαυτό μου κι αυτό για να μην ξεχνιέμαι. Σε κάποιους λίγους που θα ήθελα να υποσχεθώ, δεν τις χρειάζονται. Στους υπόλοιπους δεν έχω να υποσχεθώ κάτι. Άλλωστε, για 6 μήνες , δεν μ΄ αφήνουν να γυρίσω πίσω να τους δω». 
-Ένας άνθρωπος σαν εσένα, με τόση κοινωνικότητα, πως άντεξε μέσα;
«Υπάρχει μεγαλύτερη ευκαιρία για εκδήλωση της κοινωνικότητας σου από ότι στη φυλακή; Καθημερινά περπατάς στους διαδρόμους με 500 και 1000 ανθρώπους. Θα μιλήσεις, θα ταυτιστείς, θα διαφωνήσεις, ακόμη και με τους πιο ακοινώνητους θα κοινωνικοποιηθείς. Πάντα υπάρχει χώρος έστω κι αν έχεις στερηθεί την ελευθερία σου. Και μην ξεχνάς ότι δεν βγήκα ποτέ με άδεια. Έπρεπε να παίρνω αλλά δεν μου έδιναν. Τελευταία φορά που ζήτησα, πριν από δύο χρόνια, ο εισαγγελέας έγραψε στην πρόταση του: ‘’Στην παρούσα φάση δεν θα σε ωφελήσει’’. Χα! Περίμενα και αποφυλακίστηκα κανονικά με περιοριστικούς όρους πενταετίας σύμφωνα με τον νέο νόμο». 
-Έκανες φίλους;
«Από τους παλαιούς, 2-3. Καινούριους απέκτησα πολλούς. Κυρίως νέους ανθρώπους. Μ’ αυτούς μπορώ να συνεννοηθώ καλύτερα κι ακόμη καλύτερα, τώρα, με τα παιδιά». 
-Είχες τις ευκαιρίες κι όμως δεν απέδρασες. Τι συνέβη; Συμβιβάστηκες; Κουράστηκες; Φοβήθηκες ότι αν έμενες έξω θα ήταν χειρότερα, όπως διακινούνταν τότε στα δημοσιογραφικά γραφεία από την Αστυνομία;
«Θα το πω για μια ακόμη φορά στις τσούλες της Αστυνομίας και της δημοσιογραφίας. Υπολογίζω τους πάντες αλλά δεν φοβάμαι τίποτα. Άλλωστε όποιοι θέλουν να μου κάνουν κακό, ξέρουν άλλους τρόπους. Θα επιλέξουν έναν τμηματάρχη της Ασφάλειας και έναν πρόθυμο εισαγγελέα για να μου κατασκευάσουν κατηγορίες οι οποίες θα καταπέσουν στο Εφετείο σε 4 χρόνια. Τρεις φορές στο παρελθόν έχει συμβεί αυτό. (σς εδώ γαβγίζει δυνατά η Παζλ δείχνοντας να συμφωνεί. Σαν να μη θέλει να στερηθεί το αφεντικό της). Μη με ρωτάς αν θα μπορούσα να φύγω. Δεν είχε κανένα νόημα να το κάνω. Άπαξ και με συνέλαβαν τελείωσε. Κατά το δικαιϊκό μας σύστημα έπρεπε καταδικαστώ, παρότι οι κατηγορίες που με βάρυναν αφορούσαν μόνον πράξεις αυτοδικίας. Δεν έχω κατηγορηθεί ως επαγγελματίας κακοποιός. Τέλος πάντων, νομίζω ότι κάθισα πολύ. Μάλλον ήταν για λιγότερο. Κατ΄ εμέ όφειλαν να μου απονείμουν Εύφημο Μνεία (γελάει)». 
-Ο βασιλιάς επανέρχεται στον θρόνο του;
«Ο βασιλιάς είναι γυμνός και προσπαθεί να μην πατάει την ουρά του. Κρύβει το άγχος του μ΄ ένα φτηνιάρικο σουγιά στην τσέπη . Δεν ακυρώνω ούτε διαγράφω. Ανακατατάξεις κάνω. Πως το λένε οι Σιτουασιονιστές: «Το υποκείμενο της ιστορίας δεν μπορεί να είναι παρά το ζωντανό που παράγει τον εαυτό του, που γίνεται κύριος και κάτοχος του κόσμου του που είναι η ιστορία, και υφίσταται σαν συνείδηση του εαυτού της»». 
-Υπάρχουν ακόμα οι κώδικες στη νύχτα ή ξέφτισαν κι αυτοί μαζί της;
«Από την ώρα που η νύχτα οργανώθηκε και εξελίχθηκε υπό μορφή οργανωμένου εγκλήματος, κατ΄ευφημισμόν, κατέρρευσαν οι όποιοι ψευτοκώδικες της. Οι φερόμενοι ως άνθρωποι της νύχτας παλεύουν να συνεργαστούν με έναν αξιωματικό της Αστυνομίας ή με κάποιον μεγαλοεπιχειρηματία για να τους βάλει κάτω από την ομπρέλα του. Και ξανά απ΄ την αρχή. Όσον αφορά στην ποιότητα της διασκέδασης, καταλαβαίνεις ότι πλέον μιλάμε για μαύρο χάλι». 
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ και οι σχέσεις με τους αναρχικούς 
-Ο Μπούκτσιν σιχτιρίζοντας τους Μαρξιστές (σσ διαστρεβλωτές του Μαρξ), γράφει ότι οι επαναστάσεις προέρχονται από βαθιές ιστορικές διαδικασίες και όχι από κεντρικές επιτροπές. Μάλλον παρασύρθηκες πριν από δύο χρόνια όταν ψήφισες ΣΥΡΙΖΑ…
«Πως η ανάγκη γίνεται ιστορία πως η ιστορία γίνεται σιωπή. Ρόζα. Κάθε στίχος του Αλκαίου είναι η απάντηση σ΄ αυτό που με ρωτάς για την επανάσταση. Θα συμφωνήσω με τον Μπούκτσιν αλλά θα διαχωρίσω τους επαναστάτες αναρχικούς, σ΄ αυτούς που είναι στη φυλακή μαζί με εκείνους που πεθαίνουν νωρίς, από όσους περνούν τη ζωή τους χαμένοι σε θεωρητικές αναφορές ή αναλίσκονται σε ατέρμονες συζητήσεις και διαφωνίες για το πότε είναι ο καιρός της εξέγερσης». 
-Έχεις σχέσεις με ορισμένους από τους «Πυρήνες». Αναφέρεσαι πάντα σ΄ αυτούς με εκτίμηση. Συνελήφθησαν όμως στην πρώτη – δεύτερη ενέργεια…
«Και τι σημαίνει αυτό; Ένας αναρχικός που περνά τόσα χρόνια στη φυλακή συνεπής στις αρχές του, με το κεφάλι ψηλά, αρνούμενος να κάνει έστω κι ένα βήμα πίσω για να μειώσει την ποινή του, δεν είναι «φούσκα». Είναι πραγματικός αγωνιστής και πιστός στα ιδανικά του». 
-Κι ο ΣΥΡΙΖΑ;
«Σου το έχω πει ότι ψηφίζω Αριστερά 35 χρόνια, από το ΚΚΕ Εσωτερικού. Δυστυχώς δεν κυβερνούν αλλά γκρινιάζουν. Όπως σκεφτόμαστε εμείς, έτσι κυβερνούν κι αυτοί ευκαιριακά. Αν οι προηγούμενοι κατέστρεψαν την οικονομία, εξοβέλισαν την κουλτούρα και αποσάρθρωσαν τις συνειδήσεις, τούτοι διέσυραν την αριστερή προοπτική. Δεν θέλω να σκέφτομαι αν όλη αυτή την καταστροφή την προκάλεσαν επίτηδες. Επιδεικνύουν απίστευτη συμπεριφορά και διαθέτουν ένα μοναδικό τρόπο να προκαλούν και να υπερασπίζονται τα αδιέξοδα που δημιουργούν. Προέκυψε η μεγαλύτερη ζημιά κι είναι ένα καλό μάθημα για τους ψηφοφόρους. Άτεχνοι, τσαπατσούληδες. Δες τι έγινε με το ανοσιούργημα των τηλεοπτικών σταθμών. Αντί να κοιτάξουν πως θα αποκαταστήσουν το χάος στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, άνοιξαν μια μεγαλύτερη τρύπα στο κενό, με κάτι ξιπασμένους ΠΑΣΟΚους, κάποιους άλλους άσχετους και απερίγραπτα πρόχειρους. Δεν θέλω να το συζητώ. Δηλώνω πολιτικά έφηβος οπότε ανώριμος για να ψηφίζω πλέον». 
«Οι εξελίξεις θα πυροδοτηθούν από τα ένστικτα» 
-Και τώρα; Εκλογές; Μεταβατικές κυβερνήσεις; Υπάρχει μια λύση που σκέφτεσαι και δεν την έχεις ακούσει;
«Δεν βλέπω λύση θεωρητική με πρακτικό αντίκρισμα. Φαντάσου που είμαστε τώρα σε επίπεδο προσώπων. Μια κακόγουστη επιθεώρηση, με ξοφλημένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς η οποία απευθύνεται σε ένα αστοιχείωτο, λούμπεν κοινό. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από τότε που πήγα φυλακή το 2008. Ο κόσμος έχει χαζέψει και φωνάζει: «Δείρε με». Και οι εκάστοτε κυβερνώντες μοιάζουν ολοένα και περισσότερο μεταξύ τους. Όσο ασκούν αυτήν την πολιτική θα έχουν ανάγκη από χαφιέδες, ασφαλίτες, ΚΥΠατζήδες, από κάθε κερατά που τους αφήνει ελεύθερους να κάνουν τα ίδια και τα ίδια. Είναι λογικό όσο απομακρύνεσαι από τον λαό να παίρνεις τέτοια μέτρα προστασίας σου. Γενικώς, δεν το «έχω» με τις ασφαλείς προβλέψεις αλλά κάτι μου λέει ότι οι εξελίξεις θα πυροδοτηθούν από τα ένστικτα μια που απενεργοποίησαν την κοινή λογική όλα αυτά τα χρόνια ( σς εδώ γαβγίζει η Λούλου και μας πλησιάζει παιχνιδιάρικα)». 
«Καμία αλλαγή στην Αμερική»
-Από την πυροδότηση των ενστίκτων προέκυψε ο Τραμπ στις ΗΠΑ;
«Η περίπτωση της Αμερικής είναι ενδεικτική της ικανότητας των λόμπι να δημιουργούν το αίσθημα της αλλαγής στους ψηφοφόρους. Κάθε 8 χρόνια οι Ρεπουμπλικάνοι εναλλάσσονται στην εξουσία με τους Δημοκρατικούς. Μπιλ Κλίντον Δημοκρατικός, Τζορτζ Μπους Ρεπουμπλικάνος, Μπάρακ Ομπάμα Δημοκρατικός και τώρα Ντόναλντ Τραμπ Ρεπουμπλικάνος τον οποίο φυσικά δεν θα αφήσουν να ξεφύγει από τις συγκεκριμένες νόρμες του συστήματος. Το ίδιο έγινε και στην Ιταλία με τον Μπερλουσκόνι και τον Ρέντσι, πόσο μάλλον στην Ελλάδα με τον Σαμαρά και τον Τσίπρα. Έτσι όπως το πάνε, επόμενο βήμα τους θα είναι η κατάργηση των εκλογών». 
Επίλογος με μια πικρή διαπίστωση: «Συνηθίζει η ανθρωπότητα μωρέ. Συνηθίζει τα πνιγμένα παιδάκια, τους ξεριζωμένους, τους βασανισμένους… Ψοφάμε για εύκολες λύσεις».

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here