Πολιτική υποκρισία με τα θύματα της Μαρφίν-Η κυβέρνηση βάζει πλακέτα αλλά πριν 5 μήνες στράφηκε κατά δικαστικής απόφασης που τους δικαίωνε οριστικά

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Τεράστιο θέμα πολιτικής και ηθικής τάξης προκύπτει από την στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσον αφορά τα τραγικά θύματα της εμπρηστικής επίθεσης στο κτήριο της Μαρφίν, το 2010. Ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης και σύσσωμη η κυβέρνηση, αποφάσισαν να τιμήσουν την 10η επέτειο του τραγικού θανάτου των 3 υπαλλήλων της Τράπεζας και ενός εμβρύου, με δηλώσεις στη Βουλή αλλά και με τιμητική πλακέτα έξω από την Τράπεζα.

Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει ο δημοσιογράφος Ν. Μπογιόπουλος από τον Real fm και ο Ημεροδρόμος, πρόκειται για πολιτική υποκρισία, χυδαιότητα, τυμβωρυχία εκ μέρους της κυβέρνησης, καθώς ετοιμάζεται για πλακέτες, ενώ το ελληνικό δημόσιο που εκείνη εκπροσωπεί,  ήδη ζητήσει, από τις 13 Νοεμβρίου 2019, την αναίρεση απόφασης του Διοικητικού Εφετείου που δικαιώνει τους συγγενείς των θυμάτων επιδικάζοντας τους χρηματικά ποσά για ευθύνες από πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του και συγκεκριμένα της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας.

Και μάλιστα, η αίτηση αναίρεσης του ελληνικού δημοσίου θα συζητηθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, την 1η Ιουνίου, δηλαδή σε 22 μέρες από σήμερα! Και μάλιστα η αναίρεση του δημοσίου που ζητά να μην επιδικασθεί κανένα ποσό στους συγγενείς των θυμάτων, επιδόθηκε στους ενδιαφερόμενους πριν ένα μήνα.

Tην υπόθεση της αναίρεσης του ελληνικού δημοσίου κατά της απόφασης του διοικητικού εφετείου, που υπέβαλε ο Υπουργός Οικονομικών, χειρίζονται οι νομικοί των δύο συναρμόδιων υπουργείων, Προστασίας του Πολίτη και Εργασίας!

Πολλοί θα σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι η διαδικασία του ελληνικού δημοσίου είναι ..αυτόματη και ότι εφέσεις και αναιρέσεις γίνονται για όλες τις υποθέσεις για τος οποίες εγκαλείται το ελληνικό δημόσιο. Ωστόσο πουθενά, καμία διαδικασία δεν είναι δυνατόν να θεωρείται αυτοματοποιημένη, ιδίως όταν αφορά τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Και προφανώς για όλες τις ενέργειες των υπηρεσιών τoυς την τελική πολιτική ευθύνη φέρουν οι πολιτικοί τους προιστάμενοι και όχι οι απλοί υπάλληλοι ή νομικοί σύμβουλοι.

Ειδικά μάλιστα σε αυτή την υπόθεση, τουλάχιστον η εξάντληση των ενδίκων μέσων από το ελληνικό δημόσιο, όταν έχει τελεσιδικήσει η υπόθεση σε επίπεδο ουσίας, με άσκηση αναίρεσης ώστε να κριθεί ως ελλιπής η αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων, δεν είναι απλά υπερβολή αλλά ύβρις. Διότι εμφανίζεται το δημόσιο, να τιμά τα θύματα, νεκρούς και διασωθέντες με εκδηλώσεις, αλλά τη πράξη να αμφισβητεί το δικαίωμά τους σε νόμιμη αποζημίωση ηθικής βλάβης για όσα υπέστησαν εκείνοι και οι οικογένειες τους.

Τι λέει το Διοικητικό εφετείο

Το Διοικητικό Εφετείο, με την 2550/19 απόφασή του, απαντώντας στην έφεση που είχε ασκήσει το ελληνικό δημόσιο στις 23/4 2018 κατά αποφάσεων το Διοικητικού πρωτοδικείου που επιδίκαζε ποσά αποζημίωσης στους 24 διασωθέντες υπαλλήλους μεταξύ 25.000 και 60.000 ευρώ(ενώ άλλη απόφαση προσδιόρισε τις 300.000 για τις οικογένειες των νεκρών), προσδιόριζε μεταξύ άλλων τα εξής για τις ευθύνες του δημοσίου:

«..στην  επί μακρόν παράλειψη διενέργειας ελέγχου των όρων λειτουργίας  του  Τραπεζικού καταστήματος της ΜARFIN της οδού Σταδίου 23 ως  προς την τήρηση διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας που αποσκοπούν  στην προστασία  της  ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών και της υγιεινής και της ασφάλειας των εργαζομένων, πλήττοντας  κατ’ αυτό τον τρόπο την  νομιμότητα που  οφείλει να  διέπει τη δράση της Δημόσιας Διοίκησης  και  εν γένει κάθε ευνομούμενο κράτος, αφετέρου δε, στην παράλειψη λήψης των αναγκαίων μέτρων για την προστασία  της ζωής και της ακεραιότητας των πολιτώνδια της εκδόσεως  εντός της τασσσόμενης από τον Νόμο προθεσμίας απόφασης του αρμοδίου Αστυνομικού Διευθυντή περί τοποθετήσεως ρολών ασφαλείας  και άθραυστων υαλοπινάκων στο συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα και δια της περιφρούρησης του ευπαθούς αυτού χώρου μέσα σε συνθήκες αναμενόμενων βίαιων επεισοδίων, όπως αυτών που έλαβαν χώρα την 5η-5-2010.

 Επιδίκαζε δε τα ίδια ποσά, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα της δεινής δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και του υπερβολικού ποσού, επικαλούμενο «το είδοςκαι τη βαρύτητα της προσβολής  του εννόμου αγαθού που  επλήγη  σε κάθε  μία από τις περιπτώσεις των  εφεσιβλήτωνεκκαλούντων  που  συνίσταται  στην προσβολή της προσωπικότητας, της  σωματικής ακεραιότητας  και  της υγείας αυτών  και περαιτέρω συνεκτιμώντας τις συνθήκες επέλευσης της ζημίας  των εφεσιβλήτωνεκκαλούντων, οι οποίες  ήταν  οδυνηρές, σωματικά και ψυχικά για τους ίδιουςδεδομένου ότι βίωσαν απροσδόκητα εντός του χώρου εργασίας τους συναισθήματα πανικού και  επαπειλούμενου κινδύνου της ζωής τους και τέλος  συνεκτιμώντας  την ηλικία  καθενός από αυτούς και  την  εν γένει κατάσταση και ιδιότητα τους ως  εργαζομένων κατά το κρίσιμο χρόνο του ατυχήματος, τις ειδικότερες συνθήκες διάσωσης καθενός από αυτούς κατά την εκδήλωση της  πυρκαγιάς, τις προκληθείσες  σωματικές βλάβεςτραυματισμούς και την νοσηλεία τους αμέσως μετά το συμβάν, όπως προέκυψε ανά περίπτωση,..|

Και σε αυτή την απόφαση σπεύδει η κυβέρνηση Μητσοτάκη να ασκήσει αναίρεση, ζητώντας εξαφάνιση της απόφασης  για να μην πληρωθούν τα ποσά αυτά καθώς και εκείνα, τα μεγαλύτερης αξιας, που όπως ήταν φυσικό επιδικάσθηκαν στις οικογένιες των τριών θυμάτων.

Τι είχαν πει Μητσοτάκης, Χρυσοχοΐδης πριν 3 μέρες

Μιλώντας στη Βουλή, ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, μόλις πριν 3 ημέρες, την επέτειο των 10 χρόνων έλεγε χαρακτηριστικά:

«Αθώοι συμπολίτες μας που τους στέρευσε τη ζωή τη τυφλή βία και ο διχασμός, οι μολότοφ των κουκουλοφόρων που πλήγωσε την Ελλάδα ολόκληρη.

Τις επόμενες ημέρες, η Πολιτεία θα τιμήσει τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. Μια ειδική πλακέτα στο κτίριο της φωτιάς και του μίσους θα πολεμά τη λήθη και θα καλεί σε ενότητα και δημοκρατική επαγρύπνηση. Θα κρατά ζωντανό το μεγάλο δίδαγμα εκείνης της ημέρας. Ποτέ πιά.», τόνισε ο πρωθυπουργός.

Αλλά και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, που πρωτοστατεί στην αναίρεση της απόφασης της διοικητικής δικαιοσύνης, σε ανακοίνωση του μόλις πριν 3 ημέρες, στις 5-5-2020, τόνιζε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Τα 10 χρόνια είναι διπλό μνημόσυνο για τα θύματα. Είναι ευθύνη, πως οι ένοχοι, που δεν τολμούν να εμφανιστούν, θα αποκαλυφθούν. Είναι υπόσχεση πως οι οικογένειές τους θα βρουν επιτέλους στην πολιτεία, μετά από ταλαιπωρίες, ολιγωρίες και αδιαφορία, τον συνομιλητή, την αρωγή και αναγνώριση που αξίζουν».

Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ο πολιτικός του προιστάμενος Μ. Χρυσοχοΐδης, που ήταν και επίσης υπουργός Προστασίας του Πολίτη όταν έγινε το τραγικό αυτό έγκλημα, μιλά για αρωγή και αναγνώριση που θα βρούν επιτέλους από τη πολιτεία οι οικογένειες των θυμάτων! Και την ίδια στιγμή στρέφεται εναντόνο τους στη διοικητική δικαιοσύνη!!!

Πως συμβαδίζουν όμως οι μεγαλοστομίες του κ. Μητσοτάκη, του κ. Χρυσοχοΐδη και η τιμητική πλακέτα με την έμπρακτη άρνηση του δημοσίου να καταβάλει αποζημιώσεις και μάλιστα να τις αμφισβητεί ασκώντας αναίρεση κατά αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων που δικαιώνει συγγενείς θυμάτων και διασωθέντες υπαλλήλους;

Είναι προφανές ότι και εδώ η κυβέρνηση επιχείρησε να εκμεμαλλευτεί πολιτικά την υπόθεση, αδιαφορώντας για τις τεράστιες ευθύνες του κράτους και στην υπόθεση αυτή.

Τα θύματα και η δικαστική εξέλιξη

Για την ιστορική μνήμη, αναφέρουμε ότι εκείνη την ημέρα, 5 Μαΐου 2010, από την επίθεση άγνωστων κουκουλοφόρων με βόμβες μολότοφ στα γραφεία της Τράπεζας Μαρφιν στην οδό Σταδίου, έχασαν τις ζωές τους ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών, η Παρασκευή Ζούλια 35 ετών και η Αγγελική Παπαθανασοπούλου 32 ετών, η οποία ήταν τεσσάρων μηνών έγκυος.

Τα δύο άτομα που παραπέμφθηκαν σε δίκη για τον εμπρησμό τη Μαρφίν και του βιβλιοπωλείου Ιανός, κρίθηκαν ομόφωνα αθώα, το 2016, λόγω ελλείψεως ικανών στοιχείων ενοχής.

Ωστοσο σε άλλη δίκη,  που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2013 κρίθηκαν σε πρώτο βαθμό ένοχοι και καταδικάσθηκαν, ο διευθύνων σύμβουλος της Marfin, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου και η διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και για πολλαπλές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού.

Σύμφωνα με έκθεση επιθεωρητών Εργασίας, η τράπεζα δεν είχε το απαιτούμενο πιστοποιητικό πυρασφάλειας που εκδίδεται από την Πυροσβεστική Υπηρεσία αφού δεν υπήρχε μελέτη του χώρου, στην οποία θα αναφέρονται τα συγκεκριμένα μέτρα πυρόσβεσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Επιπλέον, δεν είχε γίνει καμιά εκπαίδευση – ενημέρωση – επιμόρφωση και ούτε είχε ποτέ πραγματοποιηθεί κάποιου είδους άσκηση εκκένωσης του κτιρίου.

Αναίρεση και στα αστικά δικαστήρια

Ομως ενδιαφέρον παρουσιάζει και το αστικό σκέλος της υπόθεσης, δηλαδή οι αγωγές αποζημιώσεων των οικογενειών των θυμάτων και των άλλων υπαλλήλων που κινδύνεψαν κατά της Τράπεζας που του υποχρέωσε να εργάζονται εκεί χωρίς ιδιαίτερα μέτρα ασφάλειας και διαφυγής.

Το Μονοµελές Εφετείο της Αθήνας, το οποίο µε την υπ’ αριθµ. 5115/2015 απόφασή του υποχρέωνε στελέχη της τράπεζας σε αποζηµίωση και χρηµατική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της βλάβης που υπέστησαν τα θύµατα «από το κίνδυνο ζωής που διέτρεξαν, από την παρεπόµενη σωµατική τους ταλαιπωρία, τα απότοκα προβλήµατα υγείας και όλη την ψυχική πίεση µε την οποία επιβαρύνθηκαν από την κρίσιµη µέρα και εφεξής».

Το εφετείο είχε κρίνει µε την απόφασή του ότι όλοι οι προσφεύγοντες δικαιούνται κατά περίπτωση ποσά από 25.000 έως 350.000 ευρώ έκαστος ως χρηµατική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.

Όμως, τα πράγματα άλλαξαν όταν ο Αρειος Πάγος, θεώρησε υπερβολικά τα ποσά που επιδικάσθηκαν, ακόμη και για την θανούσα έγκυο υπάλληλο!!!

Συγκεκριμένα, ο Άρειος Πάγος , το 2018, έκρινε πως το δικαστήριο µε την κρίση του αυτή «υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας κατά τον προσδιορισµό του ποσού, το οποίο είναι εύλογο στη συγκεκριµένη περίπτωση ως χρηµατική ικανοποίηση, τόσο για την αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης ενός εκάστου εκ των εναγόντων µελών της οικογένειας της θανούσας σε εργατικό ατύχηµα, Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, όσο και για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης ενός εκάστου των λοιπών εναγόντων».

Στην απόφαση του Β1 τµήµατος του Αρείου Πάγου γίνεται λόγος για τραγικές και απρόβλεπτες συνθήκες θανάτου και τραυµατισµού, οι οποίες όµως -σύµφωνα µε τους δικαστές- «δεν κρίνονται περισσότερο έντονες σε σχέση µε εκείνες υπό τις οποίες επέρχεται ο θάνατος ή ο τραυµατισµός άλλων προσώπων σε ατυχήµατα που συµβαίνουν στην καθηµερινή πραγµατικότητα, µε τρόπο εξίσου αιφνίδιο και αποτρόπαιο». Μάλιστα, αν και στο σκεπτικό γίνεται λόγος για παράλογη τροµοκρατική ενέργεια χωρίς καµία αφορµή, αυτό κατά τους δικαστές δεν δικαιολογεί την εκτίναξη του ποσού της αποζηµίωσης σε βάρος του εργοδότη και των στελεχών της τράπεζας και όχι των ανθρώπων που ευθύνονται για το συµβάν.

Και έτσι η υπόθεση παραπέμφθηκε και εκδικάσθηκε εκ νέου από το Εφετείο, από το οποίο αναμένεται η έκδοση νέας απόφασης για τα χρηματικά ποσά, τα οποία θα πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου και να είναι μικρότερα!

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here