Νατάσσα Εξάρχου: Το κέρδος της αμφιβολίας

Του ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Τότε, τα διλήμματα ήταν ανώδυνα και πνιγόμασταν σε μια κουταλιά νερό. Όσο μεγαλώναμε όμως, όλο και πιο δύσκολες αποφάσεις καλούμασταν να πάρουμε και
ποτέ δεν μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι για το ποιόν δρόμο να διαλέξουμε. Μόνο το αποτέλεσμα μπορεί να μας δικαιώσει ή να μας κατατροπώσει, μα τότε είναι αργά.
Τέλη δεκαετίας ’90. Η Britpop κερδίζει την Grunge, το παρόν μοιάζει ανέμελο και το μέλλον λαμπρό και η Χριστίνα ενηλικιώνεται γράφοντας Πανελλήνιες και περνώντας στο Πανεπιστήμιο. Οι σπουδές της θα της χαρίσουν όχι μόνο εμπειρίες αλλά και μια γνωριμία που θα καθορίσει το μέλλον της. Στο παράλληλο σύμπαν, ο Ιωακείμ κουβαλάει δίψα για επιτυχία, όρεξη για ζωή και βρίσκει σχεδόν πάντα τον στόχο του, ενώ ο Ελβετός Μαρκ, στις αρχές των ’00s, κάνει τη μεγάλη στροφή για να αλλάξει ουσιαστικά τη ζωή του και να είναι ελεύθερος. Το 2006, όταν ο πυρετός των Ολυμπιακών Αγώνων έχει πια τελειώσει, ένα ταξίδι της Χριστίνας στη Μαδρίτη θα φέρει εκπλήξεις και ανατροπές…

-Στο «Κέρδος Της Αμφιβολίας», εκδόσεις Ωκεανός, μιλάτε για διλήμματα και για αποφάσεις. Πόσο τυχαίες πιστεύεις πως είναι οι αποφάσεις που παίρνουμε στη ζωή μας;

Kάθε φορά που χρειάζεται να πάρουμε μια σημαντική (ή όχι και τόσο σημαντική) απόφαση, κάτι επιλέγουμε και κάτι απορρίπτουμε. Αυτή η διαδικασία γίνεται είτε συνειδητά και επίπονα είτε ασυνείδητα. Όταν γίνεται συνειδητά, ζυγίζουμε τα πράγματα,  μπαίνει η λογική,  το συναίσθημα, στην πραγματικότητα  όμως δεν ξέρουμε τίποτα. Μόνο με το πέρασμα του χρόνου και το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης θα διαπιστώσουμε αν ήταν η σωστή ή όχι. Μέχρι τότε, θα έχουμε κάνει μόνο υποθέσεις. Με λίγα λόγια, νομίζω πως ναι, ο παράγοντας Τύχη παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.

-Σε ποιο κοινό απευθύνεστε μέσα απο «Το Κέρδος Της Αμφιβολίας;»

Σίγουρα θα βρει πολλά κοινά στοιχεία ο αναγνώστης που μεγάλωσε στα “όλο ελπίδα” ’90s και πέρασε τη μετάβαση στο θαμπό σήμερα, αφού το μυθιστόρημα διαδραματίζεται σε ‘90s, ‘00s και ‘10s. Δεν απευθύνεται όμως μόνο σε αυτον τον αναγνώστη  αφού το βιβλίο εστιάζει στους  χαρακτήρες που εξελίσσονται μέσα από το πέρασμα του χρόνου και των γεμάτων διακυμάνσεις εμπειριών τους, στην ουσία όμως προχωρούν μπροστά, ρισκάρουν και συνεχίζουν ακόμα και σε καιρούς και καταστάσεις γεμάτες αμφιβολία, όπως η σημερινή Ελληνική πραγματικότητα, γιατί έτσι είναι η ζωή. Απευθύνεται λοιπόν σε όλους όσους νιώθουν έτσι ή θα ήθελαν να νιώθουν έτσι, ανεξαρτήτως εποχής, φύλου και ηλικίας.

-Τόσο στο πρώτο σου μυθιστόρημα, το «Αφήστε Το Βιογραφικό Σας», όσο και στο δεύτερο που μόλις κυκλοφόρησε, «Το Κέρδος Της Αμφιβολίας», έχετε επιλέξει να γράψετε σε πρώτο πρόσωπο και στον ενεστώτα. Γιατί;

Νομίζω πως το πρώτο πρόσωπο κάνει τον αναγνώστη είτε να ταυτίζεται με τον ήρωα του βιβλίου είτε να έχει την αίσθηση πως τον έχει απέναντί του, να του εξιστορεί άμεσα τα γεγονότα, να μπορεί θεωρητικά να τον διακόψει για να ρωτήσει κάτι αλλά να μην το κάνει γιατί η διήγηση έχει πάρει φωτιά και αυτό, για εμένα τουλάχιστον, είναι πολύ ενδιαφέρον να συμβαίνει. Να νιώθει δηλαδή ο αναγνώστης όχι απλός παρατηρητής κάποιας μακρινής ιστορίας που έγινε κάποτε αλλά κάποιας ιστορίας που γίνεται και που δεν χάνει στιγμή της. Εδώ λοιπόν έρχεται και ο ενεστώτας, το τώρα,  που ενισχύει αυτό το αίσθημα της συμμετοχής και της δράσης. Τα δύο στοιχεία μαζί, κάνουν την ιστορία πιο ρεαλιστική, με περισσότερη δράση, κάνουν τον αναγνώστη να μη θέλει να σταματήσει την ανάγνωση γιατί η ιστορία θα προχωρήσει (αφού διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή) και θα χάσει κομμάτι της. Αυτή την αίσθηση θέλω να έχει ο αναγνώστης των ιστοριών μου.

-Ποιο ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε;

Από πολύ μικρή μου άρεσε να διαβάζω. Πήγαινα μπροστά από τη βιβλιοθήκη των γονιών μου και διάλεγα τα πιο μεγάλα βιβλία, δανειζόμουν από τη βιβλιοθήκη, από φίλους και συγγενείς και πάντα γοητευόμουν από αυτή την τέχνη του να γράφει κάποιος ένα κείμενο και διαβάζοντας το κάποιος άλλος  να το οπτικοποιεί, να ταυτίζεται με κάποιους ήρωες και να αντιπαθεί κάποιους άλλους, να διαβάζει για άλλους τόπους και άλλες εποχές. Από πολύ μικρή λοιπόν, έλεγα πως μια μέρα θα έγραφα και εγώ.

-Από που αντλείτε έμπνευση;

Έχω μια περιέργεια και ένα ενδιαφέρον να ακούω τις πιο απίθανες ιστορίες, αυτές που οι άλλοι μπορεί να βαριούνται να ακούσουν, να παρατηρώ τους χαρακτήρες των ανθρώπων, να «αποθηκεύω» τις εικόνες από τα ταξίδια που κάνω, να θυμάμαι τα χαρακτηριστικά  προσώπων που μου έκαναν εντύπωση και έχω φαντασία. Μπορεί να δω ένα εγκατελειμένο σπίτι και να φανταστώ τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν εκει. Μπορεί να ακούσω  μια συγκεκριμένη πρόταση που να γίνει η αρχή ή το τέλος μιας ιστορίας στο μυαλό μου και τελικά μιας ιστορίας που θα εξελιχτεί, θα γραφτεί και θα μοιραστεί με τους αναγνώστες της.

Η Νατάσσα Εξάρχου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.Σπούδασε χρηματοοικονομικά στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος ενώ παράλληλα πήρε πτυχίο πιάνου, δίπλωμα σολίστ και πτυχίο αρμονίας από το Εθνικό Ωδείο.Σήμερα εργάζεται στην οργάνωση εκδηλώσεων του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος ενώ έχει διδάξει πιάνο, έχει δουλέψει στο οικονομικό τμήμα μεγάλων εταιρειών, αλλά και ως στιλίστρια για φωτογραφήσεις μόδας σε περιοδικά.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here