Η κλεψύδρα του τρόμου

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

 

Αχ τι κρίμα, κάνατε λάθος στην αίτησή σας, πρέπει να την κάνετε ξανά.

Μα…

Δεν έχει μα, κάντε την ξανά, καταθέστε τα δικαιολογητικά και τις αποδείξεις σας, και εμείς εδώ είμαστε να σας πληρώσουμε…

Επτά μήνες η ίδια κοροϊδία. Με έναν και μόνο στόχο. Έπειτα από ατέλειωτες ώρες στην ουρά να εξαντληθεί η υπομονή των ανθρώπων – με αναπηρία ή γονέων παιδιών με αναπηρία – κάποιοι να εγκαταλείψουν την προσπάθεια, και κάπως έτσι ο ηρωικός ΕΟΠΥΥ να πληρώσει όσο το δυνατόν λιγότερα ή (αν προτιμάτε) να εξοικονομήσει όσο το δυνατόν περισσότερα.

Για ποια τάξεως ποσά μιλάμε; Πολλές οι περιπτώσεις/ κατηγορίες δικαιούχων, ας δούμε μια ενδεικτική/ χαρακτηριστική: για ένα παιδί με αναπηρία από τα χιλιάδες που χρειάζονται καθημερινά ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις το ποσό ανά μήνα είναι περί τα 800 €, εκ των οποίων – βάσει της σύμβασης για την ειδική αγωγή που υπογράφει ο ΕΟΠΥΥ με τους δικαιούχους – τους επιστρέφονται περί τα 650 €. Επτά μήνες η κοροϊδία, δηλαδή 7 χ 650 η οφειλή, κάπου 4,5 χιλιάρικα χρωστούμενα από τον ΕΟΠΥΥ στην κάθε οικογένεια (ποσό αυξανόμενο κάθε μέρα που περνάει), τα οποία πληρώνει από την τσέπη της στα κέντρα παροχής υπηρεσιών ειδικής αγωγής, που, ως γνωστόν, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Άρα; Άρα, συνυπολογιζομένου ότι κατά κανόνα οι οικογένειες δεν είναι οικογένειες πλουσίων και ότι η χώρα διανύει περίοδο οξύτατων οικονομικών προβλημάτων, δυο είναι οι “λύσεις” που απομένουν στις οικογένειες – θύματα της κοροϊδίας. Είτε, αφού εξαντλήσουν το παρακάλι προς τα κέντρα παροχής υπηρεσιών – κάντε λίγη υπομονή ακόμα, μόλις μας ξοφλήσουν θα σας ξοφλήσουμε – βγαίνουν στη ζήτα και αρχίζουν να πουλάνε ότι έχουν προς πώληση, είτε το παίρνουν απόφαση ότι τα παιδιά τους με αναπηρία είναι τελειωμένα, τέρμα οι ειδικές θεραπείες που είναι καθοριστικές για την ίδια την ζωή τους και “να πάνε να πνιγούνε”, όποιο ζήσει έζησε…

Ρεαλιστικά αποτιμώντας, αυτό που η τακτική του ΕΟΠΥΥ (στάση πληρωμών είναι το όνομά της, για να συνεννοούμαστε) θέλει να επιβάλλει – περικοπές δραστικές, ώστε να βγαίνουν τα συμφωνημένα νούμερα με τους δανειστές – εξυπηρετείται το ίδιο και από τις δυο λύσεις. Το “πρόβλημα” αυτής της τακτικής έγκειται στο ότι αμφότερες οι λύσεις είναι το ίδιο εφιαλτικές για τους ανθρώπους με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Οι οποίοι/οποίες έχουν ήδη υπερβεί το στάδιο της οργής, και πλέον κινούνται κάπου εκεί όπου η οργή ερωτοτροπεί άγρια με την απόγνωση, σε μια σχέση εκατέρωθεν τροφοδότησης που κάθε μέρα που περνά γίνεται όλο και πιο εκρηκτική. Ήδη οι πρώτες προειδοποιητικές εκρήξεις – “επίθεση” διαμαρτυρίας στο “αρμόδιο” περί της υγείας υπουργείο – έχουν σημειωθεί, βάσει δε της κοινής λογικής αναμένεται πολύ πιο θερμή συνέχεια…

Και τι κάνουν, εν αναμονή αυτής της συνέχειας, οι “αρμόδιοι”; Τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από αυτό που εδώ και μήνες κάνουν: συνεχίζουν τον εξοργιστικό εμπαιγμό συνοδευόμενο από δηλώσεις εφησυχασμού που κανένας πλέον δεν παίρνει στα σοβαρά. Κατά το κοινώς λεγόμενο “κερδίζουν χρόνο”, τον ίδιο ακριβώς (ζωτικό) χρόνο που κάθε ώρα και στιγμή στερούνται εξαντλητικά οι άνθρωποι με αναπηρία και οι οικογένειές τους. Άβουλοι και άπραγοι παρακολουθώντας τούτη την εδώ και κάμποσους μήνες ενεργοποιημένη “κλεψύδρα του τρόμου” να στάζει βασανιστικά τα αποθέματά της, προσευχόμενοι – τι άλλο; – ότι κάποιο θαύμα θα γίνει και δεν θα αδειάσει ποτέ…

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here