Εκεί ψηλά στον Υμηττό υπάρχει κάποιο (ποδοσφαιρικό) μυστικό. Ποιο είναι;-Ο προπονητής Δ. Ελευθεριάδης μας κάνει τη τιμή να μας το αποκαλύψει

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Το ποδόσφαιρο ιδωμένο ως τέχνη, ως βαθιά δουλεμένη, ολοκληρωμένη προσέγγιση με ευρύτερο – παιδαγωγικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – χαρακτήρα; Ως δραστηριότητα που υπερβαίνει το δοσμένο, πεπερασμένο όριο της απλής, καθημερινής εκτόνωσης και διεκδικεί να εξελιχτεί σε ολοκληρωμένη “πρόταση” απελευθερωτικής διαφυγής από τα πολλαπλά δεσμά της καθημερινότητας;

Μα την αλήθεια, ωραία ακούγονται (και διαβάζονται) τα παραπάνω, όμως για να μπορούν και στην πράξη να υπηρετηθούν απαιτούν συνειδητοποιημένους, αληθώς μυημένους στη σημασία τους “υπηρέτες”. Ανθρώπους μαθημένους να μαθαίνουν, επαγγελματίες που ξέρουν ότι η διαδικασία της γνώσης είναι διαρκής και αμφίδρομη. Η γνώση είναι πράγματι λειτουργική όταν προσφέρεται για να επιστραφεί, διότι όταν επιστρέφεται τότε (και μόνο) δυναμώνει και ωριμάζει.

Εκεί ψηλά στον Υμηττό, μοιάζει να υπάρχει ένα σπουδαίο ποδοσφαιρικό (και όχι μόνο) μυστικό, που μοιράζονται όλο και περισσότεροι – όσο περνούν τα χρόνια – άνθρωποι. Η “στρογγυλή θεά” του ποδοσφαίρου δεν είναι παρά μόνο η αφορμή, σε αυτή τη γήινη “σφαίρα που γυρίζει” το νόημα των πραγμάτων είναι υπόθεση ζωής μόνο των ανθρώπων που διαρκώς το αναζητούν. Αυτοί, και μόνο, το αποδίδουν.

 

Εκεί ψηλά στον Υμηττό, όλο και περισσότεροι άνθρωποι – όσο περνούν τα χρόνια – μοιράζονται μια κοινή αγάπη, την “Ολυμπιάδα” τους. Όχι, δεν πρόκειται για το κοινό είδος της αγάπης που νευρωτικά εξαντλείται σε σήματα, λάβαρα, “σώβρακα και φανέλες”. Πρόκειται για το σπάνιο είδος της αγάπης που μοιράζονται οι μυημένοι στα μυστικά (συστατικά) που την γέννησαν.

Ποιο ακριβώς είναι αυτό το μυστικό, ποια είναι αυτά τα μυστικά (συστατικά) που το συνθέτουν; Μόνο ένας πραγματικός μύστης τους μπορεί να μας απαντήσει. Μια από τις πιο ζωντανές ψυχές της αγαπημένης πολλών ανθρώπων του Υμηττού Ολυμπιάδας, μια ψυχή ζωντανή με νου βαθύ – ο λόγος για τον ολοκληρωτικά δοσμένο στην τόσο μα την αλήθεια ωραία αυτή “υπόθεση της Ολυμπιάδας Υμηττού” προπονητή κύριο Δημήτρη Ελευθεριάδη – μας κάνει τη τιμή:

Ερώτηση 1η : Εκεί ψηλά στον Υμηττό, μοιάζει να υπάρχει ένα ωραίο ποδοσφαιρικό μυστικό. Το οποίο συντίθεται από μπόλικη απόλαυση, κάμποση αλληλεγγύη, βαθιά παιδευτικό πνεύμα, μα και ουκ ολίγες αγωνιστικές επιτυχίες. Να βάλουμε αν είναι δυνατό σε μια σειρά (προτεραιότητας) αυτά τα συστατικά; Και δυο κουβέντες για τη δοσολογία.

Απάντηση: Οπωσδήποτε η αλληλεγγύη έρχεται πρώτη. Στην Ολυμπιάδα νιώθεις μόνιμα πως ανήκεις σε μια όμορφη και δεμένη οικογένεια. Ναι, η αλληλεγγύη έρχεται πρώτη σε συνδυασμό με την σαφή τάση που επικρατεί σε ότι αφορά την εκπαίδευση των παιδιών (όχι μόνο στα στενά ποδοσφαιρικά όρια, αλλά και σε ότι αφορά νοοτροπία και συμπεριφορές) που απαρτίζουν την ακαδημία του συλλόγου.

Ακολουθούν φυσικά οι επιτυχίες που αφορούν κυρίως τη γυναικεία ομάδα που έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο και αυτή τη χρονιά κατάφερε να παραμείνει. Με πρωτεργάτη τον εξαιρετικό συνάδελφο κ. Χριστόπουλο, που ανέλαβε την ομάδα από τις χαμηλές κατηγορίες και την έφτασε ως εδώ.

Όσο για την απόλαυση- προπονητή ρωτάτε δεν θα μπορούσε να είναι άλλη η απάντηση: έρχεται τελευταία σε ένα κόσμο πλούσιο από πρόσκαιρες και ανούσιες απολαύσεις. Αγώνας καθημερινός, αγάπη και πίστη στο όνειρο μας. Αυτά προέχουν.

Ερώτηση 2η : Πώς κτίστηκε όλη αυτή η περί ποδοσφαίρου ολιστική προσέγγιση υπό τον κωδικό Ολυμπιάδα Υμηττού; Υπόθεση ενός, καταρχάς, ανθρώπου, τις απόψεις και ιδέες του οποίου ακολούθησαν στην πορεία περισσότεροι; Εξ’ αρχής υπόθεση πολλών, μιας ομάδας ανθρώπων; Έπαιξε κάποιο ρόλο και η ευρύτερη τοπική κοινωνία;

Απάντηση: Τα θεμέλια τέθηκαν από τον σημερινό Πρόεδρο και συνάμα ιδρυτή του συλλόγου, τον κ. Κουρτέλη. Προέρχεται, μαζί με μια παρέα φίλων από χρόνια, από το χώρο του ανεξάρτητου ποδοσφαίρου. Και ουσιαστικά παραμένει θιασώτης αυτής της φιλοσοφίας, εκφράζοντας την ρομαντική πλευρά του ποδοσφαίρου. Σταθερά, με όλα τα θετικά στοιχεία που μπορεί να έχει μια τέτοια λογική. Τα όποια θεωρούμενα “αρνητικά” της που αφορούν κύρια την οργάνωση και την επίτευξη στόχων είναι τα θέματα που καλούμαστε να λύσουμε οι συνεργάτες του.

Σε ότι αφορά την τοπική κοινωνία, απέναντί της νιώθουμε χρέος να την πείθουμε διαρκώς με τις προσπάθειές μας, να μας αγαπάει και αγκαλιάζει ολοένα και περισσότερο.

“Στην Ολυμπιάδα Υμηττού δεν μιλάμε για ποδόσφαιρο αλλά για μυαλόσφαιρο”

Ερώτηση 3η: Κατανοώντας το ποδόσφαιρο – ένα φύσει ανταγωνιστικό και σκληρό άθλημα – ως παιδαγωγικό εργαλείο. Με έμφαση ιδιαίτερη στα μικρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι;

Απάντηση: Υπάρχει μια παρεξήγηση για το άθλημα. Το ποδόσφαιρο δεν είναι “22 άγριοι που κυνηγούν μια μπάλα’’. Είναι άθλημα υψηλής αντίληψης χώρου- χρόνου. Το οποίο σημαίνει ότι ουσιαστικοί συμπαίκτες είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται και  δρουν, ενώ αντίπαλοι είναι αυτοί που αδυνατώντας να “συλλάβουν” καθυστερούν να αντιδράσουν. Η συγκέντρωση, η επικοινωνία, η συνεργασία των μελών αποτελούν τα βασικά εργαλεία και συνάμα διαρκή ζητούμενα της βασικής εκπαίδευσης των μικρών μας άσων. Στην Ολυμπιάδα πλέον μιλάμε και εφαρμόζουμε το μυαλόσφαιρο. Είναι η κεντρική μας ιδέα.

Πρόσφατα διοργανώσαμε σεμινάριο με θέμα τη σχέση της επιστήμης της Φυσικής με  το ποδόσφαιρο, με κύριο ομιλητή τον Διδάκτορα Φιλοσοφίας, καθηγητή στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κύριο Καλαχάνη. Η ανταπόκριση από τους γονείς και τα παιδιά ήταν πολύ καλή. Δυστυχώς όχι ανάλογη από τα μέσα ενημέρωσης. Θα επιμείνουμε όμως…

Χωρίς την ανάλογη παιδεία και νοοτροπία, την αντίστοιχη επίδραση από το οικογενειακό περιβάλλον, την επιμέλεια στα μαθήματα, τις  ξένες γλώσσες, δεν μπορεί πλέον να δημιουργηθεί σήμερα, ο επιτυχημένος ποδοσφαιριστής του αύριο.

Πολλά τα παραδείγματα νεαρών επαγγελματιών που όσο εύκολα έφτασαν στην κορυφή λόγω ταλέντου και συγκυριών, άλλο τόσο εύκολα γκρεμίστηκαν από εκεί. Ακριβώς γιατί έλειπαν οι βάσεις που ανέφερα πριν.

Χρέος και προτεραιότητα μας είναι να συμβάλουμε στη δημιουργία του υπεύθυνου πολίτη του αύριο. Δεν λέμε ψέματα στα παιδιά (τα παιδιά αγαπούν την αλήθεια). Δεν είναι δυνατόν να γίνουν όλοι επαγγελματίες  ποδοσφαιριστές. Από τις ακαδημίες όμως δεν προετοιμάζονται μόνο οι ποδοσφαιριστές, προετοιμάζονται οι προπονητές αλλά και οι διοικητικοί παράγοντες του μέλλοντος.

“Η κρίση μας απέδειξε πως οι εφήμερες νίκες είναι προάγγελοι μεγάλης ήττας”

Ερώτηση 4η : Μπορεί άραγε να συμβαδίσει η παιδαγωγική ματιά στο ποδόσφαιρο με τις αθλητικές επιτυχίες ή ακόμα και με τον πρωταθλητισμό; Κάποιοι σε αυτό θα μπορούσαν να διαγνώσουν μια αντίφαση. Τι θα τους απαντάγατε;

Απάντηση: Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα. Η ισορροπία της σκέψης δίνει κι εδώ τη λύση: όταν η νίκη γίνεται αυτοσκοπός καταργεί και την εκπαίδευση που είναι ο κύριος στόχος αλλά και την ψυχική υγεία που είναι αδιαπραγμάτευτη, πόσο περισσότερο όταν μιλάμε για παιδιά. Από την άλλη κανείς δεν θέλει να χάνει. Η κρίση νομίζω μας απέδειξε πως οι εφήμερες νίκες είναι προάγγελοι της μεγάλης ήττας. Η λύση λοιπόν είναι να δημιουργήσεις “πρωταθλητές της ζωής”. Τα υπόλοιπα έπονται.

Ερώτηση 5η: Πού μπορεί να φτάσει – σας ρωτάμε με χρονικό ορίζοντα πέραν της πενταετίας – η Ολυμπιάδα Υμηττού; Πόσο μακριά; Πόσο ψηλά;

Απάντηση: Το όραμα μας δεν έχει συγκεκριμένο όριο. Η διοίκηση έθεσε το στόχο: η γυναικεία ομάδα να παραμείνει σταθερά στο υψηλό επίπεδο, βασιζόμενη σύντομα στα δικά της παιδιά, η αρχή έγινε ήδη από την περίοδο που διανύουμε. Η  ακαδημία μας σύντομα να αποτελέσει σύγχρονο εργαστήριο παραγωγής παικτών για το νεοσύστατο τμήμα ανδρών το λιγότερο. Και να καταφέρει να προσφέρει  μελλοντικά παίκτες στο υψηλότερο επίπεδο επίσης.

Ερώτηση 6η (και τελική): Νοείται άραγε το ποδόσφαιρο ως μια ακόμα διέξοδος στη φιλοδοξία, ως μια ακόμα επένδυση με στόχο την επαγγελματική επιτυχία; Νοείται το ποδόσφαιρο χωρίς την βαθιά αγάπη προς αυτό, από το είδος εκείνο της αγάπης που έχει τις ρίζες της στα πρώτα ακόμα ποδοσφαιρικά βήματα, στην πολύ πρώιμη ακόμα παιδική ηλικία; Από καρδιάς η απάντηση…

Απάντηση: Με το χέρι στην  καρδιά και επίγνωση: ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που έχει επιτύχει στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του. Κανένας άνθρωπος δεν επιτυγχάνει επαγγελματικά αν δεν αγαπά την εργασία του και το περιβάλλον που ζει.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here