Φάνης Μουρατίδης: Το πολιτικό μου αισθητήριο είναι σε σύγχυση-Ο πολιτισμός είναι το πετρέλαιο της χώρας- Ο Ελληνας είναι Οδυσσέας

Συνέντευξη στην ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

ΦΩΤΟ: ΕΦΗ ΧΑΛΙΟΡΗ www.efihaliori.com

 

Φάνης Μουρατίδης. Ηθοποιός πολλαπλών ταχυτήτων. Στο θεατρικό σανίδι μεταμορφώνεται και προσφέρει αφειδώς στο θεατή είτε την κωμική, είτε την τραγική φιγούρα του ρόλου του. 

Το Press Publica τον συνάντησε και τον ρώτησε για τους Κυβερνώντες, το ρόλο της Τέχνης, την κλασσική ομορφιά, τον Τράμπ.

  • Ο Αδόλφος Χίτλερ έχει «κεντρικό ρόλο» στο έργο «Για όνομα», που πρωταγωνιστείς. Ποιά εξήγηση δίνεις στην άνοδο των ποσοστών του νεοναζισμού;

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν η εποχή είναι σε κάθοδο τα άκρα είναι σε άνοδο.

  • Μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια οι πολιτικοί;

Χρησιμοποιούν ωραία λόγια για επώδυνες καταστάσεις. Ονόμασαν τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό «Αλληλεγγύη».  Ο κόσμος έτσι χάνει την εμπιστοσύνη του στον πολιτικό λόγο, αισθάνεται ότι κάτι κακό ελλοχεύει.

  • Το πολιτικό σου αισθητήριο τι λέει;

Το πολιτικό μου αισθητήριο είναι σε σύγχυση.  Αυτή τη στιγμή δεν καταλαβαίνω το σύγχρονο πολιτικό λόγο έτσι όπως εκφράζεται.  Δεν αφήνομαι σε καμία υπόσχεση, αρνούμαι τον υφιστάμενο κομματικό μηχανισμό, ο οποίος καθημερινά αποδεικνύει ότι χρήζει επανεκκίνησης.

 

  • Μέσα σου τι εύχεσαι;

Να δραστηριοποιηθεί ο πολίτης ακόμα και δια της απραξίας του «με τη μη συμμετοχή» σε όλα αυτά που παράλογα του ζητούν να καταβάλει.

Οι περισσότεροι πολίτες είμαστε παθητικοί δέκτες ενός συστήματος.  Ψηφίζουμε το λιγότερο σαθρό θεωρώντας ότι θα ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο.  Αυτό είναι ένα μύθευμα, αφού κάθε φορά η επόμενη επιλογή είναι μία απ΄τα ίδια με την προηγούμενη.  Άρα  πρόκειται για ένα αδιέξοδο, για ένα παιχνίδι στημένο.

 

  • Είσαι άνθρωπος της Τέχνης. Ποιά κατεύθυνση θεωρείς σωτήρια;

Ο καλλιτέχνης οφείλει να δείχνει την απέναντι πλευρά, όχι να καθοδηγεί.  Ακόμη κι αν τα πράγματα ήταν τέλεια, ο καλλιτέχνης θα έπρεπε να μιλήσει και για τη σκοτεινή τους πλευρά.  Ο καλλιτέχνης δεν σου λέει τι να μάθεις, σου λέει με ποιούς να συναντηθείς.  Καβάφης, Σεφέρης, Καζαντζάκης!  Επιτέλους ας γίνουμε γενναίοι φορείς του Πολιτισμού μας.

  • Αν υποθέσουμε ότι η Κυβέρνηση έχει μία ύστατη προσπάθεια για να καλυτερεύσει την κατάσταση, σε ποιόν τομέα θα έπρεπε να ενσκύψει;

Η Ελλάδα έχει αυτόν τον πλούτο, αυτήν την παράδοση, αυτήν την Ιστορία, αυτές τις θάλασσες, αυτήν τη φαντασμαγορία Πολιτισμού ανά τους αιώνες.  Ο Πολιτισμός μας είναι το πετρέλαιο της Χώρας.

  • Ποιό θεατρικό έργο θα αφιέρωνες στους κυβερνώντες;

Ο δέκτης δεν έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ευαίσθητος για να του αφιερώσω έργο.

  • Στην άλλη άκρη του Πλανήτη εξελέγη ο Τραμπ. Τι λες για την εκλογή αυτή;

Ο Τραμπ δεν διαφέρει από την κ. Κλίντον.  Είναι μία επιλογή που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα.  Η κ. Κλίντον δεν έβλεπε το βίντεο με την εκτέλεση Καντάφι και διασκέδαζε; Ο Τραμπ ξεκίνησε τον εμφύλιο στη Συρία; Τον Καντάφι ο Τράμπ; Την Αίγυπτο; Το Ιράκ; Τις οικονομικές κρίσεις στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα… ο Τραμπ;

  • Αφού μιλάμε για ηγέτες, θα μας πεις για τον Αλέξη Τσίπρα;

Τον κατηγορούμε ότι δεν υλοποίησε τα εξαγγελθέντα, ενώ ξέραμε εκ των προτέρων ότι ήταν αδύνατον να τα υλοποιήσει.  Άρα φταίμε κατά βάση εμείς οι πολίτες που ακούσαμε το σενάριο και το πιστέψαμε.  Ως πολιτικός οφείλεις να δέχεσαι τις συνέπειες των επιλογών σου.  Εάν θέλεις να σε αντιμετωπίζουν σαν παιδάκι τότε κάνε κολοτούμπες.

  • Θεωρείς φυσιολογικούς τους ρυθμούς και ορθόδοξη την καθημερινότητα ενός πολιτικού;

Ο πολιτικός κινείται στο χώρο της παράνοιας.  Παλεύει με τους συναδέλφους του μέσα στο ίδιο του το κόμμα, οι οποίοι τον κυνηγάνε να τον φάνε. Παλεύει με τους συναδέλφους του στο απέναντι κόμμα, ενώ ταυτόχρονα θέλει να είναι και φίλος τους, γιατί αύριο μπορεί να τους ζητήσει πολιτική στέγη. Θέλει να είναι δηλαδή τόσο φίλος όσο και εχθρός.  Ταυτόχρονα κανιβαλίζει τον εαυτό του, αφού αυτό που θα πει δεν θα το τηρήσει αύριο.  Θέλει να θεωρητικοποιήσει, αυτό το οποίο δεν θα τηρήσει, αλλά και να προλάβει την επίθεση που θα δεχθεί γι αυτό που εκ των προτέρων ξέρει ότι δεν είναι συνεπής.

 

  • Ποιά ιστορική προσωπικότητα σε γοητεύει;

Ο Καποδίστριας.  Γνώριζε ότι έχει θίξει συμφέροντα και θα εκτελεστεί και παρόλα αυτά βγήκε στο δρόμο για να θυσιαστεί.  Ο πολιτικός που έδωσε την περιουσία του για την Ελλάδα και δεν έκανε περιουσία από την Ελλάδα.

 

  • Έλληνας. Τί σκέψεις σου δημιουργεί η λέξη αυτή;

Ο Έλληνας είναι Οδυσσέας, που δημιουργικό του εργαλείο είναι το «καράβι»,  και όχι ο βαλκάνιος Ανατολίτης, που αποθέωσε την «καρέκλα» για να βολέψει το γιο και την κόρη.  Ετσι καταλαβαίνω εγώ τον Έλληνα…οπλισμένο με την ευέλικτη σκέψη, τη στοχοπροσήλωση, το τσαγανό, την υπομονή, την επιμονή και την αυτοθυσία του Οδυσσέα.

  • Τον σέβονται τον Έλληνα ανά τον κόσμο; Τον υπολήπτονται;

Μετά από το «Μαζί τα φάγαμε», είμαστε όλοι λαμόγια, πρόσωπα που αμφισβητούνται παντού.  Μετά το «Διοικώ ένα διεφθαρμένο κράτος» γίναμε όλοι δεύτεροι, τρίτοι και τέταρτοι…

  • Τι δεν θα πρόδιδες ποτέ;

Νιώθω ένα έντονο αίσθημα ευθύνης και συνέπειας απέναντι σε αυτόν που σηκώνεται από το σπίτι του, με όλα αυτά που περνάει, για να έρθει να συναντηθεί με μία παράσταση που του υπόσχεται ότι θα συμβεί κάτι αληθινό.  Αυτήν τη σχέση δεν θα την προδώσω ποτέ.

  • Τί είναι αυτό που καθορίζει την κατεύθυνση στη ζωή ενός ανθρώπου;

Ο καλλιτέχνης είναι μοιραίο να πάει προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.  Ο Βουτσάς κάποτε μου είχει πει «το Θέατρο δεν το επιλέγεις, σε επιλέγει αυτό».

  • Πως έγινες ηθοποιός;

Στην Γ΄ Λυκείου, στη γιορτή του σχολείου, διακωμωδούσα τους καθηγητές.  Τότε ο καθηγητής Μαθηματικών, ο Άνθιμος Παπαδόπουλος, μου συνέστησε να εστιάσω στο χώρο του Θεάτρου, επιμένοντας ότι «κάτι είχε δει». Έδωσα Πανελλήνιες πέρασα στο Οικονομικό αλλά τελικά αφοσιώθηκα στις σπουδές του ΚΘΒΕ.

  • Άρα διέκρινε ταλέντο. Τί ορισμό δίνεις στην πολυσυζητημένη αυτή λέξη;

Είναι μία γενναιότητα που έχει κάποιος να βγαίνει επί σκηνής και να μην φοβάται να δείξει τις πληγές του, τα ελαττώματά του, τις αδυναμίες του.  Είναι αυτό που πολλαπλασιάζει κάποιον πάνω στη Σκηνή.  Είναι τέλος, το χάρισμα που οδηγεί το μάτι σε αυτόν που το έχει (το ταλέντο) και όχι στους άλλους εκατό που είναι γύρω του.

  • Πιστεύεις στην Ορθοδοξία;

Εφόσον είμαι ηθοποιός, είναι αδύνατον να μην μου αρέσει η τελετουργία, είναι η έναρξη της δουλειάς μου. Με έλκει η ιστορία του Μυστηρίου.  Αυτή η δυνατότητα της πίστης σε κάτι υπερβατικό σε κάτι που δεν μπορώ να το εκλογικεύσω.

  • Ο Ιερώνυμος;

Ο Ιερώνυμος ταιριάζει στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.  Είναι σεμνός, ταπεινός και σοβαρός, καθόλου επιπόλαιος, κινείται διακριτικά.

  • Πώς χαρακτηρίζεις την ροπή του Έλληνα στο κουτσομπολιό, την κακοπροαίρετη και αυθαίρετη κριτική και καταδίκη του συνανθρώπου;

Κοινωνική ψυχοπαθογένεια.

  • Σε ποιά εποχή θέλεις να παίξεις θέατρο, αν ξαναζήσεις μία δεύτερη ζωή;

Στην εποχή του Ιταλικού Νεορεαλισμού,  την εποχή του Fellini και του Antonioni, μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα της δημιουργικής εκρήξεως.

  • Ποιά «ομορφιά» αναγνωρίζεις ως κλασσική;

Την ομορφιά που μπορεί και στέκεται παντού με τη δύναμη της προσωπικότητας.  Η εξωτερική ομορφιά αν δεν ακολουθείται από αυτό που υπόσχεται, γρήγορα περνάει στο αναλώσιμο.  Το διαχρονικό έχει μία ισχυρή δυναμική κάτι το ατόφιο.

  • Εκπαιδευτικά μιλώντας, ποιά θεωρείς σωστή διαπαιδαγώγηση;

Να επιτρέψεις να ανθίσει η προσωπικότητά του παιδιού χωρίς να την επηρεάσεις.  Εάν το παιδί μου θέλει να γίνει Ελιά, δεν πρέπει να μπολιάσω το δέντρο με σκοπό να το κάνω Κουμκουάτ.    Να επιτρέψω στη μεγαλοπρεπή Ελιά να μεγαλώσει.

———————

Ο Φάνης Μουρατίδης πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Για όνομα…» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη στο Θέατρο Αλίκη (τηλ. 2103210021) Αμερικής 4, Κέντρο.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here