Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Χα, ακούς εκεί ο τυφλός εκ γενετής να χορεύει ζεϊμπέκικο. Το ζεϊμπέκικο είναι χορός για άντρες, για κανονικούς άντρες.

Ενδιαφέρουσα άποψη. Μπορείτε να μου την αναπτύξετε;

Εκ γενετής τυφλός και ζεϊμπέκικο δε πάνε μαζί. Πρέπει να έχεις δει το φως σε τούτη τη ζωή για να μπορείς και να το υμνήσεις. Το ζεϊμπέκικο είναι ο πιο φωτεινός χορός.

Ε βέβαια, πώς δεν το είχα σκεφτεί και εγώ; Αν δεν έχεις δει ποτέ στη ζωή σου πώς τολμάς να χορέψεις τον πιο φωτεινό χορό;

Ακριβώς! Τον είδες πώς χόρευε; Σαν αρκούδα που την βάλανε να χορέψει.

Όχι, δεν τον είδα. Για πείτε μου, με ενδιαφέρει.

Στέλνω το link να τον δείτε με τα μάτια σας. Άλλο να σας λέω, άλλο να το βλέπετε.

Υπάρχει τέτοιο link; Ποιος ανοιχτομάτης το βρήκε; Μεγάλη πλάκα θα έχει.

Ο Άδωνης Γεωργιάδης νομίζω ότι το ανέβασε πρώτος. Καλά, τους ξεφτίλισε! Σας το στέλνω να το δείτε.

Μη μου το στείλετε, δεν μπορώ να το δω, είμαι εκ γενετής τυφλός.

*Ενώ τα πιο πάνω ολοκληρώθηκαν εντός δίλεπτου, παύση πεντάλεπτη ακολούθησε. Όχι, δεν θα μπορούσε να λήξει έτσι άδοξα μια τόσο διεξοδική συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο δήθεν “εκ γενετής τυφλός” συνομιλητής φρόντισε να υπάρξει συνέχεια.

Πλάκα έκανα, μη χάνετε το χιούμορ σας, συμφωνώ μαζί σας σε αυτά που γράφετε, δεν είμαι εκ γενετής τυφλός για να διαφωνήσω.

Χα, βέβαια, μας έχουν περάσει όλους για εκ γενετής τυφλούς αυτοί οι αλήτες που κυβερνάνε, νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτε, δεν βλέπουμε αυτό που μέσα στα μάτια μας γίνεται.

Έτσι! Έτσι ακριβώς!

Καλή συνέχεια.

Και σε εσάς. Α, μη ξεχάσω. Παρεμπιπτόντως, ο άνθρωπος στον οποίο αναφέρεστε τυφλώθηκε όταν ήταν μαθητής από έκρηξη χειροβομβίδας, δεν είναι εκ γενετής τυφλός. Όχι, βέβαια, ότι αυτό έχει κάποια σημασία για το θέμα που θίγετε…

*Αποχώρηση από τη συζήτηση, διαγραφή του συνομιλητή, σκέψεις μόνο σχετικές με τα συζητηθέντα (που δεν ήταν, προφανώς, επί λέξει έτσι όπως τα διαβάσατε, δώσαμε τη κεντρική ιδέα, αυτή που μετράει, αυτή πάντα μόνο μετράει):

Διάολε, αν η πλήρης εξώθηση των ηθών στην καθυστερημένη βαθιά των νεοελλήνων κοινωνία, τούτος ο ρατσιστικός οχετός που πλέον σε κάθε δοθείσα ευκαιρία (θα δημοσιεύσουμε τη συλλογή μας κάποια άλλη στιγμή που θα κρίνουμε πιο χρήσιμη) – Ζήτω τα ρατσιστικά υπονοούμενα! Ζήτω ο έχων συναντήσει τον βαθύτερο σε τούτη τη μικρή ζωή σκοπό του “καθαρός” Έλληνας αντιπρόεδρος Άδωνις Γεωργιάδης – ξεχύνεται τείνοντας να πλημμυρίσει τα πάντα, ανήκει υποχρεωτικά στο δίκτυο των δρόμων “επιστροφής στη κανονικότητα”, με το συμπάθιο αλλά μια τέτοιας λογικής “κανονικότητα” την ξερνάμε στα μούτρα αυτών που μας την ξερνάνε, όπως μια ζωή ολόκληρη κάναμε. Ο καθένας και ο σκοπός ζωής του σε τούτη τη μικρή ζωή…

*Δεν περιμένουμε πολλά επί του μείζονος (για εμάς) θέματος από τον κεντρικό εκπρόσωπο σήμερα σε ρόλο υποψήφιου πρωθυπουργού στη πολιτική σκηνή – αργά ή γρήγορα είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρει – της αγίας των νεοελλήνων πολιτικής οικογένειας. Είναι εμφανώς ένας τυπικα ευγενής άνθρωπος, στα σίγουρα όμως τούτο (υπαρξιακά) συγκρούεται με το τυπικό κουσούρι όλων των αγίων οικογενειών της πατρίδας να μη ξεχνάνε ποτέ αυτούς που (νομίζουν ότι) τους έχουν θίξει και να τους «εκτελούν» όταν (νομίζουν ότι) τους έχουν “πετύχει” ευάλωτους. Και σε τούτη την υπαρξιακή σύγκρουση, κατά κανόνα – θέλει πολύ βάθος για να μπορεί πράγματι να είναι κάποιος “όσα σημαίνουν εξαίρεση” – τα ασφαλή και δεσμευτικά “ιερά και όσια” υπερισχύουν.

Περιμένουμε όμως λίγο περισσότερα από την αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και υποψήφια αυτού του ακριβοθώρητου – όλο αναμένεται αλλά ποτέ δεν έρχεται – νέου φορέα της κέντρο-αριστεράς. Όχι επειδή διακρίνουμε σε αυτή κάποια στοιχεία εξαίρεσης που δεν τα διακρίνουμε στον γιό του παλιού πολιτικού αντιπάλου του μακαρίτη πατέρα της. Όχι γι’ αυτό, αλλά για κάτι άλλο, για κάτι που παραπέμπει σε έναν ΚΑΝΟΝΑ για τους στοιχειωδώς ευγενείς – που και η συγκεκριμένη είναι – ανθρώπους. Έναν κανόνα που “λέει” ότι σε τούτη τη ζωή το “προσωπικό” δεν μπορεί παρά να είναι συνδεδεμένο υπαρξιακά με το “πολιτικό”.

Για να λέμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους: Επί χρόνια και καιρούς η καλά βλέπουσα κυρία Φωτεινή Γεννηματά και ο τυφλός κατόπιν έκρηξης χειροβομβίδας κύριος Παναγιώτης Κουρουμπλής, αποδέκτης του ανεξέλεγκτου ρατσιστικού οχετού που στις μέρες μας “απελευθέρωσαν” οι εμφανώς διαταραγμένοι μια ζωή – και πιο αφανώς απ’ τη στιγμή που αρμοδίως τους ανατέθηκε κεντρικός “εκτελεστικός” ρόλος – ακροδεξιοί του τύπου Α. Γεωργιάδη, δεδομένου ότι τα πολιτικά γραφεία τους στο κέντρο της  Αθήνας χώριζαν δυο όροφοι, έπιναν το καφεδάκι τους, τα έλεγαν σαν πολιτισμένοι άνθρωποι, με τα σοβαρά και τα αστειάκια τους, τις συμφωνίες και διαφωνίες τους, ήταν δυο καλοί (ευγενείς) γείτονες και φίλοι.

Στο όνομα ποιάς (υπέρτερης) σκοπιμότητας – αναρωτιόμαστε – είναι δυνατόν να εμποδίσει εαυτόν η ευγενής κυρία Γεννηματά από το να υπερασπιστεί δημόσια έναν άνθρωπο με τον οποίο προσωπικά έχει συνδεθεί από τον ρατσιστικό οχετό που έχει εξαπολυθεί καταρχάς εναντίον του και μέσω αυτού σε κάθε πραγματικά ευγενή άνθρωπο τούτης της βαριά άρρωστης χώρας;

Επειδή είναι μετωπικός πολιτικός αντίπαλος; Όχι δα. Διάολε, αν δεν ήταν οι καιροί τόσο “περίεργοι”, αιχμάλωτοι των πιο άγριων παθών, θα γράφαμε ότι “ακόμα και η κ. Μαρίκα” ξέρει ότι η πολιτική νοείται ως υπόθεση υπεράσπισης αρχών και ότι ως υποθέσεις αρχών ορίζονται εκείνες των οποίων η υπεράσπιση καταργεί/ ακυρώνει ως υπέρτερη όλων κάθε άλλη σκοπιμότητα. Αντί αυτής, επιλέγουμε τη διατύπωση που λέει ότι οι πολιτικές αρχές είναι προσωπική υπόθεση. Υπόθεση εργασίας καταρχάς με τον εαυτό, για να μπορεί να είναι προοδευτικά χρήσιμη και για τους άλλους.

Ευελπιστώντας για το αυτονόητο, αναμένουμε…

ΥΓ: Οι ρατσιστικοί οχετοί που κατακλύζουν – από τα επάνω απελευθερωμένοι – τη δημόσια σφαίρα, είναι αντιληπτοί ως μείζον πρόβλημα. Όχι βέβαια, αυτό δα έλειπε, για τους “καθαρούς” Έλληνες, γι’ αυτούς είναι “το στοιχείο τους”. Μείζον πρόβλημα είναι για όλους τους “άλλους”. Εσείς, που μας διαβάζετε, πού (θέλετε να) εντάσσετε τους εαυτούς σας;

ΥΓ2: Κοίτες ολούθε για να μπορούν να ρέουν ανεξέλεγκτοι σήμερα οι ρατσιστικοί οχετοί, από την εθνοσωτήριο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κυβέρνηση χαραγμένες κατά τη διάρκεια του μέχρι και σήμερα εθνοσωτήριου βίου της; Βεβαίως, φυσικά, και τη δική της εθνοσωτήρια υπογραφή φέρουν, αυτό δα έλειπε, πώς αλλιώς; Τα φαινόμενα – πολιτικά και κοινωνικά – έχουν συνέχεια σε τούτη τη ζωή. Και πώς εμείς “τοποθετούμαστε”  επ’ αυτού; Όπως (οφείλει) κάθε στοιχειωδώς νοήμων, προοδευτικός άνθρωπος. Αντί να σας κάνουμε περιττές επαναλήψεις – τα έχουμε γράψει εκατό φορές, όσοι μέχρι τώρα δεν τα έχουν πιάσει δεν θα τα πιάσουν ποτέ – “πιάνουμε” τη συνέχεια των πραγμάτων από το (χρονικό) σημείο στο οποίο βρισκόμαστε, έχοντας το βλέμμα  στο μέλλον, σε αυτό που εκτιμάμε ότι έρχεται, και όχι σε αυτό που έχοντας το έδαφος προετοιμάσει γι’ αυτό που έρχεται αργά ή γρήγορα φεύγει. Αυτά εμείς. Εσείς;

Εσείς πως την αντιλαμβάνεστε “προσωπικά” τη πολιτική, προς τα πού “κοιτάτε”; Την αντιλαμβάνεστε σαν ένα πεδίο “τυφλής” εναπόθεσης των ελπίδων και της εμπιστοσύνης σας σε κάποιους εκ “των άνω” μετά “τυφλού” μίσους εναντίον κάποιων άλλων εξ’ αυτών, ώστε να νιώθετε αρκούντος εντός της, μέτοχοι μικρό-μεγάλοι του παιχνιδιού της; “Κοιτάτε” εκ περιτροπής παντού όπου σας προσφέρεται (υποβάλλεται) εύκολος στόχος για να εκφράσετε το μίσος σας και εύκολος λόγος για να νιώσετε δικαιωμένοι; Ναι; Σοβαρά; Αν είναι έτσι, ξεκινήστε καλύτερα να ασχολείστε με το εάν και κατά πόσο οι τυφλοί – εκ γενετής και μη – χορεύουν καλό ή όχι ζεϊμπέκικο. Βήμα-βήμα.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με τα γραφόμενα παραπάνω, αφου η κρινόμενη συμπεριφορά, δεν είναι μόνο ρατσιστική, αλλά δείχνει και πλήρη αδυναμία πραγαματικών επιχειρημάτων να αντιμετωπισουν τον αντίπαλο: αντί να τον κρίνουν για τις πράξεις του, για τις οποίες ενδεχόμενα μπορεί και να φταίει, τον λοιδωρούν για κάτι που δεν έχει καμία ευθύνη, αλλά απλώς πιστεύουν ότι θα τον πληγώσουν συναισθηματικά και θα μειώσουν έτσι την όποια υπερασπιστική του ικανότητα: μάλλον ή και σίγουρα κάνουν λάθοςκαι στα δύο, γιατί αφενός άνθρωποι που έχουν υποστεί πλήγματα στη ζωή χωρίς να φταίνε έχουν αποκτήσει αρκετά σταθερό και δυνατό χαρακτήρα, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν και τον όποιο αείθη τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζουν μερικοί-μερικοί και αφετέρου,το σπουδαιότεερο, αυτοί που χρεισμοποιούν τετοιου είδους αείθη επιχειρήματα (;), χάνουν ακόμη και το δίκηο τους, αν το είχαν βέβαια, διότι όλοι εμίς οι άλλοι μόνο «τυφλοί τα τ’ ώτα, τόν τε νουν τα τ’ όμματα» δεν είμαστε, όπως μερικοί-μερικοί άλλοι. Ας μάθουν λοιπόν οι μερικοί-μερικοί, ότι και γι’ αυτό και μια και δεν μπορούν να τιθασευσουν το «τυφλό» θυμικό τους (ας διαβάσουν και λίγο Αριστοτέλη κι’ αλλους προπάτορές μας ), «κρείττον εστί το σιγάν του λαλειν», τουλαχιστον ορισμένες φορές!
    Με τιμή,
    Ιωάννης Χ. Βούλγαρης (ivoulga@law.duth.gr)

    ΥΓ. Το παραπάνω σχόλιο δεν απαντά μόνο στην προτροπή του συντακτη του άρθρου με βάση το οποίο παραμβαίνουμε, δηλαδή πώς όλοι εμείς οι αναγνώστες αυτών των άηθων και μάλλον γελλοίων «καλαμπουριών»(!!!), στεκόμαστε απέναντι σ’ αυτά…, αλλά είναι μάλλον μια αυθόρμητη και ειλικρινής εκδήλωση απέχθειας προς τέτοιου είδους συμπεριφορές, που μάλλον χαρακτηρίζουν όσους τις χρρησιμοποιούν, τουλάχιστον ενσυνείδητα: κάτι το αυτονόητο για όλους, πλήν….., δεν χρειάζονται, όμως, άλλες εξηγήσεις γιατί μάλλον στου «κουφου» (μεταφορικά) την πόρτα….!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here