Χαρά Παπαελευθερίου Μπαρδώση: Αμάραντοι λεμονανθοί

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

 

1922 Η Μικρά Ασία φλέγεται. Η πατρίδα του Βασίλη, η Φώκαια, έχει καταστραφεί συθέμελα. Η πλούσια  αριστοκρατική οικογένειά του χάνει τα πάντα, ξεριζώνεται… Φθάνουν στον Πόρο ταλαιπωρημένοι κι απελπισμένοι. Η ζωή τους θα ξεκινήσει απ’ το μηδέν… Η Αγγελική, ένα ανέμελο κοριτσόπουλο του νησιού, δένει τα παιδικά της χρόνια με το μικρό προσφυγόπουλο. Η αγάπη φωλιάζει στις καρδιές τους από την πρώτη ματιά. Δένονται με φιλία και αγνό έρωτα. Ακόμη και όταν γίνονται έφηβοι δεν σταματούν να σεργιανούν τα όνειρά τους  πάνω στους ολόλευκους λεμονανθούς, κάτω από τις ανθισμένες λεμονιές του ξακουστού λεμονοδάσους..  Όμως μια ημέρα εκείνος απροειδοποίητα φεύγει για τη Μασσαλία…

Τα συναισθήματα τη θλίψης και της προδοσίας ορθώνονται ανάμεσά τους σαν πανύψηλα βουνά… Κι ύστερα φεύγει κι η Αγγελική για τον Πειραιά… Μα δεν φεύγει μόνη…Μια στιγμή, ένα λεπτό, στάθηκαν ικανά να αλλάξουν τα πάντα…. «Αμάραντοι λεμονανθοί» εκδόσεις Ωκεανός.

-Ποιό ήταν το ερέθισμα που σας κάνει να γράφετε;

Η προσφορά γενικότερα, η αγάπη για τους γύρω μου, το πάθος μου για την ζωή. Οι σκέψεις και τα όνειρα που μπορείς να ζωγραφίσεις με λέξεις πάνω σ’ ένα κομμάτι χαρτί. Μου αρέσει να βλέπω και να ακούω πράγματα που σε άλλους περνούν συνήθως απαρατήρητα. Και μετά με ανοικτή καρδιά, άνευ εγωπάθειας, στοχάζομαι και αναλύω λόγια, εικόνες, συναισθήματα. Αφήνομαι στο υπέροχο ταξίδι της φαντασίας, που γεννά χαρακτήρες και πλάθει μυθιστορίες.  Η συγγραφή είναι κατάθεση ψυχής, για προσφορά  αγάπης.

-Μιλήστε μας για το θέμα του βιβλίου σας.

Απεικονίζει τις ζωές καθημερινών ανθρώπων που  πασκίζουν να βιώσουν, να γεφυρώσουν το συνηθισμένο με το ασυνήθιστο, την γέννηση με τον θάνατο. Τολμώ να πω ότι το μυθιστόρημα είναι γεμάτο χρώματα και ατμόσφαιρα.

Η ιστορία δεν εξελίσσεται σε ένα και μόνο μέρος. Διαδραματίζεται  σε μια από τις αλησμόνητες πατρίδες της Μικρασίας την Φώκαια, ταξιδεύει στο όμορφο  νησί του Πόρου, αγγίζει την Μασσαλία και ακουμπάει στον Πειραιά.

Ξεδιπλώνει τα όνειρα των ανθρώπων, μιλάει  για την θέση των γυναικών στην κοινωνία, τους οικογενειακούς δεσμούς, για την προσφυγιά. Αφηγείται την ιστορία,  τις παραδόσεις και τα έθιμα των τόπων.

Τα πρόσωπα ευάριθμα. Η κάθε μια μορφή παίζει τον δικό της ρόλο προσφέροντας την ιδιαιτερότητά της στο στήσιμο του έργου.

Τις ενώνουν  έννοιες αντιθετικές. Η αγάπη, η φιλία, η ατιμία, η θλίψη, η αδικία, οι τύψεις, η πίστη. Συναισθήματα  τόσο απλά αλλά και τόσο βαθιά και  πολύπλοκα συγχρόνως.

Περιγράφει τις καταστάσεις με κυνισμό μεν, αλλά υπάρχουν και οι αναπαραστάσεις  που ευαισθητοποιούν  και γαληνεύουν την ψυχή.  Μιλάει για την απαλοιφή των ενοχών, για την δύναμη της επιστροφής, για την κρυφή γοητεία των ανθρώπινων παθών που μερικές φορές ξεπερνούν όσα το μυαλό μας βάζει. Δεν είναι απλά ένα ρομαντικό μυθιστόρημα. Είναι και ιστορία αγάπης, όπως και δοκιμασιών και απώλειας και  κινδύνων και αγωνίας. Μα πάνω από όλα εκείνο που θεληματικά τονίζει είναι η τεράστια αγάπη της Μάνας.

-Πως ξεκινήσατε να γράφετε;

Από  τα παιδικά μου χρόνια μου σκάρωνα ποιηματάκια και ιστορίες. Βουτούσα μέσα στην φαντασία μου, ξεμάκραινα στα βαθιά, αφήνοντας πίσω μου την πολύβουη όχθη των δυσχερειών. Το γράψιμο μου ήταν πάντα ανάγκη και καταφυγή. Έγραφα παντού. Στα περιθώρια των μαθητικών βιβλίων, σε τετράδια, σε κομματάκια χαρτιών, ακόμα και στη φούχτα μου. Ώσπου ένας φίλος που ασχολείται με τα γράμματα, με προέτρεψε να εκδώσω τα γραπτά μου.

-Θεωρείτε απαραίτητο ο συγγραφέας να είναι και καλός αναγνώστης; Ποιούς συγγραφείς προτιμάτε;

Όποιος γράφει, δεν μπορεί να μην διαβάζει. Εγώ είμαι φανατική με το διάβασμα. Ξεκίνησα το διάβασμα στην Πρώτη δημοτικού με τα »Ψηλά βουνά ». Είχα ένα εκπληκτικό δάσκαλο.  Στην Τρίτη δημοτικού διάβασα Παπαδιαμάντη  την »Φόνισσα» και στην Τετάρτη Λουντέμη »Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα». Ακολούθησαν  όλοι οι μεγάλοι κλασσικοί και μαγεύτηκα. Τολστόι, Ντοστογιέφσκι, Κάφκα, Γούλφ, Στάινμπεκ, κλπ. Η μητέρα μου είχε φροντίσει να έχω μιαν υπέροχη,  πολυποίκιλη βιβλιοθήκη και εγώ συνέχισα τον εμπλουτισμό της.

 -Έχετε ιδέες και για επόμενα βιβλία;

Και βέβαια έχω ιδέες και μάλιστα πολλές. Έχω ήδη στα σκαριά μια νέα ιστορία που ελπίζω σύντομα να την τελειώσω.

-Τι γνώμη έχετε για την κρίση στην χώρα μας;

Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση για την χώρα μας. Έχω όμως την αίσθηση ότι μας δίνει και μαθήματα. οι Έλληνες είμαστε έξυπνοι και πολυμήχανοι. Και έχω εμπιστοσύνη στο λαό μας και στο ελληνικό φιλότιμο. Θα τα καταφέρουμε!

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here