Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Η πλακέτα μνήμης που εγκαινιάσθηκε σήμερα παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου, του πρωθυπουργού και της προέδρου του ΚΙΝΑΛ Φ. Γεννηματά, με όσα γράφει, υπηρετεί αυτό ακριβώς που απεύχεται. Μετατρέπεται σε μνημείο προπαγάνδας και παραπληροφόρησης!

Η πλακέτα στην οποία εμπλοκή είχε και ο Δήμος της Αθήνας με τον δήμαρχο Κ. Μπακογιάννη να παρίσταται στην τελετή, αναφέρει τα ονόματα των νεκρών και τους αποκαλεί «θύματα του τυφλού μίσους που γεννά ο διχασμός»!

Τα ίδια λόγια χρησιμοποίησε άλλωστε και ο πρωθυπουργός σε δηλώσεις του.»Ποτέ ξανά να μην πέσει η χώρα θύμα του τυφλού διχασμού, του μίσους και της βίας», είπε.

Aλλά δυστυχώς τα ίδια περίπου είπε και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. κατερίνα Σακελλαροπούλου: Η τιμή της μνήμης πολιτών που έχουν πέσει θύματα μίσους και ιδεολογικής βίας, δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και διχασμού. Αντιθέτως, πρέπει να μας βρίσκει όλους ενωμένους. Τραγικά γεγονότα σαν και αυτό, είναι ασυμβίβαστα με τη δημοκρατική μας παράδοση και την κοινωνία που οραματιζόμαστε. Ελπίζω και εύχομαι να μην ξαναζήσουμε ποτέ στη χώρα μας εκδηλώσεις ακραίας πόλωσης και τυφλής βίας», ειπε. 

Οι φράσεις αυτή, όμως ,είναι  fake news. Παραποιούν τα γεγονότα, αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Η κυβέρνηση έχει λόγο: Επιχειρεί να «αξιοποιήσει», την τραγωδία. Να προσποριστεί μια πολιτική υπεραξία, μέσα από την άθλια εκμετάλλευση ενός τραγικού γεγονότος για να προπαγανδίσει μια πολιτική ενότητας και δήθεν αποτροπής του διχασμού, την οποίον υποτίθεται, ότι εγγυάται ο κ. Μητσοτάκης, πρωτίστως.

Η κ. Σακελλαροπούλου όμως; Γιατί υιοθετεί άκριτα την εκδοχή του διχασμού, που τόσο βολεύει αλλά και αποπρασανατολίζει ταυτόχρονα;

Αλλά για ποιό τυφλό διχασμό μιλά ο κ. Μητσοτάκης;

Τα τραγικά θύματα της Marfin δολοφονήθηκαν από ομάδα ανεγκέφαλων ή προβοκατόρων που κατά την διάρκειας μιας μεγάλης, της πρώτης μεγάλης διαδήλωσης κατα του μνημονίου, στις 5-5-2010, πέταξαν μολότοφ στα γραφεία της Τράπεζας όπου είχαν υποχρεωθεί να εργάζονται περίπου 30 υπάλληλοι. Αυτούς τους φυσικούς αυτουργούς της απορόπαιας δολοφονίας, αναζητούμε μέχρι σήμερα. Ο κ. Χρυσοχοϊδης, που ήταν και τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, απέτυχε να τους εντοπίσει.

Είναι όμως επίσης γνωστό ότι τα ελληνικά δικαστήρια έχουν καταδικάσει τους υπευθύνους της Τράπεζας για για πολλαπλές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού, επιδικάζοντας αποζημιώσεις υπέρ των υπαλλήλων και σε βάρος της Τράπεζας.

Είναι επίσης γνωστό ότι τα διοικητικά δικαστήρια έχουν καταδικάσει τελεσίδικα και το ελληνικό δημόσιο, αποδίδοντας του ευθύνη για τον θάνατο των ανθρώπων και την ταλαιπωρία των διασωθέντων, Το υποχρέωσαν μάλιστα να καταβάλλει συνολικά περίπου 2 εκ. ευρώ στους συγγενείς των νεκρών και στους 24 διασωθέντες υπαλλήλους. Αυτή την απόφαση που πριν 5 μήνες η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε να αναιρέσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, πριν ανακοινώσει, μόλις χθες, όταν έγινε γνωστό στο πανελλήνιο η υποκριτική της στάση, ότι αποσύρει την αίτηση αναίρεσης!

Για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία διαβάστε που στηρίζει  το διοικητικό εφετείο της Αθήνας στην 2550/19 απόφασή του, την ευθύνη του δημοσίου και συγκεκριμένα του υπουργείου Εργασίας, της αστυνομίας και της Πυροσβεστικής:

«..στην  επί μακρόν παράλειψη διενέργειας ελέγχου των όρων λειτουργίας  του  Τραπεζικού καταστήματος της ΜARFIN της οδού Σταδίου 23 ως  προς την τήρηση διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας που αποσκοπούν  στην προστασία  της  ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών και της υγιεινής και της ασφάλειας των εργαζομένων, πλήττοντας  κατ’ αυτό το τρόπο την  νομιμότητα που  οφείλει να  διέπει τη δράση της Δημόσιας Διοίκησης  και  εν γένει κάθε ευνομούμενο κράτος, αφετέρου δε, στην παράλειψη λήψης των αναγκαίων μέτρων για την προστασία  της ζωής και της ακεραιότητας των πολιτών,  δια της εκδόσεως  εντός της τασσσόμενης από τον Νόμο προθεσμίας απόφασης του αρμοδίου Αστυνομικού Διευθυντή περί τοποθετήσεως ρολών ασφαλείας  και άθραυστων υαλοπινάκων στο συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα και δια της περιφρούρησης του ευπαθούς αυτού χώρου μέσα σε συνθήκες αναμενόμενων βίαιων επεισοδίων, όπως αυτών που έλαβαν χώρα την 5η-5-2010.».

Με επίσημα και δικαστικά  αναγνωρισμένη συνευθύνη του ελληνικού δημοσίου αλλά και της Τράπεζας για τον θάνατο των ανθρώπων στην Marfin, ποιός είναι αυτός που διχάζει τελικά;

Πως είναι δυνατόν, να επιχειρεί η ελληνική κυβέρνηση να αλλάξει τα πραγματικά περιστατικά της τραγωδίας, αποσείοντας τις δικές της ευθύνες και αποδίδοντας στον διχασμό τον τραγικό θάνατο των νέων ανθρώπων, παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας;

Πως είναι δυνατόν, να προσπαθεί να αναιρέσει η κυβέρνηση δικαστική απόφαση που δικαιώνει τα θύματα, ενώ παράλληλα εξαγγέλλει τιμητικές πλακέτες;

Πως είναι δυνατόν, να μιλούν για νέες έρευνες, οι ίδιοι άνθρωποι που είχαν την ευθύνη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όταν συνέβη η τραγωδία, αλλά δεν κατάφεραν να εντοπίσουν τους ενόχους;

Πως είναι δυνατόν να ταυτίζονται με τις λαικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, πράξεις ανεξέλεγκτης βίας ανεγκέφαλων ατόμων ή προβοκατόρων και να αποδίδονται σε ¨διχασμό»;

Πως είναι δυνατόν δίνεται ιδεολογικό πρόσημο σε ένα έγκλημα που οι φυσικοί τους αυτουργοί παραμένουν ατιμώρητοι, αλλά ήδη είναι υπόλογοι το ελληνικό δημόσιο και οι υπεύθυνοι της Τράπεζας για σωρεία πράξεων και παραλείψεων τους;

Πως είναι δυνατόν να δυνατόν να καταδικάζει η κυβέρνηση τη βία από όπου κι αν προέρχεται αλλά να επιφυλάσσεται για άλλους νεκρούς, όπως ο Ν. Τεμπονέρας, ο Π. Φύσσας , ο Αλ. Γρηγορόπουλος;

Μόνο ως πολιτική υποκρισία και τυμβωρυχία, είναι δυνατό να συμβούν όλα αυτά..Και είναι προβληματικό που η Πρόεδρος της Δημοκρατίας έσπευσε με το λόγο και την παρουσία της να υιοθετήσει το ανύπρακτο αφήγημα περί «διχασμού».

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here