Γιώργος Παπακωνσταντής: «Η τηλεόραση χρειάζεται τάξη, κανόνες και διαφάνεια»

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Ο Άγγελος, ένας άνδρας σχετικά επιτυχημένος, όταν μαθαίνει ότι είναι σοβαρά άρρωστος και οι γιατροί του δίνουν τέσσερις πέντε μήνες ζωής, αντί να προσπαθήσει να θεραπευτεί, φεύγει για ένα μοναχικό ταξίδι στην Ευρώπη, αλλά στην πραγματικότητα ξεκινά ένα ταξίδι μέσα του, στο παρελθόν και στις σκέψεις του, κάτω από την πίεση ότι η ζωή του τελειώνει. Στο ταξίδι αυτό επανέρχονται και <<συγκρούονται>> ξανά οι δυο μεγάλες αγάπες της ζωής του, επαναφέροντας τα βασικά διλήμματα ανάμεσα στα πρέπει και στα θέλω. Η Διαδρομή είναι μια περιπλάνηση ανάμεσα στους απολογισμούς της ζωής και στην καταλυτική επίδραση του έρωτα μπροστά στον χρόνο που τελειώνει. Μια αναδρομή σε σκέψεις, σχέσεις και συναισθήματα ενός ανθρώπου που προσπαθεί να δημιουργήσει καινούρια θέληση για ζωή. Ένα ταξίδι στο παρελθόν για άντληση δύναμης για το μέλλον. Ένα ταξίδι στην Ελπίδα. «Η διαδρομή» του Γιώργου Παπακωνσταντή, εκδόσεις Λιβάνη.

Ο συγγραφέας γεννήθηκε στο Ρέθυμνο, μεγάλωσε στην Αθήνα και κατοικεί στην Κρήτη. Σπούδασε Οικονομικά, Αστυνομικές Επιστήμες και Παιδαγωγικά, ενώ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία και στην Ψυχολογία. Διδάσκει Εγκληματολογία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και έχει γράψει αρκετά επιστημονικά βιβλία και μελέτες, καθώς και πολλά άρθρα. Είναι Γενικός Διευθυντής στη Νέα Τηλεόραση Κρήτης.

-Η διαδρομή, ένα ταξίδι την ελπίδα;

Η διαδρομή είναι κατ αρχήν ένα ταξίδι, ένα ταξίδι δρόμου και συνάμα ένα εσωτερικό ταξίδι. . Κάθε ταξίδι είναι ένα θετικό γεγονός, άρα ελπιδοφόρο. Ειδικά η διαδρομή είναι ένα ταξίδι κάτω από την πίεση του χρόνου που τελειώνει, το οποίο όμως δημιουργεί νέες εικόνες, νέες ανακαλύψεις νέα συναισθήματα. Όλα αυτά δημιουργούν αισιοδοξία και ελπίδα, γιατί πάντα η ζωή έχει να δώσει.

-Αντλεί δύναμη ο Άγγελος;

Ο Άγγελος, ο ήρωας του βιβλίου, έχει αρχικά το ταξίδι σαν φυγή, σαν διέξοδο από την πίεση που νιώθει, όμως συνδυάζοντας τη ζωή που έζησε με τις εμπειρίες και τις αναζητήσεις του ταξιδιού του, παίρνει δύναμη όχι μόνο να συνεχίσει και να παλέψει για τη ζωή του αλλά κυρίως κατανοεί ακόμη καλύτερα και αξιοποιεί περισσότερο τις απλές στιγμές και τα συναισθήματά του. Στην ουσία συμφιλιώνεται με τον εαυτό του, τις επιλογές και τα γεγονότα της ζωής του.

-Τι σας κάνει να αισιοδοξείτε σήμερα;

Η ίδια η ζωή με κάνει αισιόδοξο και ότι τη συνοδεύει. Τα όμορφα συναισθήματα, η αγάπη, ο έρωτας, οι όμορφες εικόνες γύρω μας, που μπορούμε να τις δούμε ακόμη και στα πιο απλά πράγματα, αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια της καρδιάς μας. Οι άνθρωποι που ωριμάζουν και κατανοούν ότι η ζωή τελικά είναι ένα όμορφο ταξίδι, μια περιπέτεια στην οποία πρέπει να δοθείς. Ειδικά σήμερα η αισιοδοξία είναι μονόδρομος αρκεί βέβαια να συνοδεύεται και από την προσπάθεια. Η ζωή είναι εκεί, υπάρχει. Εμείς την κάνουμε όμορφη…

-Εγκληματολογία, αντεγκληματική πολιτική και ασφάλεια μαζί και λογοτεχνία, πως τα συνδυάζετε;

Όλα αυτά, ασχολούνται με τον άνθρωπο και τις διάφορες εκφάνσεις του. Τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι που δημιουργούν τις διάφορες κοινωνικές και προσωπικές καταστάσεις. Μπορώ να πω ότι η ενασχόληση με την εγκληματολογία, την επιστήμη που ασχολείται με την ανθρώπινη παραβατικότητα, λειτούργησε ως αβελτηρία για τη διερεύνηση των θετικών συναισθημάτων, εκείνων που κάνουν τον άνθρωπο να ξεχωρίζει. Η λογοτεχνία δεν είναι τίποτα άλλο από μια παράθεση συναισθημάτων τα οποία συχνά είτε περιγράφουν την πραγματικότητα, είτε τη φαντασιώνονται.

-Ποιά από τα ενδιαφέροντά σας, ποια ιδιότητά σας, ιεραρχείτε ως πρώτη;

Εκείνο που πάντα με συγκινεί και δεν το αποχωρίζομαι ποτέ είναι η επαφή μου με τη φύση σε κάθε ευκαιρία. Είτε στο βουνό, είτε στη θάλασσα, όποτε βρίσκω χρόνο, διενεργώ μικρές αποδράσεις που μου δίνουν την ευκαιρία να τα βρίσκω με τον εαυτό μου. Η ιδιότητα που θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε πρώτη, είναι εκείνη του Ανθρώπου, με τη μεγαλοσύνη του και τις ατέλειές του αυτό νομίζω είναι το πιο απλό αλλά και το πιο δύσκολο.

-Μελαγχολείτε με τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας;

Μελαγχολώ με την εικόνα της Ελληνικής κοινωνίας και δυστυχώς δεν είναι κύρια αιτία της μελαγχολίας η οικονομική κρίση, αλλά η γενικότερη κρίση ταυτότητας που βιώνουμε. Νομίζω ότι τώρα ξεσπούν πάνω μας τα κύματα της λάθος αντίληψης που είχαμε για τους εαυτούς μας τα τελευταία 100 χρόνια. Πρέπει να ξαναβρούμε την ταυτότητά μας και την πραγματική μας θέση στον κόσμο. Δεν είμαστε ούτε περιούσιοι, αλλά ούτε και παρίες. Η μεγάλη επανάσταση που χρειαζόμαστε πρέπει να γίνει στην παιδεία.

-Η κατάσταση στο Αιγαίο με τους πρόσφυγες σας ανησυχεί;

Κυρίως με θλίβει. Γιατί για άλλη μια φορά άνθρωποι γίνονται πιόνια στα γεωστρατηγικά παιχνίδια των ισχυρών και δυστυχώς, και η χώρα μας επέδειξε σ αυτό το ζήτημα ασύγγνωστη αμέλεια και ελαφρότητα στην αντιμετώπισή του. Οι μετακινήσεις πληθυσμών είναι σχεδόν κανόνας στην ανθρώπινη ιστορία, Πρόβλημα δημιουργείται συνήθως από τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Οι διεθνείς κανόνες που ισχύουν πρέπει να τηρούνται και η μικροπολιτική κουτοπονηριά που σε πολλές περιπτώσεις επιδεικνύεται δυστυχώς έχει συνέπειες. Φοβάμαι πολύ δυσάρεστες εξελίξεις στις περιοχές συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών στην Ειδομένη και στον Πειραιά, γιατί είναι δεδομένο ότι όταν τόσο πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν τόσο άθλιες συνθήκες χωρίς ελπίδα, θα υπάρξουν αντιδράσεις.

-Θα επιστρέφατε στην πολιτική;

Θεωρώ ότι δεν έχω φύγει ποτέ, αν θεωρήσουμε ότι πολιτική δεν είναι μόνο οι υποψηφιότητα σε κάποιο κόμμα. Πολιτική είναι η καθημερινή ενασχόληση με τα κοινωνικά προβλήματα, η έκφραση άποψης με θεσμικό τρόπο, η επεξεργασία προτάσεων και λύσεων για διάφορα κοινωνικά ζητήματα. Νομίζω ότι αυτή την έννοια πρέπει να δίνουμε στην πολιτική. Πιστεύω ότι υπάρχουν γύρω μας πολλοί συμπολίτες μας πραγματικά πολιτικά όντα, χωρίς να μπαίνουν στην εκλογική διαδικασία. Από την άλλη πλευρά βέβαια, υπάρχει και μεγάλη πολιτική αδιαφορία και αδράνεια , κάτι που δημιουργεί προβλήματα. Όταν δεν ασχολείσαι με την πολιτική, είναι σαν να συμφωνείς χωρίς αντιρρήσεις στην πολιτική που σου επιβάλλεται.

-Είναι δύσκολο να ηγείσαι τηλεοπτικού σταθμού στην επαρχία;

Νομίζω ότι γενικά είναι δύσκολο σήμερα, να ηγείσαι οποιασδήποτε ομάδας ανθρώπων ειδικά στην Ελλάδα, όπου οι έννοιες της οργάνωσης, της αξιολόγησης, της άμιλλάς κλπ, δεν είναι και στα καλύτερά τους. Η διεύθυνση ενός επαρχιακού τηλεοπτικού σταθμού, έχει όλα όσα έχει η διεύθυνση ενός τηλεοπτικού σταθμού αλλά και δύο επιπλέον χαρακτηριστικά, επειδή όλοι γνωριζόμαστε στη μικρή μας πόλη η κριτική είναι πιο άμεση και περισσότερο προσωπική. Από την άλλη, ταυτιζόμαστε περισσότερο με την τοπική κοινωνία, τη στηρίζουμε και μας στηρίζει και έχουμε πιο άμεση πληροφόρηση για τα πραγματικά προβλήματά της.

-Το τοπίο στην τηλεόραση; Θα ξεκαθαρίσει;

Φοβάμαι ότι το τοπίο της τηλεόρασης στην Ελλάδα, έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει. Χρειάζεται τάξη, κανόνες και διαφάνεια. Δεν χρειάζεται κομματική αντιπαράθεση. Δεν χρειάζεται πολιτικές χειραγώγησης και περιορισμού της πληροφόρησης. Όπως και νάχει η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν μπορεί να τιθασευτεί με κρατικούς περιορισμούς, αντίθετα χρειάζονται δίκαιοι κανόνες για όλους, διαφανείς σχέσεις, πλουραλισμός και ένα κράτος το οποίο θα εγγυάται την ανεξαρτησία των θεσμών και των ανεξάρτητων αρχών.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here