Σαν σήμερα έφυγε η Τζένη Καρέζη

Στις 27 Ιουλίου του 1992 έσβησε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του ελληνικού κινηματογράφου, η Τζένη (Ευγενία) Καρέζη (Καρπούζη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα)

«Έφυγε” σε ηλικία 59 ετών από κακοήθεια που είχε ξεκινήσει απο το 1989 αλλά χάθηκε πολύτιμος χρόνος επειδή ο γυναικολόγος της αρχικά δεν είχε δώσει μεγάλη βαρύτητα στα συμπτώματα Στις 31 Μαρτίου έδωσε την τελευταία της παράσταση. Ενα μήνα προτου «φύγει” έχασε και την όρασή της…

Λίγο πριν το τέλος δε, την επισκέφθηκε η Αλίκη Βουγιουκλάκη με την οποία η σχέση της ήταν αρκετά παράξενη. Η Βουγιουκλάκη πέθανε κι εκείνη από κακοήθεια 4 χρόνια αργότερα, σχεδόν την ίδια ημερομηνία με την «ανταγωνίστριά” της -«έφυγε” στις 23 Ιουλίου του 1996.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 1934. Έζησε τα παιδικά της χρόνια σε διάφορες πόλεις, ακολουθώντας τις μεταθέσεις των γονιών της που ήταν εκπαιδευτικοί. Ο πατέρας της, Κωνσταντίνος Καρπούζης, ήταν μαθηματικός και η μητέρα της, Θεώνη, δασκάλα. Στη Θεσσαλονίκη μπήκε εσωτερική στο Γαλλικό Σχολείο Καλογριών και αργότερα συνέχισε στο αντίστοιχο Σεν Ζοζέφ στην Αθήνα.

Το 1951  έγινε δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου μαθήτευσε δίπλα στον Δημήτρη Pοντήρη, τον Άγγελο Tερζάκη, την Kατερίνα και τον Γιώργο Παππά, που υπήρξε και ο πρώτος μεγάλος της έρωτας. Αποφοίτησε το 1954 και αμέσως χρίστηκε πρωταγωνίστρια. Ο πρώτος της ρόλος στο θεατρικό σανίδι ήταν δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη και τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, στο έργο του Αντρέ Ρουσέν «Ωραία Ελένη», που ανέβηκε τον Οκτώβριο του 1954 στο Θέατρο Κοτοπούλη. Ακολούθησε ο ρόλος της Αντέλα στο έργο του Λόρκα «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα», στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Κατίνα Παξινού και σκηνοθέτησε ο Αλέξης Μινωτής. Το χρονικό διάστημα 1955-1959 έπαιξε με επιτυχία σπουδαίους ρόλους στο Εθνικό Θέατρο: Οφηλία (Άμλετ), Κορντέλια (Βασιλιάς Ληρ), Μυρίννη (Λυσιστράτη) κ.ά.

 

Το 1955 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», για να ακολουθήσουν περισσότερες από 30 ταινίες: «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος» (1960), «Η νύφη το ’σκασε» (1962), «Τα κόκκινα φανάρια» (1963), «Δεσποινίς διευθυντής (1964), «Μια τρελή τρελή οικογένεια» (1965), «Τζένη – Τζένη» (1966), «Ένας ιππότης για τη Βασούλα» (1968), «Μια γυναίκα στην αντίσταση» (1970).

Μετά το 1960, δημιούργησε δικούς της προσωπικούς θιάσους

Στην προσωπική της ζωή έκανε δύο γάμους. Ο πρώτος με τον δημοσιογράφο Ζάχο Χατζηφωτίου το 1962 και ο δεύτερος με τον ηθοποιό Κώστα Καζάκο το 1968, που τον γνώρισε όταν συνπρωταγωνιστούσαν στο «Κοντσέρτο  για πολυβόλα”. Εμειναν παντρεμένοι  έως το τέλος της ζωής της. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Κωνσταντίνο Καζάκο, που έγινε κι εκείνος  ηθοποιός.

Μα πολύ αναλυτική και καλογραμμένη «βιογραφία” της μπορείτε να διαβάσετε στο lifo.gr

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here