Λίζυ Ξανθοπούλου: «Το Μεγάλο Κύμα είναι η δύναμη, η ορμή, το ΠΑΘΟΣ…»

 

 Της Ειρήνης Λίτινα

«Αν το καλοσκεφτείς, όλοι θύματα είμαστε. Κι ο άντρας. Τον λυπάμαι τον άντρα… Αν συνηθίσεις την ασχήμια την ομορφιά δεν την αντέχεις. Την θέλεις προσωρινά, ίσα να την γευτείς. Κι ύστερα την βουτάς απ΄το μαλλί και την πετάς στη θράκα…για να σωθείς απ΄την αιφνίδια αγάπη κι από την αναμέτρηση με κάτι αληθινά ωραίο… » Στο επίκεντρο της θεατρικής πράξης «Το Μεγάλο Κύμα» βρίσκονται οι ρόλοι  του αρσενικού και του θηλυκού, η διάβρωσή τους, η απελπισία τους, το έντονο ‘’κατηγορώ’’ του θηλυκού φύλου στην εποχή της έκπτωσης.

Συνομιλούμε για το Press Publica με την πρωταγωνίστρια, που υψώνει το ‘’κατηγορώ’’ της, την γηραιά περσόνα, που υποδύεται η Λίζυ Ξανθοπούλου και την Μαρία Αγγέλου, που σφράγισε την κίνηση της παράστασης, δίνοντας τον εσώτερο ρυθμό στον παλμό των θεατών.

«Το Μεγάλο Κύμα είναι η δύναμη, η ορμή, το ΠΑΘΟΣ…»

– Λίζυ, γιατί επέλεξες να παίξεις τον ρόλο της γηραιάς περσόνας; Υπάρχουν ίσως σημεία που ταυτίζεσαι;

– Όταν πρωτοδιάβασα «Το Μεγάλο Κύμα» θαύμασα την εξέλιξη της γραφής της Τζωρτζίνας Τζήλιου, τον πυκνό γεμάτο ουσία λόγο και τη γλώσσα, που αγγίζουν την ποίηση. Όμως σε καμία περίπτωση – πράγμα δύσκολο για ηθοποιό – δεν φαντάστηκα ούτε για μια στιγμή τον εαυτό μου να υποδύεται την ηρωίδα αυτή. Θεωρούσα τον ρόλο αυτό απαγορευτικό για μένα, λόγω ηλικίας περισσότερο. Τελικά ήρθε αυτή η «κυρία” που είναι πάνω από τους ανθρώπους και τους εκπλήσσει, η ζωή, και αποφάσισε ότι θα παίξω τον ρόλο της γηραιάς περσόνας .

Παραδόξως υπάρχουν αρκετά, θα έλεγα, σημεία για να ταυτιστώ με την ηρωίδα. Ναί, θα ομολογήσω πως ταυτίζομαι ως προς το πάθος για τον έρωτα και το θέατρο. Και θα συμφωνήσω απολύτως με τα συναισθήματά της για το ανδρικό φύλο. Δεν είναι ζητούμενο αυτό, είναι όμως πολύ ευχάριστο, όταν το συναντάς σε έναν ρόλο, που σε πρώτη ανάγνωση τον έχεις πάρει λίγο από φόβο.

– Σε ποιά μέθεξη οδηγεί η γηραιά περσόνα τον νοσηλευτή της;

 

Η γηραιά περσόνα οδηγεί τον νεαρό νοσηλευτή σε ψυχική και ιδεολογική ταύτιση μαζί της, με επίκεντρο περισσότερο τις σχέσεις των δύο φύλων, αφού προηγουμένως τον φέρει σε απόλυτη «συνάντηση” με το συνειδητό κομμάτι της ύπαρξης του, στον κόσμο του σήμερα. Βάσει κειμένου αυτό πραγματοποιείται μέσω της αφήγησης της ηρωίδας. Σκηνοθετικά επιτυγχάνεται χάρη σε μια τελετουργική διαδικασία, εύρημα του σκηνοθέτη Τίτου Λίτινα.

– Η ηρωίδα δείχνει αποφασισμένη στο τέλος της ζωής της. Έζησε το «Μεγάλο Κύμα»; Τί την ωθεί;

Ένας άνθρωπος που έζησε με «τον δικό του τρόπο” -«my way”, Frank Sinatra- ακόμα κι αν δεν κατάφερε να κερδίσει όλα όσα θα ήθελε, στο παιχνίδι της ζωής, μπορεί να φύγει ήσυχος, περήφανος και χαμογελαστός. Χαμογελαστός ακόμα και με τα παράπονα του. Αποφασισμένος!

– Θεμελιώδη συμβολική παρουσία στην παράσταση έχει ο βασιλικός. Πως νοιώθει η ηρωίδα μυρίζοντας τον βασιλικό; Τί απελευθερώνει σε συναισθήματα, το σύμβολο αυτό;

Όλοι οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με αισθήσεις, ακόμη περισσότερο οι ηθοποιοί, που τις χρησιμοποιούν και τις εξασκούν ως εργαλείο της τέχνης τους. Μια αίσθηση γεννά σκέψεις, συναισθήματα, μνήμες. Η μυρωδιά του βασιλικού για την περσόνα είναι τα παιδικά της χρόνια, είναι η μάνα της, είναι η αυλή στο πατρικό της, είναι η ζωή της, η δύναμή της!

– Πως ‘’βαφτίζει’’ με το νερό η ηρωίδα και πως ‘’βαφτίζεται’’ τελετουργικά κατά την διάρκεια της παράστασης;

Η παράσταση όλη αποτελεί μία ιεροτελεστία. Δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το υγρό στοιχείο, το στοιχείο του νερού, σύμβολο ζωής, λύτρωσης και κάθαρσης, πηγή δύναμης, ενέργειας και υγείας. Αυτό είναι το δώρο της προς τον νεαρό νοσηλευτή της. Το μεγάλο Κύμα!

– Τελικά, το «Μεγάλο Κύμα» για την Λίζυ Ξανθοπούλου τί διαστάσεις λαμβάνει;

Το μεγάλο κύμα είναι η δύναμη, η ορμή, το ΠΑΘΟΣ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση για ΖΩΗ, ΕΡΩΤΑ και ΘΕΑΤΡΟ.

– Αν θα ήθελες κάτι να μεταφέρεις μέσα από τον ρόλο σου στο ‘’δυνατό φύλο’’, τί θα ήταν;

Πραγματικά τίποτα ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Μέσα από ένα κείμενο μιας γυναίκας συγγραφέως, μέσα από τη φωνή μιας ηρωίδας με αιδιοκρατικές αντιλήψεις ακούγεται το εξής:”Όλοι άνθρωποι είμαστε. Ίσοι απέναντι στη Zωή, στον Θάνατο και στην Αγάπη”. Αυτό!

«Το έργο, σε εσώτερο επίπεδο, αποκτά ένα ‘’κατηγορώ’’…Αυτό είναι το κέρδος.»

 

– Μαρία, ποιά ήταν η καθοριστική δική σου σφραγίδα στο αποτέλεσμα της παράστασης, ως δράση;

Από την δική μου πλευρά, της κινησιολογίας, είδα την παράσταση κατά την διάρκεια της σύνθεσής της με το ‘’απ΄έξω μάτι’’. Πως θα την βλέπανε οι θεατές και ποιά θα ήταν η ανάγκη τους, ώστε να συμμετέχουν, όσο το δυνατόν περισσότερο. Το μέλημά μου ήταν να δω τον ρυθμό του έργου, την ροή των εικόνων και την κίνηση.

– Πως, λοιπόν, οι θεατές, μέσα από τον ρυθμό του έργου, νοιώθουν καλύτερα την παράσταση;

Η κίνηση που δόθηκε μας βάζει σε μια εγρήγορση, το έργο προχωράει, γλυστράει, η μία σκηνή εντάσσεται μέσα στην άλλη, τα κομμάτια δένουν οργανικά. Αυτό τεχνικά οφείλεται στην εσωτερική ταχύτητα, στον ρυθμό. Οι θεατές αφήνουν το προηγούμενο που εκτυλίσσεται και πάνε παρακάτω. Θεωρώ ότι οι αλληπάλληλες σκηνές δεν φορτώνουν τον θεατή, αντίθετα. Ο θεατής μπορεί να ανταπεξέλθει, μπαίνει ενεργητικά μέσα στα πράγματα, βρίσκεται σε μία εγρήγορση. Οι θεατές ακόμα -ακόμα, νοιώθουν ότι μέσα από τον υπόγειο αυτό ρυθμό εκφράζονται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση επιτεύθηκε, θεωρώ, μια οργανική σύνδεση των σκηνών, ώστε να γίνεται περισσότερο ορατή η αλληλουχία τους.

– Με ποιά δυνατά σημεία έκανε διάλογο η δική σου δουλειά;

Στο «Μεγάλο Κύμα» υπάρχουν εικόνες με τρομερή αισθητική ποιότητας, που οφείλονται στην σκηνοθεσία του Τίτου Λίτινα. Έκανα ‘’διάλογο’’ μαζ’ι τους. Η Λίζυ Ξανθοπούλου από την άλλη είναι μία εξαίρετη ηθοποιός και δούλεψε επίσης στα χέρια μου. Και κινησιολογικά απέδωσε στο άριστο και σε ρυθμό παράστασης έβαλε τον καλύτερο εαυτό της. Λάμπει στην σκηνή! Σε μία παράσταση ποικίλλων ρυθμών! Η Λίζυ έχει μια αριστουργηματική εσωτερικότητα και παράλληλα υπάρχει η αισθητική του Τίτου, άκρως ποιοτική!

– Τί μας μεταφέρει το έργο σε εσώτερο επίπεδο, μέσα από τον ρυθμό σου, Μαρία;

Το έργο, σε εσώτερο επίπεδο, με την συμβολή της κίνησης και του ρυθμού, αποκτά ένα ‘’κατηγορώ’’. Και αυτό είναι το κέρδος.

– Πως ‘’γράφουν’’ μέσα σου τα σύμβολα της παράστασης;

Τα σύμβολα – ο βασιλικός, το νερό, η άμμος –  εκφράζουν τον κύκλο ζωής. Από την γένηση ως τον θάνατο. Το νερό το λατρεύω στην σκηνή! Ο βασιλικός έδωσε πολύ φως στο σκοτάδι. Από την άλλη η άμμος; Το χώμα, η γη. Με ό,τι συνεπάγεται.

– Ποιές σκηνές αγαπημένες σου θα ξεχώριζες;

Ο τελευταίος μονόλογος της ηρωίδας, το φινάλε είναι εκπληκτικό! Με συγκινεί. Λατρεύω και την μεταμόρφωση της ηρωίδας από ηλικιωμένη σε εκδιδόμενη γυναίκα, πουτάνα. Επιτυγχάνεται τόσο δραματουργικά…!

Συντελεστές:

Κείμενο: Τζωρτζίνα Τζήλιου

Σκηνοθεσία: Τίτος Λίτινας

Κίνηση: Μαρία Αγγέλου

Μουσική Σύνθεση: Νικόλας Καρίμαλης (Ράζασταρρ)

Φωτισμοί: Τάσος Σκλαβούνος,

Παίζουν: Λίζυ Ξανθοπούλου,Τίτος Λίτινας.

Promo Video:

https://www.youtube.com/watch?v=hOCyv5kvZBE

f/b link: https://www.facebook.com/%CE%A4%CE%BF-%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF-%CE%9A%CF%8D%CE%BC%CE%B1-432473753821161/

Φωτογραφίες: Βιβή Δασκαλοπούλου

INFO

Θέατρο 14η Μέρα | Καλλιρόης 10 | Αθήνα | 11743

Από 12 Νοεμβρίου 2017 έως και 23 Δεκεμβρίου.

Κάθε Σάββατο στις 21:00 & Κυριακή στις 20:00

Κρατήσεις θέσεων: 210 9210077

Πρόσβαση: Μετρό: στάση Ακρόπολη | Τραμ: στάση Βουλιαγμένης

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here