Χρύσα Παπά: «Η αγάπη είναι ζωή»

 

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

…….Αγάπη για τον άλλο σημαίνει να προσπαθείς να τον πλησιάσεις. Σημαίνει να του δείχνεις ποιος πραγματικά είσαι και όχι ποιος θα’θελες να είσαι. Σημαίνει να τον δέχεσαι γι’αυτό που είναι και όχι για αυτό που θα΄θελες να είναι. Αυτό ισχύει για τους καινούργιους φίλους και για τους παλιούς, για την οικογένεια – γονιούς και παιδιά – και για κάθε άλλον άνθρωπο…… ¨ Να αγαπάμε ο ένας τον άλλον ¨ Λέο Μπουσκάλια. Ο Γιάννης Βούρος επιστρέφει,  δεκαπέντε χρόνια μετά την τεράστια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία που σημείωσε με τα ¨ Παιδιά ενός κατώτερου θεού ¨, στο θέατρο Βεάκη μέχρι την Κυριακή των Βαΐων.

Το θεατρικό έργο του Μαρκ Μέντοφ ¨ Σάρα – τα παιδιά ενός κατώτερου θεού ¨γράφτηκε το 1979 και ανέβηκε για πρώτη φορά στο Playwrith’s Lab του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού, όπου ο Μέντοφ είναι δραματουργός και πρόεδρος του Drama Department. Στη συνέχεια ανέβηκε στο Longacre Theatre στο Μπρόντγουαιη της Νέας Υόρκης, σε σκηνοθεσία Gordon Davidson με τους Phylis Frellich ( Σάρα ) και John Rubinstein (Τζέημς ).

Το έργο τιμήθηκε με τα βραβεία : καλύτερου έργου Tony Award για το 1980, Drama Desk και Outer Critics Circle. Οι δύο πρωταγωνιστές τιμήθηκαν με τα αντίστοιχα βραβεία Tony καλύτερης ερμηνείας γυναικείου και ανδρικού ρόλου για το 1980. Το ίδιο και ο σκηνοθέτης.

Στην Ελλάδα ανέβηκε για πρώτη φορά το 1980-81 στο θέατρο Σούπερ Σταρ από τον θίασο της Έλλης Λαμπέτη σε μετάφραση Παύλου Μάτεσι και σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη, με την ίδια στο ρόλο της Σάρα και τον Λευτέρη Βογιατζή στο ρόλο του Τζέημς. Ήταν η τελευταία της εμφάνιση στη σκηνή. Είκοσι χρόνια μετά, το 2000, ο Γιάννης Βούρος το ανεβάζει στο θέατρο Αλάμπρα σε μετάφραση και σκηνοθεσία του ίδιου, με πρωταγωνίστρια την Πέγκυ Τρικαλιώτη στο ρόλο της Σάρα και τον ίδιο στο ρόλο του   Τζέημς. Η παράσταση παίχτηκε – με τεράστια επιτυχία – για δύο χρόνια ενθουσιάζοντας κοινό και κριτικούς. Αυτή τη φορά στο θεατρικό σανίδι τη Σάρα ενσαρκώνει η Χρύσα Παπά.

-Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού θα συγκινούν πάντα. Γιατί;

Συγκινούν γιατί πρόκειται για ένα έργο πολύ τρυφερό, ανθρώπινο, χωρίς οίκτο αλλά με δόσεις χιούμορ και ανθρωπιάς.

-Μίλησέ μας για τη Σάρα…

Η Σάρα είναι μια κωφή γυναίκα, που ζει και εργάζεται σε ένα οικοτροφείο από το οποίο αποφοίτησε. Η Σάρα βίωσε πολύ δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια. Όταν ήταν 5 ετών νομίζοντας η οικογένεια της ότι είναι καθυστερημένη την έκλεισαν σε ένα οικοτροφείο, η οικογένεια δυαλήθηκε, ο πατέρας έφυγε. Όταν η Σάρα ήταν 12 ετών κατάλαβαν ότι είναι πανέξυπνη και κωφή, εξακολουθώντας βέβαια να ζει στο οικοτροφείο. Η Σάρα ζει απομονωμένη με μια δική της εμμονή να μείνει στον κόσμο των κωφών. Ξεκινώντας το έργο την βλέπουμε να εργάζεται πια ως καθαρίστρια σε αυτό το οικοτροφείο. Ο Τζέημς-Γιάννης Βούρος έρχεται να εργαστεί εκεί ως λογοθεραπευτής. Μέσα από μια έντονη σχέση πάθους, αυτοί οι δυο άνθρωποι περνούν διάφορες δυσκολίες ώστε να καταλάβουν ότι η αγάπη ενώνει και μαλακώνει.

-Δύσκολο έργο η άλαλη ερμηνεία σου. Πως προετοιμάστηκες για αυτό; 

Δύσκολο αλλά πολύ ωραίο αυτό το ταξίδι. Έκανα μαθήματα Νοηματικής Γλώσσας για το ρόλο με δυο εξαιρετικούς δασκάλους, το Νίκο Ίσαρη που είναι κωφός καθηγητής νοηματικής και την διερμηνέα Ελισάβετ Κατσαράκη απο τις “Γέφυρες Επικοινωνίας”. Δουλέψαμε πολύ, και έκανα και πολύ προσωπική δουλειά και μελέτη σε όλα τα επίπεδα όχι μόνο της γλώσσας.

-Ο σκηνοθετικός ρόλος του Γιάννη Βούρου;

Με τον Γιάννη Βούρο συνεργαστήκαμε όλοι μας πολύ καλά. Είναι ένας έμπειρος άνθρωπος και το συγκεκριμένο έργο το έχει ξανα ανεβάσει πριν 15 χρόνια. Όλοι οι ηθοποιοί δουλέψαμε πολύ δημιουργικά μαζί του. Είναι σπουδαίο όταν ένας σκηνοθέτης σέβεται τον ηθοποιό και ταυτόχρονα όταν γνωρίζει πως να τον καθοδηγήσει δίνοντας του ελευθερία. Με αυτό τον τρόπο δούλεψε με τους ηθοποιούς ο Γιάννης Βούρος.

-Πόσο επίκαιρος  είναι στις μέρες μας  ο Μαρκ Μέντοφ;

Πολύ. Αρκεί να σας πω ότι το έργο αυτό γράφτηκε το 1979 και τώρα στην μελέτη και έρευνα μου για τους κωφούς, έμαθα ότι αυτό που περιγράφεται ότι έχει ζήσει η Σάρα, συμβαίνει ακόμη και τώρα.

-Ο τίτλος του έργου δυστυχώς έχει γίνει ταυτόσημος με τα αναξιοπαθούντα παιδιά της Ειδομένης και όπου γης…

Θα διαφωνήσω. Δε νομίζω ότι έχει κάποια σχέση με αυτό που συμβαίνει με τους πρόσφυγες. Το έργο αναφέρεται στην διαφορετικότητα και στο ότι με την αγάπη μπορούμε να ζούμε όλοι στον ίδιο κόσμο. Ίσως με μια πρώτη ματιά να φαίνεται ότι υπάρχουν ομοιότητες αλλά αυτό που συμβαίνει με τους πρόσφυγες είναι διαφορετικό.

-»Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για ν’ αγαπάς», που λέει και ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός;

Η αγάπη είναι ζωή.

-Στους δυσκολους καιρους που ζουμε, τι σε κάνει να χαμογελάς;

Πολλά με κάνουν να χαμογελώ. Ότι ζω πρώτα απ’ όλα καθώς και ο,τι κάνω που αγαπώ. Τα απλά με κάνουν να χαμογελώ.

-Σου λείπει η τηλεόραση;

Ναι μου λείπει. Μου αρέσει να δουλεύω στην τηλεόραση και δεν το θεωρώ καθόλου εύκολο. Εύχομαι η κατάσταση να αλλάξει και δεν εννοώ μόνο με τις οικονομικές συνθήκες αλλά και τις αισθητικές και ηθικές.

Για το καλοκαίρι τι ετοιμάζεις;

Δεν υπάρχει κάτι ανακοινώσιμο ακόμη. Θα δούμε.

 

Θέατρο Βεάκη Στουρνάρη 32 Αθήνα τηλέφωνο 210 5223522

Μετάφραση, απόδοση και σκηνοθεσία : Γιάννης Βούρος

Μουσική  : Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνικά : Γιώργος Γεωργίου

Κοστούμια : Δανάη Αναγνώστου

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη : Τζωρτζίνα Κώνστα

 

Τους ρόλους ερμηνεύουν :

Γιάννης Βούρος ,Χρύσα Παπά ,Αλεξάνδρα Παντελάκη,Ντίνος Καρύδης,

Θοδωρής Αντωνιάδης, Τζωρτζίνα Κώνστα , Λουκία Πεσκετζή

 Ημέρες και ώρες παραστάσεων :  

                                                              Παρασκευή  21.00  

                                                              Σάββατο        21.15    

                                                              Κυριακή         19.15 

                   

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here