Φωτεινή Στεφανίδη: «…σαν τα βράδια του Γενάρη»

 

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες…
Οδυσσέας Ελύτης, «Άξιον εστί»

 

«Και να ‘μαστε στον Γενάρη της Αρχιμηνιάς και της Αρχιχρονιάς, τον γιορτιάρη που αν θέλει γιορτάζει αν θέλει φτιάχνει όλες τις μέρες του ίδιες. Έχει ωστόσο τα χίλια δυο του· τα ψαρόνια στους ουρανούς, τον καλογιάννο στις αυλές, τις αλκυόνες βασίλισσες στις θάλασσες. Τους νάρκισσους να ευωδιάζουν ολοζώντανοι απ’ το κρύο, τα πυράγκαθα να ζωγραφίζουν με τόλμη, τα παγωμένα φεγγάρια, τις ζεστές καρδιές. Λίγα μαζέψαμε τούτη τη φορά στο τραπέζι μας που ξεφυλλίζουμε, μπήκαμε και μέσα, το κρύο πολύ δυνατό σήμερα. Μα τα ‘χουμε ζωγραφιστά στις πίσω σελίδες κι έρχονται και καλαντίζουν και θυμίζουν». Γυρνάμε σελίδες Ιανουαρίου της Φωτεινής, δυο μέρες πριν φανεί ο ίδιος στο ημερολόγιο, μέσα στο δυνατό κρύο του Δεκέμβρη που μας αποχαιρετάει και φέτος.

 

Παγωμένα τα φεγγάρια;
Μερικά τραγουδούν κιόλας.

«Κι ήταν κρύο το φεγγάρι,
κρύο αλουμίνιο,
σαν τα βράδια του Γενάρη
πάνω από τ’ Αγρίνιο»
(Μπουρμπούλης, Χατζιδάκις)

«Η γάτα πήγε εδώ κι εκεί,
με πάνωθέ της το φεγγάρι»
(Yeats)


«Όταν βγαίνει το φεγγάρι θάλασσα τη γη σκεπάζει
κι η καρδιά νησάκι νιώθει μες στο άπειρο»
(Λόρκα)


«Με λεν τρελή του φεγγαριού»
(Γκάτσος)

«Η μαϊμού του Ινδικού Ωκεανού» (Καββαδίας) παγώνει επάνω στον ώμο του στην πλώρη

 


Σαν άσπρη κούπα ή και σαν μήλο κόκκινο, φεγγάρι και στον θαλασσινό ουρανό, στα φρύδια, στα βλέφαρα ή μπλέκεται στην φραγκοσυκιά της Ύδρας και στο σάλι του σκύλου.

Κι όταν δεν έχουμε φεγγάρι;
Φτιάχνουμε…


… στο χαλί που ξαπλώναμε παιδιά για να ονειρευτούμε και το κλείνουμε σε βάζο για να ‘χουμε γι’ αργότερα. Ή στο πιάτο ανάμεσα στα καλοψημένα κοκάλια του Αργοσαρωνικού.
Ο κισσός χάνει το χρώμα του;


Μπορεί κι απ’ το κρύο, μπορεί κι απ’ τα μάτια που ακούμπησαν το βλέμμα πάνω του ελπίζοντας.
Εδώ;


Τα τρία μπλε. Το παλιό αμάξι το βαμμένο με λαδομπογιά, το μπουκάλι της ρακής, το μέτωπο της ποδηλάτισσας. Στ’ αλήθεια, πιο πολύ απ’ όλα στο ποδήλατο τον Γενάρη, παγώνει το μέτωπο.

Γενάρης του ύπνου;


Είναι και υπναράς ο Γενάρης, γλυκοϋπναράς. Στα παλιά μαξιλάρια, στ’ αγαπημένο ρούχο που κρατάει όσο και η αγάπη, στους χρυσούς ήλιους της αθωότητας.

Και;
Τις πιο ζεστές ευχές για τον καινούργιο χρόνο με ζωγραφιές και ποιήματα, με μουσικές κι αγάπη, με καλοσύνη και συμπόνια, με ειρήνη στην καρδιά.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ομορφιές πάλι, Φωτεινή μου! Ζωντανές και θερμές. Και τόσο κοντινές στις μνήμες μας και οικείες στα μάτια μας και στις καρδιές μας. Να είσαι καλά, να μας φέρνεις τα δώρα της ψυχής σου. Και του χρόνου!!!
    Και του χρόνου σε όλους μας. Αγάπη. Υγεία και ασφάλεια. Βέβαια και καλή καρδιά- όχι πόνος.

    • Κι αυτός -ο πόνος- καλή μου Ελένη παρών ό,τι κι αν γίνει. Το παίρνουμε απόφαση και προχωράμε. Ας είμαστε μες στην Αγάπη και όλα μαλακώνουν. Καλή χρονιά!

    • Δεν γνωρίζουν καθημερινές και σχόλες κάποιοι τόποι, σχεδόν όλοι, καλά το είπε ο ποιητής Ελένη μου. Ευχή από την καρδιά – χωρίς πόνο.

  2. Καλή κι ευλογημένη Χρονιά, Φωτεινή!
    Αισιόδοξη σαν τα χρώματα στις ζωγραφιές σου!
    Ζεστή σαν τις Αλκυονίδες!
    Φωτεινή σαν τη ματιά σου!
    Κάθε καλό για σένα και την οικογένειά σου!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here