Φωτεινή Στεφανίδη: «Νοέμβρης της σποράς, της ελιάς, της μνήμης»

 

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

 

Καιρό τώρα δε χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου
Τάσος Λειβαδίτης
«Ακόμη για λίγο καθόμαστε έξω, ανάμεσα στις βροχερές μέρες. Μαύρες ελιές στην τσέπη της ζακέτας, μαζεμένες από τη γειτονιά. Λίγες κάθε μέρα, κι έχεις ένα δυο κιλά σπιτικές, γλυκόπικρες θρούμπες. Και τότε, εκείνη τη 17η, με την αγωνία ώς τα μεσάνυχτα, έντεκα χρονών, τις είχα στην τσέπη -δεν σκέφτηκα να τις αδειάσω- και μου έκαναν συντροφιά. Στο τραπέζι της αυλής, σημερινά τα λάφυρα· το τελευταίο ρόδι, λίγα κάστανα για ψήσιμο -λιγόστεψαν και οι καστανάδες-, το πρώτο νεράντζι, το ύστατο τριαντάφυλλο, οι βέργες της αγριοπασχαλιάς -φτιαχναμε μ’ αυτές κρεβατίνες για τα χωμάτινα σπιτάκια μας-, άφθονο το γιασεμί, λογιών λογιών οι κισσοί που δένουν τους μικρούς μαύρους καρπούς για τα κοτσύφια που θα κατέβουν ζευγάρια, για τον καλογιάννο που ήδη ήρθε κελαηδιστός, και από τις κοντινές θάλασσες τα σκίνα που ταΐζουν κι εκείνα τα διαβατάρικα πουλιά. Όλη η υγρασία σου, Νοέμβρη, μαζί με τις μοναδικές σου εικόνες, εδώ, στο καλάθι του ποδηλάτου. Και οι γιορτές σου μαζί· τα θεία γενέθλια πρώτα μαζί με τους Ανάργυρους Κοσμάδες και Δαμιανούς, κι ύστερα έρχονται οι Κατερίνες, οι  Άγγελοι με τους Μιχάληδες και τους Σταμάτηδες, οι Μηνάδες, οι μικρές Μαρίες, οι Αντρέηδες». Φυλλομετρούμε μέρες Νοεμβρίου στα ημερολόγια της Φωτεινής Στεφανίδη.

Το ύστατο τριαντάφυλλο;

nov_01

nov_02

nov_03

Με τη μοσχοβολιά ενός ροδώνα. Όταν κάτι φεύγει για καιρό, γιατί γίνεται τόσο αισθητός ο αποχαιρετισμός;
Kι ακόμη βιβούρνο και κουκουνάρι για την ποδηλάτισσα του Χρήστου Μπουλώτη, και δυο κόκκινα φύλλα -από πού μαζεμένα;- ανάμεσα στις σελίδες του γλυκύτερου ύπνου.

Κι εδώ;

nov_04

Όσο κι αν συμφωνεί το χρώμα, τόσο το σχέδιο στρέφει το κεφάλι. Το χρώμα αγιοδημητριάτικο.

nov_05

«Θα περιμένω από το βράδυ ως το πρωί ως να γενώ εγώ μια παραλία ερημική να σε καλωσορίσει»
(Μάνος Χατζιδάκις)

nov_06

nov_07

Σκέψεις με το γιασεμί και τους μπλε, σχεδόν μεταλλικούς, καρπούς του βιβούρνου (το λένε και ψευτοδαφνούλα) να αφαιρούν τα περιττά.

Γοργόνα και ελέφαντας;

nov_08

nov_09

nov_10
Πόσο κοντά οι δυο τους μαζί με την εξαίσια ευωδιά του σκίνου. Από κοντά και τα φεγγάρια-αιώρες ή μήπως κρεμάλες;
Πού να πρωτοσφραγιστούν οι χαρμολύπες; συλλογή τα δοχεία τους.

Κι άλλες ποδηλάτισσες;

nov_11
Έφτιαχνα για να διαλέξει ο Χρήστος. Να διαβάσω λίγο;
(…) Και πάτησα, τρελή μου ποδηλάτισσα, / τι αγκάθι, / ξυπόλυτος και να ‘μαι, / γράφω γιατί φοβάμαι, /  μπες ορθοπεταλιά εσύ / μες των χαρτιών μου η μισή / τα πάθη / κι ολόκληρη στου Έρωτα τα πάθη.
Χρήστος Μπουλώτης, «Του Έρωτα και των παραμυθιών – Τραγούδια», εκδ. Ελληνικά Γράμματα

Και τελειώνουμε με πρώτη του Νοέμβρη;

nov_12
Σκέψου μια κούνια με μωρό δεμένη σε πεύκο μπροστά στη θάλασσα, μια ζεστή πρώτη του Νοέμβρη, Αναργύρων των Αγίων και Θαυματουργών, αχρημάτιστων και αληθινών γιατρών. Τόσο γλυκιά όσο σχεδόν και η ανθοφορία του αγριοκυκλάμινου της γλάστρας. Δεν σου είπα, φέτος μπορεί ν’ άργησε αλλά δεν σταματάει.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here