Φθίνει η δημοτικότητα της Μέρκελ, αλλά πάντως κρατάει το 42%

Πέρσι τέτοια εποχή το 45%$ των Γερμανών ήθελε τη Μέρκελ να είναι ξανά υποψηφία για την καγκελαρία, αλλά φέτος το ποσοστό αυτό  μειωθηκε κατά 3% και έπεσε στο 42%. Επίσης το 50% δηλωνει σαφώς ότι δεν την θέλει, κει το 7% δηλώνει αναποφάσιστο ή αρνείταινα απαντήσει.

Η 62χρονη Μέρκελ, που είναι παράλληλα πρόεδρος του συντηρητικού  χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU),  όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση που  δημοσιεύει η κυριακάτικη Bild, έχει την έγκριση πάντως των «δικών της». Δηλαδή όσοι ψηφίζουν Χριστιανοδημοκάτες, θέλουν ξανά τη Μέρκελ καγκελάριο σε ποσοστό 70%.

Η ίδια δεν έχει ανακοινώσει ακόμα αν θα είναι υποψήφια ή όχι.

Είναι καγκελάριος από το 2005 και αν ξαναθέσει υποχηφιότητα, θα είναι η τέταρτη φορά

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ

Μαζί με τον τελευταίο πρωθυπουργό της Ανατολικής Γερμανιας, το 1990

Αμέσως μετά την κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου η Μέρκελ προσχώρησε στην Δημοκρατική Επαγρύπνηση (Demokratischer Aufbruch, DA), δημοκρατικό πολιτικό κόμμα της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας, που είχε ιδρυθεί πρόσφατα από τους πάστορες Ράινερ Έπελμαν, Φρίντριχ Σορλέμερ και τον δικηγόρο Βόλφγκανγκ Σνουρ. Δυο μήνες αργότερα έγινε υπεύθυνη ενημέρωσης τύπου του κόμματος το οποίο ήταν «αντίγραφο» του δυτικογερμανικού CDU. Σαν στόχο είχε την επανένωση των γερμανικών κρατών και την υιοθέτηση της ελεύθερης οικονομίας στην ανατολική Γερμανία. Εντούτοις το κόμμα αυτό στις εκλογές του 1990 πήρε μόλις το 1% στην ανατολική Γερμανία και η Μέρκελ μεταπήδησε αστραπιαία στο CDU, όπου μάλιστα έγινε και εκπρόσωπός του

Με την επανένωση των δύο Γερμανιών ο πρωθυπουργός της χώρας ντε Μεζιέρ (μαζίμε τη Μέρκελ) βρέθηκαν υπό την «ομπρέλα» του Χέλμουτ Κολ, προέδρου του δυτικογερμανικού CDU στο οποίο ανήκαν πλέαν και οι ανατολικογερμανοί ομοϊδεάτες τους. Η Μέρκελ εξαρχής  «υιοθετήθηκε» απο τον Κόλ και έθεσε αμέσως υποψηφιότητα σε τοπικές εκλογές  Διορίστηκε το 1991 από τον Κολ υπουργός Νεολαίας και Γυναικείων Θεμάτων  Το 1994 ο Κολ την αναβάθμισε σε υπουργό Περιβάλλοντος και παρέμενε δουλικά πιστή επειδή σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της, δεν είχε κανένα έρεισμα στη δυτικογερμανική πολιτική -το μοναδικό ήταν ο Κολ. Επίσης έχασε και τον ντε Μεζιέρ που αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την πολιτική επειδή αποκαλύφθηκε ότι είχε παλιότερα δεσμούς με την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία, την Στάζι.

Στο επόμενο συνέδριο όμως το 1991 αυτό της βγήκε σε καλό, γιατί ψηφίστηκε ως διάδοχός του στο κόμμα  Με την απουσία του Μεζιερ και την υποστήριξη του Κολ έγινε στέλεχος και πήρε την προεδρίου του κόμματος CDU στο κρατίδιο  Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.

Υπήγρξε συντηρητική (π.χ. στο θέμα των εκτρώσεων) αλλά και σε περιβαλλοντικά ζητήματα, όπου για παράδειγμα μετέφερε πυρηνικά απόβληα σε υπόγειες εγκαταστάσεις  στην Κάτω Σαξονία  παρά τις αντιρρήσεις της πλειοψηφίας των κατοικων

Η ΚΑΘΕΤΗ ΑΝΟΔΟΣ

Το 1998 ο προστάτης της Μέρκελ, ο Κολ, έχασε τις εκλογές και στην καγκελαρία βρέθηκε ο Σρέντερ. Ο Κολ αποσυρθηκε και νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που την πρότεινε για γενική γραμματέα του κόμματος Η μεγάλη άνοδος όμως σημειώθηκεένα χρόνο μετά,  το 1999, οταν εν ψυχρώ «πούλησε» τον Κολ.

Συγκεκριμένα ο Κολ βρέθηκε «κατηγορουμενος» για σκοτεινές και ύποπτες χρηματοδοτήσεις του κόμματος (σκάνδαλο  που πήρε σβάρνα  και τον Σόιμπλε) Η Μέρκελ τότε προς έκπληξη πολλών για την «αγνωμοσύνη» της δημοσιευσε ανοιχτη επιστολή ότι για το καλο του κόμματος αυτό θα έπρεπε να αποστσιοποιηθεί πλήρως από τον Κολ και τις σκοτεινές χρηματοδοτήσεις, ανοιγοντας νέα σελιδα με διαφάνεια στη χρηματοδότηση

Όταν πάντως ρωτήθηκε αργότερα για την ευκολία με την οποία διαχώρισε τη θέση της, απάντησε:

«Εμείς οι Ανατολικογερμανοί μάθαμε να συμβιβαζόμαστε με τους εξουσιαστές, δίχως όμως να δημιουργούμε απόλυτες δεσμεύσεις μαζί τους.»

Ο Κολ παρατείται τότε από όλες τις θέσεις του κόμματος και ένα μήνα μετά (για το ίδιο σκάνδαλο) παραιτείται από την προεδρία και ο Σόιμπλε. Η Μέρκελ εκλεγεται πλέον πρόεδρος του CDU

(Το σκάνδαλο που την εκτιναξε στην κορυφή πάντως ακόμα και σήμερα  δεν έχει διαλευκανθεί, δηλαδή πλήρως  τίνος ήταν τα 6 εκατ. μάρκα που είχαν κατατεθεί στο κόμμα σε λογαριασμούς της Ελβετίας και υπάρχουν μόνον υπόνοιες ότι ήταν από  ιδιώτες της πολεμικής βιομηχανίας)

Ως επικεφαλής πλέον της αντιπολίτευσης κρατά περίεργη στάση που όμως αποδίδει. Για παράδειγμα ο Σρέντερ αντιστεκόταν στα σχέδια των Αμερικανών για εισβολή στο Ιράκ και η Μέρκελ έγραψε άρθρο στην Washington Post με τίτλο «Ο Σρέντερ δεν αντιπροσωπεύει όλους τους Γερμανούς». Εκεί ουσιαστικα υποστήριζε ότι το CDU είναι υπέρ της εισβολής στο Ιράκ.

Το 2005 όταν τα μεγάλα κόμματα «τα βρήκαν μεταξύ τους» και δημιουργήθηκε η συμμαχία CDU, CSU και SPD, η Μέρκελ υποσκέλισε τον Σρέντερ και τον αντικατέστησε στην ηγεσία του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και στην καγκελαρία

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here