Σχετικά με τον διαβήτη; Όπως τα λέει η “γάτα”, διαβάστε την!

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

 

Μια ζωή στην πρώτη γραμμή. Ωρίμασε πλέον ώστε να μπορεί να ζει “από μέσα” και να αξιολογεί ταυτόχρονα ωσάν να βρίσκεται “από έξω” τους αγώνες των διαβητικών στην Ελλάδα για τα στοιχειώδη και αυτονόητα.

Θυμώνει όταν την αποκαλώ “γάτα”, “ξίδι για τα νεύρα” της ανταπαντώ, στα σίγουρα θα το χρειαστεί ακόμα μια φορά – και μάλιστα δόση διπλή ή και τριπλή – μετά από αυτή την ανάρτηση.

Για την πραγματικότητα των Ελλήνων διαβητικών, λόγια από το “μεδούλι της ψυχής” βγαλμένα της κυρίας Ελένης Μπαρμπαλιά:

Υπάρχουν ομάδες διαβητικών στις οποίες οι μετέχοντες δίνουν ιατρικές συμβουλές ο ένας στον άλλον.

Εκτός από την ημιμάθεια που “μας δέρνει” υπάρχει και το μεγάλο θέμα της απουσίας του Υπουργείου Υγείας που εδώ και χρόνια πολλά αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει συγκεκριμένο σχέδιο για τον σακχαρώδη διαβήτη. Και μη φαντάζεστε ότι πρόκειται για ένα σχέδιο που το υπουργείο καλείται να εφεύρει, για μια μεγάλη νέα ανακάλυψη που ζητείται από το υπουργείο να επινοήσει.

Ακριβώς για το αντίθετο πρόκειται. Υπάρχουν συστήματα υγείας που δίνουν έμφαση στην εκπαίδευση του πάσχοντα για την αυτορρύθμιση και την καλή διαχείριση των επιπέδων γλυκόζης. Συστήματα πολύ γνωστά, σαν αυτά που κάποτε έσπευσε και γνώρισε από κοντά ο αείμνηστος ενδοκρινολόγος Χάρης Βασιλόπουλος για να τα εφαρμόσει  κατόπιν με πολύ μεράκι μαζί με τους επιστήθιους φίλους και συνεργάτες του. Συστήματα πολύ γνωστά σε αυτούς που σέβονται την στοιχειώδη αν μη τι άλλο ανάγκη συστηματικής αντιμετώπισης των ανθρώπινων αναγκών.

Το μοντέλο της ουσιαστικής εκπαίδευσης δεν γίνεται μέσω σεμιναρίων γενικών και αορίστων που σε φορτώνουν πληροφορίες τις οποίες ξεχνάς. Εκπαίδευση σημαίνει ότι κάθεσαι για μεγάλο χρονικό διάστημα στα ¨θρανία¨. Όμως, σιγά μη τα σκεφτεί αυτά ο κάθε υπουργός υγείας και το επιτελείο του. Προϋποθέτουν μια αντίληψη που έχει σαν επίκεντρο τον άνθρωπο, που αρνείται να αποδεχτεί ως αυτοσκοπό το κέρδος και την  εκμετάλλευση.

Σιγά μη τα σκεφτούν – εκτός από τους υπουργούς και τους επιτελάρχες τους – και οι διάφοροι τυχάρπαστοι σε συλλόγους και ομοσπονδίες που προτείνουν πράγματα τα οποία πολλές φορές ουδεμία σχέση έχουν με τις ανάγκες μας.

Αυτή τη στιγμή ο ΕΟΠΥΥ δίνει τον καταγραφέα της γλυκόζης με τέσσερα κουτιά ταινιών μέτρησης τα οποία είναι πολλά πάρα πολλά. Από την άλλη δεν έχει ενταχθεί εδώ και μήνες η νέα μέθοδος καταγραφής σακχάρου και πληρώνουμε τα 120άρια από την τσέπη μας. Πώς και έτσι; Θα πρέπει να αστειεύεστε αν αναρωτιέστε. Τα κέρδη και η εκμετάλλευση πάνω από όλα, παιχνιδάκια σε βάρος των χιλιάδων διαβητικών που παίζονται και θα παίζονται εφόσον το σύστημα της ρεμούλας και της διαφθοράς καλά κρατεί.

Μία μόνο, η αείμνηστη Κατερίνα Κουλουρίδου (σ.σ. έφυγε εδώ και κάμποσα χρόνια) έτρεχε και φώναζε για το αυτονόητο.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here