Πέθανε ο Σιμόν Πέρες – Ποιός ήταν

Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο στρατιωτικός και πολιτικος, πρώην πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, που είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο στις 13 Σεπτεμβρίου

Είχε γεννηθεί ως  Szymon Perski   το  1923  στο Wiszniew της τότε Πολωνίας (τώρα Vishneya της Λευκορωσίας). Ο παπους του ήταν ραβινος. Ο πατέρας του ήταν πλουσιος έμπορος ξυλείας και η μητέρα του βιβλιοθηκάριος -ήταν και ξάδελφος της άλλοτε σταρ του Χόλιγουντ Λορίν Μπακόλ η οποία λεγόταν στην πραγματικότητα Τζόαν Πέρσκι

Το 1934 οι γονείς του μετανάτευσαν στην Παλεστίνη και εγκαταστάθηκαν στο Τελ Αβιβ και έζησαν σε Κιμπουτζ

 

Στα 20 του χρόνια εξελέγη  γραμματέας της Γενικης Γραμματείας Νεολαίας συνεργαζόμενος με το κόμμα του Μπεν Γκουριόν που ειχε συστήσει και μια παραστρατιωτική οργάνωση

Το 1944 συμμετείχε σε  έφοδο σε εδάφη βεδουίνων και συνεληφθη από βρετανούς και φυλακιστηκε

Τον Μάιο του 1948, μόλις ανακηρύχθηκε η ίδρυση του Ισραήλ, στα προηγούμενα εδάφη της Παλαιστίνης, ο πρωθυπουργός Μπεν Γκουριόν, ιδρυτής του κόμματος Καντίμα, διόρισε τον μόλις 25 ετών Σιμόν Πέρες αρχηγό (ναύαρχο) του Ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού. Το 1952 διορίστηκε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας[3] και στη συνέχεια Γενικός Διευθυντής (1953-1959) και αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας (1959-1965). Εκείνη ακριβώς την περίοδο το Ισραήλ ξεκίνησε το μεγαλεπήβολο έργο της βιομηχανικής παραγωγής όπλων εγκαινιάζοντας, με τη συμβολή βεβαίως των ΗΠΑ, και το πρόγραμμα πυρηνικών ερευνών. Την ίδια δε περίοδο ο Πέρες ξεκίνησε και μια σειρά επαφών συνάπτοντας στρατιωτικές συμμαχίες με άλλες χώρες, σημαντικότερη των οποίων ήταν με τη Γαλλία.

Το 1965 ο Πέρες παραιτήθηκε προκειμένου να βοηθήσει τον Μπεν Γκουριόν στην ίδρυση ενός νέου κόμματος, του λεγόμενου Ραφί. Όμως στη συνέχεια το κόμμα Ραφί δεν σημείωσε επιτυχία και το 1967 και ο Πέρες άρχισε τις διαπραγματεύσεις για συγχώνευση με το κόμμα Μαπάι (το προηγούμενο κόμμα του Μπεν Γκουριόν) και του Αχνούτ Αβοντάχ, του αριστερού εργατικού κόμματος. Οι διαπραγματεύσεις αυτές κατέληξαν στην ίδρυση του Ισραηλινού Εργατικού Κόμματος στο οποίο ο Πέρες ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας. Το 1974 ανέλαβε υπουργός Άμυνας στην  κυβέρνηση  του Γιτζάκ Σαμίρ

Το 1977 ο Πέρες ανέλαβε αρχηγός του Εργατικού Κόμματος και υπό αυτή την ιδιότητα ηττήθηκε στις εκλογές ως υποψήφιος για την πρωθυπουργία δύο φορές (1977 και 1981) από τον Μεναχέμ Μπεγκιν, αλλά κέρδισε το 1984

Τότε ο Πέρες σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με τον Γιτζάκ Σαμίρ αρχηγό του κόμματος Λικούντ, στην οποία 6 μήνες ήταν πρωθυπουργός ο Πέρες και 6 μήνες ο Σαμίρ.

Το 1985  ο σχετικά μετριοπαθής και συμβιβαστικός Πέρες διέταξε την απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων από την εισβολή που είχαν προηγουμένως επιχειρήσει στα εδάφη του Λιβάνου ενώ παράλληλα εφάρμοσε ένα δραστικό πρόγραμμα λιτότητας. Στις εκλογές του 1988 το Εργατικό Κόμμα και το Κόμμα Λικούντ σχημάτισαν και πάλι κυβέρνηση συνεργασίας όπου ο Πέρες ανέλαβε υπουργός Οικονομικών (1988-1990) και ο Σαμίρ πρωθυπουργός. Ο Πέρες παρέμεινε αρχηγός του Εργατικού Κόμματος μέχρι τις αρχές του 1992 οπότε τον διαδέχθηκε ο Γιτζάκ Ράμπιν. Μετά τη νίκη του Εργατικού Κόμματος στις εκλογές του Ιουνίου του 1992 ο Πέρες ανέλαβε υπουργός των Εξωτερικών και τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε τις μυστικές διαπραγματεύσεις της ισραηλινής κυβέρνησης με τον επίσημο εκπρόσωπο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης  (PLO), πρώτα με τον Μαχμουντ Αμπάς, με τον οποίο και υπέγραψε την ιστορική συμφωνία του 1993, και στη συνέχεια με τον Γιάσερ Αραφάτ.

Για το ρόλο του εκείνο (ως Υπουργού Εξωτερικών) στις ειρηνευτικές συνομιλίες ανάμεσα σε Ισραηλινούς και Παλαιστινίους, οι οποίες είχαν αποτέλεσμα να υπογραφούν οι Συμφωνίες στο Όσλο το 1994,  ο Πέρες τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τους Γιτζάκ Ράμπιν και Γιάσερ Αραφάτ. Τον Νοέμβριο του 1995 μετά τη δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν (από Ισραηλίτη εθνικιστή) , ανέλαβε και πάλι ως πρωθυπουργός.

Το 2007 έλαβε το χρίσμα του προεδρικού υποψηφίου με το κόμμα Καντίμα. Στη σχετική ψηφοφορία της Κνεσέτ, ο Πέρες εξελέγη Πρόεδρος  με επταετή θητεία.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here