Οι σφαγές Tουρκοκυπρίων και το ιστορικό τους υπόβαθρο

 

Του Αλέξανδρου Ασωνίτη,

Συγγραφέα, συντονιστή της σχολής σεμιναρίων: «Ανοιχτή Τέχνη»

 

Τον Ιούλιο του 2014 έγραψα στην «Ελευθεροτυπία» για την πρώτη κηδεία Κύπριου αγνοουμένου στα κατεχόμενα (αιχμάλωτου πολέμου που δολοφονήθηκε ή πεσόντα σε μάχη). Επρόκειτο για τον φοιτητή της ΑΣΟΕΕ Γιαννάκη Λιασή, 21 ετών, που ταφήκε στο γενέθλιο του χώμα της Αγίας Τριάδας, χωριό ανάμεσα στην Γιαλούσα και το Ριζοκάρπασο.

Λίγο αργότερα πληροφορήθηκα ότι έγινε ταφή 34 Τουρκοκυπρίων αγνοουμένων στο ειδικό νεκροταφείο που έχουν φτιάξει οι κατοχικές δυνάμεις στον Πενταδάκτυλο. Έγραψα πάλι ένα μικρό άρθρο στην μνήμη των τουρκοκυπρίων φονευθέντων, δεν γνωρίζω υπό ποιές συνθήκες. Μάλλον ήμουν ο μόνος ελλαδίτης ή κύπριος που έγραψε σχετικώς σε έντυπη εφημερίδα.

Πληροφορούμαι τώρα, από άρθρο, http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=314221&-V=stiles στην εφημερίδα «Πολίτης» (διαπρύσιος υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν) ότι ανακαλύφθηκαν τα οστά άλλων 86 Τουρκοκυπρίων, σε ομαδικό τάφο, στο κατεχόμενο, τουρκοκυπριακό χωριό Σανταλάρης (το όνομα μοιάζει ελληνικό).

Πρόκειται για αμάχους που σφαγιάστηκαν από Εοκαβίτες στις 14 Αυγούστου, μια μέρα πριν την δεύτερη φάση της εισβολής, σαν ένα είδος αντιποίνων. Παρατίθεται η φωτογραφία ένος χαροκαμένου να κλαίει με υπόβαθρο οστά και σκελετούς. Δεν γνωρίζω αν η φωτογραφία είναι αντίστοιχη, δεδομένου ότι έχει χρησιμοποιηθεί και για την δεκαετία του ’60 (βλ: http://omogeneia-turkey.com/id/kibris/turkler.html).

Δεν είναι εκεί το θέμα. Ούτε οι απόψεις του αρθογράφου («Πόσοι τα γνωρίζουμε; Και πόσοι, από εμάς που τα γνωρίζουμε και χωρίς αυτό να συνιστά ελαφρυντικό, τολμήσαμε ποτέ να σκεφτούμε γιατί μετά τη δεύτερη φάση της εισβολής Ε/Κ άμαχοι έπεφταν θύματα πανομοιότυπων εγκλημάτων από Τ/Κ στην Άσσια λ.χ. (52 άτομα) και το Ορνίθι (18 άτομα)… πέρασε στο ντούκου στη δική μας πλευρά …. ένα έγκλημα πολέμου του 1974, η ευθύνη του οποίου, όμως, βαραίνει τη δική μας πλευρά. Τη δική μας κοινότητα…», ούτε οι απαντήσεις του στα διάφορα σχόλια. Αλλά, ως γνωστόν, οι Τούρκοι δρουν, δεν αντιδρούν, κι είχαν ήδη δολοφονήσει και βομβαρδίσει αμάχους και αμάχους στην εισβολή.

Χωρίς πολλά λόγια: πρόκειται για έγκλημα ειδεχθές, άνανδρο και ανθελληνικότατο. Και πρέπει να ζητήσουμε επισήμως συγγνώμη, η Κυπριακή Δημοκρατία, διότι επρόκειτο για αμάχους, άσχετα αν είναι ακριβής ή όχι η ακόλουθη περιγραφή: «Οταν άρχισε η εκταφή […] είδαμε δεκάδες αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα πτώματα, κυρίως παιδιών, τα οποία είχαν σκεπαστεί μόνο με σκουπίδια. Μερικά από τα θύματα ήταν δεμένα μεταξύ τους με τέλι… Μερικά από τα θύματα ήταν μισοκαμένα. Σχεδόν όλα τα αγόρια, κάθε ηλικίας, ήταν χωρίς κεφάλια. Μεταξύ των παιδιών που βρέθηκαν δολοφονημένα στον σκυβαλότοπο ήταν και τα έξι αδέλφια μου. Η μητέρα μου, η γιαγιά και η θεία μου μαζί με τα εφτά παιδιά της».Η μαρτυρία αυτή ανήκει στον Ασίρ Αχμέτ, έναν Τ/Κ από το χωριό Μαράθα. Τα ονόματα των θυμάτων και οι ηλικίες τους υπάρχουν σε ένα μνημείο εκεί όπου βρέθηκαν…».

Παντελώς αδικαιολόγητο έγκλημα που δεν μας τιμά, όσες αιτιολογίες κι αν επικαλεσθεί κάποιος, κι όσο κι αν ισχύουν: Ότι υπερασπίζεσαι την πατρίδα σου που δέχεται εισβολή, ότι χάνεις την ψυχραιμία σου. ΄Οτι ανταποδίδεις για τους βομβαρδισμούς του ’64 και της εισβολής, για την σύμπραξή των Τ/Κ με τους Εγγλέζους δολοφόνους, για την άρνηση της τ/κ μειοψηφίας να είναι μειοψηφία. Ότι ηθικός αυτουργός του εγκλήματος είναι η τούρκικη εισβολή και η προκλητική στάση της τουρκοκυπριακής μειοψηφίας να απαιτεί σαν πλειοψηφία, όταν μάλιστα συμμάχησε με τον Εγγλέζο.

Ισχύουν όλα αυτά. Είναι πραγματικά αίτια κι αιτίες. Αλλά δεν σκοτώνεις γυναικόπαιδα, και μάλιστα εν ψυχρώ και για αντίποινα ή για ψευτοπαλληκαριά, αφού τα ‘καναν εοκαβίτες που δεν είχαν πρόβλημα να σκοτώσουν Έλληνες ή τον Μακάριο. Η χούντα κι αυτοί άλλωστε έδωσαν την αφορμή στην καιροφυλακτούσα Τουρκία. Τέτοιες, όμως, σφαγές κάνουν οι Γερμανοί κι οι Τούρκοι, που ειδικεύονται σε γενοκτονίες και ολοκαυτώματα, εξ και η ανέφελος συμμαχία τους έναν αιώνα τώρα, και ο θαυμασμός του Χίτλερ για τον Μουσταφά Κεμάλ, και του Ερντογάν για τον Χϊτλερ.

Έναν μόνο Τ/Κ έπρεπε να σκοτώσουν οι Κύπριοι. Τον Ντενκτάς, όταν τον συνέλαβαν να προσεγγίζει με πλοίο παράνομα την Κύπρο. Τον έδωσαν αμέσως πίσω, ο Μακάριος, κι ο Ντεντάς σάρκαζε επί χρόνια: αν με είχατε σκοτώσει, δεν θα είχατε πρόβλημα τώρα. Κι ένα ερώτημα: Γιατί ο Ντεντκάς ζήτησε «τούρκικο» χώμα να ταφεί, αφού πατρίδα του ήταν η Κύπρος;

Σχετικά με την αποτρόπαια σφαγή στον Σανταλάρη, λοιπόν, πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν όλες οι παράμετροι και το ιστορικό υπόβαθρο. Και τα γεγονότα διαφωτίζουν τα πάντα και λένε:
Α) Τα επεισόδια μεταξύ Κυπρίων και Τουρκοκυπρίων, πλειοψηφίας και μειοψηφίας δηλαδή, 82% και 18% αντιστοίχως, ξεκινάνε μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα το 1955. Προηγουμένως, είχαν γίνει ταραχές μόνο τον Μάιο του 1912 στην Λεμεσό, με 5 νεκρούς και γύρω στους 120 τραυματίες.

Β) Κορυφώνονται επί Δημοκρατίας, όταν οι Τ/Κ υπονομεύουν διαρκώς την λειτουργία της. Η Τουρκία βομβαρδίζει με ναπάλμ την ανοχύρωτη και χωρίς αεροπορία Κύπρο το 1964. Με τα αμφιλεγόμενα επεισόδια στην Κοφίνου τον Νοέμβριο του ‘67, η χούντα αποσύρει την μεραρχία που είχε στείλει ο Γ. Παπανδρέου και διασφάλιζε την Κύπρο. Επρόκειτο για την αρχή της ατιμώτητης προδοσίας.

Γ) Στην διάρκεια του Αγώνα, οι Τουρκοκύπριοι έκριναν συμφέρον τους να συμμαχήσουν με τους Εγγλέζους. Θεμιτό. Ο Ντενκτάς είναι βασιλικός επίτροπος στα δικαστήρια που καταδικάζουν Κύπριους αγωνιστές. Κανείς Τουρκοκύπριος δεν πεθαίνει για την λευτεριά της Κύπρου! Κανείς! Η στάση των Τ/Κ είναι ίδια με την στάση των γερμανοτσολιάδων και των δωσίλογων στην κατοχή. Η στάση τους βαθαίνει αβυσσαλέως το προϋπάρχον ρήγμα μεταξύ κυπρίων – τουρκοκυπρίων:

Δ) Οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι ειρηνικοί μετανάστες, είναι κατακτητές, απόγονοι κατακτητών, κι αυτό δεν ξεχνιέται. Εκείνοι με την συμπεριφορά τους έπρεπε και πρέπει να πείσουν την ελληνική πλειοφηφία ότι αναγνωρίζουν τι είναι, για να κατανοούν και τις ελληνικές αντιδράσεις. Αυτό, βέβαια, επ’ ουδενί σημαίνει ότι δεν δικαιούνται όλα τα δικαιώματα της μειοψηφίας.

Ε) Όταν έχασαν, αυτοί και οι Εγγλέζοι, ούτε συγγνώμη ζήτησαν και απαιτούσαν να συγκυβερνούν με τους Κύπριους που σκοτώθηκαν για να είναι ελεύθερη η κοινή τους πατρίδα, που, όμως, δεν αντιμετώπισαν ως πατρίδα τους οι Τουρκοπύπριοι, αλλά ως κατακτημένο έδαφος.

Συνεπώς: ΄Εχει δικαίωμα να έχει δικαίωμα όποιος όχι μόνο δεν πολέμησε για την ελευθερία του αλλά συνεργάσθηκε σαν ταγματασφαλίτης με τον κατακτητή; Η απάντηση λύνει το περιβόητο Κυπριακό πρόβλημα. Τι θα έκαναν άλλοι λαοί στην θέση μας; Τι έκαναν οι Γάλλοι στους δικούς τους ταγματασφαλίτες;
Καταλαβαίνουμε τώρα το μέγεθος του εγκλήματος που διέπραξε εν πλήρη συνειδήσει ο αρχικαταστροφέας Καραμανλής με την συμφωνία της Ζυρίχης που άνοιξε τον δρόμο στην Τουρκία. Ο Καραμανλής δεν επισκέφθηκε ΠΟΤΕ την Κύπρο και, όπως ο Μητσοτάκης και οι χουντικοί, δεν δικάστηκε ποτέ για εσχάτη προδοσία. Η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική αν δεν είχε γίνει η εισοβολή.

Ζ) Ελληνικές μειονότητες, εκατομμυρίων, υπήρχαν στην Μικρασία, παράλια και Πόντο, στην Ίμβρο και Τένεδο, στην Κωνσταντινούπολη. Απέμειναν χιλιάδες. Δεν αναφέρομαι στις ανταλλαγές πληθυσμών αλλά στις γενοκτονίες των Ελλήνων. Το τι συμβαίνει με τις τούρκικες μειονότητες στην Κύπρο και στην Θράκη, όπου το ανεξέλεγκτο προξενείο υποκαθιστά την ελληνική κυβέρνηση και δεν τολμάει να το κλείσει κανείς, και στην Κύπρο, το βλέπουμε. Αυτή είναι κι η διαφορά στον χαρακτήρα και τον πολιτισμό των δύο λαών (παραβλέποντας ότι η Τουρκία είναι συνονθύλευμα). Κι ένα ιστορικό ερώτημα-ανέκδοτο: Αν οι Τούρκοι ήταν το 82% στην Κύπρο κι οι Έλληνες το 18%, θα είχαν αφήσει σήμερα ελληνικό ρουθούνι στην Κύπρο;
Οι αγνοούμενοι (ή αιχμάλωτοι πολέμου) ελλαδίτες και κύπριοι είναι 1619, οι τουρκοκύπριοι 502 (229 απ’ το 1963-‘64 και 273 απ’ το 1974)

Η) Στο Αιγαίο, στα Ίμια, στο FIR Αθηνών η Τουρκία περιφρονεί το διεθνές δίκαιο, απειλεί με casus belli. Κατέρριψε παράνομα το ρώσικο αεροπλάνο, ενώ στο Αιγαίο παραβιάζουν σχεδόν καθημερινώς.

Θ) Περιφρονεί τα καταδικαστικά γι’ αυτήν ψηφίσματα του ΟΗΕ για την Κύπρο.
Ι) Λεονταρίζοντας ή όχι, η Τουρκία είναι έτοιμη για πολεμική σύρραξη με την πρώτη ευκαιρία. Έχουν στρατηγικό σχέδιο που το εφαρμόζουν αργά και μεθοδικά.

ΙΑ) Οποιαδήποτε λύση στην Κύπρο θα είναι σε βάρος του δικαίου, του διεθνούς δικαίου και σε βάρος μας. Ό,τι υπεξαιρείται με πόλεμο, δεν επιστρέφεται με συνθήκες και συμφωνίες.
ΙΒ) Για πολλούς λόγους, και μεσούσης της ακατανόητης Μικρασιατικής εκστρατείας, οι ελλαδικές ελίτ, και ειδικά η πατριδοκάπηλη προδοτική δεξιά που αυτή οργάνωσε, κι όχι ο Βενιζέλος, την καταστροφική εκστρατεία, αποφάσισαν να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους στον ελλαδικό χώρο, σαν να ‘ταν μαγαζί τους, και να παρατήσουν όλους τους άλλους Έλληνες στην τύχη τους. Να αποφύγουν κάθε σύγκρουση με την Τουρκία.

Έκτοτε το τηρούν ευλαβικά κι οι Τούρκοι το ξέρουν. Παράδειγμα, το Νταβός-Μέα Κούλπα του Αντρέα Παπανδρέου με το ανεπανάληπτης αφροσύνης σύνθημα: «δεν παραχωρούμε τίποτα και δεν διεκδικούμε τίποτα». Στασιμότητα, σ’ έναν κόσμο που αλλάζει πάντα και καθημερινώς.

ΙΓ) Η πολιτική ελίτ μας τελεί σε υποτελή σύμπνοια προς την δική τους. Βλέπε: Πρόταση Βενιζέλου για Νόμπελ Ειρήνης στον αρχισφαγέα προναζιστή Κεμάλ. Απόφαση του ριψάσπιδος Μεταξά να ονομάσει οδό Κεμάλ την οδό που βρίσκεται το σπίτι του στην Θεσσαλονίκη –αν είναι σπίτι του-. Πανηγυρισμοί Καραμανλή-Μεντερές μετά την προδοτική συμφωνία της Ζυρίχης για την οποία είχε προειδοποιήσει ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού και άλλοι. Πρόσφατα, όταν το πλοίο «Μπαρμπαρός» βρισκόταν παράνομα στην Αμμόχωστο παραμονεύοντας τις νόμιμες κυπριακές γεωτρήσεις, ο Αβραμόπουλος τα ‘πινε «φιλικά» με τον Ερντογάν.
ΙΔ) Οι Τούρκοι ξέρουν ότι φοβόμαστε και δεν τολμάμε να αντισταθούμε, και υφαρπάζουν όσο κι όποτε μπορούν. Λόγω οικονομικής κρίσης, μάλλον τους έχουν διαμηνύσει οι ΗΠΑ να μην επωφεληθούν και μέχρι στιγμής το τηρούν.
ΙΕ) Λύση μόνη της η Κύπρος χωρίς την Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει. Πρέπει να υπάρχει σχέδιο και σχέδιο δεν υπάρχει, ούτε υπήρχε ποτέ. Αυτοί είναι ενωμένοι, εμείς δεν είμασταν και δεν είμαστε ποτέ. Η κατοχή και τα προβλήματα πολλαπλασιάζουν και μεγεθύνουν την διχόνοια, αναπόφευκτα.
ΙΖ) Μια αισιόδοξη προοπτική είναι ότι την λύση θα δώσει τελικά η ίδια η ζωή. Ότι η συνύπαρξη, στα κατεχόμενα, υπόδουλων με κατακτητές, αμβλύνει την κατάκτηση, ότι η νέα γένια, Κυπρίων και Τ/Κ, θέλει να ζήσει και να χαρεί την ζωή της, και καλά κάνει, σε όλο το νησί, κι έτσι θα ξεκινήσει μια διαδικασία ειρήνευσης και εξομάλυνσης, βοηθούντων των ενεργειακών αποθεμάτων κλπ, κλπ.
Μακάρι. Ποιος δεν θα το ‘θελε; Ωστόσο: Καιροφυλακτεί η Τουρκία σε απόσταση εισβολής (αν υποθέσουμε ότι αποσύρει τα παράνομα κατοχικά στρατεύματά της). Και δεύτερον: Μήπως φαλκιδεύουμε το μέλλον της Κυπρου και της Ελλάδας, όταν μιλάμε για δύο «κοινότητες» και για «ελληνοκύπριους» και τουρκοκύπριους, σαν να είναι η Κύπρος ουδέτερο έδαφος που μένουν δύο ή περισσότερες κοινότητες που βρέθηκαν ταυτόχρονα εκεί; Όταν μόνοι μας παραιτούμαστε από την Ιστορία, από την Πραγματικότητα, από την Δημοκρατία της πλειοψηφίας και μειοψηφίας; Όταν καλοπιάνουμε με υποχωρήσεις αντί να οργανωνόμαστε;
Εύχομαι να κάνω λάθος σε όλα.

ΥΓ: α) η ανικανότητά μας σε όλο της το μεγαλείο: 45 κιβώτια με αρχαία επέστρεψε η Ελβετία στην Ιταλία από την «συλλογή» των αρχι-αρχαιοκάπηλων Σάιμς-Μιχαηλίδη -εμείς ζητήσαμε, άραγε; β) Ο εξευτελισμός μας σε όλο του το αποτρόπαιο μεγαλείο: γερμανός παπάς κάνει έρανο για φτωχούς έλληνες, και εκκλησίες μας το δέχονται!!! γ) Μινωϊκό ναυάγιο στα παράλια της Αλικαρνασσού, της προϊστορικής αυτής τούρκικης πόλης.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here