Οι «ποινές» για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη – αθώωση όλων είχε προτείνει η εισαγγελέας

Αθώους τους δύο από τους τρεις κατηγορουμενους για την υποθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη έκρινε το το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων, ενώ  στον τριτο,  τον πρώην διευθυντή της Γαλακτοκομικής Σχολής, επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 ετών με τριετή αναστολή

Αθώωθηκαν ο  πρώην υπουργός Χρήστος Μαρκογιαννάκης και η  υπεύθυνη της εστίας

Ο πρώην υπουργός -που κατηγορείτο ότι είχε μεσολαβήσει για να μην τιμωρηθούν οι ενοχλητικοί μαθητές της σχολής-  άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να στραφεί νομικά εναντίον εκείνων που κατέθεσαν εναντίον του -ειπε ότι το συκοφάντησαν

Ο πρώην υπουργός στην ακροαματική διαδικασία  υποστήριξε πως το μοναδικό του κίνητρο στην παρέμβαση που έκανε στον πρώην διευθυντή, για να δείξει επιείκεια προς σπουδαστή από τα Χανιά, ήταν καθαρά για λόγους ανθρώπινους και δεν αφορούσε σε ενέργειες που σχετιζονταν με τον Γιακουμακη. Μάλιστα, όπως είπε, η οικογένεια του Κρητικού σπουδαστή είναι μια φτωχή οικογένεια κτηνοτρόφων, που δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στο οικονομικό βάρος μιας ενδεχόμενης αποβολής του σπουδαστή από την εστία, γι’ αυτό ζήτησε, μετά από παράκληση της μητέρας του, την επιείκεια του συμβουλίου της Γαλακτοκομικής.

Ο πρώην υπουργός ξεκαθάρισε κατηγορηματικά, πως ήταν η μοναδική παρέμβαση που είχε κάνει προς την Διεύθυνση της Γαλακτοκομικής και διέψευσε δημοσιεύματα που τον έφεραν κατ’ εξακολούθηση να παρεμβαίνει, ώστε να μην τιμωρούνται οι κακές συμπεριφορές των Κρητικών σπουδαστών. Επίσης ανέφερε, πως η δημοσιότητα που έλαβε το θέμα, προκάλεσε ηθική βλάβη στον ίδιο και την οικογένεια του. Ολοκληρώνοντας την απολογία του τόνισε: «Το ρουσφέτι είναι η χειρότερη πολιτική επένδυση. Πιστεύω στη Δικαιοσύνη, αλλά νιώθω ότι είμαι αθώος»

Το δικαστήριο έκρινε ένοχο για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση τον πρώην διευθυντή και αθώωσε την υπεύθυνη εστίας για τον ίδιο αδίκημα, καθώς και τον κ. Μαρκογιαννάκη για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος.

Η πρόταση της εισαγγελέως ήταν η αθώωση και των τριών κατηγορουμένων.

Όπως ανάφερε, κατά την ακροαματική διαδικασία δεν προέκυψε, δεν στοιχειοθετήθηκε, ούτε υποκειμενικά, ούτε αντικειμενικά, καμία ευθύνη των κατηγορουμένων και  δεν είχαν πρόθεση για παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος. Επιπλέον, πρόσθεσε, πως δεν προέκυψε ότι παρέβησαν το καθήκον τους γιατί ήθελαν να ωφελήσουν κάποιους, δεν αποδείχτηκε το κίνητρο, ή κάτι συγκεκριμένο. Η εισαγγελέας, κατά την αγόρευσή της ανέλυσε αρχικά το σχολικό εκφοβισμό και τις βίαιες συμπεριφορές μαθητών σε σχολεία, για να συνεχίσει πως από την έρευνα της υπόθεσης για τις ευθύνες των καθηγητών της Γαλακτοκομικής, φαίνεται πως, έκαναν τουλάχιστον το 90% των ενδεδειγμένων.

Ο Νίκος Δάβρης, συνσπουδαστής του Γιακουμάκη, είχε καταθέσει και πει σε συνεντεύξεις του  τα εξής:

«Ή θα μιλήσουμε τώρα για τον Βαγγέλη ή ποτέ. Και θα το κουβαλάμε μια ζωή. Δυστυχώς βλέπω ότι άνθρωποι που γνώριζαν τι γινόταν καταθέτουν στο δικαστήριο ότι ‘δεν είδαν, δεν άκουσαν’. Δήθεν φιλεύσπλαχνοι που υποτίθεται προσπαθούν να δώσουν κουράγιο στη μάνα και τον πατέρα του Βαγγελάκη, χωρίς να κάνουν τίποτε για να απαλύνουν τον πόνο που νιώθουν οι γονείς από το μαχαίρι που έχουν στην καρδιά από τότε που έχασαν το αγγελούδι τους.  Με τον Βαγγέλη είχαμε τον ίδιο χαρακτήρα. Προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής μόνοι μας. Και εγώ όταν ήρθαν εφτά Κρητικοί και μου είπαν ότι θα με βουτήξουν έξω από τη Σχολή και θα με σπάσουν στο ξύλο δεν πήγα στη διεύθυνση αλλά προσπάθησα να τους αντιμετωπίσω μόνος μου. Πιστεύω ότι η διαφορά με τον Βαγγέλη είναι ότι εκείνον τον απειλούσαν με κάτι και έτσι του ήταν πιο δύσκολο να μιλήσει, ενώ ένας άλλος παράγοντας ήταν η καταγωγή του. Τα άτομα αυτά ήταν συντοπίτες του, πράγμα που λάμβανε υπόψη του. Ο Βαγγέλης δεν μιλούσε όχι για να προστατευτεί αλλά για να προστατέψει. Τα αδέρφια του, τους γονείς του. Να μην τους στενοχωρήσει, να μη βάλει σε κίνδυνο κανέναν».

Οταν ο Βαγγλέλης δηλωθηκε αγνοούμενος ο Δάβρης είχε μετανατεύσει για δουλειά στη Βραζιλια. Εκει πληροφορήθηκε το περιστατικό (το πτώμα δεν είχε βρεθεί ακομα)

«Για την εξαφάνιση του συμφοιτητή μου ενημερώθηκα με δύο ημέρες καθυστέρηση γιατί βρισκόμουν στη Βραζιλία Μόλις το άκουσα είπα από μέσα μου: »Πάει το φάγανε το παιδί». Έβλεπα πως του φερόντουσαν και τους θεωρούσα ικανούς ακόμα και γι’ αυτό, χωρίς να σημαίνει ότι ξέρω πως έφυγε το παιδί από τη ζωή. Είχαν αρχηγό, είχαν υπαρχηγό και δεν σεβόντουσαν τίποτα. Όταν μία φορά είχα παραπονεθεί γιατί έκαναν φασαρία το βράδυ με έπιασαν και μου είπαν: ‘πρόσεχε γιατί έτσι ξεκινάνε οι βεντέτες στην Κρήτη’.»

Δύο ημέρες μετά τον εντοπισμό του πτώματος του Βαγγέλη, στις 17 Μαρτίου του  2015, ο Νίκος Δάβρης δέχθηκε –όπως λέει- μήνυμα στο Facebook από τον τότε διευθυντή της Σχολής με τον οποίο λίγες ώρες μετά συνομίλησε στο Skype:

«Είχε ενημερωθεί ότι θα έρθω για να καταθέσω. Στη συνομιλία μας παραδέχτηκε την εμπλοκή πολιτικών και ότι τον είχα ενημερώσει για τα όσα βίωνε ο Βαγγέλης. Μου είπε να μην μιλήσω στον Τύπο. Μου ζήτησε να τον βοηθήσω, όπως με είχε βοηθήσει και αυτός (εννοούσε ότι μου είχε προτείνει να πάω να δουλέψω ως γαλακτοκόμος σε ένα εργοστάσιο στη Βραζιλία) Φυσικά και δεν τον άκουσα. Ήθελα να βγω μπροστά για να δώσω θάρρος και σε άλλους να μιλήσουν. Δυστυχώς δεν τα κατάφερα όσο περίμενα. Προσωπικά στενοχωριέμαι γιατί βλέπω ότι τα ψέματα συνεχίζονται στη δίκη. Βλέπω ανθρώπους που ακόμα και τώρα αρνούνται να πάρουν την απόφαση να παλέψουν για την αλήθεια. Απορώ για πόσο ακόμα θα φορούν αυτό το προσωπείο και θα δειλιάζουν»

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here