Οι ιστορίες μου πραγματεύονται τον έρωτα και τον θάνατο – Μιλά για το κόμιξ του ΕΥΖΗΝ, ο Ευ. Καλογερογιάννης

 

Tης Μαρίας Λυμπεροπούλου.

Το διεθνές φεστιβάλ “Comicdom Con Athens” αφιερωμένο στην Ενατη Τέχνη που διανύει  την δεύτερη δεκαετία ζωής και έχοντας προσελκύσει στην περσινή του διοργάνωση περισσότερους από 12.000 επισκέπτες, ανανεώνει το ραντεβού του στην Ελληνοαμερικανική Ένωση και επεκτείνεται σε δυο νέους χώρους στο Γαλλικό Ινστιτούτο και στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Αθηναίων.

Η γειτονιά της Νεάπολης από τις 15 έως τις 17 Απριλίου μεταμορφώνεται μέσα από δράσεις, εκδηλώσεις και street events. Οι επισκέπτες του φεστιβάλ θα έχουν και φέτος την ευκαιρία να γνωρίσουν δημιουργούς από όλες τις γεωγραφικές και καλλιτεχνικές σχολές της ΈνατηςΤέχνης.

Ανάμεσα στους καλλιτέχνες και ο νεαρός και ταλαντούχος δημιουργός Ευάγγελος Καλογερογιάννης, ο οποίος μίλησε στο Press Publica για το κόμιξ του ΕΥΖΗΝ αλλά και για την φιλοσοφία της ένατης τέχνης.

«Η Ενασχόληση μου με το σκίτσο, τη δημιουργία χαρακτήρων και κόμιξ ξεκίνησε απλά από μια πηγαία ανάγκη να δημιουργώ κόσμους και ιστορίες, που εμπεριέχουν βαθύτερες αλήθειες για τη ζωή μου και τις σκέψεις μου.Από μικρό παιδί είχα ένα, κατά κάποιο τρόπο ταλέντο, η φαντασία μου έχει αρχή, μέση, τέλος και θέμα .
Μ’ αρέσει η φιλοσοφία της ένατης τέχνης όπου η εικόνα αντικαθιστά τον λόγο, έτσι χαριτολογώντας αποκαλώ τον εαυτό μου συγγραφέα , που αντί για προτάσεις χρησιμοποιεί εικόνες» .

«Μέχρι το έτος 2014 ήμουν αυτοδίδακτος αλλά ύστερα από δύο εκθέσεις, και κάποιες δημοσιευμένες δουλειές στο διαδίκτυο ένιωσα την ανάγκη να πω πιο περίπλοκες ιστορίες κι έτσι αποφάσισα να γραφτώ σε μια σχολή εφαρμοσμένων τεχνών και παρακολουθώ μέχρι σήμερα μαθήματα κόμιξ από τον Ηλία Κυριαζή».

«Οι ιστορίες μου είναι σκοτεινές μιας και γεννιούνται από μια βουτιά στη θάλασσα των συναισθημάτων μου. Πραγματεύονται τα δύο αντίθετα άκρα της ζωής, τον έρωτα και τον θάνατο. Δεν είναι δυνατό οι ιστορίες να ενταχθούν σε κάποια κατηγορία ως θέμα γιατί πραγματικά αντλώ στοιχεία από κάθε καλλιτεχνική λαμβάνουσα, προκειμένου να πω την ιστορία μου και να δείξω αυτό που έχω στο μυαλό μου. Καθαρά όμως από άποψη τεχνοτροπίας θα έλεγα ότι κάνω graphicnovel διότι νομίζω ότι αυτός είναι ο σκοπός μου, να γράψω μια ιστορία με εικόνες αντί για λόγια».

«Όνειρο μου είναι η τεχνική μου να αποκτήσει ταυτότητα, να γίνουν αντιληπτά τα διακριτικά γνωρίσματα της αισθητικής των ιστοριών μου και των χαρακτήρων μου και ως δημιουργός να έχω και εγώ λόγο στην διαμόρφωση της κουλτούρας, άλλωστε η τέχνη είναι ένα μέσο να λες την άποψη και τα συναισθήματα σου με παραστατικό τρόπο για να μπορεί να τα βιώσει ο καθένας. Έχω επηρεαστεί πολλάκις από βιβλία, ταινίες , ζωγραφικούς πίνακες ή κάποια φωτογραφία, έχω βιώσει στη φαντασία μου την ιστορία του δημιουργού και λαμβάνοντας τα βαθύτερα νοήματα έκανα την προσωπικότητα μου ένα τόνο πιο περίπλοκη. Μακάρι κάποια μέρα να μπορέσω κι εγώ να επηρεάσω μέσω της δουλειάς μου κάποιες σκέψεις και αισθητικές».

«Αναφορικά με το κόμιξ ΕΥΖΗΝ με το οποίο συμμετέχω στο φεστιβάλ πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μήκους ιστορία μου. Διηγούμαι την ιστορία της Μαλάλα μιας απλής καθημερινής γυναίκας χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, πλην όμως ικανοποιημένης από την ζωή της , η οποία χωρίς να φταίει σε κάτι είδε ότι έχτισε με τόσο κόπο να αποδομείται και να γκρεμίζεται. Το σπίτι της μετατράπηκε σε κόλαση και ο άντρας που αγαπούσε σε τέρας. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να γίνει ένας απλός παρατηρητής της ζωής της που καταστρέφονταν . Όλο αυτό την γέμισε με οργή , που κρατούσε μέσα της και κάποιος έπρεπε να πληρώσει . Γιατί η Μαλάλα ως vigilante είναι από εκείνους τους ανθρώπους που απλά δεν ξεχνούν».

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here