«Μόνο μέσω του έρωτα μπορείς να κάνεις πολιτική» – Συνέντευξη του Γ. Σκουρλέτη

Συνέντευξη στη ΜΑΡΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εμπνευσμένο από την εμβληματική νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη » Πρώτη  Αγάπη», το  έργο του  Ακη  Δήμου  «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» είναι η νέα δουλειά της ομάδας Bijoux de kant που κάνει απόψε πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Στο έργο συμμετέχει και η Τάνια Τσανακλίδου που επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης μετά από 40 χρόνια.

Με αφορμή την παράσταση, ο σκηνοθέτης Γιάννης Σκουρλέτης μίλησε στο Press Publica  για όσα  συμβαίνουν εντός και εκτός θεάτρου.

 Πώς επιβιώνετε σε αυτή την κατάσταση;
Πάρα πολύ δύσκολα. Τα πράγματα δουλέουν επί των ποσοστών, με τα εισιτήρια. Το πρόβλημα της παραγωγής είναι τεράστιο. Αυτό το πρόβλημα καθορίζει και το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Το θέατρο είναι πια υπόθεση εθελοντισμού και ρακοσυλλεκτικής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ότι αντέχει κανείς.
Τις παραγωγές τις αναλαμβάνει η ομάδα. Ποιός κάνει σήμερα παραγωγή(;) πέρα από τα «εμπορικά» θέατρα. Το κίνητρο είναι αυτό που διαφοροποιεί στο θεάτρο. Σε αυτό ελπίζουμε κιόλας, στο κίνητρο. Να φέρουμε στη σκηνη μια άλλη αισθητική, μια άλλη οπτική, μια άλλη αλήθεια.

 Ξεφυτρώνουν όμως συνέχεια νέες παραστάσεις.
Πάρα πολλές. Είναι εντυπωσιακό. Το θέατρο τα τελευταία πέντε χρόνια έχει τρομερή άνθιση. Είναι λογικό γιατί οι άνθρωποι θέλουν να βρίσκονται μεταξύ τους. Να επικοινωνούν. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα βγούν και κάποιες αξιόλογες παραστάσεις. Από την άλλη, αυτή η πληθώρα παραστάσεων δεν μου φαίνεται κακή περίπτωση. Οι άνθρωποι συναντιούνται και δημιουργούν. Εγώ το βλέπω με πολύ θετικό τρόπο όλο αυτό. Το θέατρο δείχνει μία αντίσταση και βρίσκει τη λαϊκή του φύση. Συντηρείται με τους λίγους, τους φίλους, τους γνωστούς το θέατρο. Και άμα υπάρχει επιμονή και υπομονή και αντέξεις τις αντιξοοότητες, συνεχίζεις.
Η ομάδα μας Βijoux de kant, που κλείνει 5 χρόνια, σε αυτές τις αντιξοότητες προσπαθεί να αντισταθεί. Είμαστε πολύ ανήσυχοι, δραστήριοι και παραγωγικοί. Έχουμε κάνει πολλές παραστάσεις τα τελευταία χρόνια.
Εγώ ξεκίνησα από τα εικαστικά. Όταν ήμουν μικρότερος είχα σπουδάσει θέατρο αλλά μετά με απορρόφησε η ζωγραφική. Κάποια στιγμή πήρα απόφαση να κάνω κάτι δικό μου.Γιατί σε μικρές παραστάσεις φίλων είχα κάποιες απόψεις. Αποφάσισα να κάνω την πρώτη δική μου παράσταση το 2010. Πολύ αναπάντεχα για μένα άρχισε το θέατρο να μου πηγαίνει.

 Πώς επιστρέψατε στο θέατρο μετά από 20 χρόνια που ασχοληθήκατε με τα εικαστικά.
Πάντα ήμουν εκεί, στο θέατρο. Όλα τα πράγματα, με ένα τρόπο, συναντιούνται. Οι τέχνες σήμερα έχουν μια διάθεση να συνομιλήσουν τα διαφορετικά τους πεδία. Η ομάδα μας είναι ανοιχτή σε όλα τα πεδία και τις μορφές τέχνης. Όλο αυτό βέβαια έγκειται στο να συνομιλήσεις χωρίς στεγανά και δογματισμούς. Με ενδιαφέρει να ανιχνεύσω και να δω τι αντίσταση έχει το θέατρο σε μια εποχή που μας συνθλίβει από παντού. Σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

 Tο νέο έργο του Άκη Δήμου «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» είναι εμπνευσμένο από την εμβληματική νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη «Πρώτη Αγάπη».
Η «Πρώτη Αγάπη», είναι μια νουβέλα που είχα διαβάσει μικρός, του γνωστού ηθογράφου Ιωάννη Κονδυλάκη. Όπως αποδεικνύεται δεν είναι μόνο ηθογράφος αλλά πολλά παραπάνω. Την είχα διαβάσει και μου άρεσε. Ξανάπεσε στα χέρια μου και πρότεινα στον Άκη τον Δήμου μήπως τον ενδιέφερε. Ευτυχώς ήταν ένα από τα αγαπημένα του κείμενα και έτσι ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια πέρυσι την Άνοιξη. Τώρα είμαστε στο αποτέλεσμα αυτής της έρευνας. Γράφτηκε λοιπόν ένα καινούργιο έργο με αφορμή την «Πρώτη Αγάπη». Μου αρέσουν πολύ αυτές οι μετακινήσεις. Δεν μας ενδιαφέρει να αναπαραστήσουμε με τρόπο γραμμικό τα πράγματα αλλά να βρούμε μέσα σε αυτή τη διαχρονία της γλώσσας, κοιτώντας πίσω, όσα μας αφορούν σήμερα, εμάς. Να μιλήσουμε με σύγχρονο τρόπο για τα αδιέξοδα μας. Είναι ένα παιχνίδι που κάνω πάντα, να ανατρέχω πίσω σε ένα παρελθόν.
Η ομάδα μας Βijoux de kant έχει ταυτιστεί με την αναζήτηση μιας «ελληνικότητας». Μια λέξη που ήταν ταμπού για πολλά χρόνια και ειδικά τώρα έχει γίνει αιχμηρή. Εμείς θέλουμε να το ψάξουμε αυτό το κομμάτι γιατί είμαστε οι εγγραφές μας, είμαστε αυτό που κουβαλάμε. Να φτιάξουμε ένα λεξιλόγιο για να βρούμε μέσα σε αυτό τον δικό μας λόγο. Πιστεύω ότι όσο πιο προσωπικός είσαι τόσο πιο δημόσιος, πιο παγκόσμιος γίνεσαι.

 Τι σας τράβηξε σε αυτό το κείμενο;
Αυτό που με αφορούσε είναι ότι το κείμενο είναι πάρα πολύ ανοιχτό αλλά ταυτόχρονα και πάρα πολύ κρυπτικό στα νοήματα του. Είναι ένα κείμενο που αφήνει πολλά πεδία ανοιχτά στο διάβασμα. Το ζήτημα που διαχειρίζεται το έργο είναι η ερωτική ενηλικίωση ενός νέου αγοριού σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης. Στην ουσία όμως μιλάει για την έλλειψη του σώματος. Πόσο σε αυτά που βιώνουμε το σώμα μας είναι απών γιατί είνα απών ο άλλος. Νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να προσδιοριστούμε από μόνοι μας γιατί δεν ακούμε τον άλλον. Αν δεν ακούς τον άλλον δεν μπορείς να ακούσεις το σώμα σου. Κάτι πρέπει να γίνει σε αυτό το παιχνίδι. Πρέπει να επιτρέψουμε στον άλλο, στον απέναντι να τον ακούσουμε. Να επαναπροσδιοριστούμε. Να δούμε τις δικές μας προσφυγιές, την ερημιά μας.
Αισθάνομαι πρόσφυγας στη χώρα μου. Είναι ένα περιββάλλον τρομερά εχθρικό, τρομερά ρατσιστικό, ο φασισμός παίρνει τα πάνω του. Το να ξαναπιστέψει κανείς είναι ο μόνος δρόμος. Θέλει πάρα πολλή δουλειά και για να είμαι ειλικρινής χρειάζονται πολλες γενιές ώστε να επανα-δημιουργηθεί κάτι.
Ο μόνος τρόπος είναι να καταλάβουμε τι συμβαίνει, γύρω μας, μέσα μας ή έστω να ψηλαφίσουμε.

 Πώς πραγματοποιείται αυτή η αλλαγή;
Μόνο μέσω του έρωτα μπορείς να κάνεις πολιτική. Τότε επιτρέπεις στον άλλο να δεί. Ο έρωτας είναι μια βαθιά πολιτική πράξη. Τον προσεγγίζουμε μέσα από την ματαίωση. Το ότι βλέπουμε ότι κάπου εκεί υπάρχει κάτι είναι ένα κέρδος. Το πιστεύω βαθιά ότι μόνο μέσα από τον έρωτα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Όταν λέω έρωτα εννοώ την έννοια που δίνει σε αυτόν ο κάθε άνθρωπος. Ο έρωτας είναι ένα πάθος για τα πράγματα, μια καινούργια αρχή. Αυτό το κομμάτι προσπαθεί το έργο να ανιχνεύσει και παράλληλα πόσο ματαιωμένοι είμαστε. Συνήθως δεν το επιτρέπουμε λόγω κοινωνικών συνθηκών. Στο έργο για παράδειγμα το νέο αγόρι ερωτεύεται ένα μεγαλύτερο κορίτσι. Οκ. Πέφτει μια κοινωνία ολόκληρη, στο πρόσωπο μιας μάνας, η οποία θέλει να το διαλύσει αυτό, να το καταστρέψει. Το θεωρεί ανήθικο, πρόστυχο. Γιατί τα κάνει όλα αυτά(;) γιατί προφανώς και η ίδια έχει δικές της ματαιώσεις που κάπως πρέπει να τις τροφοδοτήσει. Γνωστά συστήματα είναι αυτά. Τα ανικανοποίητα μιας γονεϊκής σχέσης προκύπτουν στα παιδιά.
Αυτό που μας ενδιφέρει στο έργο είναι να μιλήσουνε για αυτή την απώλεια του έρωτα, του άλλου, του σώματος. Όσο πιο πολύ φωτογραφιζόμαστε με selfies τόσο πιο μοναχικοί γινόμαστε τελικά. Ο μηχανισμός λειτουργεί ως εξής: όσο πιο πολύ αυτοφωτογραφίζεσαι τόσο μπαίνεις στο ναρκισισμό σου άρα τόσο φτιάχνεις πανωπλίες, οι οποίες πολλαπλασιάζονται.

 Αυτό με τα χρόνια που μας οδηγεί;
Θέλω να ελπίζω ότι τα πράγματα θα αλλάξουν. Πιστεύω στο θαύμα. Πιστεύω στη συνάντηση δύο ανθρώπων, στον ηλεκτρισμό, ότι δύο άνθρωποι μπορούν να συναντηθούν και να υπάρξει ένας τέτοιος κραδασμός που να αλλάξει το ρου της ιστορίας.
Ακούγεται ρομαντικό. Αλλά γιατί όχι; Τί μας έχει μείνει;

 Συνεργάζεστε σε αυτή την παράσταση με την Τάνια Τσανακλίδου.
Ναι είναι μεγάλη χαρά. Γιατί η Τάνια μετά από πολλά χρόνια επιστρέφει και ειδικά στο θέατρο Τέχνης. Μ΄αρέσει να μπερδεύω τα πεδία. Το αγκάλιασε και με πολύ μεγάλη γενναιοδωρία μπήκε σε αυτή την περιπέτεια.

Ταυτότητα Παράστασης

ΚΕΙΜΕΝΟ: Άκης Δήμου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Σκουρλέτης
ΜΟΥΣΙΚΗ: Κώστας Δαλακούρας
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
ΣΚΗΝΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Ανδρέας  Κασάπης
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Δήμητρα  Λιάκουρα
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Χριστίνα Θανάσουλα
ARTWORK: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
ΒΙΝΤΕΟ: ΒασίληςΚεκάτος – Artώ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μυρτώ Αποστολίδου
ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΛΥΡΕΣ: Παντελής Σταυρακάκης

ΠΑΙΖΟΥΝ: Τάνια Τσανακλίδου, Λένα Δροσάκη, Γιάννης Παπαδόπουλος, Νικόλας Αγγελής.

Παραστάσεις
14 Ιανουαρίου έως 21 Φεβρουαρίου
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15 & Κυριακή στις 20.00

Τιμές εισιτηρίων:
Πέμπτη: 10 € γενικήείσοδος
Παρασκευή 15 € | 10 € (μειωμένο ) | 5 € (άνεργοι)
Σάββατο 18 € | 12 € (μειωμένο) | 5 € (άνεργοι)
Κυριακή 16 € | 12 € (μειωμένο ) | 5 € (άνεργοι)

Θέατρο Τέχνης ΚαρόλουΚουν
Φρυνίχου
Φρυνίχου 14, Πλάκα (χάρτης)
τηλέφωνα ταμείου: 2103222464&2103236732

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here