Μια σύγχρονη αριστερά δεν μπορεί να χτιστεί με παλιά υλικά

 

Είναι καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά και να βάλουμε στη θέση τους τις αριστερές έννοιες όπως τις έχουμε καταντήσει για να καταστεί δυνατό να προχωρήσει ένας αγώνας που είναι αναγκαίο να δοθεί και δίνεται ήδη από αναρίθμητους ανθρώπους που δεν διαθέτουν στη φαρέτρα τους εχέγγυα αριστεροσύνης και καταγωγές οικοσήμων, εποχών που έχουν περάσει ανεπιτρεπτί και που με τη μια ή την άλλη κίνησή τους έχουν συμβάλει τα μέγιστα στη μείωση της υπόληψης της αριστερής ιδεολογίας και κυρίως πράξης.

Για να προχωρήσει η υπόθεση της ζωής και της αξιοπρέπειας ενός λαού και των αληθινών ανθρώπων που τον απαρτίζουν είτε αυτοί ζουν βάσει ενός αριστερού κανόνα  που κανένας δεν έχει διατυπώσει σε αυτή τη χώρα με πλήρη συνείδηση της μικρότητάς του αλλά κυοφορείται εδώ και χρόνια πλήρης ελλείψεων και αντιθέσεων σε κείμενα που με τη διάδοσή τους επιδιώκουν να καταστούν παράγωγα αξιών και κεφαλαιώδη για την αριστεροσύνη του καθενός μας, είτε κινούνται στον χώρο τον συγγενή αλλά μεγαλύνουν ως «μακριά κι αγαπημένοι», θα πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και να βάλουμε επιτέλους στο περιθώριο όλους εκείνους που ξεκινούν να αλλάξουν τον κόσμο χωρίς να μπορούν ή να ξέρουν πώς να αλλάξουν τον εαυτό τους, χρόνια τώρα πολλά.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, εσείς που ανήκετε στις κλίκες στις οποίες σας γητεύουν οι προσωπικότητες ανθρώπων που δεν έχουν εργαστεί με όρους αγοράς στη ζωή τους ή που η ενασχόλησή τους με την αριστερά γίνεται και με την ελπίδα της οιασδήποτε μορφής αποκατάστασης σε ένα είδος αυτόκλητης οργανωτικής δομής που πληροί και στοιχεία οικογένειας αναγκαίας για να επιβιώνουν και οι πλέον ανήθικες και αντισυντροφικές συμπεριφορές ή με μεθόδους δημοσιογραφικής αδείας που σε τούτη τη χώρα θυμίζουν ανέκαθεν το «ό,τι δηλώσεις είσαι», καλείστε να αποχωρήσετε και να ζητήσετε συγγνώμη από όλους εκείνους που παλεύουν με την καρδιά τους και με όπλο το μυαλό τους για τον κοινό σκοπό της δικαιωματικής βελτίωσης των συνθηκών ζωής σε επίπεδα που μέχρι τώρα καλύπτατε ως δεσμοφύλακες.

Όλα τα Κ στις ομάδες που έχετε δημιουργήσει και στις οποίες εκμεταλλεύεστε την ανάγκη του καθενός μας να ανήκει, με τρόπους που κρασάρουν την προσωπικότητα, μειώνουν τη δυνατότητα ανοιχτής επικοινωνίας με τον κόσμο που εργάζεται και αναπνέει τον αέρα της πραγματικότητας και καλλιεργούν τακτικές μιας νέας ηθικής ανήθικης και ενός είδους επαγγελματισμού που θέλει να θεωρείται και ιδεολογικά καθαρός και εκλεπτυσμένα διανοούμενος,  προωθητικός μιας στρατεύσιμης για την ανθρώπινη ψυχή φιλοδοξίας, εκείνης που η κοινή λογική καταλαβαίνει ως συγκλίνουσας στη νίκη για την ελευθερία κανενός παρά μόνο του δικού του στρατού, οφείλουν να αποκαλυφθούν.

Η καθαρότητα του αριστερόμετρου που διασφαλίζεται ακόμα και σήμερα στα χέρια που το χειρίζονται και που έχουν αποκλείσει ανθρώπους από τις τάξεις τους γιατί τους πρόδωσαν, έχουν διαγράψει μέλη γιατί τόλμησαν να αναρωτηθούν ποιοι πληρώνονται σε αυτές τις οργανώσεις και πόσα παίρνουν, έχουν πατήσει πάνω στις ζωές πρώην συντρόφων για να ικανοποιήσουν μικροπρεπείς φιλοδοξίες ανέλιξης, έχουν αγκαλιάσει ψυχρές λογικές, αναπαράξει πρόστυχα μοτίβα ζωής και ανάξει την αναισθησία σε αρετή και προαπαιτούμενο συμβίωσης και έχουν εγκλωβίσει νέους ανθρώπους προσφέροντάς τους ψευδή διλήμματα ανάγοντας 20ηδες του ‘70 και «λαμπερά» προσωπεία που μπήκαν στον πολιτικό στίβο εξαργυρώνοντας αγώνες που ποτέ δεν έκαναν σε αυτόκλητα  πρόσωπα περιωπής που δουλειά τους έκαναν να παράγουν ιδέες που κουβεντιάζονται και προγράμματα που συμφωνούνται και ακτίφ όπου ξοδεύονται ώρες διαστρεβλωτικών αντιπαραθέσεων –αν είμαστε τυχεροί- γιατί για αληθινή συζήτηση ούτε κουβέντα, αυτή η καθαρότητα έχει καταντήσει βρώμικη μέχρι σκανδάλου.

Χιλάδες ώρες χαμένες σε ατέρμονες συζητήσεις, χρήματα στο ταμείο στο όνομα όλων που εντέλει κανείς δεν είναι σε θέση να εντοπίσει, χώροι που ανταποκρίνονται σε προδιαγραφές αναντίστοιχες ακόμα και των πιο ευρηματικών της φαντασίας, πληθώρα ανθρώπων που αναζητούν νόημα στη ζωή και στην πράξη αλλά οδηγούνται στην απώλεια της ενεργητικότητας,της τόσο αναγκαίας επαναστατικότητας και των πραγματικών ευκαιριών για ζωή και πράξη αλλαγής μας κάνουν και αναρωτιώμαστε αν όλοι αυτοί που μπαίνουν από την μπροστινή πόρτα μιας οργάνωσης βγαίνουν πότε στο αληθινό μονοπάτι της διεκδίκησης δικαιωμάτων, της έμπρακτης αλληλεγγύης, της αποτελεσματικής μόρφωσης και της πολιτικής συμμετοχής ή απλώς την ανοιγοκλείνουν με όχημα την ψευδαίσθηση.

Η ζωή σάς έχει ξεπεράσει, παραγκωνίσει, ξοδέψει, περιθωριοποιήσει και αντιληφθεί ως εμπόδιο στην πλήρη ανάπτυξη ενός πολίτη άξιου να φέρει αυτόν τον τίτλο και να χύσει αίμα για τον διπλανό του αν χρειαστεί, όχι για εσάς.

Μαντώ Μπαμπούλα

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here