Βουλή: Καθαρή επικράτηση Τσίπρα-Τα μεγάλα λάθη του Κυρ. Μητσοτάκη

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Η πρώτη πολιτική μονομαχία Τσίπρα-Μητσοτάκη, είχε νικητή. Και μάλιστα όχι στα σημεία. Η επικράτηση του Αλ. Τσίπρα στη Βουλή ήταν σαρωτική  και επαναπροσδιόρισε με σαφήνεια τα όρια των πολιτικών διαφορών που θα καθορίσουν  και τις μελλοντικές εξελίξεις.

Η πολιτική ηγεμονία του πρωθυπουργού επιβεβαιώθηκε και πάλι, παρά την ένταση και την έκταση των κοινωνικών αντιδράσεων για το ασφαλιστικό. Ο νέος αρχηγός της Ν.Δ έκανε πολλά λάθη. Λάθη που δεν άφησε ανεκμετάλλευτα ο πρωθυπουργός, ο οποίος ταύτισε τον κ. Κυρ. Μητσοτάκη με το ΔΝΤ και τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό.

Το παλαιό πολιτικό προσωπικό  και οι παραφυάδες της διαπλοκής έχουν επενδύσει στον Κυριάκο. Τα σενάρια τους  όμως για μια νέα, παρένθεση της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αποδεικνύονται και πάλι ανεπαρκή.

Ο νέος εκλεκτός τους, που τόπο πολύ προσπαθούν να ντοπάρουν μέσω των δημοσκοπήσεων, με την στάση και την τοποθέτηση του, έδωσε στο Αλ. Τσίπρα την πάσα που περίμενε για να οριοθετήσει πολιτικά τον ευρύτερο προοδευτικό πόλο που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει.

Ο Μητσοτάκης έκανε κι άλλα λάθη. Οχι μόνο δεν κατέθεσε κάποια νέα πρόταση ασφαλιστικού,  όπως είχε υποσχεθεί, αλλά αντίθετα επανέφερε ως πανάκεια την  ασφαλιστική«απορρύθμιση» που είχαν επιβάλει οι δανειστές στη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, με την ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές.

Απέδειξε ότι η ΝΔ και πριν και τώρα, δεν έχει κανένα σχέδιο για κανένα πρόβλημα της χώρας. Απλά εφαρμόζει ως φάρμακο» τις προτάσεις του ΔΝΤ και των άλλων δανειστών και μάλιστα χωρίς να ενδιαφέρεται για τις τοξικές  παρενέργειες του.

Ο κ. Μητσοτάκης που απορρίπτει το σχέδιο ασφαλιστικού της κυβέρνησης  δεν έφερε καμία αντιπρόταση. Τίποτα το νέο. Αντίθετα κόντρα στη κοινή λογική, υποστήριξε ότι το ασφαλιστικό ήταν βιώσιμο πριν ένα χρόνο!

Αντίθετα, υιοθέτησε, χωρίς ίχνος στοιχειώδους αυτοκριτικής την ανιστόρητη άποψη ότι για την κατάρρευση του ασφαλιστικού ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ του ενός  χρόνου και όχι οι κυβερνήσεις 40 χρόνων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Προσπάθησε να κρύψει την εκλεκτική του συγγένεια με τις νεοφιλελεύθερες ιδέες  του ΔΝΤ αλλά κατάφερε ακριβώς το αντίθετο. Εμφανίσθηκε ως ο άτυπος απολογητής της σκληρής πολιτικής του Ταμείου.

Ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται να παθαίνει αλλεργία με τις έννοιες αξιόπιστη δημόσια διοίκηση και στιβαρό κοινωνικό κράτος. Επιχειρεί να παραστήσει το τιμητή της αξιοκρατίας, αλλά είναι εκείνος που έφερε απολύσεις, περικοπές μισθών, διορισμούς εκλεκτών σε επιτελικές θέσεις.

Επιχείρησε να αντιπαρατεθεί με τον πρωθυπουργό, χωρίς σχέδιο, χωρίς ειρμό, και κυρίως χωρίς  ξεκάθαρο στόχο. Θέλησε να κάνει εφ’ όλης της ύλη αντιπολίτευση αλλά το μόνο που κατάφερε είναι να δίνει «πάσες» στον αντίπαλο.

Απορρίπτοντας το κυβερνητικό σχέδιο, χωρίς καμία άξια λόγου αντιπρόταση, επέστρεψε στις χειρότερες πρακτικές του παρελθόντος αν και εκλέχθηκε υποσχόμενος το μέλλον.

Δεν εξήγησε με πειστικό τρόπο γιατί είναι λάθος οι αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται η πρόταση της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό.

Η εμμονή του αυτή, μπορεί να του στοιχίσει ένα εντυπωσιακό πολιτικό  αυτο-γκολ, καθώς τον φέρνει να συμφωνεί περισσότερο με την πρόταση των σκληρών του ΔΝΤ για νέες περικοπές συντάξεων, παρά με το κυβερνητικό σχέδιο για προστασία τους.

Είχε το θράσος να μιλήσει για μετακλητούς υπαλλήλους, όταν ο ίδιος ως υπουργός είχε διπλάσιους από ότι ο διάδοχός  στη κυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ.

Εκανε το λάθος να θέσει θέμα αξιοκρατίας στο δημόσιο, αν και ο ίδιος μετείχε στη τρικομματική  συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ  που μοίραζε αναλογικά τις κρατικές θέσεις.

Ο κ. Μητσοτάκης απέδειξε στη Βουλή  με το σπαθί του, ότι είναι η φωνή του παλιού κόσμου της διαπλοκής και της διαφθοράς, μεταμφιεσμένη σε έναν δήθεν σύγχρονο μεταρρυθμιστή.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here