Μαρινόπουλος: στον Σκλαβενίτη μέχρι τέλη Αυγούστου (παρά τους «πολλούς» Μαρινόπουλους, τους κερδοσκόπους που θέλουν «φέτες» την εταρεία, και τις τσιφουτιές των τραπεζών)

Στον Σκλαβενίτη (όπως ξαναγράψαμε) φαίνεται πως καταλήγει η αλυσίδα του Μαρινόπουλου παρά

*την εμμονή της εταιρείας με καμιά δεκαριά Μαρινόπουλους να  θέλουν «να μείνουν  στα πράγματα»,

*σε πείσμα των ξένων  «επενδυτών» κερδοσκόπων που εμφανιστηκαν με πλάνο να κόψοιυν φέτες την εταιρεία και παρά

*την πεισμώδη τσιγγουνιά των τραπεζών που τώρα βρήκαν να θυμηθούν ότι έδωσαν κατά το παρελθόν πολλά δάνεια στην εταιρεία και δεν μπορούν να «σπαταλήσουν» άλλα

Οι τράπεζες δυσκολεύουν την κατάσταση εξαρχής όπως ξαναγράψαμε αρνούμενες να κουρέψουν οφειλές της εταιρείας αλλά αρνούμενες και να δώσουν προχρηματοδότηση της προκοπής (πάνω από 200-300 ζητάει ο Σκλαβενίτης) ώστε να έχει να πορεύεται η εταρεία με γεμάτα ράφια και στοιχειώδη πελατεία όταν την πάρει στα χέρια του ο τελευταίος. Τώρα επιμένουν (όχι και άδικα) να παραιτηθούν όλοι οι Μαρινόπουλοι από διοικητική συμμετοχή στο μέλλον της εταιρείας, τους ζητάει όμως ταυτόχρονα  να «ακουμπήσουν» το ευκαταφρόνητο κατ’ αυτές ποσό των 10-20 εκατομμυρίων ευρώ. Οι μπόλικοι Μαρινόπουλοι απο πλευράς τους δεν βρίσκουν ευκαταφρόνητα τα δέκα-είκοσι  εκατομμύρια και τη στιγμή που δεν θα έχουν και λόγο στη νέα εταιρεία, λένε ότι δεν έχουν λόγο να τα δώσουν. Οι τράπεζες και ο Σκλαβενίτης όμως σε αυτό το σημείο δεν σηκώνουν συζητηση,

*γιατί ναι μεν πρόκειται για μια ιστορική εταιρεια, αλλά αφού οι Μαρινόπουλοι συνολικά οδήγησαν ή άφησαν να οδηγηθεί αυτή πλέον στη χρεωκοπία, πρέπει να περάσουν στο περιθώριο για να αναλάβει άλλη διοίκηση που «βάζει» εξάλλου και το χρήμα και το ρίσκο.

Οι Μαρινόπουλοι εξακολουθούν να κάνουν κι αυτοί τα πείσματά τους και να μη θέλουν να πληρώσουν ή να εγγυηθούν για την προχρηματοδότηση ή ενδιάμεση χρηματοδότηση, ομως λογικά θα καμφθούν αφού σε εναντία περιπτωση χρεοκοπίας και παντελούς διαλυσης της εταιρείας θα βρεθούν κι αυτοί μπλεγμένοι σε ένα χορό χρεών  εκατομμυρίων με καμία προοπτική λαμβάνειν από πουθενά.

Οι κερδοσκόποι για καλή τύχη των εργαζομένων και των προμηθευτών πρότειναν  ένα πλάνο κατάτμησης της εταιρειας που οι τράπεζες δεν βρήκαν διόλου παραγωγικό, αλλά συν τοις άλλοις απαίτησαν και διευκολύνσεις στις οποίες οι τράπεζες είχαν επισης ενστάσεις. Η «αρπαχτή» που ήθελαν οι κερδοσκόποι σκόνταψε στην αρπαχτικότητα των τραπεζών, που θέλουν μεν να λυθεί το ζήτημα, αλλά  με τρόπο που να διασφαλίζει τα χρήματά τους και όχι με τρόπο που μέσω μερικων υποκαταστημάτων  απλά θα αποφέρει κέρδη σε «επενδυτές».

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here